Kov onları bacım .Ben de 37 yaşındayım. Bu aralar üçüncü çocuk perileri beni de yokluyor
Pek sağlıklı değilim aslında, önce bi iyileşmem lazım, sonra nasipKov onları bacım .
ikinci olsa bugün ben tımarhanedeydim büyük ihtimal
Ben de çok şaşırıyorum. Bakmayı büyütmeyi geçtim hamilelik doğum falan hiç mi zor gelmiyor ne cesaret var insanlardaBen 30 yaşındayım içimden bir tane bile doğurmak gelmiyor
Ben de çok şaşırıyorum. Bakmayı büyütmeyi geçtim hamilelik doğum falan hiç mi zor gelmiyor ne cesaret var insanlarda
Hamilelik doğum en kolayı aslında. O emzirme, saat başı kalkma, meme yarası, lohusalık. Sonrası daha da zor zaten. Emzirmeyi bıraktır, ek gıda hazırla, tuvalet eğitimini ver. Okul başlaması ayrı dert. Okuldaki derdine üzülmen ayrı dert. Büyüdükçe derdi de artıyor.Ben de çok şaşırıyorum. Bakmayı büyütmeyi geçtim hamilelik doğum falan hiç mi zor gelmiyor ne cesaret var insanlarda
Çünkü hiç cocuk kilidini kırınca zaten hayatım artık birisine bağlı ikisine üçüne bağlı olsa da koymuyor diyorsun artık, az çöplü üzüm olmam çok çöplü üzüm olurum diyorsunŞu sizdeki çocuk doğurma isteğinden biraz da bana nasip olsaydı keşke. Ben 30 yaşındayım içimden bir tane bile doğurmak gelmiyor. Millet üçüncüsünü adını düşünürken ben hâlâ ben niye yapayım aşamasındayım.
Benim hem hamileliğim hem doğumum çok rahattıBen de çok şaşırıyorum. Bakmayı büyütmeyi geçtim hamilelik doğum falan hiç mi zor gelmiyor ne cesaret var insanlarda
Ben bu durumu hiç yadırgamıyorum hatta bu durumda olan çok fazla kadının olduğunu düşünüyorum açık açık itiraf etmeseler de. Annelik de çok hassas bir konu bu kadar açık konuşunca çok fazla insan yorum yapıyor. Çok büyük bir emek. Ömür boyu sorumluluk çok zor hem fiziksel hem duygusal hem zihinsel. Layığıyla çocuk bakmak/büyütmek bana dünyanın en zor işi gibi geliyorHamilelik doğum en kolayı aslında. O emzirme, saat başı kalkma, meme yarası, lohusalık. Sonrası daha da zor zaten. Emzirmeyi bıraktır, ek gıda hazırla, tuvalet eğitimini ver. Okul başlaması ayrı dert. Okuldaki derdine üzülmen ayrı dert. Büyüdükçe derdi de artıyor.
Okulda arkadaşı dışlar, ödev gelir yaptırması ayrı dert.
Daha sonrasında ergenlik, aman bağımlılıklardan uzak tutalım iyi arkadaşlar bulsun derdi var.
Gelecek endişesi bir yerde. Düzgün okul kazansa bile iyi bir işi olacak mı? Şu ortamda evde sağ salim gelecek mi endişesi.
Bilmiyorum ya ben çocuğunu çok seven ama anneliği sevmeyen taraftayım.
Biri üzse ben daha çok üzülüyorum. Bu sene sınıfındaki sıra arkadaşı başka okula gitti her gün üzgün geliyor anne kendimi yalnız hissediyorum diye elinden bir şey gelmiyor.
Bir de bunu 2-3 kere yaşamayı arzulamayı hiiiç anlamıyorum ben.
Kendimden çok biri için endişelenmek onun üzüntüsüne daha çok üzülmek çok kötü. Büyüdükçe dertlerine elinden bir şey de gelmiyor.