Fikirlerinizi bekliyor olacağım.

Beware

Yeni Üye
Kayıtlı Üye
21 Haziran 2023
34
16
23
Merhaba arkadaşlar sizlerden fikir bekliyorum. Kafam çok karışık. Karışık bir durumun içerisindeyim. Gayet güzel ilerleyen bir ilişkim vardı. İlk bir ay çok güzeldi. Bağlanmıştım, her şeyiyle çok güzeldi, mutluydum. İlişkimizin üstünden 1 buçuk ay geçmişti yine bir gün buluştuk. O çok tedirgin idi. Bir şey olduğunu anlamıştım. Neyin var falan sordum. Bana şöyle demeye başladı. Bir şey var ama söylersem eğer beni bırakacağından korkuyorum. Neyse ben ısrarcı oldum. Bana söz vermemi istedi ne olursa olsun bu anlattığımdan sonra beni bırakmayacaksın falan. Ben de beni korkutuyorsun aklıma farklı şeyler geliyor dedim. Her neyse zar zor çekine çekine söyledi. Söylediği şey ise "Ben daha önce evlendim ve bir çocuğum var. 4 yıl önce de boşandım." O an çok kötü oldum ne diyeceğimi bilemedim. Ağlamaya başladım. O beni sakinleştirmeye çalıştı ve durumu anlatmaya başladı. Bunun ailesi çok baskıcı ve erkenden evlendirme düşüncesinde. 17 yaşında hiç tanımadığı, sevmediği biri ile evlendirmişler. Kötü şeyler yaşamış. Hep birlikte aynı evde imişler. Neyse işte sorunlar doğrultusunda evlilik sona ermiş. Ben bunu kabullenemedim ona çok kızdım neden baştan söylemedin bağlandıktan sonra bana bunu yapmamalıydın vs. O gün ağlayarak ve bitirme düşüncesinde olarak buluşmadan ayrıldım. 3 gün boyunca çok kötü idim. Çok düşünceli kafam karışık. Onu anlamaya çalıştım. 4.gün tekrar görüştük konuşmak için. Çok dil döktü, anlattı. Ben çok seviyorum çok alıştım ve bunu kabul ettim. Kabullenmeye çalıştım. Birbirimizi gerçekten seviyorduk. Aramızda farklı bir bağ vardı. Ben sevgisini hissediyordum ve zorlu bir hayatı var bunu anlamıştım. Neyse daha sonra memleketine gitti. Sürekli sesli, görüntülü konuşuyoruz. Bana şey diyor bu sene söz, nişan yapalım. Ama benim yaşım ve ailem den ötürü öyle bir şey olamazdı. Biraz daha zaman lazımdı bunu zaten en başta da konuşmuştuk ve biliyordu. Ama yine de tekrar tekrar söylüyordu. İlişkimiz ilerledi ve yine bir gün konuşurken şöyle dedi: Ailem artık evlenmemi istiyor. Ya kendi bulduğun ile ya da bizim istediğimiz ile evleneceksin diyorlarmış. Ailenle konuş en azından bi yüzük takalım dedi bana. Yine tabii ki de çok üzgünüm ne yapacağımı bilmiyorum. Babam asla izin vermez onu biliyorum sözünü bile edemem ama anneme söyleme kararı aldım. Anneme anlattım ve tahmin ettiğim gibi karşılık verdi. Babamın asla izin vermeyeceğini, daha yaşımın küçük olduğunu ve daha birçok sebep. Onu aradım anlattım böyle böyle. İkimizde ağladık ve bitirdik, zorunda kaldık. 2 hafta geçti bayram geldi ve bana mesaj attı sonra konuştuk nasılsın falan. Buraya geleceğini söyledi. Okuldan dolayı ve geldi yine görüştük. Çok karışık gerçekten seviyoruz ama olamıyoruz, imkansız gibi bir şeyiz. Görüştük yine eskisi gibi her şeyi unutmuş gibi. Aradan 2 gün geçti sabah beni aradı. Ben memlekete gidiyorum. Hadi sen de çık gel benimle yuvamızı kuralım vs. dedi. Bunu yapamazdım. Beni sözlendirecekler falan dedi bana. Yine hüzünlü bir kapanış. Neyse gitti memleketine hiç konuşmadık. 1 hafta geçti ben dışarıda iken tesadüfen karşılaştık. Bi an birbirimize baktık ve bakışlarımızı çevirdik. Akşamında dayanamayıp yazdım. Mesafeli konuştuk ve yine görüşme ayarladık. Görüştüğümüzde hem çok duygulu hem de çok karışıktık. Bana sözlendiğini söyledi. Ama yine mutsuzdu. Ailesinin istediği bir kız ve mecburiyetten bi ilişki sürdürüyor. Arkadaşlar çok kötü bir durum. Sevdiğim kişiyi başkası ile böyle düşünmek canımı çok yakıyor. Kendime diyorum ben ne yapıyorum. Çabalıyorum, vazgeçmek istemiyorum. Ama önümüzde engel çok. Bana fikir verir misiniz? Çok ayrıntıya giremedim uzamasın diye ama duygu olarak çok farklı. Aslında bana kaldıramayacağım şeyler yaşattı ama kopamıyorum. Çok karışığım. Ne dersiniz
 
