Sayfa: 46/68 İlkİlk ... 36444546474856 ... SonSon
Toplam 680 adet sonuctan sayfa basi 451 ile 460 arasi kadar sonuc gösteriliyor

Konu: Vajinismusu Nasıl Yendik? Başarı öykülerimizle birbirimize destek olalım:)

  1. Konu Sahibi : Albuneaa #451
    [QUOTE=lalegulcan;32241423]
    Alıntı autumnseranade kullanıcısından alıntı Mesajı Göster

    canım saol bu anlattıgın eğzersizleri nefes alıp verme tekniklerini yapcam ben daha önce parmak egzersizi yaptıgımda orta parmagımın tümünü sokmayı başarmıştım emla diye bi krem var onu sürdüm ve parmagım biyerden pıt diye geçtini hissettim orası zarın oldugu kısım ve dediğin gb esnek ve ondan sonra çok rahat geçiyo algıladım az çok orası nasıl bir yapıda ama baya uzun süre geçti çok erteledim yaklaşık 2 ay belki daha fazla zamndır yapmıyorum direk p.. denemesi yaptıgımdada olmuyor ara verdiğim için malesef tekrar hızlandırmalı bişeyler deneyerek uraşmam lazım bu nefes egzersizleri iyi olacak işllh ben muma peçete sardım ve streçledim burada o şekilde okudum oda penis boyutunda ve esnekte olmadıgı için bi hayli zor geldi biraz inceltebilirim belkide ilk aşamada emla kremiylede p.. denedik ama acı olmasa alt pozisyonda baskı hissi oldugu için ondanda korktum ama şuan alıyorum ki ben giriş olup zara yaklaştı korkusu ile kendimi kasınca aslında baskı oluyor daha çok hissediyorum baskıyı sizde zar acımıyo diyosunuz size inanıyorum ve söylediğiniz herşey aklımın bi ucunda olacak çok saolun bana vakit ayırdığınız için
    inanın buzamana kadar kimseyi bu konuda çok ciddiye almamıştım çünki yaşamayan insanlar öneri verdi çözüm bulmaya çalıştı siz yaşadınız bunun için ayrıca çok ii geldi:)bugün başlayamıycam ama yarın sizin egzersizlrinizle başlıycam gelişmelerden mutlaka haberiniz olur size mutlaka sorcak sorularım olur bu aşamada yardımcı oldugun için bi kez daha teşekkürler :))
    rica ederim canım inşaallah çok çok yakın zamanda çözülecek:)


  2. Konu Sahibi : Albuneaa #452
    bende az once an ıtıbarıyle sanırım yendım burdakı tum arkadaslardan Allah razı olsun burdakı basarı oykulerını okudum bırhafta boyunca keske daha once burayı bulsamdım burdakı yazılan basarı oykulerını aglayarak okuyodum ınanın umarım devamı gelır artık bu beladan kurtulurum tam 14 aylık evlıyım arkadaslar hepınızden Allah razı olsun

  3. Konu Sahibi : Albuneaa #453
    ınanın suan okadar heyecanlıyım kı ne yazcagımı bılemıyorum ınsallah daha sonra yıne yazacagım herkese tesekkurler

  4. Konu Sahibi : Albuneaa #454
    icinizden gelmesi, istemek en buyuk adim sanirim. bende o yok

  5. Konu Sahibi : Albuneaa #455

    buraya bir borcum var... kızlar lutfen hepiniz okuyun...

