- Katılım
- 17 Temmuz 2022
- Mesajlar
- 5.020
- Emoji Skoru
- 4.283
- Puanlar
- 123
- Yaş
- 31
- Konu Sahibi Cucuthecatt
-
- #1
Ben de tamamen böyleyimBen son 2-3 yıldır kronik yorgunum. Tabi son 5-6 yılda hayatımda köklü değişikler oldu. Bu durumun etkilerini yaşıyor olabilirim. Enerjimde hızlı bir yere çakılma var. Farkındayım. Düzeltmeye çalışıyorum. Her güne bugün çok iyi olacağım diye başlıyorum. Ama yapamıyorum. Eski halimi özlüyorum. Acaba bitmek bilmeyen bu yorgunluk, halsizlik aşılardan mı diye düşünüyorum. Her ne ise de online terapiye başlamayı planlıyorum.
Bu arada çevremde bu bahsettiğiniz durumu çok fazla duyar oldum. Gerçekten bize birsey yaptılar diye düşünüyorum.
Mevsim geçişlerinde yorgunluk olabiliyor. Çevremde yeni anne olanlar bahsettiğiniz şekilde. Bebeğin bakımıyla ilgilenmek,kendinize ayırdığınız vaktin azalması,hayat düzeninizin tamamen değişmesi sebebiyle lohusa depresyonu yaşıyor olabilirsiniz. Ama bu süreçler geçecek. Bebeğiniz büyüyecek. Şu an her şey üst üste gelmiş gibi görünüyor. Ama geçecek. Dahiliye bölümünde kan tahlili yaptırmanızı ya da sağlık ocağına gidip kan değerlerine göre düzenli olarak vitamin ilacı kullanmanızı öneririm. Vitamin eksikliği de halsizlik,yorgunluk ve depresyona meyilli yapabilir. Onun dışında bebeğinizi bebek arabasına koyup yürüyüş yapmaya gayret gösterin, parka gidin güneşin tadını çıkarın. Açık havada güneşlenmek , d vitamini açısından faydalı olacaktır. Enerjinizi toparlayıp daha iyi olmanızı diliyorum.KIzlar bu hormonal mi psikolojik mi yoksa sadece yorgunluk mu dertleşmek istiyorum. 21 aylık oğlum var öyle büyük büyük de dertlerimiz yok geçinip gidiyoruz. Ama bana son zamanlarda bir şeyler oldu. Yemek yapmak istemiyorum temizlik yapmak istemiyorum hatta çocuğumla oynamaktan bile inanılmaz sıkılıyorum. Bebeğim 1 yaşına gelene kadar müthiş bir enerjim vardı her şeyi kendim hallederdim seve seve yapıyodum. Kendimi çok tükenmiş, solmuş, bitmiş hissediyorum. Geçici midir aylarca süren yorgunluğun sonucu mu bu bi yerde patladım mı acaba. Böyle olan annelerle dertleşmek isterim
Şöyle bir kaç gün kimsenin bana ihtiyacı olmada ne güzel olur diyorumİnsan çok fazla çabalayınca artık bi durup dinleneyim, hiçbir şey yapmayayım istiyor. Temel sorumluluklarını bile erteleyebiliyor maalesef
Yeni baktırdım değerlerim iyi. Benimki mental yorgunluk sanırım. Bu kadar sorumluluğun altında kaldım yıkılmak üzereyim. Şöyle 3 4 gün bile olsa tek başıma hiçbir şey yapmadan öylece oturmak yatmak istiyorumMevsim geçişlerinde yorgunluk olabiliyor. Çevremde yeni anne olanlar bahsettiğiniz şekilde. Bebeğin bakımıyla ilgilenmek,kendinize ayırdığınız vaktin azalması,hayat düzeninizin tamamen değişmesi sebebiyle lohusa depresyonu yaşıyor olabilirsiniz. Ama bu süreçler geçecek. Bebeğiniz büyüyecek. Şu an her şey üst üste gelmiş gibi görünüyor. Ama geçecek. Dahiliye bölümünde kan tahlili yaptırmanızı ya da sağlık ocağına gidip kan değerlerine göre düzenli olarak vitamin ilacı kullanmanızı öneririm. Vitamin eksikliği de halsizlik,yorgunluk ve depresyona meyilli yapabilir. Onun dışında bebeğinizi bebek arabasına koyup yürüyüş yapmaya gayret gösterin, parka gidin güneşin tadını çıkarın. Açık havada güneşlenmek , d vitamini açısından faydalı olacaktır. Enerjinizi toparlayıp daha iyi olmanızı diliyorum.