Merhaba arkadaşlar sizlerden fikir bekliyorum. Kafam çok karışık. Karışık bir durumun içerisindeyim. Gayet güzel ilerleyen bir ilişkim vardı. İlk bir ay çok güzeldi. Bağlanmıştım, her şeyiyle çok güzeldi, mutluydum. İlişkimizin üstünden 1 buçuk ay geçmişti yine bir gün buluştuk. O çok tedirgin idi. Bir şey olduğunu anlamıştım. Neyin var falan sordum. Bana şöyle demeye başladı. Bir şey var ama söylersem eğer beni bırakacağından korkuyorum. Neyse ben ısrarcı oldum. Bana söz vermemi istedi ne olursa olsun bu anlattığımdan sonra beni bırakmayacaksın falan. Ben de beni korkutuyorsun aklıma farklı şeyler geliyor dedim. Her neyse zar zor çekine çekine söyledi. Söylediği şey ise "Ben daha önce evlendim ve bir çocuğum var. 4 yıl önce de boşandım." O an çok kötü oldum ne diyeceğimi bilemedim. Ağlamaya başladım. O beni sakinleştirmeye çalıştı ve durumu anlatmaya başladı. Bunun ailesi çok baskıcı ve erkenden evlendirme düşüncesinde. 17 yaşında hiç tanımadığı, sevmediği biri ile evlendirmişler. Kötü şeyler yaşamış. Hep birlikte aynı evde imişler. Neyse işte sorunlar doğrultusunda evlilik sona ermiş. Ben bunu kabullenemedim ona çok kızdım neden baştan söylemedin bağlandıktan sonra bana bunu yapmamalıydın vs. O gün ağlayarak ve bitirme düşüncesinde olarak buluşmadan ayrıldım. 3 gün boyunca çok kötü idim. Çok düşünceli kafam karışık. Onu anlamaya çalıştım. 4.gün tekrar görüştük konuşmak için. Çok dil döktü, anlattı. Ben çok seviyorum çok alıştım ve bunu kabul ettim. Kabullenmeye çalıştım. Birbirimizi gerçekten seviyorduk. Aramızda farklı bir bağ vardı. Ben sevgisini hissediyordum ve zorlu bir hayatı var bunu anlamıştım. Neyse daha sonra memleketine gitti. Sürekli sesli, görüntülü konuşuyoruz. Bana şey diyor bu sene söz, nişan yapalım. Ama benim yaşım ve ailem den ötürü öyle bir şey olamazdı. Biraz daha zaman lazımdı bunu zaten en başta da konuşmuştuk ve biliyordu. Ama yine de tekrar tekrar söylüyordu. İlişkimiz ilerledi ve yine bir gün konuşurken şöyle dedi: Ailem artık evlenmemi istiyor. Ya kendi bulduğun ile ya da bizim istediğimiz ile evleneceksin diyorlarmış. Ailenle konuş en azından bi yüzük takalım dedi bana. Yine tabii ki de çok üzgünüm ne yapacağımı bilmiyorum. Babam asla izin vermez onu biliyorum sözünü bile edemem ama anneme söyleme kararı aldım. Anneme anlattım ve tahmin ettiğim gibi karşılık verdi. Babamın asla izin vermeyeceğini, daha yaşımın küçük olduğunu ve daha birçok sebep. Onu aradım anlattım böyle böyle. İkimizde ağladık ve bitirdik, zorunda kaldık. 2 hafta geçti bayram geldi ve bana mesaj attı sonra konuştuk nasılsın falan. Buraya geleceğini söyledi. Okuldan dolayı ve geldi yine görüştük. Çok karışık gerçekten seviyoruz ama olamıyoruz, imkansız gibi bir şeyiz. Görüştük yine eskisi gibi her şeyi unutmuş gibi. Aradan 2 gün geçti sabah beni aradı. Ben memlekete gidiyorum. Hadi sen de çık gel benimle yuvamızı kuralım vs. dedi. Bunu yapamazdım. Beni sözlendirecekler falan dedi bana. Yine hüzünlü bir kapanış. Neyse gitti memleketine hiç konuşmadık. 1 hafta geçti ben dışarıda iken tesadüfen karşılaştık. Bi an birbirimize baktık ve bakışlarımızı çevirdik. Akşamında dayanamayıp yazdım. Mesafeli konuştuk ve yine görüşme ayarladık. Görüştüğümüzde hem çok duygulu hem de çok karışıktık. Bana sözlendiğini söyledi. Ama yine mutsuzdu. Ailesinin istediği bir kız ve mecburiyetten bi ilişki sürdürüyor. Arkadaşlar çok kötü bir durum. Sevdiğim kişiyi başkası ile böyle düşünmek canımı çok yakıyor. Kendime diyorum ben ne yapıyorum. Çabalıyorum, vazgeçmek istemiyorum. Ama önümüzde engel çok. Bana fikir verir misiniz? Çok ayrıntıya giremedim uzamasın diye ama duygu olarak çok farklı. Aslında bana kaldıramayacağım şeyler yaşattı ama kopamıyorum. Çok karışığım. Ne dersiniz
Öncelikle merhaba, bu tür nemli bilgiler ilişkiye başlanmadan verilmeli diye düşünüyorum. Ayrıca ailesinin sözüyle hala zorla sözlenmeler vs yapan, yapmaya çalışan adamdan da size hayır gelmez benim mantığıma göre. Bugün size ailesi istiyo diye baskı yapan yarın ailesi isterse sizi de yarı yolda bırakır. Kimse aşk acısından ölmüyor. Aklınızı başınıza toplayın bence.
 
