Merhaba kızlar, son birkaç haftadır bu konuda iki üç defa soru sordum, şimdi yine fikirlerinize ihtiyacım var çünkü süreç stresli geçiyor benim için. 34 aylık (2 yaş 10 aylık) bir oğlum var. Yaklaşık 17-18 gündür tuvalet eğitimi sürecindeyiz. İlk 10 gün oldukça zorlu geçti. Tuvalete gitmeyi reddediyor, “Tuvalete yapmayacağım, halıya yapacağım” diyerek inatlaşıyor ve çoğu zaman yere yapıyordu.
Sonrasında tuvalete yapmaya başladı ancak hâlâ tuvalete gitmek istemiyor. “Hadi tuvalete gidelim” dediğimde genellikle reddediyor. Ancak sticker yapıştırmak, mum üflemek gibi oyunlarla götürdüğümde oturuyor. Bir de benim yanımda çiş yapmaktan çekiniyor gibi. Ben kısa bir bahaneyle tuvaletten çıkınca hemen çişini yapıp haber veriyor.
Kakasını genellikle söylüyor; “Anne kakam geldi” diyerek tuvalete gidip yapabiliyor. Ancak çiş konusunda aynı durum yok. Çişinin geldiğini söylemüyor, ben götürmezsem uzun süre tutabiliyor. Son günlerde özellikle saatlerce tuttuğu oluyor.
En son dün sabah uyandığında çişini yapmadı ve uzun bir süre tuttu, artık dayanamayacağı raddeye gelince ilk kez “Anne çişim geldi” dedi ve tuvalete gidip yaptı. Sonrasında yine saatlerce tuttu, kıvrandı durdu. Tuvaleti teklif ettim ama istemedi, ağladı hayır tuvalete gitmeyeceğim dedi sonra altına kaçırdı. Güzelce çişini halıya yapmasının yanlış bir şey olduğunu söyledim kim bilir kaçıncı kez. Bu yüzden kafam biraz karışık. Bir yandan ilerleme görüyorum, diğer yandan hâlâ ciddi bir direnç var gibi geliyor.
Merak ettiğim şey şu: 2-3 saatte bir hatırlatmak ve oyunlarla tuvalete götürmek yerine tamamen geri çekilip hiç sormasam daha mı iyi olur? Çişinin geldiğini kendisinin fark edip söylemesini beklemek, hatta bazen altına kaçırsa bile deneyimleyerek öğrenmesine izin vermek daha mı doğru olur? Benzer süreç yaşayanların tecrübelerini merak ediyorum.
Sonrasında tuvalete yapmaya başladı ancak hâlâ tuvalete gitmek istemiyor. “Hadi tuvalete gidelim” dediğimde genellikle reddediyor. Ancak sticker yapıştırmak, mum üflemek gibi oyunlarla götürdüğümde oturuyor. Bir de benim yanımda çiş yapmaktan çekiniyor gibi. Ben kısa bir bahaneyle tuvaletten çıkınca hemen çişini yapıp haber veriyor.
Kakasını genellikle söylüyor; “Anne kakam geldi” diyerek tuvalete gidip yapabiliyor. Ancak çiş konusunda aynı durum yok. Çişinin geldiğini söylemüyor, ben götürmezsem uzun süre tutabiliyor. Son günlerde özellikle saatlerce tuttuğu oluyor.
En son dün sabah uyandığında çişini yapmadı ve uzun bir süre tuttu, artık dayanamayacağı raddeye gelince ilk kez “Anne çişim geldi” dedi ve tuvalete gidip yaptı. Sonrasında yine saatlerce tuttu, kıvrandı durdu. Tuvaleti teklif ettim ama istemedi, ağladı hayır tuvalete gitmeyeceğim dedi sonra altına kaçırdı. Güzelce çişini halıya yapmasının yanlış bir şey olduğunu söyledim kim bilir kaçıncı kez. Bu yüzden kafam biraz karışık. Bir yandan ilerleme görüyorum, diğer yandan hâlâ ciddi bir direnç var gibi geliyor.
Merak ettiğim şey şu: 2-3 saatte bir hatırlatmak ve oyunlarla tuvalete götürmek yerine tamamen geri çekilip hiç sormasam daha mı iyi olur? Çişinin geldiğini kendisinin fark edip söylemesini beklemek, hatta bazen altına kaçırsa bile deneyimleyerek öğrenmesine izin vermek daha mı doğru olur? Benzer süreç yaşayanların tecrübelerini merak ediyorum.