- Katılım
- 10 Haziran 2017
- Mesajlar
- 873
- Emoji Skoru
- 1.281
- Puanlar
- 113
- Yaş
- 32
- Konu Sahibi whitesneaker
- #1
Merhabalar herkese,
1 ay önce bebeğimin kalbi durduğu için 10 haftalık kürtaj olmak zorunda kaldım. Çok zor günler geçirdim. Kabullenmek çok zordu. Allah kimsenin başına vermesin çok ağır bir imtihan oldu.
Aslında epey toparladım. Böyle olması gerekiyormuş tevekkül etmem lazım yine olur bu kez sağlıkla olur diye telkinlerde bulunuyorum kendime. Fena da sayılmam.
Ama o günden beri çok çok hassasım. Eşime aşırı düşkün hale geldim. Çünkü bu süreçte en yakınım o olduğu için hep onunlaydım birlikte atlattık. Bana büyük destek oldu.
Derdime gelecek olur isem eşim arada oyun oynardı bu birlikte geçireceğimiz zamandan kısmadan yapardı. O nedenle hiç problem etmiyordum. Fakat artık bu oyun oynamalar gözüme batıyor. Normal buluyorum ama rahatsız hissediyorum. Aynı zamanda eşim haftada 3 gün akşam spora gidiyor. Yani ben 3 akşam saat 10 a kadar yalnız kalıyorum. Arada arkadaşları ile de görüşüyor. Bütün bunlar normal ve evliyken herkesin özel zamanı da olmalı kabul ediyorum ama rahatsız oluyorum.
Galiba ben çakıldım kaldım yerime. Eşim de hayata devam ediyor diye gözüme batıyor bu durum. Kıskançlık ediyor da olabilirim
Hamile olduğum için spora yazılmamıştım bir kaç maddi konumuz var halledip ben de gideceğim.
Eşime bu kadar kurulma nedenim ondan başka hayatım kalmayışı sanırım. Benim şimdi ayağa kalkmam gerekiyor. Yaş 32. Kilom 71.
Açıkçası balık etli duruyorum kilo vermem gerekiyor. Hobi edinmem hayata bağlanmam gerekiyor. Bu bebek konusundan önce de hayatım böyleydi ama artık değiştirmek istiyorum. Kendimi toparlayıp kilo verip tekrar hamile kalmak istiyorum.
Beni ayağa kaldıracak şeyler duymaya ihtiyacım var hanımlar. Hobi edinebilirim, spor için önerilerinize açığım. Nasıl bir yol izlemeliyim
Yoksa hem kendimle hem eşimle aram bozulacak.
1 ay önce bebeğimin kalbi durduğu için 10 haftalık kürtaj olmak zorunda kaldım. Çok zor günler geçirdim. Kabullenmek çok zordu. Allah kimsenin başına vermesin çok ağır bir imtihan oldu.
Aslında epey toparladım. Böyle olması gerekiyormuş tevekkül etmem lazım yine olur bu kez sağlıkla olur diye telkinlerde bulunuyorum kendime. Fena da sayılmam.
Ama o günden beri çok çok hassasım. Eşime aşırı düşkün hale geldim. Çünkü bu süreçte en yakınım o olduğu için hep onunlaydım birlikte atlattık. Bana büyük destek oldu.
Derdime gelecek olur isem eşim arada oyun oynardı bu birlikte geçireceğimiz zamandan kısmadan yapardı. O nedenle hiç problem etmiyordum. Fakat artık bu oyun oynamalar gözüme batıyor. Normal buluyorum ama rahatsız hissediyorum. Aynı zamanda eşim haftada 3 gün akşam spora gidiyor. Yani ben 3 akşam saat 10 a kadar yalnız kalıyorum. Arada arkadaşları ile de görüşüyor. Bütün bunlar normal ve evliyken herkesin özel zamanı da olmalı kabul ediyorum ama rahatsız oluyorum.
Galiba ben çakıldım kaldım yerime. Eşim de hayata devam ediyor diye gözüme batıyor bu durum. Kıskançlık ediyor da olabilirim
Hamile olduğum için spora yazılmamıştım bir kaç maddi konumuz var halledip ben de gideceğim.
Eşime bu kadar kurulma nedenim ondan başka hayatım kalmayışı sanırım. Benim şimdi ayağa kalkmam gerekiyor. Yaş 32. Kilom 71.
Açıkçası balık etli duruyorum kilo vermem gerekiyor. Hobi edinmem hayata bağlanmam gerekiyor. Bu bebek konusundan önce de hayatım böyleydi ama artık değiştirmek istiyorum. Kendimi toparlayıp kilo verip tekrar hamile kalmak istiyorum.
Beni ayağa kaldıracak şeyler duymaya ihtiyacım var hanımlar. Hobi edinebilirim, spor için önerilerinize açığım. Nasıl bir yol izlemeliyim
Yoksa hem kendimle hem eşimle aram bozulacak.