kaldıramayacağınız şeyler yaşatmış bir de üstüne bir sürü sorun. Boşanmış çocuklu vs olmasını saymıyorum elbette ama ailenin istemediği bir durumda mücadele vermek zor. Başaran varsa tebrik ediyorum. Sizin bu mücadelenize ek bir de çocuk var. Daha önce hiç böyle durum yaşamamış insanlar bile evlenince bir sürü sorun çıkıyor ortaya. Sizinki ek bir de çocuk olacak hep hayatı boyunca bağlı olacağı. Yaşımda küçük diyorsun,kimse vazgeçilmez değil önüne bakmayı dene. Biz insanoğlu yasak olanı kıymete bindirip gerçeklere gözümüzü kapatıyoruz ama gelecekte üzülmektense şimdi üzülmeni tercih ederim. Ayrıca seni gerçekten seven dürüst biri olsa,ne için olursa olsun başka ile bir yola çıkmaz.
 
Adam daha kendi kararlarını kendi başına alabilme yeteneğine bile sahip değil gelişimini tamamlayamamış sözlendiği kıza üzüldüm. Evlenme, boşanma, çocuk gibi önemli durumlar da ilişkinin başında söylenir ortasında değil ailesinin zoruyla evlendiğine de inanmadım siz nasıl inandınız ona da şaşırdım.
 
Merhaba arkadaşlar sizlerden fikir bekliyorum. Kafam çok karışık. Karışık bir durumun içerisindeyim. Gayet güzel ilerleyen bir ilişkim vardı. İlk bir ay çok güzeldi. Bağlanmıştım, her şeyiyle çok güzeldi, mutluydum. İlişkimizin üstünden 1 buçuk ay geçmişti yine bir gün buluştuk. O çok tedirgin idi. Bir şey olduğunu anlamıştım. Neyin var falan sordum. Bana şöyle demeye başladı. Bir şey var ama söylersem eğer beni bırakacağından korkuyorum. Neyse ben ısrarcı oldum. Bana söz vermemi istedi ne olursa olsun bu anlattığımdan sonra beni bırakmayacaksın falan. Ben de beni korkutuyorsun aklıma farklı şeyler geliyor dedim. Her neyse zar zor çekine çekine söyledi. Söylediği şey ise "Ben daha önce evlendim ve bir çocuğum var. 4 yıl önce de boşandım." O an çok kötü oldum ne diyeceğimi bilemedim. Ağlamaya başladım. O beni sakinleştirmeye çalıştı ve durumu anlatmaya başladı. Bunun ailesi çok baskıcı ve erkenden evlendirme düşüncesinde. 17 yaşında hiç tanımadığı, sevmediği biri ile evlendirmişler. Kötü şeyler yaşamış. Hep birlikte aynı evde imişler. Neyse işte sorunlar doğrultusunda evlilik sona ermiş. Ben bunu kabullenemedim ona çok kızdım neden baştan söylemedin bağlandıktan sonra bana bunu yapmamalıydın vs. O gün ağlayarak ve bitirme düşüncesinde olarak buluşmadan ayrıldım. 3 gün boyunca çok kötü idim. Çok düşünceli kafam karışık. Onu anlamaya çalıştım. 