40 yaş hiç evlenmemiş kadın ile boşanmış 1 çocuk olan adam

Anlattiginiz gibiyse düzgün birine benziyor. Hayat geçip gidiyor belki sizin de anne olabilmek için imkaninizda olabilir. 40 güzel bir yaş. Evlilik iyi biriyle güzel bir şey. Bundan yirmi yıl sonra bir hayat arkadaşıyla devam ediyor olmak keyif verir. Ama yaşlar ileriyken evlilikler daha zor oluyor. Artık oturmuş bir düzen var iki taraf içinde. Gençken kaldırılabilir laflar yaş ilerleyince zorlayıcı olabiliyor. İdare etmek zorlasiyor. Çok sevsenz bile idare etme duzeyinizinde iyi olması, kısacası iki taraflı geçinmeye gönlünüzün olması lazım. Ölçün tartın evlilik güzel şey. Aile kurmak güzel şey. Geçinmeye iki tarafında gönlü varsa neden olmasın.

Çocuk meselesine gelince, ben Ergen çocukları çok severim. Zaten günümüz cocuklari babalarının eşlerini garipsemiyor. Siz de kendinizi bu konuda ablalık yapabilecek keyif alabilecek biri olarak görüyorsanız eğlenceli bile olabilir. Elin çocuğu değil evin çocuğu eşinizin çocuğu olarak gorebilecekseniz sıkıntı olmayacaktır.

Hakkınızda hayırlısı olsun.
 
zirilti34 .!.:
Benzer yaşlardayız ben de hiç evlenmedim. Bana da arada tanıdık eş dost çocuklu birilerini tanıştırmak istiyor. direkt reddediyorum. En sağlam diyebileceğin ilişkilerde bile bazen çocuk sahibi olduktan sonra ilişkiler bozulabiliyor. Bir de işin içine üveylik girince neler yaşayabileceğimi az çok tahmin ediyorum.
Genişletmek için tıkla...
O şekilde de sorun yaşanır , ilk evliliğini yapan adam la da sorun yaşanır. Bir garanti yok bu işlerde. Hakkınızda hayırlısı olsun🙏
 
Acikcasi mantiginiza uyuyor ve yapabilirim diyorsaniz neden olmasin ama cocuklu biriyle evleneceksiniz tabiki bunun ustesinden gelebileginize inaniyorsaniz evet deyin.
Yoksa yapabilirim dusuncesi ile yola cikarsaniz ve yapamazsaniz bu da hem size hem karsinizdaki kisiye yazik eder.
 
almila03 .!.:
Ben aslında seçici olmadım hiç.karsima çıkmadı gerçekten.nasip olmadı.ve baba faktörü olmadan büyüdüm ben.oldugu zamanlarda da olmasaydı dediğimiz bir hayatımız vardı.tek tutundugum annem oldu.onun desteği ve varlığı bugünlere getirdi beni.okudum çalıştım çabaladım çok şükür evim var arabam var maddi bir sıkıntım yok.anneminde öyle keza emekli oldu.beraber yaşayıp gidiyoruz şuan.ama evlilik kavramı nedir bilmiyorum bir eşin varlığı bir erkeğin hayatına dokunuşu her anlamda nasıl merak ediyorum.dogru kişi nedir kimdir bilemiyorsunki maalesef.ve haklısın bu yaştan sonra çocuklu evlenip boşanmış bireyler olabilir artık nasibinde.bekar benden küçük kişilerde girmek istedi hayatıma ama ben olur gözü ile bakamadım hiç.oyle yada böyle geldik bu günlere :/ şimdi ne olur nasıl olur düşüncesi başladı artık
Genişletmek için tıkla...

Evlenecekseniz de en azindan kendinizi, paranizi malinizi kullandirtmayin yedirmeyin. Adamin cocugu var sonucta ona harcayacak vs. Cocuk yükünü, ev yükünü ustunuze almayin.
Kendi malinizla adami rahat ettirmeyin. Yeter ki mutlu olalim diyip maddi konulari gormezden gelmeyin cunku konu sadece maddiyat degil bir erkek size maddi manevi emek vermiyorsa, sizden bekliyorsa değer de vermez.

Bu demek degil ki adamin maddi gucunu aşan seyler isteyin zora sokun ama alma verme ölçüsünü sakın bozmayin. Tek tavsiyem.

Kendi maasini eski karisina cocuguna anasina harcayip kadinin evinde kadinin maasindan gecinen tipler de cok. Işin sonu mutlululuk olmuyor.
 
almila03 .!.:
Ben aslında seçici olmadım hiç.karsima çıkmadı gerçekten.nasip olmadı.ve baba faktörü olmadan büyüdüm ben.oldugu zamanlarda da olmasaydı dediğimiz bir hayatımız vardı.tek tutundugum annem oldu.onun desteği ve varlığı bugünlere getirdi beni.okudum çalıştım çabaladım çok şükür evim var arabam var maddi bir sıkıntım yok.anneminde öyle keza emekli oldu.beraber yaşayıp gidiyoruz şuan.ama evlilik kavramı nedir bilmiyorum bir eşin varlığı bir erkeğin hayatına dokunuşu her anlamda nasıl merak ediyorum.dogru kişi nedir kimdir bilemiyorsunki maalesef.ve haklısın bu yaştan sonra çocuklu evlenip boşanmış bireyler olabilir artık nasibinde.bekar benden küçük kişilerde girmek istedi hayatıma ama ben olur gözü ile bakamadım hiç.oyle yada böyle geldik bu günlere :/ şimdi ne olur nasıl olur düşüncesi başladı artık
Genişletmek için tıkla...
Bence dertsiz başına dert alma bir başkasının çocuğunun sorumluluğunu almak kolay değil.
 
