Aaa katip diyince tanıdım geçmiş olsun niye nişan attınızYakında 28 yaşıma gireceğim ve sanırım 30 yaş krizi yaşıyorum. Son zamanlarda hayatımdan hiç memnun değilim ve kendimi çok mutsuz hissediyorum. Kocaman kadınım ve hala kendimi bulamadım.
Nişan attım.seviyorum. olmayacağını biliyorum. geçmiş ilişkilerimi düşünüp acaba zamanında çok mu insan kırdım, ah mı aldım diyorum. hep çok sevilen oldum mesela eski sevgilim beni çok seviyordu ben kendimi sevmediğim için sevgisine inanmadım. sürekli sorun çıkardım. O da ya bana gel ya da git dedi gittim. şimdi bunları düşünüp üzülüyorum.
bedenimle de sorun yaşıyorum. Şu an zayıfım ama kilo almak fobi oldu. tıkınırcasına yiyorum. sonra da kendime kızıyorum. Şimdi de 2 tane big mac yiyorum. Çevremdekiler güzel olduğumu söylüyor ama ben güzel hissetmiyorum. Sürekli bir yerimi beğenmiyorum estetik düşünüyorum. Kilo alınca zaten kendimi hiçbir şeye layık görmüyorum.
İş hayatım da istediğim gibi gitmiyor. Bilgisayar mühendisiyim ama katiplik yapıyorum. Sürekli iş başvurusu yapıyorum mülakat case study derken çok yoruldum ama bir türlü istediğim işi bulamadım. İstifa etmek istiyorum ama kazancından vazgeçmek de kolay değil. Kurumda da ünvan değişikliği için ilan açılmadı. kendimi başarısız hissediyorum.
beyaz eşya aldım çeyiz aldım, araba aldım, borçlandım. evimi de değiştirmeyi düşünüyorum çünkü hem kirası arttı hem de bu evde çok fazla anımız var. Doğum günüm için onunla tatil planlamıştık. şimdi o da iptal oldu. Arkadaşlıklarım da eskisi gibi değil ve kendimi çok yalnız hissediyorum.
Aslında dışarıdan bakınca işim, param, evim, arabam ve eğitimim var. Bunların değerini biliyorum ama yine de kendimi sürekli çirkin, başarısız ve herkesten geri kalmış hissediyorum. Sanki herkes hayatını yoluna koymuş da ben yerimde sayıyorum. Kendimi çok büyümüş ve her şeye geç kalmış hissediyorum
uzun bi konum varAaa katip diyince tanıdım geçmiş olsun niye nişan attınız
Geçmiş olsunuzun bi konum varannesi yüzünden
aslında bu düşünceler ayrılmadan önce de vardıAyrılık sonrası depresyonu gibi bir şey yaşıyorsun diğer konunu biliyorum evet haklıydın annen de delikanlı kadın helal olsun ama sen orada duygularını bastırıp hareket etmiştin son mesajlarında bile ilk mesajları yazan kız değil başka biri vardı mesaj üslubun değişmişti mesela. Bir yerden çıkacaktı bu duygular ne diyeyim canım benim geçmiş olsun mutlaka destek al psikoterapi iyidir daha hızlı toparlanırsın
nişanlımdan ayrılmadan önce de bu düşüncelerim vardıSizi hatırladım. Anneniz harika bi kadındı. Nişanlınızdan ayrılmanıza üzüldüm. Kendinize haksızlık etmeyin. Bi süre böyle olmanız normal ama toparlanmaya çalışın.
her yaşın ayrı krizi vardır mı diyeyim ne desem bilemedim. 40 yaşımda muhtemelen ben de kendime güleceğimYani şuan sizin yaşınızda olup o 30 yaş krizini yaşamak isterdim :) ama 41kere maşallah denilen yaştayım :)
işte o işi de bulamıyorum kaç sene geçtiSizi eski konularınızdan hatırladım. Geçmiş olsun öncelikle. Güzel bir şirkette asıl mesleğinizi yapmaya başlayınca işler rayına girer bence, yeni bir sayfa yeni bir çevre yeni bir kariyer çok iyi gelir size.
O olmazsa da hala kamuda bir işiniz var, işsiz güçsüz değilsiniz, yani günümüzde memur olabilmek bile bir mesele malum. Elbet daha tatmin edici bir hayat yaşamanın yolunu bulursunuz bence, daha yolun başı sayılır.