4.gün tekrar görüştük konuşmak için. Çok dil döktü, anlattı. Ben çok seviyorum çok alıştım ve bunu kabul ettim. Kabullenmeye çalıştım. Birbirimizi gerçekten seviyorduk. Aramızda farklı bir bağ vardı. Ben sevgisini hissediyordum ve zorlu bir hayatı var bunu anlamıştım. Neyse daha sonra memleketine gitti. Sürekli sesli, görüntülü konuşuyoruz. Bana şey diyor bu sene söz, nişan yapalım. Ama benim yaşım ve ailem den ötürü öyle bir şey olamazdı. Biraz daha zaman lazımdı bunu zaten en başta da konuşmuştuk ve biliyordu. Ama yine de tekrar tekrar söylüyordu. İlişkimiz ilerledi ve yine bir gün konuşurken şöyle dedi: Ailem artık evlenmemi istiyor. Ya kendi bulduğun ile ya da bizim istediğimiz ile evleneceksin diyorlarmış. Ailenle konuş en azından bi yüzük takalım dedi bana. Yine tabii ki de çok üzgünüm ne yapacağımı bilmiyorum. Babam asla izin vermez onu biliyorum sözünü bile edemem ama anneme söyleme kararı aldım. Anneme anlattım ve tahmin ettiğim gibi karşılık verdi. Babamın asla izin vermeyeceğini, daha yaşımın küçük olduğunu ve daha birçok sebep. Onu aradım anlattım böyle böyle. İkimizde ağladık ve bitirdik, zorunda kaldık. 2 hafta geçti bayram geldi ve bana mesaj attı sonra konuştuk nasılsın falan. Buraya geleceğini söyledi. Okuldan dolayı ve geldi yine görüştük. Çok karışık gerçekten seviyoruz ama olamıyoruz, imkansız gibi bir şeyiz. Görüştük yine eskisi gibi her şeyi unutmuş gibi. Aradan 2 gün geçti sabah beni aradı. Ben memlekete gidiyorum. Hadi sen de çık gel benimle yuvamızı kuralım vs. dedi. Bunu yapamazdım. Beni sözlendirecekler falan dedi bana. Yine hüzünlü bir kapanış. Neyse gitti memleketine hiç konuşmadık. 1 hafta geçti ben dışarıda iken tesadüfen karşılaştık. Bi an birbirimize baktık ve bakışlarımızı çevirdik. Akşamında dayanamayıp yazdım. Mesafeli konuştuk ve yine görüşme ayarladık. Görüştüğümüzde hem çok duygulu hem de çok karışıktık. Bana sözlendiğini söyledi. Ama yine mutsuzdu. Ailesinin istediği bir kız ve mecburiyetten bi ilişki sürdürüyor. Arkadaşlar çok kötü bir durum. Sevdiğim kişiyi başkası ile böyle düşünmek canımı çok yakıyor. Kendime diyorum ben ne yapıyorum. Çabalıyorum, vazgeçmek istemiyorum. Ama önümüzde engel çok. Bana fikir verir misiniz? Çok ayrıntıya giremedim uzamasın diye ama duygu olarak çok farklı. Aslında bana kaldıramayacağım şeyler yaşattı ama kopamıyorum. Çok karışığım. Ne dersiniz

