• Merhaba, Kadınlar Kulübü'ne ÜCRETSİZ üye olarak yorumlar ile katkıda bulunabilir veya aklınıza takılan soruları sorabilirsiniz.

Sorumluluklarınızı artık kaldıramadığınızı nasıl anlarsınız?

cikolatalibirsut

cikolatalibirsut

Yeni Üye
Kayıtlı Üye
Katılım
22 Ocak 2026
Mesajlar
13
Emoji Skoru
7
Puanlar
1
Yaş
30
Merhaba arkadaşlar ben aslında içinden çıkamadığım bir durum için buraya yazmaya karar verdim. Zaman ayırıp okursanız çok memnun olurum fikirlerinize açığım. 29 yaşındayım okuduğum mesleği şuan 3.5 yaşında olduğu için yapamıyorum (hostes) ileriki dönemlerde de yapamayacağım. Bunun için şuan aöf de 2 yıllık bir bölüm okuyorum 2. sınıftayım aynı zamanda KPSS için hazırlanıyorum. Yani hem öğrenciyim hem anne hem ev hanımı hem de eş. Ayrıca iş arıyorum kızım okula başlamadan önce bir iş bulmuştum kızım okula başladı ve o iş olmadı şuan çalışmıyorum. Kızım özel bir kreşte okuyor yaşından dolayı devlet kreşleri almıyor. Zaten alsa da yarım gün olduğu için bakacak hiç kimsem yok eşim vardiyalı çalışıyor. Oturduğum bölgede neredeyse hiç arkadaşım yok. 3.5 yaşına gelene kadar hep tek baktım herşeyi beraber yaptık bu sayede. Okuldayken ben hep ders çalışıyorum ev işi vs. evden dışarı hiç çıkmıyorum kızım okuldan gelince 2 3 saat evde olmuş oluyor. (Bebekliği de çok zordu hala çok zor her şeye ağlıyor sürekli). Ama o kısa zamanda bile bazı şeylere sinirleniyorum ve sanırım artık psikolojim kaldırmıyor. Ya da eşim bir şey istediğinde niye kendin yapmıyorsun diye kızıyorum. Aslında tüm gün evdeyim o çalışıyor. Sormak istediğim şu sürekli bir stres altındayım en ufak bir şeye patlıyorum ve çok tepki veriyorum. Bunlar üstüne çok sorumluluk almaktan mı kaynaklanır sizce yoksa hiçbir şeye yetememe düşüncesinden mi? Sabah 7 ye alarm kursam 8 de kalksam onu bile bütün gün kafama takıp kendime zehir ederim günümü. Sosyal medyada görüyorum herkes çok güzel ders çalışıyor çok güzel annelik yapıyor gördükçe çözüyorum resmen. Bir de çalışmayı düşünüyorum çünkü okul fiyatları malum. Acaba nasıl yaparım bunca sorumluluğun altından nasıl kalkılır? Acaba ben mi kaldıramıyorum yoksa sorumluluk mu fazla?
 
cikolatalibirsut .!.:
Merhaba arkadaşlar ben aslında içinden çıkamadığım bir durum için buraya yazmaya karar verdim. Zaman ayırıp okursanız çok memnun olurum fikirlerinize açığım. 29 yaşındayım okuduğum mesleği şuan 3.5 yaşında olduğu için yapamıyorum (hostes) ileriki dönemlerde de yapamayacağım. Bunun için şuan aöf de 2 yıllık bir bölüm okuyorum 2. sınıftayım aynı zamanda KPSS için hazırlanıyorum. Yani hem öğrenciyim hem anne hem ev hanımı hem de eş. Ayrıca iş arıyorum kızım okula başlamadan önce bir iş bulmuştum kızım okula başladı ve o iş olmadı şuan çalışmıyorum. Kızım özel bir kreşte okuyor yaşından dolayı devlet kreşleri almıyor. Zaten alsa da yarım gün olduğu için bakacak hiç kimsem yok eşim vardiyalı çalışıyor. Oturduğum bölgede neredeyse hiç arkadaşım yok. 3.5 yaşına gelene kadar hep tek baktım herşeyi beraber yaptık bu sayede. Okuldayken ben hep ders çalışıyorum ev işi vs. evden dışarı hiç çıkmıyorum kızım okuldan gelince 2 3 saat evde olmuş oluyor. (Bebekliği de çok zordu hala çok zor her şeye ağlıyor sürekli). Ama o kısa zamanda bile bazı şeylere sinirleniyorum ve sanırım artık psikolojim kaldırmıyor. Ya da eşim bir şey istediğinde niye kendin yapmıyorsun diye kızıyorum. Aslında tüm gün evdeyim o çalışıyor. Sormak istediğim şu sürekli bir stres altındayım en ufak bir şeye patlıyorum ve çok tepki veriyorum. Bunlar üstüne çok sorumluluk almaktan mı kaynaklanır sizce yoksa hiçbir şeye yetememe düşüncesinden mi? Sabah 7 ye alarm kursam 8 de kalksam onu bile bütün gün kafama takıp kendime zehir ederim günümü. Sosyal medyada görüyorum herkes çok güzel ders çalışıyor çok güzel annelik yapıyor gördükçe çözüyorum resmen. Bir de çalışmayı düşünüyorum çünkü okul fiyatları malum. Acaba nasıl yaparım bunca sorumluluğun altından nasıl kalkılır? Acaba ben mi kaldıramıyorum yoksa sorumluluk mu fazla?
Genişletmek için tıkla...
Sorumluluk fazla da bu zaten bizim gerçeğimiz,üzerinizde baskı mı var çalış ya da sınavı kazan diye onun mu patlaması,yoksa evde teksiniz güzel bir planlama ile ders çalışmaya da ev işine de zaman yettirebilirsiniz şu an,bir şey sizi doldurmuş gibi, işsizlik,sınav vb..
 
