Sorumluluklarınızı artık kaldıramadığınızı nasıl anlarsınız?

Lady Guinevere · 22 Ocak 2026

cikolatalibirsut .!.:
Sizin yazdıklarınızın aynısını bende hissettim hissediyorum da sanki hayatım hep böyle geçecek gibi. Daha önce hiç profesyonel destek almadım çevremde de alan yok bilmediğimden soruyorum siz aldınız mı iyi geldi mi?

ben online terapi aldım. yani işe taradı diyemem ama olaylara bakış açımı değiştirdi. sorumluluğum olarak gördüğüö ve dert ettiğim çopu seyin aslında bana ait olmadığını anladım. esimle çekinmeden, acaba sımarıklık mı ediyorum diye düsünmeden beklentilerimi konusmaya basladım. kendime alanlar yaratmaya başladım suçluluk hissetmeden. keyfi şeylerden bahsediyorum. tek basıma yürüyüşe gitmek, saatlerce kuaförde işlemler yaptırmak vs gibi. ama o stres komple gitti mi? hayır

sinirim de gecmiş değil. ama bunun yüzünden eskisi gibi yetemiyor veya eksik hissetmiyorum. ben buyum, benim anneliğim ve eşliğim bu diyorum

ki böyle düsünmeye basladığımdan beri de esimle ilişkim de oğlumla bağım da güçlendi gibi hissediyorum. çünkü sürekli eksik hissettiğimde onlara karşı gittikçe silikleşiyordum. simdi sanki her seyi daha dolu dolu yasıyoruz. öfkeli olduğumda artık esim bunu anlayıp bana alan tanıyor. yalnız kalmak isteyebileceğimi hiç düsünmemiş mesela o. simdi her fırsatta bana bu alanı tanıyor.

cikolatalibirsut · 22 Ocak 2026

Lady Guinevere .!.:
ben online terapi aldım. yani işe taradı diyemem ama olaylara bakış açımı değiştirdi. sorumluluğum olarak gördüğüö ve dert ettiğim çopu seyin aslında bana ait olmadığını anladım. esimle çekinmeden, acaba sımarıklık mı ediyorum diye düsünmeden beklentilerimi konusmaya basladım. kendime alanlar yaratmaya başladım suçluluk hissetmeden. keyfi şeylerden bahsediyorum. tek basıma yürüyüşe gitmek, saatlerce kuaförde işlemler yaptırmak vs gibi. ama o stres komple gitti mi? hayır sinirim de gecmiş değil. ama bunun yüzünden eskisi gibi yetemiyor veya eksik hissetmiyorum. ben buyum, benim anneliğim ve eşliğim bu diyorum ki böyle düsünmeye basladığımdan beri de esimle ilişkim de oğlumla bağım da güçlendi gibi hissediyorum. çünkü sürekli eksik hissettiğimde onlara karşı gittikçe silikleşiyordum. simdi sanki her seyi daha dolu dolu yasıyoruz. öfkeli olduğumda artık esim bunu anlayıp bana alan tanıyor. yalnız kalmak isteyebileceğimi hiç düsünmemiş mesela o. simdi her fırsatta bana bu alanı tanıyor.

O zaman bana da bir terapi yolu göründü gibi inşallah hepimize çok iyi gelir az da olsa rahatlarız

stres ve tedirginlik baskıları altında yaşamak gerçekten çok zor sürekli endişeli kaygılı her şeye etki ediyor tabiki teşekkür ederim tavsiyeleriniz için bunları düşünüp elimden geldiğince uygulamaya çalışacağım.

Gocmenturna · 22 Ocak 2026

Dolmuşsunuz. Böyle durumlarda ben bir arkadaşımla dışarda buluşup kahve içiyorum. Baya iyi geliyor tahammül seviyem düzeliyor. Ev işi çocuk ders bu saydıklarımız ise gidip gelmekten daha zor zaten. Ev işi insanı psikolojik olarak görüyor. Aynı şeyleri hergun yapmak zorunda olmak üstelik bir yandan evin yine dağılması vs insanı zihnen zorluyor. Haliyle tahammül seviyesi düşüyor. Kendinize haftada bir dışarda bir aktivite ayarlayabilirsiniz. Bu herşey olabilir ilgi alanınıza göre. Zumbaya gidebilirsiniz yüzmeye , yürüyüş de olur tek yürümek de iyi geliyor ama başka insanlarla aktivite daha iyi geliyor sizin durumunuza. İki insan göreyim hissi . Eşinizin iş arkadaslarinin eşinden vs kafa dengi birileri yok mu ya da başka çevreden arkadaşınız . Bir kafede buluşup sohbet edebileceğiniz. Evde değil ama ev tuketiyor