Birincisi yaşın küçük ve bir çocuğun sorumluğunu alamazsınız.
Erkek arkadaşınız aşırı aileci ve onların sözünden çıkmayacaktır. Bir kere hata yaptıkları halde ikinci defa yine zorla evlendiriyorlar.

Önünüzdeki tek engel erkek arkadaşınızın KARAKTERSİZ olması. Çözüm de ayrılmanız
 
Bu adamı neden bu kadar çabuk evlendirmek istiyor ailesi? Bir sorunu mu var çocuğun genelde öyle oluyor da? Bir de siz onunla evlenseniz bile o çocuğun aile evinde kalacaksınız kendi anne babasına kendi evliliği konusunda bile karşı gelemeyen ve anlattığına göre baskıcı bir ailesi olan bi adamla yapabilecek miydiniz sanki? Aşk her zaman bulunuyor bitirmeniz daha iyi olmuş birkaç ay sonra da tamamen unutursunuz…
 
Merhaba arkadaşlar sizlerden fikir bekliyorum. Kafam çok karışık. Karışık bir durumun içerisindeyim. Gayet güzel ilerleyen bir ilişkim vardı. İlk bir ay çok güzeldi. Bağlanmıştım, her şeyiyle çok güzeldi, mutluydum. İlişkimizin üstünden 1 buçuk ay geçmişti yine bir gün buluştuk. O çok tedirgin idi. Bir şey olduğunu anlamıştım. Neyin var falan sordum. Bana şöyle demeye başladı. Bir şey var ama söylersem eğer beni bırakacağından korkuyorum. Neyse ben ısrarcı oldum. Bana söz vermemi istedi ne olursa olsun bu anlattığımdan sonra beni bırakmayacaksın falan. Ben de beni korkutuyorsun aklıma farklı şeyler geliyor dedim. Her neyse zar zor çekine çekine söyledi. Söylediği şey ise "Ben daha önce evlendim ve bir çocuğum var. 4 yıl önce de boşandım." O an çok kötü oldum ne diyeceğimi bilemedim. Ağlamaya başladım. O beni sakinleştirmeye çalıştı ve durumu anlatmaya başladı. Bunun ailesi çok baskıcı ve erkenden evlendirme düşüncesinde. 17 yaşında hiç tanımadığı, sevmediği biri ile evlendirmişler. Kötü şeyler yaşamış. Hep birlikte aynı evde imişler. Neyse işte sorunlar doğrultusunda evlilik sona ermiş. Ben bunu kabullenemedim ona çok kızdım neden baştan söylemedin bağlandıktan sonra bana bunu yapmamalıydın vs. O gün ağlayarak ve bitirme düşüncesinde olarak buluşmadan ayrıldım. 3 gün boyunca çok kötü idim. Çok düşünceli kafam karışık. Onu anlamaya çalıştım. 