Sona geldim sanırım

muzdaripp .!.:

Bir buçuk ay önce 40 yaşında kuzenim yaşamına son verdi, babalarının mezarına toprak atmak zorunda kalan, küçücük yaşta büyümek zorunda bırakılan o çocuklar gitmiyor gözümün önünden, lütfen ama lütfen çocuklarınıza bunu yaşatmayın, kötü günler biter elbette ama siz giderseniz bir daha dönüp yavrularınızın başını okşayamazsınız. Rabbinize sarılmak için fiziken onu görüyor olmanıza gerek yok, inanıyorsunuz ve nasıl sarılacağınızı biliyorsunuz. Evlatlarınız için son bir gayret gidip psikolojik destek alın ve yeniden ayağa kalkın, evlatlarınız bunu hakediyor tabi siz de.

Genişletmek için tıkla...

Mayalartakvimi .!.:

11 ay çok uzun bir süre çocuklar şuan kaç yaşında alışabildiniz mi bu duruma çok zor çok acı ne kadar güç kuvvet para imkan desekte benim için her şeyden önce kızımın kucağımda başını omzuma koyup beni koklamasıydı yediğim hiç bi yemekte onları öperken aldığım lezzet yok gittiğim hiç bi mekan yer onlarla parkta oynamak kadar keyif vermiyor bana cüzdanım dolu olsa ne olur ben kızlarıma sarılıp uyumadıktan sonra çok şey istemedim ben hayattan kızlarımdan ayrılmak zorunda kalmayayım dedim ama hem benim hem papatyalarım için en iyisi bu diyerek kopardılar ben hakkımı helal etmiyorum hayal ettiğim bu değildi hayattan çok şey istemedim tek isteğim buydu her şeyimi kaybetmiş gibi hissediyorum

Genişletmek için tıkla...

Mayalartakvimi .!.:

Merhaba okuyunca şimdi yeniden gözlerim doldu çok çok iyiyiim oldukça toparladım kendimi çok daha mutluyum artık

Genişletmek için tıkla...

AndJuneS .!.:

Neler yaşadınız, nasıl yön verdiniz hayatınıza? Okuyunca üzüldüm

Genişletmek için tıkla...

INCIMERCAN8620 .!.:

Peki nasıl atlattın biraz anlatırsın çok ihtiyacım var çok korkuyorum tedavide görüyorum bende anksiyete depresyon var anksiyetem yine kötü bu ara ama bu düşünce dahada korkunc

Genişletmek için tıkla...

Mayalartakvimi .!.:

Merhaba kızlar Kendimi nasıl ifade edeceğimi de artık bilmiyorum bir buçuk iki sene önce boşandım 2014'ten bu yana olan bir ilişkiydi bu evlilikten 2 tane kızım var sayısız kez Aldatıldım eskrt 2 ayrı yakın arkadaşım oturduğum iki ayrı sitedeki komşu kadınlar iş arkadaşının karısı sayamayacağım unuttuğum kadar çok ben çok küçükken Annemle babam ayrıldı her seferinde kızlarım benimle aynı hayatı yaşamasın istediğim için affetmek için çok çaba sarf ettim ve sürekli affettim ama sürekli bu durum artarak devam etti Artık Affetmek istemediğimi anladığım zamanda o evliliği bitirdim ortak velayet kızlarımın kalıcı yeri benim yanım Babam 2 sene önce öldü ama zaten Annemle babam ayrıldıktan sonra babamı hiç görmemiştim ölmeden iki üç ay önce gördüm sadece burada bir önceki konumda bana insanlar tepki göstermişti annenden çocuklarına bakmasını bekleyemezsin diye haklılardı annem bana bile bakmamıştı ki Benim çocuklarıma baksın Eş dost akraba hiç kimse yok kimseye güvenerek de boşanmadım zaten mesleğim de var annem sürekli dini nikahı altında seninle de 3-4 kişiyle beraber yaşayıp geri dönen biriydi boşandıktan 6 ay sonra annemi yanıma çağırdım benimle kal ben çalışırken işte Kızlarıma sen bak anne tüm ihtiyaçlarını ben karşılayacağım dedim ama annem 6 ay içinde 2 ayrı kişiye daha kaçtı gitti benim evimden Neyse artık bunları anlatmanın bir mantığı yok Eski eşimle barışmayı düşündüm çocuklarım için tek başıma savaşmak bana çok zor geldi çünkü bırakıp işe gidebileceğim biri yok evde dursan bana bir gelir yok çocukların giderleri evin giderleri Ama ne için olursa olsun artık olmadığını anladım lafı çok Uzatmaya gerek yok Eski eşimle yakın oturuyorduk ve Ben 10 gün önce taşındım oradan 1+1 bir ev tuttum ama kiramı ödemek giderlerimi karşılamak için çalışmam gerek O da çocukların düzeni bozulmasın diye hafta içi bende kalsın hafta sonu sende kalsın dedi geldim düzenimi kurdum ama sanırım ben artık yaşayamıyorum aldığım nefes boğazımda düğümleniyor yemek yiyemiyorum uyuyamıyorum hiçbir şeyden keyif almıyorum sürekli bir çarpıntı yaşamak istemiyorum gün içinde telefonum asla çalmıyor Kendimi o kadar yalnızlaştırmış o kadar tek bırakmışım ki boş kalıp düşündüğüm zamanlarda neden bu kadar şey oldu hak ettin mi diye düşünüyorum kızlar Sanırım ben artık yapamıyorum hayatımda hep kızlarım olmazsa ben asla yaşayamam diyordum sabah uyandığımda onları yanımda görememek kokularını alamamak Öğlen uykusu Uyku saati geldi yemek saatleri gelmiştir acaba düştü canı acıdı beni yanında istiyor mu diye düşünmekten kahroluyorum Sanırım ben yapamıyorum artık bu sefer bu kuyudan çıkamayacakmış gibiyim Ben yaşamaktan vazgeçtim Eğer bu yazdıklarımı okurken çocuklarınız yanınızdaysa kokularını içinize çekerek benim için de öpün

