3buçuk yıldır biriyle birlikteyim hatta yazın sözlendik,,ama ben hep yazdan beri tereddüt ve şüphe içindeydim bişeyler çeviriyodu ama ben bitürlü çıkartamıyordum ortaya..özetle geçen haftasonu çantasında bi telefon bulduum bi şekilde şifresini falan bulup açtım teli ve şooook msjlar aramalar yıkıldım o anda buda dışşardaydı gel konuşalım dedim geldi teli gösterdim oda şok oldu tabi..bu durumaa düşeceğime köprüden atlasaydım daha iyiydi dedi bana yeminler etti sözler verdi birdaha asla yapmıcam diye...işin kötü yanı onu okadar çok seviyorumki ayrılamadım ondan affedip affetmediğimi hala bilmiyorum..ama aklımdan çıkmıyo hiç gece gözüme uyku girmiyo..nasıl farketmemişim bunca zaman nasıl hep inanmışım ona..bana hep onlar senin tırnağın etmez derdi..ama benim kalbimi sevgimi hiçe saydı bunları yaaparken beni kandırırken..onsuzluğu göze alsam biticek ama yapamıyorum onsuz..herşeye rağmen onu seçtim ben yine umarım pişman oolam..