cikolatalibirsut · 22 Ocak 2026

Gocmenturna .!.:
Dolmuşsunuz. Böyle durumlarda ben bir arkadaşımla dışarda buluşup kahve içiyorum. Baya iyi geliyor tahammül seviyem düzeliyor. Ev işi çocuk ders bu saydıklarımız ise gidip gelmekten daha zor zaten. Ev işi insanı psikolojik olarak görüyor. Aynı şeyleri hergun yapmak zorunda olmak üstelik bir yandan evin yine dağılması vs insanı zihnen zorluyor. Haliyle tahammül seviyesi düşüyor. Kendinize haftada bir dışarda bir aktivite ayarlayabilirsiniz. Bu herşey olabilir ilgi alanınıza göre. Zumbaya gidebilirsiniz yüzmeye , yürüyüş de olur tek yürümek de iyi geliyor ama başka insanlarla aktivite daha iyi geliyor sizin durumunuza. İki insan göreyim hissi . Eşinizin iş arkadaslarinin eşinden vs kafa dengi birileri yok mu ya da başka çevreden arkadaşınız . Bir kafede buluşup sohbet edebileceğiniz. Evde değil ama ev tuketiyor

Yaşadığım yerde sadece 2 tane arkadaşım var onların da küçük çocukları var dışarı çıkmazlar pek fazla genelde evde görüşürüz aslında kafa dağıtmaya kahve içmeye gidebileceğim ya da bir sıkıntımı anlatacağım hiç kimsem yok çalışmadığım sürekli evde olduğum için de belki de yalnızlıktan oluyor olabilir. Burada gezip dolaşacak hiçbir yer yok küçük bir yer zaten sadece yapılacak aktivite gidip bir cafede kahve içmek

bebeklinick · 22 Ocak 2026

cikolatalibirsut .!.:
Merhaba arkadaşlar ben aslında içinden çıkamadığım bir durum için buraya yazmaya karar verdim. Zaman ayırıp okursanız çok memnun olurum fikirlerinize açığım. 29 yaşındayım okuduğum mesleği şuan 3.5 yaşında olduğu için yapamıyorum (hostes) ileriki dönemlerde de yapamayacağım. Bunun için şuan aöf de 2 yıllık bir bölüm okuyorum 2. sınıftayım aynı zamanda KPSS için hazırlanıyorum. Yani hem öğrenciyim hem anne hem ev hanımı hem de eş. Ayrıca iş arıyorum kızım okula başlamadan önce bir iş bulmuştum kızım okula başladı ve o iş olmadı şuan çalışmıyorum. Kızım özel bir kreşte okuyor yaşından dolayı devlet kreşleri almıyor. Zaten alsa da yarım gün olduğu için bakacak hiç kimsem yok eşim vardiyalı çalışıyor. Oturduğum bölgede neredeyse hiç arkadaşım yok. 3.5 yaşına gelene kadar hep tek baktım herşeyi beraber yaptık bu sayede. Okuldayken ben hep ders çalışıyorum ev işi vs. evden dışarı hiç çıkmıyorum kızım okuldan gelince 2 3 saat evde olmuş oluyor. (Bebekliği de çok zordu hala çok zor her şeye ağlıyor sürekli). Ama o kısa zamanda bile bazı şeylere sinirleniyorum ve sanırım artık psikolojim kaldırmıyor. Ya da eşim bir şey istediğinde niye kendin yapmıyorsun diye kızıyorum. Aslında tüm gün evdeyim o çalışıyor. Sormak istediğim şu sürekli bir stres altındayım en ufak bir şeye patlıyorum ve çok tepki veriyorum. Bunlar üstüne çok sorumluluk almaktan mı kaynaklanır sizce yoksa hiçbir şeye yetememe düşüncesinden mi? Sabah 7 ye alarm kursam 8 de kalksam onu bile bütün gün kafama takıp kendime zehir ederim günümü. Sosyal medyada görüyorum herkes çok güzel ders çalışıyor çok güzel annelik yapıyor gördükçe çözüyorum resmen. Bir de çalışmayı düşünüyorum çünkü okul fiyatları malum. Acaba nasıl yaparım bunca sorumluluğun altından nasıl kalkılır? Acaba ben mi kaldıramıyorum yoksa sorumluluk mu fazla?

