- Katılım
- 14 Ocak 2026
- Mesajlar
- 38
- Emoji Skoru
- 7
- Puanlar
- 1
- Yaş
- 34
- Konu Sahibi UzmanGemologEsra
- #1
Merhaba arkadaşlar, 18 yıllık hayalim gerçekleşti sonunda ve rinoplasti oldum
Öyle çok korkuyordum ki bu kadar yıl beklemek zorunda kaldım. 33 yaşımdayım, sigara ve alkol kullanmıyorum. Uzun bir yazı olacak çünkü ameliyat sırası ve sonrasındaki süreci çok detaylı yazan görmedim,halbuki süreci bilmeye çok ihtiyacım vardı. Ameliyattan korkanlar için uzun ve detaylı yazacağım. (ameliyat olma sebebim tamamen estetik amaçlı, az biraz da nefes problemi vardı o da halledildi. Burun kanatlarım kesilmedi ve kaburgadan kıkırdak alınmadı.)
Ameliyat günü:
Sabah uyanır uyanmaz hastaneden verilen varis çorabını giydim. 06.30da mide koruyucu hapı bir yudum suyla içtim. Ameliyattan 45 dk önce illiadin Sprey sıktım burnuma. Ameliyattan önce Tural bey odaya uğradı ama ne konuştum bilmiyorum çok heyecanlıydım.narkoz etkisinden çok korkuyordum, uyanınca midem bulanır başım döner diye düşündüm ama Tural hoca kaliteli İlaçlar kullandığını ve bayılmanın da ayılmanın da kolay olduğunu söyledi. Tam dediği gibi de oldu. Ameliyatta doktorum hariç Bir hastabakıcı, iki hemşire, bir hemşir vardı. Bir de anestezi doktoru ve onun hemşiresi. Uyuyana kadar sürekli konuştum, gerilince çok konuşurum ben. Sağolsun anestezi doktoru da güleryüzlü ve anlayışlıydı. Ameliyattaki diğer personeller de öyle. Sağolsunlar çok konuştuğum halde güzel güzel cevap verdiler. Üşüyorum dediğimde çarşafın altından bir karış genişliğinde ve paraşüt kumaştan yapılan bir hortumla sıcak hava verdiler,o baya iyi geldi. Çünkü aşırı üşüyen bir insanım donmaktan çok korkuyordum. Bana önce sakinleştirici verin dedim ama sakinleştirici bir türlü uykumu getirmedi. Artık anestezi doktoru tamam verelim ilacı dedi ve başım döndü iki saniyede gittim. Ameliyathaneden çıkıp odaya geldiğim anı hatırlamıyorum. Doktor odada aileme bilgi verirken "amin, amin" demişim sürekli
sonra kendime geldim biraz. Ağrı, mide bulantısı, üşüme hissetmedim, çok konforluydum. Uykudan uyanmış gibi sakindim Allah'a şükür. Sadece burunda hafif sızı ve boğazda acı hissettim, dayanılabilirdi aşırı değildi. Beni konuşturdular uyutmadılar anestezi etkisi geçsin diye. Gözümü kapattığım anda uykum geliyordu,başka sorun yoktu, o yüzden gözümü hep açık tuttum uyanık kalmak için. Yan odadaki hasta da burun ameliyatı olmuş ve yüzü gözü savaştan çıkmış gibiymiş,eşim söyledi. "Sen o kadar iyi görünüyorsun ki verdiğimiz paraya sonuna kadar değmiş" dedi. Burnumdan nefes alabiliyordum ameliyattan çıkınca. Ama ben daha çok ağzımdan nefes almayı tercih ettim çünkü unutup burnumu çekesim geliyordu. Zarar vermek istemedim.
