- Katılım
- 30 Aralık 2024
- Mesajlar
- 180
- Emoji Skoru
- 229
- Puanlar
- 23
- Konu Sahibi gidelimburalardann
- #1
Buraya bir haftalık taze bir "özgür" olarak yazıyorum. 3 yıl sevgililik, ardından 1,5 yıl süren bir evlilik... "Severek evlendim" cümlesinin arkasına sığınıp, aslında ne kadar manipüle edildiğimi görmediğim, kendimi kaybettiğim o süreçten yeni çıktım. Hepimiz kimin kafa yapısı eşiyle tam uyar ki diyoruz değil mi? Ben de öyle dedim. Ama mesele sadece kafa yapısı değilmiş, mesele bir erkeğin kendi annesinden ve sorunlu ailesinden kopup eş olamamasıymış. Aradaki o dengeyi kuramayan, dindarlık adı altında aslında kendi kurallarını manipülatif bir şekilde dikte eden bir adamla, 1,5 yılda gözlerimin ışığının sönmesini izlemişim meğer. Size çok küçük gelebilir ama boşandıktan sonra ilk işim ne oldu biliyor musunuz? Yıllardır istediğim ama eski eşimin kısıtlamaları yüzünden yapamadığım o kızıl renge boyattım saçlarımı. Aynaya baktığımda bu benim dedim. Kendi benliğime, kendi kararlarıma geri dönüyorum. O manipülasyon sarmalında fark etmeden solmuşum, şimdi yeniden çiçek açmaya hazırlanıyorum.
Bu yollardan geçen, şu an kendini sıkışmış hisseden tüm arkadaşlarıma tek bir şey söylemek istiyorum, kimse için kendinizden vazgeçmeyin. Gözlerinizin ışığının sönmesine izin vermeyin. Ve ne olursa olsun... Kirpikleriniz yere düşmesin :)
Şimdi yeni hayatımın ilk günlerindeyim. Biraz hüzünlü ama çokça umutlu... Sizinle paylaşmak, yalnız olmadığımı bilmek istedim.
Bu yollardan geçen, şu an kendini sıkışmış hisseden tüm arkadaşlarıma tek bir şey söylemek istiyorum, kimse için kendinizden vazgeçmeyin. Gözlerinizin ışığının sönmesine izin vermeyin. Ve ne olursa olsun... Kirpikleriniz yere düşmesin :)
Şimdi yeni hayatımın ilk günlerindeyim. Biraz hüzünlü ama çokça umutlu... Sizinle paylaşmak, yalnız olmadığımı bilmek istedim.