Baskı yok üstümde aslında belki uzun zamandır iş bulamadığım içindir ya da nasıl planlı bir şekilde herşeyi yetiştiririm bilmediğim için olabilir emin değilim ama kendim de kaçıyorum bazen sorumluluklarımdan sanki iş bulup çalışmak çok istiyorum mesela ama işe girince kızıma eve yetişebilir miyi! nasıl ders çalışırım hiç bilmiyorum o yüzden de stresi ve tedirginim sanırım
 
LR26 .!.:
Konuyu takipteyim bende benzer durumdayım .. sorumluklar gerçekten ağır mı gelıyor ben de mi birikti, abartıyormuyum durumu düşünüyorum hep.. ters bişeyler var
Genişletmek için tıkla...
Bende de ters bir şeyler var hem de çok fazla. İstiyorum ama istemiyorum da kararlarımın arkasında durmaya korkuyorum bazen sonunu bilmediğim için
 
cikolatalibirsut .!.:
Baskı yok üstümde aslında belki uzun zamandır iş bulamadığım içindir ya da nasıl planlı bir şekilde herşeyi yetiştiririm bilmediğim için olabilir emin değilim ama kendim de kaçıyorum bazen sorumluluklarımdan sanki iş bulup çalışmak çok istiyorum mesela ama işe girince kızıma eve yetişebilir miyi! nasıl ders çalışırım hiç bilmiyorum o yüzden de stresi ve tedirginim sanırım
Genişletmek için tıkla...
Herseyı mükemmel yapmak zorunda değilsiniz
 
Şu sosyal medyaya bakip kiyas yapmayin artik. 🙄 Herkesin cevresinde en az bir tane "sosyal medyada şöyle ama gercekte böyle" dediği insan vardir.
Benim de var. Benim yenge evlenir evlenmez hatta daha evlenmeden hamile kaldi. O cocuk orda burda babanne elinde buyudu kadin calişmadigi halde ve cocugu çokca azaliyormuş buna ragmen tahammulu yoktu pek.
Bu kişinin sosyal medyada paylasimlari "herkes cocuk sahibi olmasin yok cocuk yapmak ehliyetle olsun, bilincli cocuk yapmak" tarzi seyler paylaşir arada sacma sapan sanki kendi çok dusunmus yapmadan once gibi.

Ben aile icinden oldugum icin bu bilgileri biliyorum. Disardan sosyal medyada görenler, arkadaslsri vs sadeec cocuguyla mutlu gezilerini, kocisiyle aşk dolu mesajlarini vs goruyor ama kavga ederken polislik olup neredeyse bosanma asamasna geldiklerini biz biliyoruz.

Yani öyle her şeyi yapayim cok rahat olayim diye bir sey yok. Kimse elli tane yere yetişemiyor.
 
Yetememe düşüncesi sözkonusu bence. Aynı anda çok alanda faaliyet halinde olmaya çalışıyorsunuz, bu olası değil. Birinden biri sekteye uğrar doğal olarak.
 
cikolatalibirsut .!.:
Belki de aslında şöyle isteyerek yaptığım her şeyi en iyi şekilde yapmak isterim ama gönülsüz olduğum ya da olmasa da olur dediğim şeyleri önemsemem
Genişletmek için tıkla...
En önemli sizsiniz bişeyler iyi olsun derken kendınızı boğup strese sokmayın . Psikolojik sağlık herseyden daha önemli
 
annelik hiçbir şey yapmasanız bile zor bir şey. cocugun bakımından bahsetmiyorum ama bence çocuk sahibi olmak zaten anneleri 10 kat strese sokuyor. ben evlenmeden önce sürekli çalışan biriydim ve herkes bana “dünya yansa sana hiçbir şey olmaz” derdi. dertsizdim bildiğiniz, her seye hallederiz gözüyle bakardım. bir anda evlendikten sonra evde olmak sonra anne olmak beni inanılmaz yordu ve strese soktu. her seyi kafaya takan, her seye sinirlenip bağıran bir insan oldum. eskiden çok iyi bir dinleyici olarak görülürken simdi biri bir şey anlatırken “öff” oluyorum. coğunu da dinlemiyorum bile. esim evde yokken bebeğimle daha sakinim. ama esim evdeyse daha stresli ve sinirli oluyorum. cünkü ona bel bağlıyorum. mesela çocuk ağladı, neden o almıyor? neden evde olduğu tek günde sabah cocugu alıp benim biraz daha uyumama izin vermiyor? neden bir yarım saat bebeği dısarı götürüp benim kafa dinlememe izin vermiyor? benim esim de günde 12 saat bazen 24 saat çalışıyor. coğu kişiye göre esimden beklentilerim makul değil. ama elimde de değil. bir de üstüne oğlum 9 aylıkken hamile kaldım. bebeğim 3 yasına gelsin de çalışayım diye gün sayarken kendimi sanki kapana kısılmış, ömrüm hep böyle gececek gibi hissetmeye basladım.