    merhaba herkese,
    ben bu topic'e yaklaşık 2 senedir uyeyim.. cok yakından bir uye olamasam da cok aktif olamasam da hemen hemen her gun buradaydım. her yazılanı okur bazen cok umutlanır, cesaret alırdım bazen sadece okur kapatır bazen bende birşiler yazardım. bir gece yemin ettim bende eger bir gun yenersem canla basla burdan herkese yardım etmeye calışacagim diye...
    ewet yendim arkadaslar kardesler cok şukur bin şükür Rabbim'e.onun yardımıyla "olsun artık" demesiyle yendim. öncelikle bu bir sınav. benim inancıma göre tabiki. dunyadaki her insan birseylerle sinanıyor. kiminin cocugu olmuyor, kimi evlenemiyor, kimi sakat kimi fakir.. bizimde sinavimiz bu. once kafaya bunu oturtmak gerekiyormus. ama tabiki bende herkes gibi onceleri kactım. kendimi suçladım, gunlerce evde buyu muska gibi seyler aradım kiiiiiii olması mumkun degil bence ama bunlarıda yaptım. sonra koyver gitsine dondu hayat. esim zaten burda olan cogu bayanın esi gibi mukemmel bir adam. biz deli gibi severek evlendik. bizim askımızı buyugumuzden kucugumuze bilmeyen yoktu. bu sıkıntıyı yasamaya baslayınca eşim muhtesem bir sabır gösterdi. bunaldığı yada bazen kızıp tartıştığı oldu fakat 2,5 sene bunu benimle yasamasına kıyas edince o kızmalar devede kulak kalır. bazen dusunurdum acaba o cok ilgili sevkatli ve anlayışlı oldugu icin mi olmuyor yada bu kadar uzun sürdü. acaba bana bi höt dese zorlasa belki olacak? bukadar da bencıldım yani..
    ahh ah ne saçma fikirlermiş onlar.
    biz muhtesem bir ask, problemsiz aileler, gelir seviyesi cok sukur orta, ikimizde iyi ikişer universite bitirmiş, gezmiş eglenmiş cogu guzellikleri yasamış bir cift olarak 2010 ekim ayında istediğimiz duslediğimiz dugun ile evlendik. ailelerimiz evimizi aldı . tum esyalar gelinliğim istediğim gibi oldu. bunları neden yazıyorum biliyormusunuz? sakın yanlış anlamayın beni. herseyi yazıyorum ki sorun yoktu ilişkiye girememek için. stres yada bir kotu olay yada sevgisizlik. ne bilim. tabiki hayat boyu bizde bircok acı uzuntu yasadık ama karı koca olmamızı engelleyecek yada aklı basında olmayan cahillik yada cocukluk yapacak insanlar olmadığımızı anlatabilmek için yazdım.
    ilk gece geldi sabah 4. ben 1 sene oncesinden zaten korku sinyalleri calmaya baslamışım. aşkım, ilk gece olmasa olmaz mı? Zaten ogun cok yorgun olucaz demeye. eşimde saolsun, aşkım kendini şartlama boyle hayırlısı bakarız derdi hep. nitekim denedik ama olmadı. ben resmen titreme krizine girdim.sonra sarılarak guzelce uyuduk. sabah gozumu actım. yatağıma kahvaltım gelmiş hersey muhtesem. o gunun gecesi 3te ucagımız var balayı için . biz akşam ustu giyindik sırayla ailelere el opmeye gittik yola cıkacagımız için. ben kendi anneme evde gizlice gece bişey yapamadığımızı soyledim. annemde olsun kızım yorgunsunuz normal sen stres yapma olur dedi. gec saatte evimize geldik eşim yorgun. ben kendi evimdeyim herşey yepyeni mutluyum. eşim yattı biraz ben valiz hazırlamaya basladım zaten o gece yola gidecegimiz için hiç yapmayı duşünmedik. ikimizde sabırsızlıkla balayını bekliyoruz. neyse oteldeyiz ilk gece denedik. olmadı. ben bağırıyorum cunki eşim deniyor ve beni canım yanıyor bi şekilde ama bu can acıması altta bir yerime takılıyor ittiriyor ve gitmediği için canım yanıyor. cok zorlamadık. her gun denedik olmadı olmadı...
    donduk, anneme soyledim yine. bir tek annem biliyor. gunler boyle gecti işte arkadaşlar. ara ara denedik once her hafta sonra her ay sonra koyver gitsin... birbirimizi rahatlatıyorduk arada eşimin biraz yuzu guluyordu tamam bu bizi 3 hafta götürüyordu. artık oyle bir hale geldik ki, yani ben geldim ki yanyana yatacagımız hallerden kaçıyordum bir şekilde. ya eşim deneyelim derse? zaten olurda derse zorla tamam derdim. iş denemeye gelince olmayacak bu akşam ya yorgunum ya canım istemiyor rahat değilim yada saat cok gec daha verimli bir saatte denemek lazım der onu rahatlatır yatardık.