Uyandıktan sonra kısa süre içinde taneli çorba yoğurt ve su getirdiler hepsini yedim yavaş yavaş. Çorbanın tadı gayet güzeldi. Sonra yardımla Wc ye gittim,başımızı hiç aşağı eğmememiz gerekiyor. Sonra Bi beş dk yürüyüş yaptım annem ve eşimle. Yavaş hareket edince baş dönmesi olmadı pek. Öğlen vardiyasındaki hemşire pek ilgili değildi. Serumla ve tansiyon aletiyle ilgili bişeyler sorduk zar zor geldi iki üç kere söyleyince. Ama akşam vardiyasındaki Ece hemşireden Allah razı olsun, çok ilgili ve güleryüzlüydü. Beni çok güvende hissettirdi. Burnumu spreyle nasıl yıkayacağımı gösterdi açıklayıcı bir şekilde, sonra kendim yıkadım o izledi. Sonra beni yatağa yatırıp burnuma damla damlattı. Güzelce yapmam gerekenleri anlattı. Sohbet falan ettik o sırada. Akşam 18.20 gibi çıktık hastaneden. Kamyon çarpmış gibi hissedeceğimi sanıyordum ama şükür ki hiç öyle hissetmedim. Sadece baş dönmesi olmasın diye çok yavaş hareket ediyordum. Hastanede kanama o kadar az oldu ki bir iki spanç kullandım sadece. Ama eve gelince baya arttı kanama, hele burnumu spreyle yıkadıktan sonra iyice akmaya başladı. Ama sızıntı şeklinde ve damla damla. Meltem hanıma fotoğraf gönderdim ve aradım normal dedi. Daha önce ameliyat olmadığım için ne kadar kanamanın normal olduğunu bilmiyordum çok endişelendim. Bir de ben farkında olmadan çok mimik yapıyorum, başımı az da olsa aşağı eğdim unutup,bu yüzden de kanama artmış olabilir. Genizden de baya kan sızdı kan yuttum. Boğazımda kan pıhtısı kalınca rahatsız etti şiddetli bir iki öksürükle attım balgamı. Belki kanamanın artmasına bunlar da sebep olmuştur. Ama yine de normalmiş kanama miktarı.
Akşam sadece çorba içebildim, çiğnemeye korktuğum için taneli şeyler istemedim.
Gece çok zor uyudum. Ağzımdan nefes aldığım için ağzım kapanıyordu uyuyunca. Sonra burnumu zorluyordum nefes almak için. İçeride kan biriktiği için hastanedeki gibi açık değildi burnum. Sürekli ağızdan nefes almak da boğazı kurutuyor su için bol bol yudum yudum,boğazı çok rahatlatıyor.
Birinci gün:
Sabah şehriye çorbası içtim ilaçları içtim biraz uyudum sonra kalktım iki haşlanmış yumurtayı ezerek yedim. Yavaş çiğneyince kolaylıkla yeniyor yemekler, sert olmasın yeter ki.
İkinci gün en zorlayan şey kanama. Sızıntı şeklinde kanadı hep, bıyık tamponu yaptım, yapıştırıcı bant yanaklarımı tahriş etti yüzüm yapış yapış oldu boş boş uyuyarak geçirdim bütün günü. Ağrı sızı mide bulantısı tansiyon düşüklüğü falan yaşamadım. Sadece yavaş hareket ediyordum ve başımı öne hiç eğmiyordum.
Üçüncü gün:
Baya iyiydim, tek sorun can sıkıntısı. Sürekli başı dik tutmak zorunda olmak, yapacak bir şey olmaması çok sıkıcı oldu. Üçüncü gün kanama %90 bitti diyebilirim. Arasıra sulu kan aktı sadece. Bıyık tamponunu çıkardım. Kendim ikinci günden beri yemek yiyebiliyorum. Ameliyat gününün akşamından beri Wc ye kendim gidebiliyorum. Bugün yardımsız üstümü değiştirdim. Dişleri fırçalayamamak rahatsız ediyor ama çocuk diş fırçasıyla macunsuz fırçaladım az da olsa. Yeterli temizlemedi ama buna şükür. Dikişler arasıra sızlıyor ama hafif bir sızı. Arasıra balgamlı öksürük oluyor iki kere balgam çıkardım. Öksürürken burnum acımadı. Alerji ilacı da kullandım hapşırmayım diye, ben normalde de çok hapşıran bir insanım. Bir de çok şiddetli hapşırırırm, burnuma zarar gelir diye azıcık bir hapşırma isteği gelince hafifçe nefesimi tutup gitmesini bekledim. Aslında hapşırmanın zararı yok dediler, sadece ağzı açık tutmak gerekiyor, ama ben yine de korktum hapşırmak istemedim.
