Ve sevgili Nazife hocam…
İyi ki yollarımız kesişmiş. Bana sadece bir tedavi değil, aynı zamanda özgüven ve umut verdiniz. Sizin gibi mesleğini kalpten yapan doktorlar gerçekten çok kıymetli.
Bugün hayatımda unutamayacağım bir sürecin sonuna geldim ve bunu yazarken gerçekten çok duygulanıyorum …vajinismus benim için sadece fiziksel bir sorun değildi. İçimde büyüyen korkular, kaygılar, “Acaba hiç geçmeyecek mi?” Bende mı sorun var . Ve kendımın tek olduğunu düşündüğüm uykusuz gecelerdi.
Tedaviye başlamak benim için çok büyük bir adımdı. Eşiminde destegiyle randevu aldım benım. Çok güzel yüzle karşılandım konuştuk sanki o yaşadığım üznün acının hissetiggim kaygıyı onunla birlikte yasamıscasına resmen hissettiğim şeyleri beynimi duygularımı daha ben tek kelime etmeden kendsıınden uzun uzun dinledim . Tedaviye başlama kararı aldım . 1 senelik korkum sadece ve sadece 1 haftada çözüldü bana bunu önceden söyleselerdi asla inanmazdım asla çok açık yüreklilikle söylüyorum ben başardıysam Herkez başarabilir canım çok tatlıdır
.suan üzüldüğüm tek konu neden 1 sene bekledim ? Neden başta gitmedim ? Ve suan inanın
Lütfen kendinizi yalnız hissetmeyin. Bu durum sizin suçunuz değil ve utanılacak bir şey de değil. Sabırla, doğru destekle ve kendinize inanarak siz de bu süreci aşabilirsiniz.
Kendınızı daha fazla yıpratmadan Nazife hocamadan destek alın . Çünkü destek almadan kendı kendıne geçen bi durum değil . Benım yaptığım hatayı siz yapmayın geçer diye 1 sene 2 beklemeyin . Kendıme en çok kızdığım şey 1 sene beklemiş olmam
Ben başardım sizde başarabilirsiniz doğru bi destekle asla çözülemicek bi durum değil .
Ve inanın… o özgürlük hissi, o mutluluk, o güç duygusu tarif edilemez.
İyi ki yollarımız kesişmiş. Bana sadece bir tedavi değil, aynı zamanda özgüven ve umut verdiniz. Sizin gibi mesleğini kalpten yapan doktorlar gerçekten çok kıymetli.
Bugün hayatımda unutamayacağım bir sürecin sonuna geldim ve bunu yazarken gerçekten çok duygulanıyorum …vajinismus benim için sadece fiziksel bir sorun değildi. İçimde büyüyen korkular, kaygılar, “Acaba hiç geçmeyecek mi?” Bende mı sorun var . Ve kendımın tek olduğunu düşündüğüm uykusuz gecelerdi.
Tedaviye başlamak benim için çok büyük bir adımdı. Eşiminde destegiyle randevu aldım benım. Çok güzel yüzle karşılandım konuştuk sanki o yaşadığım üznün acının hissetiggim kaygıyı onunla birlikte yasamıscasına resmen hissettiğim şeyleri beynimi duygularımı daha ben tek kelime etmeden kendsıınden uzun uzun dinledim . Tedaviye başlama kararı aldım . 1 senelik korkum sadece ve sadece 1 haftada çözüldü bana bunu önceden söyleselerdi asla inanmazdım asla çok açık yüreklilikle söylüyorum ben başardıysam Herkez başarabilir canım çok tatlıdır
.suan üzüldüğüm tek konu neden 1 sene bekledim ? Neden başta gitmedim ? Ve suan inanınLütfen kendinizi yalnız hissetmeyin. Bu durum sizin suçunuz değil ve utanılacak bir şey de değil. Sabırla, doğru destekle ve kendinize inanarak siz de bu süreci aşabilirsiniz.
Kendınızı daha fazla yıpratmadan Nazife hocamadan destek alın . Çünkü destek almadan kendı kendıne geçen bi durum değil . Benım yaptığım hatayı siz yapmayın geçer diye 1 sene 2 beklemeyin . Kendıme en çok kızdığım şey 1 sene beklemiş olmam
Ben başardım sizde başarabilirsiniz doğru bi destekle asla çözülemicek bi durum değil .
Ve inanın… o özgürlük hissi, o mutluluk, o güç duygusu tarif edilemez.
