Çok geçmiş olsun saat kaçtı? Akşamüzeri ise sizi net görmemiştir hatırlamaz, muhtemelen de sarhoştur pislik herif. Ne acı yani değil market, yürüyüş bile lüks oldu biz kadınlara. Benzer bir olay da benim başıma gelmişti ki ben ucuz atlattım. Anlatmak istedim şimdi:
Akşam 11 gibi Ankara'da milli kütüphaneden eve dönüyorum ama evimiz de nezih bir semtte gerçekten buna güveniyordum geç saatte dönerken. Kpss öğrencisiydim. Sevgilimle (şimdi eşim oluyor) vedalaştık herkes evine dönüyor o kadar ters ki evlerimiz birimiz bir yerde digerimiz Ankara'nın diğer ucunda. Metrodan indim ve eve kestirme bir yoldan geçerken işeyen birini gördüm ama daha erken görseydim yolumu değiştirirdim hiç risk almadan. Ne şeytanı gör ne besmele çek derler ya... Her neyse ben geçerken pis pis sırıttı. Ben de sinirlendim zaten sınav stresi 'ahlaksız terbiyesiz' diye bağırdım. Ah benim saf kafam, adam benim arkamdan hızlı hızlı gelmesin mi? Aha! dedim 'napcam ben b.k mu vardı bağırdım geç git işte evine'... Ama yok elin tinercisine haddini bildirecektim 45 kiloluk minnosluğumla o da dersini alıp yaptığından utanacak...Neyse arkamı döndüm yaklaşmış. Napim napim en kötü depar atıp useyin bolt gibi eve kadar koşacaktım ama nasıl koşayım yürüyemiyorum bile ayaklarım titriyor. Baktım karşıdan iki delikanlı geliyor. Tuttum bunları başka çarem kalmadı; '2 dk sizi tanıyor gibi yanınızda durabilir miyim? Arkamda beni takip eden biri var.' arkam dediğim de 20 metre geride. Şu aldığım riske bak dedim ya bunlar da pislik çıkarsa? Bu iki adamdan biri benim yanımda durdu beni sakinleştirmeye çalışıyor diğeri de o sapık önümüzden geçerken küfür etmesin mi 'hayırdır ne var lan biiiiippp' diye. Eyvah dedim adamların da başını yaktım şimdi gidip bıçağı takmasın... Ama yok tırsak sapığın gücü tek başına yürüyen kadına yeter hiç kendi ebatında iki erkeğe yeter mi? Bu geçti gitti yanımızdan cevap bile vermedi tırstı ama nasıl korktum adamlar çok sinirlendi buna ya da bu pislik bunlara bir şey yapacak diye. Sonra yalvar yakar 'ben kendim giderim benim için başınızı belaya sokacaktınız.' vs dememe rağmen beni yalnız bırakmadılar eve kadar bıraktılar ki az kalmıştı zaten. 'İstersen babanızı varsa abinizi arayın biz bekleriz' falan dediler. O kadar düzgün insanlardı ki Allah'ım dedim bunlar da erkek o sapık da erkek... Onlar olmasaydı bugün belki de hayatta olmayacaktım ya da sakat kalacaktım. O gece eve gidince hiç uyuyamadım zaten ertesi gün yine kütüphanede buluştuk sevgilimle. O da anladı moralimin bozuk olduğunu ben de ağlayarak anlattım. O kadar üzüldü ki kendini suçladı ya bir şey olsaydı diye. O günden sonra bir hafta kadar beni o bıraktı ama yolu 1 saat daha uzadığı için kıyamadım. 'Yeter sen gelme artık babama derim o alır beni.' dedim. Babama da farklı anlattım olayı işte 'sarhoşlar kavga ediyordu, korktum bundan sonra yalnız dönmek istemiyorum.' diye uydurdum bir şeyler. O kestirme yoldan bir daha geçmedim hep cadde üzerini kullandım. Bu da böyle bir anıydı işte. Ha kpss de kazanamadım o ayrı

neyse ki sevgilim kazandı da evlendik. Sonraları metro güvenliğinden öğrendik ki bir tinerci dadanmış bizim oralara da polis bir gün tutuklayıp götürmüş. O tinerci de kesin o sapıktı ucuz atlatmışım gerçekten.