Genişletmek için tıkla...

Mayalartakvimi .!.:

Tebrik ederim sizi keşke bende kendimde azıcık güç görebilsem iş kolay yarın çıksam başlarım çalışmaya ama duş alacak kolumu kaldıracak halim bile yok sanki

Genişletmek için tıkla...

lelorin .!.:

Duş almak saç taramak gibi özbakıma bile ruhsal enerji bulamamak depresyonun çok yaygın bir belirtisi. Biliyorum kolay değil ama lütfen profesyonel destek almaya çalışın. Depresyon tedavi edilmezse zamanla çok daha ağır, korkunç bir şeye dönüşebiliyor

Genişletmek için tıkla...

Mayalartakvimi .!.:

Merhaba kızlar Kendimi nasıl ifade edeceğimi de artık bilmiyorum bir buçuk iki sene önce boşandım 2014'ten bu yana olan bir ilişkiydi bu evlilikten 2 tane kızım var sayısız kez Aldatıldım eskrt 2 ayrı yakın arkadaşım oturduğum iki ayrı sitedeki komşu kadınlar iş arkadaşının karısı sayamayacağım unuttuğum kadar çok ben çok küçükken Annemle babam ayrıldı her seferinde kızlarım benimle aynı hayatı yaşamasın istediğim için affetmek için çok çaba sarf ettim ve sürekli affettim ama sürekli bu durum artarak devam etti Artık Affetmek istemediğimi anladığım zamanda o evliliği bitirdim ortak velayet kızlarımın kalıcı yeri benim yanım Babam 2 sene önce öldü ama zaten Annemle babam ayrıldıktan sonra babamı hiç görmemiştim ölmeden iki üç ay önce gördüm sadece burada bir önceki konumda bana insanlar tepki göstermişti annenden çocuklarına bakmasını bekleyemezsin diye haklılardı annem bana bile bakmamıştı ki Benim çocuklarıma baksın Eş dost akraba hiç kimse yok kimseye güvenerek de boşanmadım zaten mesleğim de var annem sürekli dini nikahı altında seninle de 3-4 kişiyle beraber yaşayıp geri dönen biriydi boşandıktan 6 ay sonra annemi yanıma çağırdım benimle kal ben çalışırken işte Kızlarıma sen bak anne tüm ihtiyaçlarını ben karşılayacağım dedim ama annem 6 ay içinde 2 ayrı kişiye daha kaçtı gitti benim evimden Neyse artık bunları anlatmanın bir mantığı yok Eski eşimle barışmayı düşündüm çocuklarım için tek başıma savaşmak bana çok zor geldi çünkü bırakıp işe gidebileceğim biri yok evde dursan bana bir gelir yok çocukların giderleri evin giderleri Ama ne için olursa olsun artık olmadığını anladım lafı çok Uzatmaya gerek yok Eski eşimle yakın oturuyorduk ve Ben 10 gün önce taşındım oradan 1+1 bir ev tuttum ama kiramı ödemek giderlerimi karşılamak için çalışmam gerek O da çocukların düzeni bozulmasın diye hafta içi bende kalsın hafta sonu sende kalsın dedi geldim düzenimi kurdum ama sanırım ben artık yaşayamıyorum aldığım nefes boğazımda düğümleniyor yemek yiyemiyorum uyuyamıyorum hiçbir şeyden keyif almıyorum sürekli bir çarpıntı yaşamak istemiyorum gün içinde telefonum asla çalmıyor Kendimi o kadar yalnızlaştırmış o kadar tek bırakmışım ki boş kalıp düşündüğüm zamanlarda neden bu kadar şey oldu hak ettin mi diye düşünüyorum kızlar Sanırım ben artık yapamıyorum hayatımda hep kızlarım olmazsa ben asla yaşayamam diyordum sabah uyandığımda onları yanımda görememek kokularını alamamak Öğlen uykusu Uyku saati geldi yemek saatleri gelmiştir acaba düştü canı acıdı beni yanında istiyor mu diye düşünmekten kahroluyorum Sanırım ben yapamıyorum artık bu sefer bu kuyudan çıkamayacakmış gibiyim Ben yaşamaktan vazgeçtim Eğer bu yazdıklarımı okurken çocuklarınız yanınızdaysa kokularını içinize çekerek benim için de öpün

Genişletmek için tıkla...

Mayalartakvimi .!.:

Böyle midir gerçekten

Genişletmek için tıkla...