Hepinize merhaba öncelikle, benim çok büyük olmamakla birlikte hayatımın nerdeyse her alanında beni etkileyen bir derdim var. Tabi ki derdin kaynağı da ailem. Annemle babam çok kötü ve baskıcı bir anne baba olmamakla birlikte yer yer kendilerine göre katı çizgileri olan ve bu çizgilerin ya da kuralların da kesinlikle esnetilmesine izin vermeyen tipteler. Hani bazı çocuklar lütfen bir kerecik sadece diye yalvarırlar ve bazen de izin koparırlar ya işte bizde öyle bir şey asla söz konusu değil. Hiç de olmadı bugüne kadar. 20 yaşıma girdim üniversiteye gidiyorum daha rahat ederim düşüncesiyle ısrarla başka ile gittim. Gayet de memnunum. Ordayken karışamıyorlar tabiki ama bende bir şey saklamıyorum zaten. Mesela burda olsam asla bir arkadaşımın evinde kalmama izin vermezler ama ordayken vermek zorunda kalıyorlar çünkü orda karışamayacaklarını biliyorlar. Birde tabi ki buradaki arkadaşlarımın evinde aileleri de oluyor. Okuduğum şehirde sadece öğrenci evi biz bize oluyoruz bu etkende olduğu için daha rahatlar. Bu sadece küçük bir örnekti. Asıl meselem benim erkek arkadaşımla olan ilişkim. Kendisiyle liseden bu yana beraberiz. Ergenliğin getirisiyle yaptığımız bazı hatalar olmuştu önceden bir ayrılıkta yaşadık kendisiyle. Annem hep biliyordu ondan hiç saklamadım liseden beri biliyordu. Aynı ilde okumuyoruz kendisiyle. O zaten Harp okulunda okuyor normal bir üniversitede de bile değil. Haliyle şartları daha zor oluyor. Benim okulum bitiyor yaz tatili için geliyorum o bir buçuk ay daha geç geliyor mesela ve onların okulu yine daha erken açılıyor ve çok görüşemiyoruz. Yine de iki kere okuduğum şehre gelebilmişti ama bu maalesef her zaman elimize geçen bir şans olmaz. Bu yüzden çok görüşemiyoruz anlayacağın o da görüşebildiğimiz zamanları iyi değerlendirmek istiyor. İki yazdır sürekli ağzında birlikte tatile gidelim diyip duruyor. Baş başa olmayacağız iki üç tane samimi arkadaşı var zaten onlar da yanlarında getirirlerse belki bir de onların kız arkadaşları yani. Planı bu. Ama böyle bir şey için ben nasıl izin alabilirim ? Zaten babam bilmiyor ona ne deriz annem izin verse bile (ki zaten annem babamdan daha katıdır) O da bu durumları bilmesine rağmen sürekli beni izin almam konusunda zorluyor sen halledersin uydur bir şeyler arkadaşımda kalıcam de tarzında anlayışsız yaklaşımlar sergiliyor. Hayır zaten arkadaşımda kalmama bile izin vermiyorlar kaldı ki verseler bile annem mutlaka arar arkadaşlarımın annesini yani. Daha bu yaz yeni yeni bi kaç kere akşamları dışarı çıkmaya başladım. Onda da mutlaka laf ediyor annem eve geldiğimde söyleniyor yok sokakta yatsaydın bilmem ne falan diye. ( ki geldiğim en geç saat de on buçuk). Erkek arkadaşım da gece on ikide bir de beni mangala çağırıyor geliyim aliyim mi seni diye.. Ya da canlı müziğe gidelim cluba gidelim diye ısrar ediyor. Ben gerçekten çok üzülüyorum bu duruma çünkü diğer arkadaşlarının kız arkadaşları geliyor o onların yanında yalnız kalıyor. Bende istiyorum istediğim zaman çıkabilmek istediğimiz yere gidebilmek, gittiğim yerden de erkenden kalkmadan tedirginlik yaşamadan, eve geldiğimde annem yine ne lafı sokacak ne kadar çok söylenecek diye endişelenerek kendime zehir etmek istemiyorum hiç bir şeyi. Sizlere ve buradaki diğer annelere soruyorum hanımlar, 20 yaşındayım ve bütün bunlar için daha erken mi? Küçük müyüm? Nedir bu durumun çözümü? Acaba diyorum babama söylesem mi diye de düşündüm. Babam geçen sene laf esnasında bana erkek arkadaşım olabileceğini bunun çok normal olduğunu hatta olmazsa zaten anormal olduğunu ama kendisinin de onaylayabileceği şekilde bir ilişki yaşamamız gerektiğini söylemişti. Seviyeli bir ilişki demişti, artık o ne demekse.. kime göre neye göre ya da. Erkek arkadaşımı sever bundan eminim. Ama ona söylemek istememe sebebim, sanki ona söylediğim an artık her şey değişir gibi geliyor. Bana başka gözle bakmaya başlar. Her dışarı çıkacağım zaman normal arkadaşlarımla bile çıksam acaba içinden rahatsız olur mu korkar mı endişelenir mi erkek arkadaşı da gelir mi acaba diye düşünmekten kafayı yer mi, ya da beni daha da erken eve gelmem için tembihler mi? Ya da evde canım sıkkın görse, üzgün görse hemen erkek arkadaşımdan mı bilir bunu? Bu tarz endişelerim var. Çünkü babamla iletişimimiz pek kuvvetli değildir. Kendisi de fazlasıyla üzerime düşen biri ve beni çok hassas kırılgan olarak görüyor. Acaba şuan olduğundan daha çok üzerime düşmesine mi sebep olur yani ona bu durumu anlatmam bilemedim.
Özür dilerim hanımlar çok uzun oldu ama gerçekten anneme ve babama söylemek istediğim tüm endişelerimi yazmış bulundum içimde bulunan. Çünkü bunlar beni uzun zamandır yiyor içten içe. Dediğim gibi erkek arkadaşımla zaten sık görüşemiyoruz okul zamanı bari tatil zamanları imkanımız varken daha çok aktivite yapalım, daha çok anı biriktirelim istiyoruz. Bu da en doğal hakkımız. Nerdeyse beş senedir birlikteyiz artık çocuk hiç değiliz ve birbirimizi seviyoruz. Ama bu anlattığım pürüz tahmin edersiniz ki nerdeyse tüm ilişkimizi rahatsız ediyor. Çünkü sürekli gergin bir ben ve sürekli yalanlar söyleyerek iş yapmak durumunda kalan bir ben var. Ve ben bundan rahatsızlık duyuyorum.