İyi akşamlar
Ailemden bıktım usandım. Evden çalışıyorum ben, ailemle oturuyorum.
Boşanma aşamasındaki kardeşim 5 yaşındaki kızıyla 5 gündür bizim evde kalıyor. Asla ama asla bulaşık dahil hiç bir işe elini sürmedi. Altı üstü hafif bir grip olmuş, hastayım diye diye yatıyor. Yine ses etmedim bulaşık yemek vs ben yaptım. Bugün gelmiş diyor ki üst solunum yolu için serum mu alsam? Yok dedim organ nakli olman lazım daha iyi. Bu bozuldu gitti. Sonra annem buna çay koy dedi diye sinir krizi geçirdi bizim umrumuzda değilmiş kendisi diye ağladı gidecem dedi güya. Annem de ben bişey demedim çay suyu köy dedim sadece dedi. Ablam bana böyle böyle dedi diyor anneme. Annem de sevgili prenses kızını ikna etti yine içerde yatıyor. Sabah da oyun oynuyor (hasta ha) kızına kahvaltısını ben yaptıracakmışım, gel önce kızına bak deyince ben nasıl ablaymışım voaahh diye bağırdı. Annem de diyor ki idare et nolacak.
Babam diyor ki tedavi olmam lazımmış

Onlardan ve kendimden nefret ediyormuşum çünkü.
Bunun gibi bir sürü şeyler.
Eve çıkacak yeterli maddi gücüm yok. Kurtulsam şunlardan başka bişey istemiyorum gerçekten.
Not: 3 yılı geçti dava sürüyor boşanma ile ilgisi yok yaptıklarının. Prenses karakter kendisi