Arkadaşlar kocamın bir ablası var. Kendisini severim ama anlaşamadığımız çok konu da oldu. Ona rağmen hiç kavga etmedik. Özet geçeyim. Altınlarınla bana araba alınacaktı dedi uzatmadım devam ettim. Nikah elbisem alınacaktı, kaynanam ablana sorarız öyle alırız dedi kızdım kızdım kimseye bişey demedim sonra bunu görümceme evlenince konusu açıldığında söyledim o da hak verdi. Kaynanamla alakalı çoğu konu da hak verirdi ve desteklerdi zaten. Ama kaynanam sayesinde birazda kendi emekleriyle ön yargı oluştu bende ona karşı. Kıskandıgını düşünürdüm hep ve kaynanam bana hep ablan kıskanmasın aman ablan duymasın falan. Bunları da söyledim tabi ona konusunu çoğu kez kendisi açtı ve bende söyledim. Kendisi yine açıklamasını yaptı. O an sanki unutuyordum onu anlıyordum. Fakat sonra yine kıskandıgını falan düşünürdüm. Geçmiyordu o hissiyat. Çok çabaladım geçsin diye ama hep yenisi ekleniyordu. Kalıplara uymayan bir yapısı var somurtuk misafire güler yüzle karşılamaz misafir sevmez. Aramaz sormaz yada çok nadir. Genelde eşimle ben ararız. Eşimle arasında 2 yaş benle 4 yaş var. Hadi ona da alıştım ne söz ne düğün ne de nişan arifesinde hiç dahil olmak istememesi, en ufak bir toplantı da ay beni bulaştırmayın ay bana dokunmayın ay benden birşey beklemeyin derdi kaynanama. Bende üzülürdüm kardeşinin cemiyetine karşı neden bu kadar isteksiz ve özensiz diye. Hatta bana bir keresinde şey demişti of çok zor telaşlar dedi bende yooo tatlı telaşlar bunlar dedim o da size tatlı falan sizin düğününüz ya size öyle gelir dedi. Bunu şimdi nasıl anlamamamı beklersiniz benden? Ben mi art niyetliyim ? Köye gideriz oturmak yerine temizlik yapar bizimle vakit geçirmez yada çok sonradan dahil olur. Çok kızardım o zamanlarda da tabii içimden. Yani ben isterdim ki oturalım kalkalım vakit geçirelim. Hani sonra yine birlikte yapılması gerekiyorsa yaparız. Yaptımda çok temizlik kaynanamın evinde mesele o değil. Ben çok sıcağı sıcağına takıldığım olayları söylerdim ya bunu neden böyle yaptın gibisinden özellikle evlendikten sonra ama gülerek naçizane olurdu genellikle. O da anlayışla karşılardı genelde eleştiriye açıktı zaten. Yada bana karşı öyle davranıyordu bilmiyorum. Böyle böyle bu günlere geldik. Kendisi şuan hamile. Geçenlerde şöyle bir durum oldu ben kaynanamlarka görümcemleri davet ettim eve. Davet günü geldi görümcem haber vermedi geleceğiz yada gelmicez diye. Sonra gelmicekler herhalde dedim çünkü alışkındım geri dönmemesine arayıp geleceğiz yada gelmicez diye haber vermemesine yani verdiği de olurdu vermediği de işte. Kaynanam haber verdi gelceklerini sonra vazgeçmişler işleri mi çıkmış ne onu da kaynanam haber verdi. Bende böyle böyle saygı görmediğimi düşündüm tetiklenen ufak tefek başka olaylarda oldu tabi de geçiyorum onları hepsi aklımda durmuyor. Neyse o gün geçti gitti başka bir gün kaynanam hepimizi yemeğe çağırdı ama benim içinde saygı görmemenin kırgınlığı vardı ve zaten eskisi kadar yakın olmak istemiyordum duygusal bağ kurmak istemiyordum onunla. Gittik yemeğe napıyon nasılsın Faslı oldu bir daha ben konuşmadım kaynanama yardım ettim telefonla ilgilendim yemek yedik bulaşıkları yıkarken biraz birbirimize laf attık iyi anlamda konuşmaya başlamıştık. Benimde içim erir hemen böyle durumlarda düzelir ya aman falan diyorum içimden keyfim yerine gelmeye başlamıştı çay da demleyecektik ısınırız birbirimize falan dedim. Tam çayı demliyorum görümcemin arkadaşı aradı. İşte bize gelin diye görümcem de bir sorayım dönerim dedi. Kaynanam ben görümcem , görümcemin arkadaşına gidecekmişiz. Görümcem sordu gidelim mi diye ben gitmek istemiyorum dedim. Kaynanam niye dedi yok işte pek hazmetmiyorum falan dedim. Olsun kafamız dağılır ne olacak azıcık oturuz döneriz dedi kaynanam. Görümcemde ordan kızın bebeğini de seversin falan dedi. Bende istemiyorum dedim hala. Çünkü ben oraya kaynanama gitmişim orada oturmak istiyorum arkadaşım bile olmayan pek hazetmediğim insanın evine gitmek istemedim