- Katılım
- 15 Haziran 2022
- Mesajlar
- 1.019
- Emoji Skoru
- 874
- Puanlar
- 73
- Konu Sahibi Peripadisahininkizi
- #1
Annem ve babam 60 yaşında. Sürekli yaşlılık, ölüm bu gibi konuları çok düşünüyorlar. Herkes düşünür ama her gittiğimde böyle. 10 yıl önce ilk torunları olduğunda işte devir teslim onlarda yerimizi alacak diyorlardı bir yandan severken. Şimdi benim bebeğim oldu yine aynı muhabbet. Vah tüh yaşlandık, ömür bitti, su gibi geçti diye. Geçen eski şarkıları açıp ağlamışlar.
Ha bende bu yaşta böyle düşünüyorum fark ettim ki beynime işlenmiş çocukluğumdan beri aynı tarz konuşmalar. Diyorum ki 31 yaşındayım 60 yaşıma 29 yıl kaldı yaşadığım zamandan daha da az. Kendimi bu tarz hesaplamalarda buldum
Kaynanama kayınbabama bakıyorum bir kez bile duymadım bu tarz konuşmalar, gayet hayat dolular.
Ya bizimkilerde mi sıkıntı var dedim belki de benim de hayattan zevk almamanın, her şeyi boş görmenin, yaşadığım depresyonun sebebi hep bu kafa yapısında olmak, nasıl bu düşünceleri kafamdan atacağım bilmiyorum
Ha bende bu yaşta böyle düşünüyorum fark ettim ki beynime işlenmiş çocukluğumdan beri aynı tarz konuşmalar. Diyorum ki 31 yaşındayım 60 yaşıma 29 yıl kaldı yaşadığım zamandan daha da az. Kendimi bu tarz hesaplamalarda buldum
Kaynanama kayınbabama bakıyorum bir kez bile duymadım bu tarz konuşmalar, gayet hayat dolular.
Ya bizimkilerde mi sıkıntı var dedim belki de benim de hayattan zevk almamanın, her şeyi boş görmenin, yaşadığım depresyonun sebebi hep bu kafa yapısında olmak, nasıl bu düşünceleri kafamdan atacağım bilmiyorum