    işte arkadaslar 2,5 sene boyle gecti.. suan en cok yeni evli olanlara sesleniyorum. yok canım bizim daha 1 ay okadar uzatmam ben demeyin!!!!!!!!!!! cunki bu bizim elimizde olan isteyerek yaptıgımız bir olay degil. ve inanın o gunler aylar seneler oyle bir geciyor ki.. arkadaslarınızdan aldıgınız cocuk haberleri cevredekilerin hani bebek yok mu? aa 2 sene oldu artık yapın ısrarları insanı bitiriyor. ben şöyle şanslıydım eşim elimi hiç bırakmadı. hep destek oldu bu senin degil ikimizin problemi dedi. benim eşim bana Allah'ımın bir lutfu. eminim sizlerin eşleride oyledir. onlar içinde okadar zor bir sınav ki... sadece bir kere benim ailemden biri oglum sizinde bebeginiz olsun artık bak şunların oldu deyince başka odaya gidip ağlamıştı. KAHROLDUM kızlar. anlatmak mümkün degil. ama ne yaptım hiçbişey. her sabah kendime soz verdim ve sonra cesaretsizlik.ilk senemde burası ile tanıştım. yardım istedim. girdim önce okudum. eşime soyledim. cok sevindi. bu bile bende bir gelişmeydi. buradan en azından yanlız olmadıgını senden durumu, psikolojisi daha kotu olanların oldugunu. basaranların oldugunu okuyorsun. yeni seyler ogreniyorsun. iki universite bir dolu iş tecrubesine sahip olamana karsılık cok buyuk bir bilgi cehaletinin oldugunu öğreniyorsun. meger ben kendimi organımı hiç tanımıyormusum. ustelik ne sacma ne yanlış şeyler biliyormusum....
    ama bir sure sitede gezindim ve sonra bir muddet girmedim. sonra bir gece eşim uyuyor ben ayakta. bi baktım. tekrar tekrar basarıları okudum. ertesi gun ayna egzersizine basladım. biz bu kadar zaman içerisinde tabiki doktora gitmeyi düşündük konustuk ama ben hep cekimser kaldım. doktor ne yapacak ki, ben muayne olmam nasıl anlatıp konusacagız? hem hangisine gidecegiz. gibi bir suru soru cevap.
    birde alkol alıp sarhoş olma ve yapacagını düşünme taktikleri, anestol surup uyusturup birde anti depresan ilaç içip yapma teşebbuslerimiz oldu:))ama işe yaramadı. belki yarayanlar olmustur. fakat ben artık sunu cok iyi biliyorum ki bu kafada biten birşey. cok komik evet bende bu cumlelerden NEFRET EDERDİM. ayy kızlar dusundugunuz gibi korkulacak bişey değilmiş, yaa bu kafada biten bişey herşey psikolojik cumlelerinde "oldu canımmmm" derdim. oyuzden böyle demeyeceğim:)) ama basarılıyor arkadaslar kimisi a taktiğini yapıyor kimisi b ama oluyor Allah'ın izni ile... ben once cem kececi kitaplarını aldım. biraz okudum. sonra burda da kegel egsersizlerini duyunca bir akşam elime aynayı aldım. dokunmaya basladım. dokunuyorum zaten dokunabiliyordum hep. iki üç gun bunu yaptım. sonra işaret parmagımı yanaklar içine koydum bekledim. seviniyorum tabii. sonra anestol surduk. prezervatif ustune kayganlaştırıcı en rahat pozisyon ile denedik olmadı. 1 gr bile olmadı yaa. sonra eşim dediki artık tamam lutfen doktora gidelim. kac paraysa ben bulucam ama olmuyor. tamam dedim. sanırım 3 ay surdu bu surecte:) cunki erteleme psikolojisi. neyse eşim bigun bir video izletti. doktorum programından mualla oktay. cerrahpaşa nın hocası (Dr. Mualla Oktay İstanbul Üniversitesi Psikoloji bölümünden mezun olduktan sonra,İstanbul Üniversitesi Cerrahpaşa Tıp Fakültesi Psikiyatri Anabilim Dalından Tıp Bilimleri doktoru (Med. Sc.Dr.) ünvanını almıştır.Cerrahpaşa Tıp Fakültesi Psikiyatri Anabilim Dalında, Klinik Psikolog ve Psikoloji Ünitesi sorumlusu olarak çalışma hayatına devam etmektedir.) bu bölümü internetten kopyaladım size. 18 mart 2013pazartesi gunune randevu aldım. 27 mayıs akşamı bu işi çözdüm!!!!!!! tam 7 seans.
    bukadar uzun surmesi yine benden kaynaklandı. cunki yine ara ara salladım odevleri. hemde en kolaylarını. bizi iki hafta geriletti. 1 haftada hocamın kongresi vardı. 3 hafta öncede bitebilirdi yani.. ben size su doktor bu doktorda demeyecegim. ben sadece kendi nacizane fikrimi yazacagım. tabiki ben mualla hanım ile hallettiğim yendiğim için o benim kurtarıcım. ona minettarım. fakat bu olayda onemli olan bence o iki üç gunde yapılan tedavilerin dogru olmadıgı. ben bunu 2,5 sene yaşamışım dile kolay. nasıl olurda 2 gunde hallolsun. tamam basaran basarıyor ama bence saglıklı degil. biz once konustuk. sonra ki hafta yazıştık. hayatımızı kendimizi paylaştık. sonra doktorumuza inandık. o hep motive etti sıcaklıgı, cocuklar demesi Allah razı olsun.. bence bu işin tedavisi boyle olmalı.
    şimdi ise, 3 aylık hamileyim:))) işte bu ruya. iste bu Allah'ın lutfu, mucizesi, hediyesi belki de mükafatı. yılmayın kızlar. inannın. elbet olacak ve dua edin. Allah'dan isteyin arkadaşlar ve bunun için bi harekete gecin. rabbim kaderinize yazdı ise birsey sebep olacak ve olacak işte.
    bundan sonra benden sizlere nasıl yardımcı olmamı isterseniz yanınızdayım insaallah. ama ben sadece motive ederim destek olurum. bunu siz basaracaksınız. ve gercekten sunuda soyleyeyim. yuz kere belki daha fazla eşime oldu mu? gercekten oldumu? oldu mu aşkım diye kaç kez sordum. cunku acımadıııııı anlamadım bileee..
    nolur korkmayın. cok sukur ki yenilen bir rahatsızlık. ALLAH'IM BETERİNDEN CUMLEMİZİ KORUSUN..
    BEN COK SAMİMİ OLMAYA ÇALIŞTIM KENDİMCE. İNŞAALLAH YANLIŞ ANLAŞILMAMIŞIMDIR. DUALARIM SİZİNLE...