Siz başvurularınızı ilgili yerlere yapmışsınız zaten, gerisi Allah kerim diyeceğiz bakalım. Belli olmaz bu işler. İnşallah gönlünüzce olsun.işte o işi de bulamıyorum kaç sene geçti
Bugün herkesle barışasım var . Her acı bir deneyim bir tecrübe yaşanması gereken şeyler de geç. Zaman Herşeyin ilacıdır .her yaşın ayrı krizi vardır mı diyeyim ne desem bilemedim. 40 yaşımda muhtemelen ben de kendime güleceğim
ailem o zaman bana destek olmadı şimdi de gideceksen git kiranı öderiz seni geçindiririz iş bul istifa et canınından kıymetli mi diyor ama o işi bulamıyorum. sıfırdan başlamayı göze alıyorum ama yok her kapı kapanıyor. bugün farkettim kafamda saçkıran var. kaynana istemeden bende kompleks oluştırdu sanırım ailemi de suçluyprum içten içe zamanında benim istanbula taşınmama engel olmasalardı bu adamla tanışmaz ve onu sevmezdim. şimdi adli tatil ama ileride haftada 1 2 denk geleceğiz kesin. bizi tanıştıran insanlardan nefret ediyorum. ve aldığım her büyük karardan pişman plduğum için bundan da olmaktan korluyorumBen de geçmişte 3 kişiyi bir anda bıraktığım için acaba onların ahları mı diye düşünürdüm işlerim rast gitmediğinde seni anlayabiliyorum. Ama nişan atmak işlerin rast gitmediğini göstermez belki de mutsuz bir evlilikten kurtuldun. bence güçlü bir kadınsın nişanlını sevmene rağmen aileler uyuşmadığı için bırakabildin herkesin yapabileceği iş değil bu. Beden algınla ilgili de geçmişte herhangi bir döneminde kilolu olduysan ve sonradan zayıfladıysan maalesef kendini kilolu ve çirkin görme hissi geçmiyor. Vücudumdaki yağ oranı 14e düştüğünde bile kendimi kilolu görüyordum asla zayıf olduğuma inanmam mesela ben de.
Yaşadığın hislerin normal bir süreç olduğunu düşünüyorum bir ayrılık yaşamışsın ve yas sürecindesin elbetteki acın azalacak. Buradaki en önemli konu bence mesleğine bir şekilde geri dönmen çünkü seni en çok bu üzüyor mesleğini yapamamak. Ama bu yol da kolay olmayabilir daha önce denemişsin düşük maaşla bikaç yıl geçirmen gerekebilir bunu göze alamıyorsun şu anda. Oturup kendinle bir karar vermen gerek bence. ne olursa olsun acı çeksem de mesleğimi icra edecek miyim yoksa memuriyetin ayın 15inde kesin yatan iş ve maaş garantili konforunda mı kalacağım.
kendimi genç hissetmiyorum yeterli hissetmiyorum çok zorlandım bu bölümü okurken dçnemden sadece 4 5 kişi mezun olmuştu benimle beraber. şimdi de lise mezunu biri de katip e diyorum zamanında o kadar zorlandım liseden sonra da bu işi de yaparmışım. işimi söylemek istemiyprum insanlara bazenMukemmel bir ailen, mukemmel otesi bir annen var, sagliklisin ultra gencsin, isind e varmis .. sen belani arama kizim Allahtan bence sukret haline. O cocuk da pesinden kostu sen istemedin, tamam evet anasi kotuydu ama daha nicelerini bulursun haydi uzme kendini
aslında ben çok sevilerek büyüdüm anne babam cidden sevdi dedem ve babaannem üst kattaydı her dediğimi yaptılar dedem beni sırtında gezdirdi psikoloğa da gittim psikiyatra da. yani kız kardeşimi kıskanmayayım diye onu bile yanımda sevmezlermiş babaannemin dedemin de kardeşleri aynı köydeydi anneannemlerde. herkes beni çok severdi hala öyle. ilk torunum ve biraz bıcır bıcır bi kız çocuğuydum haliyle herkes beni severdi. bu neden böyle bilmiyorum hayatımda ilk kez biri beni sevmedi. ama kilolu çocuk olmak beni çok etkiledi bence hala geçmiyor. o zaman da şişman olduğum için kendimi layık görmüyordum hiçbir şeye. şimdi de mesleğiö beni kilo gibi tetikliyoröncelikle yaşadığınız şeyler kolay şeyler değil. kariyerde hayal kırıklığı yaşamak evliliğe dönmesi beklenen ilişkiden ayrılmak falan hayatta ağır acılar.
fakat bunların yanında belirgin şekilde kaçıngan bağlanıyor ve duygularınızı işleyemiyorsunuz bence. o sorunuzda da bunu gözlemlemiştim. kimseye eyvallahım yok diyip geziyorsunuz ama bu aslında canınızın ne kadar yandığını bastırmak için tutunduğunuz bir çare gibi geliyor. içinizdeki sevgiye değer görmeye aşırı muhtaç o kız çocuğunu bağrınıza basabilseniz belki daha çok üzülürsünüz ama en azından duygularınızı kabullenmiş ve işlemiş olursunuz. oturup gece gece iki tane big mac yemezsiniz mesela.
son olarak 28 yaş benim hayatımın en zor yaşıydı. faydası olur mu bilmiyorum ama bu hisleriniz geçecek merak etmeyin. ya karşınıza imkanlar çıkacak ve hayatınız değişecek ya da olduğunuz kişi ve olduğunuz yerde mutlu olmayı öğreneceksiniz.