Led_BiR_Vele_DisTiri .!.:
Acikcasi mantiginiza uyuyor ve yapabilirim diyorsaniz neden olmasin ama cocuklu biriyle evleneceksiniz tabiki bunun ustesinden gelebileginize inaniyorsaniz evet deyin.
Yoksa yapabilirim dusuncesi ile yola cikarsaniz ve yapamazsaniz bu da hem size hem karsinizdaki kisiye yazik eder.
Genişletmek için tıkla...
Şu 40 yaş ve üstü kadınlara defolu , sorunlu, iyi bir hayatı haketmeyen muamelesi yapanlardan o kadar bıktım ki. Bekarsa yaşı da 40 sa , seçme hakkı da yokmuş , yaşama hakkı da bazılarına göre. Cidden yazık. 2026 da kafa yapısı aynı
 
almila03 .!.:
Öncelikle merhabalar.isin içinden çıkamadığım bir derdim var ve sizinle paylaşmak ve akıl almak istedim.ben 40 yaşındayım ve hiç evlenmedim.bu güne kadar mantıklı iyi diyebileceğim biri girmedi hayatıma.oyle adam akıllı bir iliskimde olmadı açıkçası.son görüştüğüm kişi hayatımın hatasıydı. Aşırı sinirli, inat, anlayışsız ve en önemlisi yalancı biri çıktı.evlenmis boşanmış ve bir oğlu olduğunu öğrendim.bana kendisi söylemedi ben birinden öğrendim.ogrenince ayrilmak istedim.tehtitler hakaretler, çok yıprandım.erkeklere olan güvenimi sarstı benim.kotu günlerdi bitti.üzerinden 4 yıl geçti.simdi kader mi bilemiyorum biri çıktı karşıma 40 yaşında, oda evlenmiş boşanmış ve 14 yaşında bir oğlu var..direk söyledi bana başında.anlatti herşeyi.bir yıl kadar benimle görüşmek için uğraştı.ama ben önceki yaşadıklarımdan dolayı red ettim sürekli. ama o hiç pes etmedi kendini anlatmaya çabaladı durdu.sonra konuşmaya başladık ama bir ilişki içinde değil konuşmamız öyle sohbet gibi.onunla konuşmanın çok iyi geldiğini hissettim beraber ortak nokta bulmak beraber gülebilmek aynı hastalıklarla sınanmak aynı hayali kurabilmek güzel geldi.oda evlenmek istediğini söyledi tekrar, seninle anlasabiliyorum bunu anladım dedi.ne kadar iyi gelsede ben kabul edemiyorum. bir yanim çok istiyor bir yanımda çok korkuyor.yas itibari ile küçük degilim yaşlı bile sayılırım artık farkındayım.ama ruhum genç orasi ayrı :) işin özü herşeyi göze alıp evlenip bu hayatı onunla yaşamalımiyim yoksa ağrısız başıma dert açmadan benden geçti artık deyip, oturup geri kalan ömrümü böyle gecirmelimiyim? Ha kızlar ?
Genişletmek için tıkla...
Bu adama hayır derseniz neden başka hiç kimseyle tanışamayacaksınız gibi düşünüyorsunuz ? Bu adam gerçekten içinize sinseydi şimdiye kadar adama evet demez miydiniz ? Çevre baskısı ile kendinizi bu adamla görüşmeniz gerektiğine ikna etmiş olabilir misiniz ?

Çocuk büyümüş olabilir ancak eski eşe ve çocuğa nafaka, çocuğun artan eğitim giderleri vb açısından bakılırsa; sizin açınızdan bu biraz dertsiz başınıza dert almak gibi duruyor.
 
CiRiLLA .!.:
Evlenecekseniz de en azindan kendinizi, paranizi malinizi kullandirtmayin yedirmeyin. Adamin cocugu var sonucta ona harcayacak vs. Cocuk yükünü, ev yükünü ustunuze almayin.
Kendi malinizla adami rahat ettirmeyin. Yeter ki mutlu olalim diyip maddi konulari gormezden gelmeyin cunku konu sadece maddiyat degil bir erkek size maddi manevi emek vermiyorsa, sizden bekliyorsa değer de vermez.

Bu demek degil ki adamin maddi gucunu aşan seyler isteyin zora sokun ama alma verme ölçüsünü sakın bozmayin. Tek tavsiyem.

