kızlar, bi akşam arkadaşımın doğumgünü sebebiyle çok kavgalı ayrıldığım eski sevgilimle bir araya geldik, bir yıl sonra ilk defa bir araya geliyorduk. dakka bir gol bir bi başladı, benim makyajımdan tutup da (bize sade lazım,süslü istemeyiz diyerek!) kızarkadaşına ,evleneceğine kadar geniş bir yelpazede,hatta düğün tarihi bile vererek siz düşünün artık, o gece hayatımın rolünü oynadım ve ağzımdan tek kelime bile çıkmadı bunlar karşısında,hiçbir tepki vermedim tek laf etmedim tabi kendimi sıkmaktan kıpkırmızı kesildim o ayrı mesele, sonradan bunların hepsinin de yalan olduğu ortaya çıktı.hatta benden sonra pek bi hayıflanmış tuh laf sokamadım içimde kaldı diye :sm_cool: bazen gerçekten de en iyi tavır sadece susmak olur olmaz laflar karşısında...çünkü karşındaki lafları sölüyor ama laflar havada kalıyo, çünkü lafın muhattabı yok, daha çok kuduruyo karşındaki, belki konuşup laf söleseydim bu kadar kudurtamazdım bazen gerçekten söz gümüşse sükut altın, susup hanımefendiliğimizi korumamız gerekiyor.
bazen ne kadar konuşursan durum o kadar karmaşıklaşıyor, içinden çıkılamaz hale geliyor, mesela ben o gece ona cevap yetiştirseydim her lafına nolcaktı, amacına ulaşcaktı,beni sinir etmiş olacaktı egosu da tatmin olacaktı, ben de sinirden kendi kendimi yiyip durcaktım.susmak biraz da olgunluğun göstergesi