Bu sürede ilaçlarımı tam zamanında kullandım hiç aksatmadım. Burnumu deniz suyu spreyiyle günde 5-6 kere yıkadım. Sprey ve damla sıkarken burun hiç acımıyor. Herşeyi düzenli kullandım. Kemik suyu içtim bol bol, meyve yedim, etli yemekler yedim. Süreçte en zorlayan şey dik uyumak zorunda olmaktı. Kuyruk sokumu kemiğim öyle ağrıdı ki artık oturmak bile zor geliyordu, yürüyüp durdum evin içinde.
Dördüncü gün :
Nihayet cumartesi günü (4.gün) kontrol vardı ve tamponlarım alındı. (Cumartesi günü tek başıma duş alabildim, ama alçıya hiç su değmemesi gerek.) Tampon alınırken sıfır acı hissettim. Bir iki damla akıntı oldu sadece. Doktor bey burnumu temizledi ve krem sürdü içine. İyileşmenin beklediğinden hızlı ilerlediğini söyledi. Bugünden dört gün sonra da alçı alınacak.
Ameliyat öncesi nefes problemim çok azdı, kendime göre gayet iyi nefes alabiliyordum. Ama sağ burnumun içinde ileri düzey kıkırdak eğriliği vardı, o bazen sağ burnumu tıkıyordu.sol burnum çok açık olduğu için sağ taraf kapalı olsa da beni zorlamıyordu. Şekil için bir şey diyemiyorum şuan çünkü alçı duruyor burnumun üstünde. Aradan iki üç ay geçsin o zaman aşağı yukarı belli olur şekli. Ama şuan alçılı hali bile hoşuma gitti, çünkü küçük bir yüzüm var ve burnum baya büyüktü şuan kendime aynada bakınca mutluyum, umarım şişlikler inince daha da küçülür
Ameliyat sonrası Meltem hanım hergün mesaj attı nasılsınız diye, şükür ki sağlıklı ve konforlu bir süreç geçirdim fazla bişey sorma ihtiyacım olmadı. Sıfır morluk ve çok az bir şişlik oldu ilk günden itibaren. Ameliyat için Tural beyi seçme sebebim bana çok güven vermesiydi. Revizyon konusunda bu kadar tecrübeli bir doktor ilk ameliyatı herhalde daha kolay yapar dedim. Görüştüğüm başka doktorlar ya soğuk davrandılar ya da her şeye hallederiz diyip yüksek vaatte bulundular. Halbuki benim burnum o kadar da kolay bir burun değildi. Radiks yüksek, kemerli, burun yüzden uzakta, burun ucu düşük ve geniş, kolumella sarkık. Bu yüzden uzun yıllar araştırdım. Şuan alçılı haliyle mutluyum, sadece burun ucu biraz geniş ve yuvarlak gibi duruyor, ama henüz çok erken zaten. Aradan 6 ay geçsin bakalım burun iyice yüzüme otursun o zaman şekli konusundaki düşüncelerimi de güncellerim.
Bugün ameliyat sonrası 6.günüm. Gelişmeleri ilerleyen zamanlarda eklerim.
Ama ilk izlenimim için şunu diyebilirim, boşuna bu kadar yıl büyük burunla yaşamışım,boşuna korkmuşum. Bu kadar kolay atlatacağımı bilsem daha önce rinoplasti olurdum.
Şimdi konuyu okuyanlar varsa benim de size sorum var, burnumdan tamponlar çıktı ama hala burnumun içindelermiş gibi hissediyorum. Burun içi hala şiş olduğundan mı böyle oluyor? Ödemler inince bu his geçecek mi, tecrübeliler cevap yazarsa sevinirim
sorularınız varsa sorun yine cevaplarım, hoşçakalın.