  6. Konu Sahibi : Albuneaa #456

    bende aynı sorunu yaşıyorum :(

    mrb bende hala aşamadım bu sorunu kafayı yicem olmuyo olmuyo çok yıprandım tesdüf buldum bu styi umarım yardımcı olursunuz

  7. Konu Sahibi : Albuneaa #457
    Alıntı emc kullanıcısından alıntı Mesajı Göster
    merhaba herkese,
    ben bu topic'e yaklaşık 2 senedir uyeyim.. cok yakından bir uye olamasam da cok aktif olamasam da hemen hemen her gun buradaydım. her yazılanı okur bazen cok umutlanır, cesaret alırdım bazen sadece okur kapatır bazen bende birşiler yazardım. bir gece yemin ettim bende eger bir gun yenersem canla basla burdan herkese yardım etmeye calışacagim diye...
    ewet yendim arkadaslar kardesler cok şukur bin şükür Rabbim'e.onun yardımıyla "olsun artık" demesiyle yendim. öncelikle bu bir sınav. benim inancıma göre tabiki. dunyadaki her insan birseylerle sinanıyor. kiminin cocugu olmuyor, kimi evlenemiyor, kimi sakat kimi fakir.. bizimde sinavimiz bu. once kafaya bunu oturtmak gerekiyormus. ama tabiki bende herkes gibi onceleri kactım. kendimi suçladım, gunlerce evde buyu muska gibi seyler aradım kiiiiiii olması mumkun degil bence ama bunlarıda yaptım. sonra koyver gitsine dondu hayat. esim zaten burda olan cogu bayanın esi gibi mukemmel bir adam. biz deli gibi severek evlendik. bizim askımızı buyugumuzden kucugumuze bilmeyen yoktu. bu sıkıntıyı yasamaya baslayınca eşim muhtesem bir sabır gösterdi. bunaldığı yada bazen kızıp tartıştığı oldu fakat 2,5 sene bunu benimle yasamasına kıyas edince o kızmalar devede kulak kalır. bazen dusunurdum acaba o cok ilgili sevkatli ve anlayışlı oldugu icin mi olmuyor yada bu kadar uzun sürdü. acaba bana bi höt dese zorlasa belki olacak? bukadar da bencıldım yani..
    ahh ah ne saçma fikirlermiş onlar.
    biz muhtesem bir ask, problemsiz aileler, gelir seviyesi cok sukur orta, ikimizde iyi ikişer universite bitirmiş, gezmiş eglenmiş cogu guzellikleri yasamış bir cift olarak 2010 ekim ayında istediğimiz duslediğimiz dugun ile evlendik. ailelerimiz evimizi aldı . tum esyalar gelinliğim istediğim gibi oldu. bunları neden yazıyorum biliyormusunuz? sakın yanlış anlamayın beni. herseyi yazıyorum ki sorun yoktu ilişkiye girememek için. stres yada bir kotu olay yada sevgisizlik. ne bilim. tabiki hayat boyu bizde bircok acı uzuntu yasadık ama karı koca olmamızı engelleyecek yada aklı basında olmayan cahillik yada cocukluk yapacak insanlar olmadığımızı anlatabilmek için yazdım.
    ilk gece geldi sabah 4. ben 1 sene oncesinden zaten korku sinyalleri calmaya baslamışım. aşkım, ilk gece olmasa olmaz mı? Zaten ogun cok yorgun olucaz demeye. eşimde saolsun, aşkım kendini şartlama boyle hayırlısı bakarız derdi hep. nitekim denedik ama olmadı. ben resmen titreme krizine girdim.sonra sarılarak guzelce uyuduk. sabah gozumu actım. yatağıma kahvaltım gelmiş hersey muhtesem. o gunun gecesi 3te ucagımız var balayı için . biz akşam ustu giyindik sırayla ailelere el opmeye gittik yola cıkacagımız için. ben kendi anneme evde gizlice gece bişey yapamadığımızı soyledim. annemde olsun kızım yorgunsunuz normal sen stres yapma olur dedi. gec saatte evimize geldik eşim yorgun. ben kendi evimdeyim herşey yepyeni mutluyum. eşim yattı biraz ben valiz hazırlamaya basladım zaten o gece yola gidecegimiz için hiç yapmayı duşünmedik. ikimizde sabırsızlıkla balayını bekliyoruz. neyse oteldeyiz ilk gece denedik. olmadı. ben bağırıyorum cunki eşim deniyor ve beni canım yanıyor bi şekilde ama bu can acıması altta bir yerime takılıyor ittiriyor ve gitmediği için canım yanıyor. cok zorlamadık. her gun denedik olmadı olmadı...
    donduk, anneme soyledim yine. bir tek annem biliyor. gunler boyle gecti işte arkadaşlar. ara ara denedik once her hafta sonra her ay sonra koyver gitsin... birbirimizi rahatlatıyorduk arada eşimin biraz yuzu guluyordu tamam bu bizi 3 hafta götürüyordu. artık oyle bir hale geldik ki, yani ben geldim ki yanyana yatacagımız hallerden kaçıyordum bir şekilde. ya eşim deneyelim derse? zaten olurda derse zorla tamam derdim. iş denemeye gelince olmayacak bu akşam ya yorgunum ya canım istemiyor rahat değilim yada saat cok gec daha verimli bir saatte denemek lazım der onu rahatlatır yatardık.