4.gün tekrar görüştük konuşmak için. Çok dil döktü, anlattı. Ben çok seviyorum çok alıştım ve bunu kabul ettim. Kabullenmeye çalıştım. Birbirimizi gerçekten seviyorduk. Aramızda farklı bir bağ vardı. Ben sevgisini hissediyordum ve zorlu bir hayatı var bunu anlamıştım. Neyse daha sonra memleketine gitti. Sürekli sesli, görüntülü konuşuyoruz. Bana şey diyor bu sene söz, nişan yapalım. Ama benim yaşım ve ailem den ötürü öyle bir şey olamazdı. Biraz daha zaman lazımdı bunu zaten en başta da konuşmuştuk ve biliyordu. Ama yine de tekrar tekrar söylüyordu. İlişkimiz ilerledi ve yine bir gün konuşurken şöyle dedi: Ailem artık evlenmemi istiyor. Ya kendi bulduğun ile ya da bizim istediğimiz ile evleneceksin diyorlarmış. Ailenle konuş en azından bi yüzük takalım dedi bana. Yine tabii ki de çok üzgünüm ne yapacağımı bilmiyorum. Babam asla izin vermez onu biliyorum sözünü bile edemem ama anneme söyleme kararı aldım. Anneme anlattım ve tahmin ettiğim gibi karşılık verdi. Babamın asla izin vermeyeceğini, daha yaşımın küçük olduğunu ve daha birçok sebep. Onu aradım anlattım böyle böyle. İkimizde ağladık ve bitirdik, zorunda kaldık. 2 hafta geçti bayram geldi ve bana mesaj attı sonra konuştuk nasılsın falan. Buraya geleceğini söyledi. Okuldan dolayı ve geldi yine görüştük. Çok karışık gerçekten seviyoruz ama olamıyoruz, imkansız gibi bir şeyiz. Görüştük yine eskisi gibi her şeyi unutmuş gibi. Aradan 2 gün geçti sabah beni aradı. Ben memlekete gidiyorum. Hadi sen de çık gel benimle yuvamızı kuralım vs. dedi. Bunu yapamazdım. Beni sözlendirecekler falan dedi bana. Yine hüzünlü bir kapanış. Neyse gitti memleketine hiç konuşmadık. 1 hafta geçti ben dışarıda iken tesadüfen karşılaştık. Bi an birbirimize baktık ve bakışlarımızı çevirdik. Akşamında dayanamayıp yazdım. Mesafeli konuştuk ve yine görüşme ayarladık. Görüştüğümüzde hem çok duygulu hem de çok karışıktık. Bana sözlendiğini söyledi. Ama yine mutsuzdu. Ailesinin istediği bir kız ve mecburiyetten bi ilişki sürdürüyor. Arkadaşlar çok kötü bir durum. Sevdiğim kişiyi başkası ile böyle düşünmek canımı çok yakıyor. Kendime diyorum ben ne yapıyorum. Çabalıyorum, vazgeçmek istemiyorum. Ama önümüzde engel çok. Bana fikir verir misiniz? Çok ayrıntıya giremedim uzamasın diye ama duygu olarak çok farklı. Aslında bana kaldıramayacağım şeyler yaşattı ama kopamıyorum. Çok karışığım. Ne dersiniz
Bu adamda var bi b.kluk. Eğer söyledikleri gerçekse bunu bir an önce everip başımızdan atalım, el kızı uğraşsın diye bakıyor ailesi. Sizi de çok sevdiğini sanmıyorum, ailesine inat olsun diye vardınız, o yüzden sizin üstünüzde baskı kurarak aceleye getirmeye çalıştı, arada isyankar ruhu tutan, sopayı görünce yumuşayan bu tür süt kuzularının kurbanı olmayın. O kuzu size gelince kurt olur sizi yer.
 