Öyle çok korkuyordum ki bu kadar yıl beklemek zorunda kaldım. 33 yaşımdayım, sigara ve alkol kullanmıyorum. Uzun bir yazı olacak çünkü ameliyat sırası ve sonrasındaki süreci çok detaylı yazan görmedim,halbuki süreci bilmeye çok ihtiyacım vardı. Ameliyattan korkanlar için uzun ve detaylı yazacağım. (ameliyat olma sebebim tamamen estetik amaçlı, az biraz da nefes problemi vardı o da halledildi. Burun kanatlarım kesilmedi ve kaburgadan kıkırdak alınmadı.) Ameliyat günü:
Sabah uyanır uyanmaz hastaneden verilen varis çorabını giydim. 06.30da mide koruyucu hapı bir yudum suyla içtim. Ameliyattan 45 dk önce illiadin Sprey sıktım burnuma. Ameliyattan önce Tural bey odaya uğradı ama ne konuştum bilmiyorum çok heyecanlıydım.narkoz etkisinden çok korkuyordum, uyanınca midem bulanır başım döner diye düşündüm ama Tural hoca kaliteli İlaçlar kullandığını ve bayılmanın da ayılmanın da kolay olduğunu söyledi. Tam dediği gibi de oldu. Ameliyatta doktorum hariç Bir hastabakıcı, iki hemşire, bir hemşir vardı. Bir de anestezi doktoru ve onun hemşiresi. Uyuyana kadar sürekli konuştum, gerilince çok konuşurum ben. Sağolsun anestezi doktoru da güleryüzlü ve anlayışlıydı. Ameliyattaki diğer personeller de öyle. Sağolsunlar çok konuştuğum halde güzel güzel cevap verdiler. Üşüyorum dediğimde çarşafın altından bir karış genişliğinde ve paraşüt kumaştan yapılan bir hortumla sıcak hava verdiler,o baya iyi geldi. Çünkü aşırı üşüyen bir insanım donmaktan çok korkuyordum. Bana önce sakinleştirici verin dedim ama sakinleştirici bir türlü uykumu getirmedi. Artık anestezi doktoru tamam verelim ilacı dedi ve başım döndü iki saniyede gittim. Ameliyathaneden çıkıp odaya geldiğim anı hatırlamıyorum. Doktor odada aileme bilgi verirken "amin, amin" demişim sürekli
sonra kendime geldim biraz. Ağrı, mide bulantısı, üşüme hissetmedim, çok konforluydum. Uykudan uyanmış gibi sakindim Allah'a şükür. Sadece burunda hafif sızı ve boğazda acı hissettim, dayanılabilirdi aşırı değildi. Beni konuşturdular uyutmadılar anestezi etkisi geçsin diye. Gözümü kapattığım anda uykum geliyordu,başka sorun yoktu, o yüzden gözümü hep açık tuttum uyanık kalmak için. Yan odadaki hasta da burun ameliyatı olmuş ve yüzü gözü savaştan çıkmış gibiymiş,eşim söyledi. "Sen o kadar iyi görünüyorsun ki verdiğimiz paraya sonuna kadar değmiş" dedi. Burnumdan nefes alabiliyordum ameliyattan çıkınca. Ama ben daha çok ağzımdan nefes almayı tercih ettim çünkü unutup burnumu çekesim geliyordu. Zarar vermek istemedim.Uyandıktan sonra kısa süre içinde taneli çorba yoğurt ve su getirdiler hepsini yedim yavaş yavaş. Çorbanın tadı gayet güzeldi. Sonra yardımla Wc ye gittim,başımızı hiç aşağı eğmememiz gerekiyor. Sonra Bi beş dk yürüyüş yaptım annem ve eşimle. Yavaş hareket edince baş dönmesi olmadı pek. Öğlen vardiyasındaki hemşire pek ilgili değildi. Serumla ve tansiyon aletiyle ilgili bişeyler sorduk zar zor geldi iki üç kere söyleyince. Ama akşam vardiyasındaki Ece hemşireden Allah razı olsun, çok ilgili ve güleryüzlüydü. Beni çok güvende hissettirdi. Burnumu spreyle nasıl yıkayacağımı gösterdi açıklayıcı bir şekilde, sonra kendim yıkadım o izledi. Sonra beni yatağa yatırıp burnuma damla damlattı. Güzelce yapmam gerekenleri anlattı. Sohbet falan ettik o sırada. Akşam 18.20 gibi çıktık hastaneden. Kamyon çarpmış gibi hissedeceğimi sanıyordum ama şükür ki hiç öyle hissetmedim. Sadece baş dönmesi olmasın diye çok yavaş hareket ediyordum. Hastanede kanama o kadar az oldu ki bir iki spanç kullandım sadece. Ama eve gelince baya arttı kanama, hele burnumu spreyle yıkadıktan sonra iyice akmaya başladı. Ama sızıntı şeklinde ve damla damla. Meltem hanıma fotoğraf gönderdim ve aradım normal dedi. Daha önce ameliyat olmadığım için ne kadar kanamanın normal olduğunu bilmiyordum çok endişelendim. Bir de ben farkında olmadan çok mimik yapıyorum, başımı az da olsa aşağı eğdim unutup,bu yüzden de kanama artmış olabilir. Genizden de baya kan sızdı kan yuttum. Boğazımda kan pıhtısı kalınca rahatsız etti şiddetli bir iki öksürükle attım balgamı. Belki kanamanın artmasına bunlar da sebep olmuştur. Ama yine de normalmiş kanama miktarı.