Size birkaç günlüğüne dinlenme konforu sağlayacak biri var mı acaba. Biraz dinlenseniz iyi gelecektirŞöyle bir kaç gün kimsenin bana ihtiyacı olmada ne güzel olur diyorum
Bebeğimi gece bırakamıyorum emdiği için. İki gündür sağolsun kayınvalidem gündüz 3 4 saat alıyo kafamı toplamaya çalışıyorum umarım çabuk geçerSize birkaç günlüğüne dinlenme konforu sağlayacak biri var mı acaba. Biraz dinlenseniz iyi gelecektir
13 aylık bir kızım var ve ben de tam olarak böyle hissediyorumKIzlar bu hormonal mi psikolojik mi yoksa sadece yorgunluk mu dertleşmek istiyorum. 21 aylık oğlum var öyle büyük büyük de dertlerimiz yok geçinip gidiyoruz. Ama bana son zamanlarda bir şeyler oldu. Yemek yapmak istemiyorum temizlik yapmak istemiyorum hatta çocuğumla oynamaktan bile inanılmaz sıkılıyorum. Bebeğim 1 yaşına gelene kadar müthiş bir enerjim vardı her şeyi kendim hallederdim seve seve yapıyodum. Kendimi çok tükenmiş, solmuş, bitmiş hissediyorum. Geçici midir aylarca süren yorgunluğun sonucu mu bu bi yerde patladım mı acaba. Böyle olan annelerle dertleşmek isterim
Bende böyleydim işte asla bırakamıyodum ve bu hale geldim sonunda. Şimdi bırakıyorum orda baya mutlu sürekli oyunlar oynuyolar çok da iyi bakıyolar ama ah bu vicdan azabı. Sanki kötü bir şey yapıyomuşum çocuğuma benim bakmam lazımmış gibi hissediyorum.13 aylık bir kızım var ve ben de tam olarak böyle hissediyorum
Kayınvalideme söylesem seve seve bakar ama her şeyi kendim yapmaya o kadar alışmışım ki söylemek zor geliyor. Bir de sanırım vicdan yapıyorum kızımı bırakıyorum diyeOysa birkaç saat eskisi gibi tek başıma vakit geçirsem o kadar iyi gelecek ki bana
O yorgunluk ben de de var hiç bir şeye motivasyon yok çocuklar ödev diyince cinlerim tepeme biniyorKIzlar bu hormonal mi psikolojik mi yoksa sadece yorgunluk mu dertleşmek istiyorum. 21 aylık oğlum var öyle büyük büyük de dertlerimiz yok geçinip gidiyoruz. Ama bana son zamanlarda bir şeyler oldu. Yemek yapmak istemiyorum temizlik yapmak istemiyorum hatta çocuğumla oynamaktan bile inanılmaz sıkılıyorum. Bebeğim 1 yaşına gelene kadar müthiş bir enerjim vardı her şeyi kendim hallederdim seve seve yapıyodum. Kendimi çok tükenmiş, solmuş, bitmiş hissediyorum. Geçici midir aylarca süren yorgunluğun sonucu mu bu bi yerde patladım mı acaba. Böyle olan annelerle dertleşmek isterim
Yeni baktırdım hepsi yerli yerinde. Tamamen mental çöküş bence.O yorgunluk ben de de var hiç bir şeye motivasyon yok çocuklar ödev diyince cinlerim tepeme biniyor
Kan verecem gelecek ay
Ya ruhsal tükendim ya da vitamin eksikligi
Siz de kan değerlerinize baktırın
Her gün yarım saat de olsa dışarı çıkın yürüyüş yapın temiz hava alın. Evde çok kalıyorsanız ondan böyle hissediyor olabilirsiniz.KIzlar bu hormonal mi psikolojik mi yoksa sadece yorgunluk mu dertleşmek istiyorum. 21 aylık oğlum var öyle büyük büyük de dertlerimiz yok geçinip gidiyoruz. Ama bana son zamanlarda bir şeyler oldu. Yemek yapmak istemiyorum temizlik yapmak istemiyorum hatta çocuğumla oynamaktan bile inanılmaz sıkılıyorum. Bebeğim 1 yaşına gelene kadar müthiş bir enerjim vardı her şeyi kendim hallederdim seve seve yapıyodum. Kendimi çok tükenmiş, solmuş, bitmiş hissediyorum. Geçici midir aylarca süren yorgunluğun sonucu mu bu bi yerde patladım mı acaba. Böyle olan annelerle dertleşmek isterim