Nasıl anlıyorum
Kocamı boğmak isteyince

Cunku normalde kocamdakocamim

cikolatalibirsut · 22 Ocak 2026

bebeklinick .!.:
Nasıl anlıyorum
Kocamı boğmak isteyince

Cunku normalde kocamdakocamim

Çok mantıklı ve makul bir bakış açısı

Nazoo1 · 22 Ocak 2026

Bir dönem aynı yollardan ben de geçtim. Bir yandan çalışıyordum, bir yandan uzmanlık sınavlarına hazırlanıyordum, evin sorumluluğu, kızım küçüktü ilgi bekliyordu. Allah başımdan eksik etmesin kv. bakıyordu da işteyken aklım kalmıyordu. Eşim ev işlerine yardım ediyordu ama dehb li olduğum için benim bir düzenim yoktu. Her şey birbirine giriyordu.

Dehb ne alaka diyeceksiniz ama her şey onu kontrol altına alınca çözüldü. Ders çalışırken masadaki bardağı kaldırma isteği gelirdi. Kaldırmazsam huzursuz olurdum. Mutfağa gidince bardağı unutur tezgahtaki peynire yönelirdim. Peyniri dolaba koyarken, gözüme dolaptaki içecek takılırdı, onu alır odaya dönerdim. Ders kalırdı, götürdüğüm bardak kalırdı, peynir kalırdı, dolaptan çıkardığım içecek de peynirin yanında kalırdı. Bunları örnek olarak veriyorum ki her işim böyle garipti. Kaç defa yıkanan çamaşırlar asmayı unuttum hatırlamıyorum mesela.

Saçma gelecek ama ben bütün bunları bir ajanda ile çözdüm. Geceden tüm işlerimi planlardım. Hâlâ planlarım. Ertesi gün pişireceğim yemekten tutun, kızımla oynayacağım oyuna kadar yazardım. Ertesi gün de sırayla yapıp üzerini çizerdim. Masada peynir kaldıysa, onun sırası gelmedi der önümdeki işi bitirirdim ki eşim de kaldırabilir. Şimdilerde çoğu şeyi ajandaya bakmadan yapıyorum. Geride kalan işleri dert etmemeyi, anda kalmayı ve sorumluluk paylaşmayı öğrendim. Belki sizin de bir rutine, bir şeyleri önem sırasına göre halletmeye ve yardım almaya ihtiyacınız vardır.

cikolatalibirsut · 22 Ocak 2026

Nazoo1 .!.:
Bir dönem aynı yollardan ben de geçtim. Bir yandan çalışıyordum, bir yandan uzmanlık sınavlarına hazırlanıyordum, evin sorumluluğu, kızım küçüktü ilgi bekliyordu. Allah başımdan eksik etmesin kv. bakıyordu da işteyken aklım kalmıyordu. Eşim ev işlerine yardım ediyordu ama dehb li olduğum için benim bir düzenim yoktu. Her şey birbirine giriyordu.

Dehb ne alaka diyeceksiniz ama her şey onu kontrol altına alınca çözüldü. Ders çalışırken masadaki bardağı kaldırma isteği gelirdi. Kaldırmazsam huzursuz olurdum. Mutfağa gidince bardağı unutur tezgahtaki peynire yönelirdim. Peyniri dolaba koyarken, gözüme dolaptaki içecek takılırdı, onu alır odaya dönerdim. Ders kalırdı, götürdüğüm bardak kalırdı, peynir kalırdı, dolaptan çıkardığım içecek de peynirin yanında kalırdı. Bunları örnek olarak veriyorum ki her işim böyle garipti. Kaç defa yıkanan çamaşırlar asmayı unuttum hatırlamıyorum mesela.

Saçma gelecek ama ben bütün bunları bir ajanda ile çözdüm. Geceden tüm işlerimi planlardım. Hâlâ planlarım. Ertesi gün pişireceğim yemekten tutun, kızımla oynayacağım oyuna kadar yazardım. Ertesi gün de sırayla yapıp üzerini çizerdim. Masada peynir kaldıysa, onun sırası gelmedi der önümdeki işi bitirirdim ki eşim de kaldırabilir. Şimdilerde çoğu şeyi ajandaya bakmadan yapıyorum. Geride kalan işleri dert etmemeyi, anda kalmayı ve sorumluluk paylaşmayı öğrendim. Belki sizin de bir rutine, bir şeyleri önem sırasına göre halletmeye ve yardım almaya ihtiyacınız vardır.