Akşam sadece çorba içebildim, çiğnemeye korktuğum için taneli şeyler istemedim.
Gece çok zor uyudum. Ağzımdan nefes aldığım için ağzım kapanıyordu uyuyunca. Sonra burnumu zorluyordum nefes almak için. İçeride kan biriktiği için hastanedeki gibi açık değildi burnum. Sürekli ağızdan nefes almak da boğazı kurutuyor su için bol bol yudum yudum,boğazı çok rahatlatıyor.
Birinci gün:
Sabah şehriye çorbası içtim ilaçları içtim biraz uyudum sonra kalktım iki haşlanmış yumurtayı ezerek yedim. Yavaş çiğneyince kolaylıkla yeniyor yemekler, sert olmasın yeter ki.
İkinci gün en zorlayan şey kanama. Sızıntı şeklinde kanadı hep, bıyık tamponu yaptım, yapıştırıcı bant yanaklarımı tahriş etti yüzüm yapış yapış oldu
boş boş uyuyarak geçirdim bütün günü. Ağrı sızı mide bulantısı tansiyon düşüklüğü falan yaşamadım. Sadece yavaş hareket ediyordum ve başımı öne hiç eğmiyordum. Üçüncü gün:
Baya iyiydim, tek sorun can sıkıntısı. Sürekli başı dik tutmak zorunda olmak, yapacak bir şey olmaması çok sıkıcı oldu. Üçüncü gün kanama %90 bitti diyebilirim. Arasıra sulu kan aktı sadece. Bıyık tamponunu çıkardım. Kendim ikinci günden beri yemek yiyebiliyorum. Ameliyat gününün akşamından beri Wc ye kendim gidebiliyorum. Bugün yardımsız üstümü değiştirdim. Dişleri fırçalayamamak rahatsız ediyor ama çocuk diş fırçasıyla macunsuz fırçaladım az da olsa. Yeterli temizlemedi ama buna şükür. Dikişler arasıra sızlıyor ama hafif bir sızı. Arasıra balgamlı öksürük oluyor iki kere balgam çıkardım. Öksürürken burnum acımadı. Alerji ilacı da kullandım hapşırmayım diye, ben normalde de çok hapşıran bir insanım. Bir de çok şiddetli hapşırırırm, burnuma zarar gelir diye azıcık bir hapşırma isteği gelince hafifçe nefesimi tutup gitmesini bekledim. Aslında hapşırmanın zararı yok dediler, sadece ağzı açık tutmak gerekiyor, ama ben yine de korktum hapşırmak istemedim.
Bu sürede ilaçlarımı tam zamanında kullandım hiç aksatmadım. Burnumu deniz suyu spreyiyle günde 5-6 kere yıkadım. Sprey ve damla sıkarken burun hiç acımıyor. Herşeyi düzenli kullandım. Kemik suyu içtim bol bol, meyve yedim, etli yemekler yedim. Süreçte en zorlayan şey dik uyumak zorunda olmaktı. Kuyruk sokumu kemiğim öyle ağrıdı ki artık oturmak bile zor geliyordu, yürüyüp durdum evin içinde.