    işte arkadaslar 2,5 sene boyle gecti.. suan en cok yeni evli olanlara sesleniyorum. yok canım bizim daha 1 ay okadar uzatmam ben demeyin!!!!!!!!!!! cunki bu bizim elimizde olan isteyerek yaptıgımız bir olay degil. ve inanın o gunler aylar seneler oyle bir geciyor ki.. arkadaslarınızdan aldıgınız cocuk haberleri cevredekilerin hani bebek yok mu? aa 2 sene oldu artık yapın ısrarları insanı bitiriyor. ben şöyle şanslıydım eşim elimi hiç bırakmadı. hep destek oldu bu senin degil ikimizin problemi dedi. benim eşim bana Allah'ımın bir lutfu. eminim sizlerin eşleride oyledir. onlar içinde okadar zor bir sınav ki... sadece bir kere benim ailemden biri oglum sizinde bebeginiz olsun artık bak şunların oldu deyince başka odaya gidip ağlamıştı. KAHROLDUM kızlar. anlatmak mümkün degil. ama ne yaptım hiçbişey. her sabah kendime soz verdim ve sonra cesaretsizlik.ilk senemde burası ile tanıştım. yardım istedim. girdim önce okudum. eşime soyledim. cok sevindi. bu bile bende bir gelişmeydi. buradan en azından yanlız olmadıgını senden durumu, psikolojisi daha kotu olanların oldugunu. basaranların oldugunu okuyorsun. yeni seyler ogreniyorsun. iki universite bir dolu iş tecrubesine sahip olamana karsılık cok buyuk bir bilgi cehaletinin oldugunu öğreniyorsun. meger ben kendimi organımı hiç tanımıyormusum. ustelik ne sacma ne yanlış şeyler biliyormusum....
    ama bir sure sitede gezindim ve sonra bir muddet girmedim. sonra bir gece eşim uyuyor ben ayakta. bi baktım. tekrar tekrar basarıları okudum. ertesi gun ayna egzersizine basladım. biz bu kadar zaman içerisinde tabiki doktora gitmeyi düşündük konustuk ama ben hep cekimser kaldım. doktor ne yapacak ki, ben muayne olmam nasıl anlatıp konusacagız? hem hangisine gidecegiz. gibi bir suru soru cevap.
    birde alkol alıp sarhoş olma ve yapacagını düşünme taktikleri, anestol surup uyusturup birde anti depresan ilaç içip yapma teşebbuslerimiz oldu:))ama işe yaramadı. belki yarayanlar olmustur. fakat ben artık sunu cok iyi biliyorum ki bu kafada biten birşey. cok komik evet bende bu cumlelerden NEFRET EDERDİM. ayy kızlar dusundugunuz gibi korkulacak bişey değilmiş, yaa bu kafada biten bişey herşey psikolojik cumlelerinde "oldu canımmmm" derdim. oyuzden böyle demeyeceğim:)) ama basarılıyor arkadaslar kimisi a taktiğini yapıyor kimisi b ama oluyor Allah'ın izni ile... ben once cem kececi kitaplarını aldım. biraz okudum. sonra burda da kegel egsersizlerini duyunca bir akşam elime aynayı aldım. dokunmaya basladım. dokunuyorum zaten dokunabiliyordum hep. iki üç gun bunu yaptım. sonra işaret parmagımı yanaklar içine koydum bekledim. seviniyorum tabii. sonra anestol surduk. prezervatif ustune kayganlaştırıcı en rahat pozisyon ile denedik olmadı. 1 gr bile olmadı yaa. sonra eşim dediki artık tamam lutfen doktora gidelim. kac paraysa ben bulucam ama olmuyor. tamam dedim. sanırım 3 ay surdu bu surecte:) cunki erteleme psikolojisi. neyse eşim bigun bir video izletti. doktorum programından mualla oktay. cerrahpaşa nın hocası (Dr. Mualla Oktay İstanbul Üniversitesi Psikoloji bölümünden mezun olduktan sonra,İstanbul Üniversitesi Cerrahpaşa Tıp Fakültesi Psikiyatri Anabilim Dalından Tıp Bilimleri doktoru (Med. Sc.Dr.) ünvanını almıştır.Cerrahpaşa Tıp Fakültesi Psikiyatri Anabilim Dalında, Klinik Psikolog ve Psikoloji Ünitesi sorumlusu olarak çalışma hayatına devam etmektedir.) bu bölümü internetten kopyaladım size. 18 mart 2013pazartesi gunune randevu aldım. 27 mayıs akşamı bu işi çözdüm!!!!!!! tam 7 seans.
    bukadar uzun surmesi yine benden kaynaklandı. cunki yine ara ara salladım odevleri. hemde en kolaylarını. bizi iki hafta geriletti. 1 haftada hocamın kongresi vardı. 3 hafta öncede bitebilirdi yani.. ben size su doktor bu doktorda demeyecegim. ben sadece kendi nacizane fikrimi yazacagım. tabiki ben mualla hanım ile hallettiğim yendiğim için o benim kurtarıcım. ona minettarım. fakat bu olayda onemli olan bence o iki üç gunde yapılan tedavilerin dogru olmadıgı. ben bunu 2,5 sene yaşamışım dile kolay. nasıl olurda 2 gunde hallolsun. tamam basaran basarıyor ama bence saglıklı degil. biz once konustuk. sonra ki hafta yazıştık. hayatımızı kendimizi paylaştık. sonra doktorumuza inandık. o hep motive etti sıcaklıgı, cocuklar demesi Allah razı olsun.. bence bu işin tedavisi boyle olmalı.
    şimdi ise, 3 aylık hamileyim:))) işte bu ruya. iste bu Allah'ın lutfu, mucizesi, hediyesi belki de mükafatı. yılmayın kızlar. inannın. elbet olacak ve dua edin. Allah'dan isteyin arkadaşlar ve bunun için bi harekete gecin. rabbim kaderinize yazdı ise birsey sebep olacak ve olacak işte.
    bundan sonra benden sizlere nasıl yardımcı olmamı isterseniz yanınızdayım insaallah. ama ben sadece motive ederim destek olurum. bunu siz basaracaksınız. ve gercekten sunuda soyleyeyim. yuz kere belki daha fazla eşime oldu mu? gercekten oldumu? oldu mu aşkım diye kaç kez sordum. cunku acımadıııııı anlamadım bileee..
    nolur korkmayın. cok sukur ki yenilen bir rahatsızlık. ALLAH'IM BETERİNDEN CUMLEMİZİ KORUSUN..
    BEN COK SAMİMİ OLMAYA ÇALIŞTIM KENDİMCE. İNŞAALLAH YANLIŞ ANLAŞILMAMIŞIMDIR. DUALARIM SİZİNLE...
    Tebrik ederim canım. İnşallah sağlıklı bir hamilelik geçirir ve sağlıklı bir bebişin olur. Ben de Mualla Hanıma gitmiştim...