yani hayır siz abartmıyorsunuz. sosyal medyada ben de ağlayıp zırlarken hikaye paylaşmıyorum ama bu demek değil ki her sey orda görüldüğü gibi. bence bir profesyonel bir destek alın.
 
Lady Guinevere .!.:
annelik hiçbir şey yapmasanız bile zor bir şey. cocugun bakımından bahsetmiyorum ama bence çocuk sahibi olmak zaten anneleri 10 kat strese sokuyor. ben evlenmeden önce sürekli çalışan biriydim ve herkes bana “dünya yansa sana hiçbir şey olmaz” derdi. dertsizdim bildiğiniz, her seye hallederiz gözüyle bakardım. bir anda evlendikten sonra evde olmak sonra anne olmak beni inanılmaz yordu ve strese soktu. her seyi kafaya takan, her seye sinirlenip bağıran bir insan oldum. eskiden çok iyi bir dinleyici olarak görülürken simdi biri bir şey anlatırken “öff” oluyorum. coğunu da dinlemiyorum bile. esim evde yokken bebeğimle daha sakinim. ama esim evdeyse daha stresli ve sinirli oluyorum. cünkü ona bel bağlıyorum. mesela çocuk ağladı, neden o almıyor? neden evde olduğu tek günde sabah cocugu alıp benim biraz daha uyumama izin vermiyor? neden bir yarım saat bebeği dısarı götürüp benim kafa dinlememe izin vermiyor? benim esim de günde 12 saat bazen 24 saat çalışıyor. coğu kişiye göre esimden beklentilerim makul değil. ama elimde de değil. bir de üstüne oğlum 9 aylıkken hamile kaldım. bebeğim 3 yasına gelsin de çalışayım diye gün sayarken kendimi sanki kapana kısılmış, ömrüm hep böyle gececek gibi hissetmeye basladım.

yani hayır siz abartmıyorsunuz. sosyal medyada ben de ağlayıp zırlarken hikaye paylaşmıyorum ama bu demek değil ki her sey orda görüldüğü gibi. bence bir profesyonel bir destek alın.
Genişletmek için tıkla...
Sizin yazdıklarınızın aynısını bende hissettim hissediyorum da sanki hayatım hep böyle geçecek gibi. Daha önce hiç profesyonel destek almadım çevremde de alan yok bilmediğimden soruyorum siz aldınız mı iyi geldi mi?
 
Benim bir kaç ay önceki halim gibisiniz.bende ücretsiz izindeyim.biri 9 biri 1.5 yaşında kızlarim var.hem ev hem çocuklar hemde yuksek lisans yapıyorum.gunde 6 saate yakın ders çalışıyorum.esim yardım ediyor ama çok değil anca haftasonlari.ilk zamanlar sizin gibi aşırı stresliydim şimdi sakinlestim.bisey olduğunda içimden dur sakinleş diye diye düzeldim.ben üstelik OKB li gibiyim temizlik ve düzene aşırı düşkünüm.
 
Pembekoala35 .!.:
Benim bir kaç ay önceki halim gibisiniz.bende ücretsiz izindeyim.biri 9 biri 1.5 yaşında kızlarim var.hem ev hem çocuklar hemde yuksek lisans yapıyorum.gunde 6 saate yakın ders çalışıyorum.esim yardım ediyor ama çok değil anca haftasonlari.ilk zamanlar sizin gibi aşırı stresliydim şimdi sakinlestim.bisey olduğunda içimden dur sakinleş diye diye düzeldim.ben üstelik OKB li gibiyim temizlik ve düzene aşırı düşkünüm.
Genişletmek için tıkla...
Peki bunu nasıl yendiniz tavsiyeleriniz var mıdır.?
 
Cevap yazabilmek için giriş yapmalı veya kayıt olmalısınız.

Benzer Konular

D
Anlam veremediğim bir huzursuzluk
2 3
Yorumlar
57
Görüntüleme
2K
mel_dem
M
L
evliliğe alışamıyorum kendimi kötü hissediyorum
3 4 5
Yorumlar
99
Görüntüleme
4K
Six Feet Under
Six Feet Under
Y
Kızlarım için yardımcı olun lütfen.🙏🏻
Yorumlar
16
Görüntüleme
505
Yorgunkalbmm
Y
E
Kocama vermem gereken ayar
2 3 4
Yorumlar
64
Görüntüleme
3K
lila98
lila98
ladin19
Psikolojik rahatsızlık ve yeni iş
2
Yorumlar
32
Görüntüleme
1K
ladin19
ladin19
Back
X