ayrıca ne kadar görümceme sinir olsam da birlikte vakit geçirmek sohbet etmek istemiştim. İşin aslı ve en önemli kısım da şu ; görümcem son 4 5 yemektir o arkadaşıyla görüşme planı yapıyor evi yakın kaynanama oraya gelmişken onu da çıkartayım diyor sanırım ama yanında bizi de sürüklüyor kaynanamda gitmek istiyor. daha öncekilerde de gitmek istemediğimi söylemiştim ama onlarda da zorlaşmışlardı. Artık emindim gerçekten saygı duymuyorlardı ama yine de gittim. Gittiğimde çok belli etmemeye çalıştım genelde arkadaşıyla ikisi konuştular çok nadir dahil oldum her zamanki gibi çünkü hepsinde zorla gitmiştim zaten. Neyse eve geldik tabi yine soğukluk devam ediyor ikimiz arasında ve kendisi de sormuyor ne oldu diye bende anlatmıyorum falan kalktık biz eşimle eve döneceğiz herkesle görüştük. Görüşürken eşime haftaya müsaitseniz size gelmeyi düşünüyoruz dedi eşime sarılırken bende ona dedi diye ses çıkarmadım eşimde buyrun gelin dedi. Hop yine saygısızlık olarak algıladım çünkü yine bana dememişti. Herneyse ona da sarıldım ama görüşürüz de demedim buyrun gelin de demedim. Ondan sonra eve geldik düşündüm şimdi bu neydi ne yaşandı. Mesaj atmaya karar verdim. Mesaj da şu; merhaba birşey diyecektim. Ben sizinke vakit geçirmek istiyorum bizde nadir görüşüyoruz ama her devasında istemediğim halde arkadaşlarına gitmek zorunda kalıyoruz en azından ben varken minimuma indirebilir miyiz yada kendin ayrıyeten buluşabilirsin tarzında bi mesaj sonuna da gülücük koydum tatlı bir şekilde. Cevap olarak istediğin gibi yapabilirsin yazdı. Bende istediğim gibi yapamadığım için söylemek zorunda kaldım dedim. Oda annem ısrar etti o yüzden öyle oldu falan dedi annesinin üstüne attı suçu aslında ikisi de suçlu ve her defasında bunu ayarlayan ta kendisi. Saygısızlık olarak görüyorum dedim işte art niyet arıyorsun keşke öyle biri olsam biraz hakkın olurdu dedi bende kendini öyle tanıttın maalesef dedim bende böyle olmasını istemezdim aksine olmaması için çabaladım dedim. Sürekli ben naptım ben naptım demeye başladı bana sinir geldi kendini çok kusursuz gördüğü için bende saymaya başladım bi kaç tanesini. İşte bende köye geldiğimde diken üstünde olmaktan yoruldum hep birşeyler takılıyorsun art niyetlisin dedi. Bende bundan sonra ayrı gider geliriz dedim. Kendin bilirsin dedi. Bende uzatmadım neyse anlaşacagımızı sanmıyorum herkes yerinde mutlu huzurlu olsun iyi geceler dedim. Aynısını o da yazdı. Bunları konuşurken biz o kaynanamlardaymış orda ağlamış etmiş ben ne yaptım demiş konuşmuşlar kendi aralarında. Bende kaynanamı aradım ağlayarak ben naptım neden böyle oldu gibisinden. Kaynanam sen yanlış anladın falan dedi kendimi açıklamaya çalıştım ama nafile. Şişinip şişinip gelmişsin geldiğinde de öyleydin kocanla kavga mı ettin dedi. Yok etmedim sadece biraz mesafeli olmak istedim bazı sebeplerden ötürü dedim. Neyse kapattık düzelir dedik. Ertesi gün oldu yine konuşuyoruz bunları kaynanamla aradı beni. İşte hamile zaten birinci çocuğu düştü ikinci çocuğu da düşerse ne olacak bende iyi değilim tansiyonum fırladı öyle böyle ağlıyor ediyor ay nasıl kötü oldum. Vicdan yaptım. Üzüldüm evlere sığamadım. Haklıyken haksız duruma düşmüştüm . Sonra düşündüm Ramazan da geliyor benim için üzülmesin kimse aile birliği bozulmasın. Mesaj atayım dedim. Olur böyle şeyler abla kardeş arasında haklıyı haksızı konuşmaya gerek uzatmaya gerek yok dedim kalp koydum. Bir gün boyunca cevap vermedi. Çok üzüldüm. Çok üzüldüğüm söyledim. Niyetimi amacımı üzülmesini istemediğimi annesinin çok üzerime geldiğini. Böyle olmasını istemediğimi falan yazdım. Bana cevap olarak 2 gün sonra sinirim geçecek gibi değil biraz kabuğumuza çekilelim. Haddinizi bilin beni ipleri koparacak noktaya getirmeyin ben hep alttan aldım bir kere almadım olanlar oldu vs yazmış. Bende peki sen bilirsin ben elimden gelen inceliği gösterdim gerisi size kalmış dedim. Görüldü attı ve konuşma bitti. Kocamı soracak olursanız kocam bana hak veriyor.