  8. Konu Sahibi : Albuneaa #458
    Alıntı kemre kullanıcısından alıntı Mesajı Göster
    Tebrik ederim canım. İnşallah sağlıklı bir hamilelik geçirir ve sağlıklı bir bebişin olur. Ben de Mualla Hanıma gitmiştim...

    saol canım cumlemizin inşaallah...

  9. Konu Sahibi : Albuneaa #459
    Alıntı emc kullanıcısından alıntı Mesajı Göster
    merhaba herkese,
    ben bu topic'e yaklaşık 2 senedir uyeyim.. cok yakından bir uye olamasam da cok aktif olamasam da hemen hemen her gun buradaydım. her yazılanı okur bazen cok umutlanır, cesaret alırdım bazen sadece okur kapatır bazen bende birşiler yazardım. bir gece yemin ettim bende eger bir gun yenersem canla basla burdan herkese yardım etmeye calışacagim diye...
    ewet yendim arkadaslar kardesler cok şukur bin şükür Rabbim'e.onun yardımıyla "olsun artık" demesiyle yendim. öncelikle bu bir sınav. benim inancıma göre tabiki. dunyadaki her insan birseylerle sinanıyor. kiminin cocugu olmuyor, kimi evlenemiyor, kimi sakat kimi fakir.. bizimde sinavimiz bu. once kafaya bunu oturtmak gerekiyormus. ama tabiki bende herkes gibi onceleri kactım. kendimi suçladım, gunlerce evde buyu muska gibi seyler aradım kiiiiiii olması mumkun degil bence ama bunlarıda yaptım. sonra koyver gitsine dondu hayat. esim zaten burda olan cogu bayanın esi gibi mukemmel bir adam. biz deli gibi severek evlendik. bizim askımızı buyugumuzden kucugumuze bilmeyen yoktu. bu sıkıntıyı yasamaya baslayınca eşim muhtesem bir sabır gösterdi. bunaldığı yada bazen kızıp tartıştığı oldu fakat 2,5 sene bunu benimle yasamasına kıyas edince o kızmalar devede kulak kalır. bazen dusunurdum acaba o cok ilgili sevkatli ve anlayışlı oldugu icin mi olmuyor yada bu kadar uzun sürdü. acaba bana bi höt dese zorlasa belki olacak? bukadar da bencıldım yani..
    ahh ah ne saçma fikirlermiş onlar.
    biz muhtesem bir ask, problemsiz aileler, gelir seviyesi cok sukur orta, ikimizde iyi ikişer universite bitirmiş, gezmiş eglenmiş cogu guzellikleri yasamış bir cift olarak 2010 ekim ayında istediğimiz duslediğimiz dugun ile evlendik. ailelerimiz evimizi aldı . tum esyalar gelinliğim istediğim gibi oldu. bunları neden yazıyorum biliyormusunuz? sakın yanlış anlamayın beni. herseyi yazıyorum ki sorun yoktu ilişkiye girememek için. stres yada bir kotu olay yada sevgisizlik. ne bilim. tabiki hayat boyu bizde bircok acı uzuntu yasadık ama karı koca olmamızı engelleyecek yada aklı basında olmayan cahillik yada cocukluk yapacak insanlar olmadığımızı anlatabilmek için yazdım.
    ilk gece geldi sabah 4. ben 1 sene oncesinden zaten korku sinyalleri calmaya baslamışım. aşkım, ilk gece olmasa olmaz mı? Zaten ogun cok yorgun olucaz demeye. eşimde saolsun, aşkım kendini şartlama boyle hayırlısı bakarız derdi hep. nitekim denedik ama olmadı. ben resmen titreme krizine girdim.sonra sarılarak guzelce uyuduk. sabah gozumu actım. yatağıma kahvaltım gelmiş hersey muhtesem. o gunun gecesi 3te ucagımız var balayı için . biz akşam ustu giyindik sırayla ailelere el opmeye gittik yola cıkacagımız için. ben kendi anneme evde gizlice gece bişey yapamadığımızı soyledim. annemde olsun kızım yorgunsunuz normal sen stres yapma olur dedi. gec saatte evimize geldik eşim yorgun. ben kendi evimdeyim herşey yepyeni mutluyum. eşim yattı biraz ben valiz hazırlamaya basladım zaten o gece yola gidecegimiz için hiç yapmayı duşünmedik. ikimizde sabırsızlıkla balayını bekliyoruz. neyse oteldeyiz ilk gece denedik. olmadı. ben bağırıyorum cunki eşim deniyor ve beni canım yanıyor bi şekilde ama bu can acıması altta bir yerime takılıyor ittiriyor ve gitmediği için canım yanıyor. cok zorlamadık. her gun denedik olmadı olmadı...
    donduk, anneme soyledim yine. bir tek annem biliyor. gunler boyle gecti işte arkadaşlar. ara ara denedik once her hafta sonra her ay sonra koyver gitsin... birbirimizi rahatlatıyorduk arada eşimin biraz yuzu guluyordu tamam bu bizi 3 hafta götürüyordu. artık oyle bir hale geldik ki, yani ben geldim ki yanyana yatacagımız hallerden kaçıyordum bir şekilde. ya eşim deneyelim derse? zaten olurda derse zorla tamam derdim. iş denemeye gelince olmayacak bu akşam ya yorgunum ya canım istemiyor rahat değilim yada saat cok gec daha verimli bir saatte denemek lazım der onu rahatlatır yatardık.
    işte arkadaslar 2,5 sene boyle gecti.. suan en cok yeni evli olanlara sesleniyorum. yok canım bizim daha 1 ay okadar uzatmam ben demeyin!!!!!!!!!!! cunki bu bizim elimizde olan isteyerek yaptıgımız bir olay degil. ve inanın o gunler aylar seneler oyle bir geciyor ki.. arkadaslarınızdan aldıgınız cocuk haberleri cevredekilerin hani bebek yok mu? aa 2 sene oldu artık yapın ısrarları insanı bitiriyor. ben şöyle şanslıydım eşim elimi hiç bırakmadı. hep destek oldu bu senin degil ikimizin problemi dedi. benim eşim bana Allah'ımın bir lutfu. eminim sizlerin eşleride oyledir. onlar içinde okadar zor bir sınav ki... sadece bir kere benim ailemden biri oglum sizinde bebeginiz olsun artık bak şunların oldu deyince başka odaya gidip ağlamıştı. KAHROLDUM kızlar. anlatmak mümkün degil. ama ne yaptım hiçbişey. her sabah kendime soz verdim ve sonra cesaretsizlik.ilk senemde burası ile tanıştım. yardım istedim. girdim önce okudum. eşime soyledim. cok sevindi. bu bile bende bir gelişmeydi. buradan en azından yanlız olmadıgını senden durumu, psikolojisi daha kotu olanların oldugunu. basaranların oldugunu okuyorsun. yeni seyler ogreniyorsun. iki universite bir dolu iş tecrubesine sahip olamana karsılık cok buyuk bir bilgi cehaletinin oldugunu öğreniyorsun. meger ben kendimi organımı hiç tanımıyormusum. ustelik ne sacma ne yanlış şeyler biliyormusum....
