- Katılım
- 19 Aralık 2025
- Mesajlar
- 109
- Emoji Skoru
- 103
- Puanlar
- 18
- Yaş
- 34
Öncelikle herkese merhaba. Siteye yeni geldim ve konum yanlış yerdeyse özür dilerim mümkün olduğunca ifadelerime dikkat edeceğim.
3 yıllık evliyim. Eşimle üniversitede tanıştık, beni daima çok sevdiğini çok güzel olduğumu falan söylerdi. Evlenmeden evvel birkaç kez evinde kaldım ama o zamanlarda değil özel bir şeyler ima etmek elimi bile romantik olarak tutmamıştı evdeyken. Normal kız arkadaşıma gelmiş gibi sohbet eder sonra ayrı odalara gider yatardık. Evlilik olacağında ben ünlü bir markadan her kadının yaptığı gibi dantelli gecelik jartiyer vs aldım ama yanlış beden almışım mağazaya değişime uğradık aldıklarımı gördü, bunları ne yapacaksın iade et dedi iade ettirip günlük ev kıyafetleri aldık.
Evlendikten sonra her şey daha da belirginleşti. Eşim birlikteliklerimizi bir görev gibi yerine getiriyor ve asla spontan bir şey olmuyordu. Saati saatine belirlenmiş, yatağa ek çarşaf vs serilmiş herkes temiz bir şekilde olacak ve tek bir birliktelik şeklinde yaşıyorduk. Ama zorla oluyor gibiydi bir şeyler. Ben spontan beraberlikleri de sevdiğimi söyleyince eşim benimle dalga geçti onlar tvde olan şeyler dedi. Tv lerde olmadığını az çok çevremden biliyordum ama bir şey diyemedim. Erkek olarak onun beni ayıplar gibi konuşması çok gururuma dokunmuştu
Bizim yakınlaşma sıklığımız zamanla git gide düştü. Yani 3 yılda zaten toplasanız 20 kez falan belki anca olmuştur. Geçen sene doğum yaptım ve son 15 ayda 1 kez ilişki yaşadık. Ben istemesem onu da yaşayamıyorduk. Eşim benimle ilişkiyi başlatma konusunda çok zorlanıyor ve o durumunu da koruyamıyor. Aseksüel misin diye sordum ama hayır dedi, bende mi sorun dedim hayır dedi. Doktora gitmesi gerektiğini söyledim ama ses çıkarmadı.
Olay sadece ilişki de değil ev arkadaşı gibiyiz tamamen, yani aylar geçer birbirimize aynı ev içinde yan yana geçerken değmeyiz bile. Bir imalı bakış, hoşlandığını belli eden bir ima, bir öpücük vs hiçbir sıcaklık yok o açıdan aramızda.
Ama eşim çok iyi bir arkadaş. Çok iyi bir sırdaş çok iyi bir baba. Ne yapacağımı bilmiyorum kafam çok karışık. Bunu kime söylesem beni ayıplar. Yani bazen diyorum böyle geçsin yıllar arzulanmayayım ne var ben artık anne oldum çocuğum mutlu olsun. Ama olmuyor kendime yediremiyorum. Gururum inciniyor. Sizce çok mu büyütüyorum? Güzel yorumlara ihtiyacım var.
Okuyan herkese teşekkür ederim.
3 yıllık evliyim. Eşimle üniversitede tanıştık, beni daima çok sevdiğini çok güzel olduğumu falan söylerdi. Evlenmeden evvel birkaç kez evinde kaldım ama o zamanlarda değil özel bir şeyler ima etmek elimi bile romantik olarak tutmamıştı evdeyken. Normal kız arkadaşıma gelmiş gibi sohbet eder sonra ayrı odalara gider yatardık. Evlilik olacağında ben ünlü bir markadan her kadının yaptığı gibi dantelli gecelik jartiyer vs aldım ama yanlış beden almışım mağazaya değişime uğradık aldıklarımı gördü, bunları ne yapacaksın iade et dedi iade ettirip günlük ev kıyafetleri aldık.
Evlendikten sonra her şey daha da belirginleşti. Eşim birlikteliklerimizi bir görev gibi yerine getiriyor ve asla spontan bir şey olmuyordu. Saati saatine belirlenmiş, yatağa ek çarşaf vs serilmiş herkes temiz bir şekilde olacak ve tek bir birliktelik şeklinde yaşıyorduk. Ama zorla oluyor gibiydi bir şeyler. Ben spontan beraberlikleri de sevdiğimi söyleyince eşim benimle dalga geçti onlar tvde olan şeyler dedi. Tv lerde olmadığını az çok çevremden biliyordum ama bir şey diyemedim. Erkek olarak onun beni ayıplar gibi konuşması çok gururuma dokunmuştu
Bizim yakınlaşma sıklığımız zamanla git gide düştü. Yani 3 yılda zaten toplasanız 20 kez falan belki anca olmuştur. Geçen sene doğum yaptım ve son 15 ayda 1 kez ilişki yaşadık. Ben istemesem onu da yaşayamıyorduk. Eşim benimle ilişkiyi başlatma konusunda çok zorlanıyor ve o durumunu da koruyamıyor. Aseksüel misin diye sordum ama hayır dedi, bende mi sorun dedim hayır dedi. Doktora gitmesi gerektiğini söyledim ama ses çıkarmadı.
Olay sadece ilişki de değil ev arkadaşı gibiyiz tamamen, yani aylar geçer birbirimize aynı ev içinde yan yana geçerken değmeyiz bile. Bir imalı bakış, hoşlandığını belli eden bir ima, bir öpücük vs hiçbir sıcaklık yok o açıdan aramızda.
Ama eşim çok iyi bir arkadaş. Çok iyi bir sırdaş çok iyi bir baba. Ne yapacağımı bilmiyorum kafam çok karışık. Bunu kime söylesem beni ayıplar. Yani bazen diyorum böyle geçsin yıllar arzulanmayayım ne var ben artık anne oldum çocuğum mutlu olsun. Ama olmuyor kendime yediremiyorum. Gururum inciniyor. Sizce çok mu büyütüyorum? Güzel yorumlara ihtiyacım var.
Okuyan herkese teşekkür ederim.
