Benimkilerde böyleydi birebir. Kp arıyordu eşimi, sohbet muhabbet sonra anneni de ara diyordu çok özledi seni falan (bize 20 dk uzaklıkta oturuyorlardı, üç günde bir uğrardık yanlarına), eşim tlfnu kapatıp kp'in YAN koltuğunda oturan annesini de arayıp sohbet ediyordu.


kültür şoku gibi geliyordu. Sonra aynısını bana yapmaya kalktılar, bizim ailede de işin yoksa boş muhabbete aramayız. Ararım annemi naber nasılsın derim hemen noldu ne diyecektin der. Öyle alıştık yani soğukluktan değil, tlfnda zaman öldürmeyiz. Neyse bunlar arada beni aradı ben açmadan tlfnu eşime veriyordum. Seninkiler sana ulaşamadı heralde falan diye. Çünkü beni niye arasınlar benim mantığıma ters.
Ne olay oldu bu yarabbim, ne duygu sömürüleri, ne ağlamalar. Yıllarca sürdü baskı vay efendim gelin bizi niye aramıyor. Tee memleketteki teyzelerine kadar eşime baskı yaptılar. Çok üzülüyorlarmış biz niye böyle yapıyormuşuz. Eşim birebir kendi iletişimine devam etti, bende telefonla iletişim kurmamaya devam ettim. Rahat 5 yıl sürmüştür. Sonra babası şekerden felç geçirene kadar bu baskı devam etti.
Yaşlılara laf anlatamazsınız onlara birşey olana kadar bu devam edecek.