    ama bir sure sitede gezindim ve sonra bir muddet girmedim. sonra bir gece eşim uyuyor ben ayakta. bi baktım. tekrar tekrar basarıları okudum. ertesi gun ayna egzersizine basladım. biz bu kadar zaman içerisinde tabiki doktora gitmeyi düşündük konustuk ama ben hep cekimser kaldım. doktor ne yapacak ki, ben muayne olmam nasıl anlatıp konusacagız? hem hangisine gidecegiz. gibi bir suru soru cevap.
    birde alkol alıp sarhoş olma ve yapacagını düşünme taktikleri, anestol surup uyusturup birde anti depresan ilaç içip yapma teşebbuslerimiz oldu:))ama işe yaramadı. belki yarayanlar olmustur. fakat ben artık sunu cok iyi biliyorum ki bu kafada biten birşey. cok komik evet bende bu cumlelerden NEFRET EDERDİM. ayy kızlar dusundugunuz gibi korkulacak bişey değilmiş, yaa bu kafada biten bişey herşey psikolojik cumlelerinde "oldu canımmmm" derdim. oyuzden böyle demeyeceğim:)) ama basarılıyor arkadaslar kimisi a taktiğini yapıyor kimisi b ama oluyor Allah'ın izni ile... ben once cem kececi kitaplarını aldım. biraz okudum. sonra burda da kegel egsersizlerini duyunca bir akşam elime aynayı aldım. dokunmaya basladım. dokunuyorum zaten dokunabiliyordum hep. iki üç gun bunu yaptım. sonra işaret parmagımı yanaklar içine koydum bekledim. seviniyorum tabii. sonra anestol surduk. prezervatif ustune kayganlaştırıcı en rahat pozisyon ile denedik olmadı. 1 gr bile olmadı yaa. sonra eşim dediki artık tamam lutfen doktora gidelim. kac paraysa ben bulucam ama olmuyor. tamam dedim. sanırım 3 ay surdu bu surecte:) cunki erteleme psikolojisi. neyse eşim bigun bir video izletti. doktorum programından mualla oktay. cerrahpaşa nın hocası (Dr. Mualla Oktay İstanbul Üniversitesi Psikoloji bölümünden mezun olduktan sonra,İstanbul Üniversitesi Cerrahpaşa Tıp Fakültesi Psikiyatri Anabilim Dalından Tıp Bilimleri doktoru (Med. Sc.Dr.) ünvanını almıştır.Cerrahpaşa Tıp Fakültesi Psikiyatri Anabilim Dalında, Klinik Psikolog ve Psikoloji Ünitesi sorumlusu olarak çalışma hayatına devam etmektedir.) bu bölümü internetten kopyaladım size. 18 mart 2013pazartesi gunune randevu aldım. 27 mayıs akşamı bu işi çözdüm!!!!!!! tam 7 seans.
    bukadar uzun surmesi yine benden kaynaklandı. cunki yine ara ara salladım odevleri. hemde en kolaylarını. bizi iki hafta geriletti. 1 haftada hocamın kongresi vardı. 3 hafta öncede bitebilirdi yani.. ben size su doktor bu doktorda demeyecegim. ben sadece kendi nacizane fikrimi yazacagım. tabiki ben mualla hanım ile hallettiğim yendiğim için o benim kurtarıcım. ona minettarım. fakat bu olayda onemli olan bence o iki üç gunde yapılan tedavilerin dogru olmadıgı. ben bunu 2,5 sene yaşamışım dile kolay. nasıl olurda 2 gunde hallolsun. tamam basaran basarıyor ama bence saglıklı degil. biz once konustuk. sonra ki hafta yazıştık. hayatımızı kendimizi paylaştık. sonra doktorumuza inandık. o hep motive etti sıcaklıgı, cocuklar demesi Allah razı olsun.. bence bu işin tedavisi boyle olmalı.
    şimdi ise, 3 aylık hamileyim:))) işte bu ruya. iste bu Allah'ın lutfu, mucizesi, hediyesi belki de mükafatı. yılmayın kızlar. inannın. elbet olacak ve dua edin. Allah'dan isteyin arkadaşlar ve bunun için bi harekete gecin. rabbim kaderinize yazdı ise birsey sebep olacak ve olacak işte.
    bundan sonra benden sizlere nasıl yardımcı olmamı isterseniz yanınızdayım insaallah. ama ben sadece motive ederim destek olurum. bunu siz basaracaksınız. ve gercekten sunuda soyleyeyim. yuz kere belki daha fazla eşime oldu mu? gercekten oldumu? oldu mu aşkım diye kaç kez sordum. cunku acımadıııııı anlamadım bileee..
    nolur korkmayın. cok sukur ki yenilen bir rahatsızlık. ALLAH'IM BETERİNDEN CUMLEMİZİ KORUSUN..
    BEN COK SAMİMİ OLMAYA ÇALIŞTIM KENDİMCE. İNŞAALLAH YANLIŞ ANLAŞILMAMIŞIMDIR. DUALARIM SİZİNLE...
    canım sana bi sayfa yazmıştım ama gitti ilk önce çok çok tebrik ederim . bende aynı problemi yaşıyorum hala devam ediyo 1 yıl oldu benimde nekadar da güzel anlatmışsın ben egzrersiz faln hepsini yaptım parmak la olan pskolaga gittiim baya oldu 6 ay flan oldu senin gb bi ara veriyorum bi olmıycak diye umutsuzlanıyorum bazen ve sizin bu haberlerinizi aldıkça inan hem sizin adınıza çok seviniyor hemde ümitleniyorum az çok herşeyimiz aynı malsef böyle talihsiz bi durum başımıza gelmiş şimdi sana bi kaç sorum olcak bu durumu yaşamış ve yenmiş birisi olarak inan cvplarsan çok sevinirim ya bende cesaretsizlik var p.. ucu girişinde rahatlatabiliyorum kendimi zor kısmını yapıyorum belkide ama devamında bi izin veremiyorum sanki giremezmiş korkusu sarıyo ve olmuyo sen bu cesareti nasıl topladın şurası çok önemli ben bazı şeyleri yendim artık sadece cesarete ve taktilere ihtiyacım var kendimi öncesine göre çok daha serbest bırakıyorum korkumu biraz bastırıyorum ama cesaret edip içime alamıyorum aslında orta parmağım tümden soktum sıkıntı acı yok ama p.. de girişde normal tam girecekken o tarif edemediğim durum oluyo ve izin vermiyorum eskiye göre daha iyiyim ama nasıl yaptınız nasıl bi his bunu yapmak nasıl cesaret topladınız karar verdiniz acı kan oldumu??? şimdiden çok teşelkrler ....