Adamın teklifini kabul ederseniz hep birlikte mi yaşayacaksınız ailesiyle? Bu düşünce bile yeter kendini frenlemeye. Kaldı ki ailesi zorba.
 
Aman aile sözüyle yaşayan sünepenin tekiymiş. Ailesi evlen deyince evlenmiş, yine gelmiş sözlenmiş falan. Bir de kaçma teklifinde bulunuyor resmen deli mi ne. Ailesine paspas ederdi sizi. İlişkinin ilk iki ayı zaten mutlu geçer çok normal. Bunlarla kendinizi kandırmayın. Adamın hiçbir oluru yok. Vicdan azabı da çekmeyin. Evlenmek istemiyorsa evlenmesin deli mi ne? Adam hayatıyla ilgili en önemli kararı alabilmekten aciz. Bundan ne koca ne de sağlıklı baba olur.
 
Aman aile sözüyle yaşayan sünepenin tekiymiş. Ailesi evlen deyince evlenmiş, yine gelmiş sözlenmiş falan. Bir de kaçma teklifinde bulunuyor resmen deli mi ne. Ailesine paspas ederdi sizi. İlişkinin ilk iki ayı zaten mutlu geçer çok normal. Bunlarla kendinizi kandırmayın. Adamın hiçbir oluru yok. Vicdan azabı da çekmeyin. Evlenmek istemiyorsa evlenmesin deli mi ne? Adam hayatıyla ilgili en önemli kararı alabilmekten aciz. Bundan ne koca ne de sağlıklı baba olur.
Nereye kaçıyor ya, 1 ay sonra kuzu kuzu baba evinin yolunu tutardı peşinde karısı ile, yaramaz bebe djfjfjf
 