Ay çok güzel yazmışsınız teşekkür ederim. Ben dehb yaşamadım ama dikkat sürem yine de kısa ve unutuyorum çoğu şeyi her şey üst üste biniyor en son nokta hatta geçen gün doktora gittim unutuyorum( mercimek yemeği yaparken içine mercimek koymayı unuttum) ve uyuyamıyorum uykumu alamıyorum diye antidepresan yazdı bana ama kullanmadım ajanda yöntemini deneyeceğim

Gocmenturna · 22 Ocak 2026

cikolatalibirsut .!.:
Yaşadığım yerde sadece 2 tane arkadaşım var onların da küçük çocukları var dışarı çıkmazlar pek fazla genelde evde görüşürüz aslında kafa dağıtmaya kahve içmeye gidebileceğim ya da bir sıkıntımı anlatacağım hiç kimsem yok çalışmadığım sürekli evde olduğum için de belki de yalnızlıktan oluyor olabilir. Burada gezip dolaşacak hiçbir yer yok küçük bir yer zaten sadece yapılacak aktivite gidip bir cafede kahve içmek

Kesinlikle evde çocukla kaldığınızdandir. Çocuklu biri olarak bazı çocuklu insanları anlamıyorum. Birkaç arkadaşım ile dışarda çocuksuz bir kafede buluştuk. İkisi durup durup çocukları da getirseydik keşke dururlardi diyor. Yahu birincisi duran çocuk benimki, onların çocuklar asla durmuyor . İkincisi de iki saat de kendine zaman ayir ve kadın . Eşinize bırakıp tek de olsa çıkın o zaman. Ciddi söylüyorum ev insanı tuketiyor

Pembekoala35 · 23 Ocak 2026

cikolatalibirsut .!.:
Peki bunu nasıl yendiniz tavsiyeleriniz var mıdır.?

Bu durum hem kızımla ilişkime hem evliligime hem de en çok bana zarar veriyordu.ben kizlarim için bu huyumu değiştirdim çünkü en korktuğum şey ileride onların kalbinde bir yara olarak kalmakti.kucukken annem bütün öfkesini benden çıkarırdı ona benzemekten çok korktum.oncelikle sinirlenecegim bişey olduğunda orayı terkedip sakinlesmeye çalıştım.icimden bu kadar abartma yok bişey dedim.sonra kendime acimaktan vazgeçtim evet yoruluyosun ama bı sürü insan bu durumu yaşıyor bı tek sen değilsin dedim.ilk zamanlar çok zor oldu şimdi çok şükür daha iyiyim.arada bı regl dönemi falan sinirleniyorum oda olacak o kadar.sizi en çok sinirlendiren şey ben neden bunları yaşıyorum düşüncesi.o düşünceyi bırakın ve herkesin hayatında zorluklar olduğunu düşünün.baktiniz olmuyor kesinlikle tedavi olun sinir hiç iyi değil en cok size zarar

mrseva · 23 Ocak 2026

cikolatalibirsut .!.:
Yani hem öğrenciyim hem anne hem ev hanımı hem de eş.

Öğrencilik, annelik, ev hanımlığı… Bunları sayarken yanına "eş olmayı” eklememelisiniz.
Cümle kurarken farkında olmadan kullandığınız kelimeler bilinçaltınızda kabullendiğiniz yanlışları göz önüne seriyor ve bu bakış açısı çoğu zaman neden bu kadar dolu, yorgun ve mutsuz olduğunuzun da kaynağı oluyor.
Eş olmak sandığınızın aksine, sorumluluklarınızı paylaşan ve hafifleten bir güç olmalı, ekstra bir yük değil. Adı üstünde: eş.
Üstünüze gereğinden fazla sorumluluk alırsanız hiçbir şeye yetememe, yetişememe düşüncelerine girersiniz elbette.
Ama sorun sizin yetemiyor oluşunuz değil ki. Sorun, sırf tek kalem işle para kazanan kişi siz değilsiniz diye geri kalan tüm kalemleri tek başına üstlenmeniz gerektiğine inandırılmış olmanız.
Bir kişi eve para getiriyor diye, kendini geri kalan her şeyden geri çekmemeli. Ortak bir çocuğunuz var ve ikinizin de yapması gerekenler var.

defne-28 · 23 Ocak 2026

normal
hem ev işi hem ders hem de çocuk derken hayat yormuştur
2-3 gün mola gibi bir tatile çıksanız çok iyi gelir

Sorumluluklarınızı artık kaldıramadığınızı nasıl anlarsınız?

Ayrıntılı Düzenleme

Lady Guinevere

ne bilim ya…

cikolatalibirsut

Yeni Üye

Gocmenturna

Popüler Üye

cikolatalibirsut

Yeni Üye

bebeklinick

Ve herseye tepki olarak dünyaya gelmişim♥️

cikolatalibirsut

Yeni Üye

Nazoo1

Aktif Üye

cikolatalibirsut

Yeni Üye

Gocmenturna

Popüler Üye

Pembekoala35

Popüler Üye

mrseva

∞

defne-28

Nirvana

Benzer Konular