  10. Konu Sahibi : Albuneaa #460
    arkadaşlar http://www.kadinlarkulubu.com/jineko...l#post32424190 ilk sayfayı incelemenizi tavsiye ederim işinize yarar şeyler bulabilirsiniz.

Sayfa: 46/68 İlkİlk ... 36444546474856 ... SonSon

Yetkileriniz

  • Yeni konular gönderemezsiniz
  • Mesajlara cevap yazamazsınız
  • Mesajınıza eklentiler ekleyemezsiniz
  • Mesajlarınızı düzenleyemezsiniz
  •  
Önemli uyarı, mesajlaşma yöntemi dönem dönem yönetim tarafından kontrol edilmektedir !
İçerik sağlayıcı paylaşım sitesi olarak hizmet veren kadinlarkulubu.com adresimizde 5651 Sayılı Kanun'un 8. Maddesine ve T.C.K' nın 125. Maddesine göre TÜM ÜYELERİMİZ yaptıkları paylaşımlardan kendileri sorumludur.

Kadinlarkulubu.com hakkında yapılacak tüm hukuksal şikayetler iletişim linkinden iletişime geçildikten sonra en geç 3 (üç) gün içerisinde ilgili kanunlar ve yönetmelikler çerçevesinde tarafımızca incelenerek, gereken işlemler yapılacak ve avukatımız size yazılı/sözlü geri dönüş yapacaktır.