Dördüncü gün :
Nihayet cumartesi günü (4.gün) kontrol vardı ve tamponlarım alındı. (Cumartesi günü tek başıma duş alabildim, ama alçıya hiç su değmemesi gerek.) Tampon alınırken sıfır acı hissettim. Bir iki damla akıntı oldu sadece. Doktor bey burnumu temizledi ve krem sürdü içine. İyileşmenin beklediğinden hızlı ilerlediğini söyledi. Bugünden dört gün sonra da alçı alınacak.
Ameliyat öncesi nefes problemim çok azdı, kendime göre gayet iyi nefes alabiliyordum. Ama sağ burnumun içinde ileri düzey kıkırdak eğriliği vardı, o bazen sağ burnumu tıkıyordu.sol burnum çok açık olduğu için sağ taraf kapalı olsa da beni zorlamıyordu. Şekil için bir şey diyemiyorum şuan çünkü alçı duruyor burnumun üstünde. Aradan iki üç ay geçsin o zaman aşağı yukarı belli olur şekli. Ama şuan alçılı hali bile hoşuma gitti, çünkü küçük bir yüzüm var ve burnum baya büyüktü
şuan kendime aynada bakınca mutluyum, umarım şişlikler inince daha da küçülür Ameliyat sonrası Meltem hanım hergün mesaj attı nasılsınız diye, şükür ki sağlıklı ve konforlu bir süreç geçirdim fazla bişey sorma ihtiyacım olmadı. Sıfır morluk ve çok az bir şişlik oldu ilk günden itibaren. Ameliyat için Tural beyi seçme sebebim bana çok güven vermesiydi. Revizyon konusunda bu kadar tecrübeli bir doktor ilk ameliyatı herhalde daha kolay yapar dedim. Görüştüğüm başka doktorlar ya soğuk davrandılar ya da her şeye hallederiz diyip yüksek vaatte bulundular. Halbuki benim burnum o kadar da kolay bir burun değildi. Radiks yüksek, kemerli, burun yüzden uzakta, burun ucu düşük ve geniş, kolumella sarkık. Bu yüzden uzun yıllar araştırdım. Şuan alçılı haliyle mutluyum, sadece burun ucu biraz geniş ve yuvarlak gibi duruyor, ama henüz çok erken zaten. Aradan 6 ay geçsin bakalım burun iyice yüzüme otursun o zaman şekli konusundaki düşüncelerimi de güncellerim.
Bugün ameliyat sonrası 6.günüm. Gelişmeleri ilerleyen zamanlarda eklerim.
Ama ilk izlenimim için şunu diyebilirim, boşuna bu kadar yıl büyük burunla yaşamışım,boşuna korkmuşum. Bu kadar kolay atlatacağımı bilsem daha önce rinoplasti olurdum.
Şimdi konuyu okuyanlar varsa benim de size sorum var, burnumdan tamponlar çıktı ama hala burnumun içindelermiş gibi hissediyorum. Burun içi hala şiş olduğundan mı böyle oluyor? Ödemler inince bu his geçecek mi, tecrübeliler cevap yazarsa sevinirim
sorularınız varsa sorun yine cevaplarım, hoşçakalın.
etrafımda ameliyat olup çok zorlandığını söyleten insanlar vardı ama onlar uzun yıllar önce ameliyat olmuş kişiler. Artık teknikler değişti, son zamanlarda ameliyat olanlardan duyduğum şey zorlanmadıkları yönünde. Benim için de burundan nefes alamamak ölüm gibi olur sanıyordum ama hiç öyle olmadı,hemen alışıyor insan ağızdan almaya. Sterimar Deniz suyu spreyiyle sürekli yıkadım burnumu iki saatte bir veya ihtiyaç duyarsam daha erken. Ben hep nefes alabildim tamponlar varken bile. Size tavsiyem ilk üç gün mümkün olduğunca çok su için. Vücuda çok iyi geliyor. Şimdiden geçmiş olsun 