Merhaba arkadaşlar sizlerden fikir bekliyorum. Kafam çok karışık. Karışık bir durumun içerisindeyim. Gayet güzel ilerleyen bir ilişkim vardı. İlk bir ay çok güzeldi. Bağlanmıştım, her şeyiyle çok güzeldi, mutluydum. İlişkimizin üstünden 1 buçuk ay geçmişti yine bir gün buluştuk. O çok tedirgin idi. Bir şey olduğunu anlamıştım. Neyin var falan sordum. Bana şöyle demeye başladı. Bir şey var ama söylersem eğer beni bırakacağından korkuyorum. Neyse ben ısrarcı oldum. Bana söz vermemi istedi ne olursa olsun bu anlattığımdan sonra beni bırakmayacaksın falan. Ben de beni korkutuyorsun aklıma farklı şeyler geliyor dedim. Her neyse zar zor çekine çekine söyledi. Söylediği şey ise "Ben daha önce evlendim ve bir çocuğum var. 4 yıl önce de boşandım." O an çok kötü oldum ne diyeceğimi bilemedim. Ağlamaya başladım. O beni sakinleştirmeye çalıştı ve durumu anlatmaya başladı. Bunun ailesi çok baskıcı ve erkenden evlendirme düşüncesinde. 17 yaşında hiç tanımadığı, sevmediği biri ile evlendirmişler. Kötü şeyler yaşamış. Hep birlikte aynı evde imişler. Neyse işte sorunlar doğrultusunda evlilik sona ermiş. Ben bunu kabullenemedim ona çok kızdım neden baştan söylemedin bağlandıktan sonra bana bunu yapmamalıydın vs. O gün ağlayarak ve bitirme düşüncesinde olarak buluşmadan ayrıldım. 3 gün boyunca çok kötü idim. Çok düşünceli kafam karışık. Onu anlamaya çalıştım. 4.gün tekrar görüştük konuşmak için. Çok dil döktü, anlattı. Ben çok seviyorum çok alıştım ve bunu kabul ettim. Kabullenmeye çalıştım. Birbirimizi gerçekten seviyorduk. Aramızda farklı bir bağ vardı. Ben sevgisini hissediyordum ve zorlu bir hayatı var bunu anlamıştım. Neyse daha sonra memleketine gitti. Sürekli sesli, görüntülü konuşuyoruz. Bana şey diyor bu sene söz, nişan yapalım. Ama benim yaşım ve ailem den ötürü öyle bir şey olamazdı. Biraz daha zaman lazımdı bunu zaten en başta da konuşmuştuk ve biliyordu. Ama yine de tekrar tekrar söylüyordu. İlişkimiz ilerledi ve yine bir gün konuşurken şöyle dedi: Ailem artık evlenmemi istiyor. Ya kendi bulduğun ile ya da bizim istediğimiz ile evleneceksin diyorlarmış. Ailenle konuş en azından bi yüzük takalım dedi bana. Yine tabii ki de çok üzgünüm ne yapacağımı bilmiyorum. Babam asla izin vermez onu biliyorum sözünü bile edemem ama anneme söyleme kararı aldım. Anneme anlattım ve tahmin ettiğim gibi karşılık verdi. Babamın asla izin vermeyeceğini, daha yaşımın küçük olduğunu ve daha birçok sebep. Onu aradım anlattım böyle böyle. İkimizde ağladık ve bitirdik, zorunda kaldık. 2 hafta geçti bayram geldi ve bana mesaj attı sonra konuştuk nasılsın falan. Buraya geleceğini söyledi. Okuldan dolayı ve geldi yine görüştük. Çok karışık gerçekten seviyoruz ama olamıyoruz, imkansız gibi bir şeyiz. Görüştük yine eskisi gibi her şeyi unutmuş gibi. Aradan 2 gün geçti sabah beni aradı. Ben memlekete gidiyorum. Hadi sen de çık gel benimle yuvamızı kuralım vs. dedi. Bunu yapamazdım. Beni sözlendirecekler falan dedi bana. Yine hüzünlü bir kapanış. Neyse gitti memleketine hiç konuşmadık. 1 hafta geçti ben dışarıda iken tesadüfen karşılaştık. Bi an birbirimize baktık ve bakışlarımızı çevirdik. Akşamında dayanamayıp yazdım. Mesafeli konuştuk ve yine görüşme ayarladık. Görüştüğümüzde hem çok duygulu hem de çok karışıktık. Bana sözlendiğini söyledi. Ama yine mutsuzdu. Ailesinin istediği bir kız ve mecburiyetten bi ilişki sürdürüyor. Arkadaşlar çok kötü bir durum. Sevdiğim kişiyi başkası ile böyle düşünmek canımı çok yakıyor. Kendime diyorum ben ne yapıyorum. Çabalıyorum, vazgeçmek istemiyorum. Ama önümüzde engel çok. Bana fikir verir misiniz? Çok ayrıntıya giremedim uzamasın diye ama duygu olarak çok farklı. Aslında bana kaldıramayacağım şeyler yaşattı ama kopamıyorum. Çok karışığım. Ne dersiniz
Yalan söylüyor, söylemese bile ailesinin lafıyla hayatının en büyük kararını veren en ufak şeyde de ailesinin sözüyle hareket eder. Bu kadar aileci erkeği Kıvanç Tatlıtuğ olsa unut.
 
X