Kendi maasini eski karisina cocuguna anasina harcayip kadinin evinde kadinin maasindan gecinen tipler de cok. Işin sonu mutlululuk olmuyor.
Genişletmek için tıkla...
Bu konuda hakli cirilla.
 
Genellikle kadınlarda, 35-40 yaş üstü bekarlık normal olabiliyor. Ama erkeklerde bir sıkıntı oluyor genele bakınca. Yaşınıza uygun bekar biriyle evleneceğinize bu yaşlarda,boşanmış çocuklu biri daha mantıklı. Çünkü evlilik kadar boşanmak da normal.Ama hemen de evlenmenize gerek yok, uzun süre bekleyip öyle evlenebilirsiniz tabi bebek düşünceniz yoksa.
 
CiRiLLA .!.:
İşin sonunda boşanmiş cocuklulara kalacaksiniz geç yaşa kadar sözde secici olmanin ne manasi kaldi şimdi? 🙄
Genişletmek için tıkla...
İşin sonunda boşanmış çocuklu biriyle evleneceğine nasıl emin oldunuz? 38 çocuk istemeyen biri olarak benzer yaşlarda çokça evlenmemiş bekar adamla tanıştırılmak istendim. 40 lı yaşlarda bütün erkekler evlenmiş ya da evlilik geçirmiş çocuklu mu?
 
Heytttt be .!.:
Şu 40 yaş ve üstü kadınlara defolu , sorunlu, iyi bir hayatı haketmeyen muamelesi yapanlardan o kadar bıktım ki. Bekarsa yaşı da 40 sa , seçme hakkı da yokmuş , yaşama hakkı da bazılarına göre. Cidden yazık. 2026 da kafa yapısı aynı
Genişletmek için tıkla...
Tatlicim aslinda o bakis acisiyla degil de madem secici davrandin en azindan evlenecegin kisi bu olmasin diyorlar, acikcasi hak veriyorum.
Cocuksuz kendi gibi birisiyle nasip olmamis belki tanismamis ama cocuklu olmasi hasebiyle sorun yasayabilecegi de goz ardi edilemez.
Ha hic evlenmemis olmasi mukemmel insan oldugu anlamina gelmiyor elbette, oyle de sorun yasayabilir ama bazi durumlarda on goru daha belirgindir.
 
Led_BiR_Vele_DisTiri .!.:
Tatlicim aslinda o bakis acisiyla degil de madem secici davrandin en azindan evlenecegin kisi bu olmasin diyorlar, acikcasi hak veriyorum.
Cocuksuz kendi gibi birisiyle nasip olmamis belki tanismamis ama cocuklu olmasi hasebiyle sorun yasayabilecegi de goz ardi edilemez.
Ha hic evlenmemis olmasi mukemmel insan oldugu anlamina gelmiyor elbette, oyle de sorun yasayabilir ama bazi durumlarda on goru daha belirgindir.
Genişletmek için tıkla...
Öyle yazmadı ki öyle yazsa tabi ki haklı. Bu zamana kadar niye çok seçici oldun dedi. Şaştığım oydu. E kalbi , beyni evet dememiş zaman geçmiş . Suçlu kadın mı?
 
almila03 .!.:
Öncelikle merhabalar.isin içinden çıkamadığım bir derdim var ve sizinle paylaşmak ve akıl almak istedim.ben 40 yaşındayım ve hiç evlenmedim.bu güne kadar mantıklı iyi diyebileceğim biri girmedi hayatıma.oyle adam akıllı bir iliskimde olmadı açıkçası.son görüştüğüm kişi hayatımın hatasıydı. Aşırı sinirli, inat, anlayışsız ve en önemlisi yalancı biri çıktı.evlenmis boşanmış ve bir oğlu olduğunu öğrendim.bana kendisi söylemedi ben birinden öğrendim.ogrenince ayrilmak istedim.tehtitler hakaretler, çok yıprandım.erkeklere olan güvenimi sarstı benim.kotu günlerdi bitti.üzerinden 4 yıl geçti.simdi kader mi bilemiyorum biri çıktı karşıma 40 yaşında, oda evlenmiş boşanmış ve 14 yaşında bir oğlu var..direk söyledi bana başında.anlatti herşeyi.bir yıl kadar benimle görüşmek için uğraştı.ama ben önceki yaşadıklarımdan dolayı red ettim sürekli. ama o hiç pes etmedi kendini anlatmaya çabaladı durdu.sonra konuşmaya başladık ama bir ilişki içinde değil konuşmamız öyle sohbet gibi.onunla konuşmanın çok iyi geldiğini hissettim beraber ortak nokta bulmak beraber gülebilmek aynı hastalıklarla sınanmak aynı hayali kurabilmek güzel geldi.oda evlenmek istediğini söyledi tekrar, seninle anlasabiliyorum bunu anladım dedi.ne kadar iyi gelsede ben kabul edemiyorum. bir yanim çok istiyor bir yanımda çok korkuyor.yas itibari ile küçük degilim yaşlı bile sayılırım artık farkındayım.ama ruhum genç orasi ayrı :) işin özü herşeyi göze alıp evlenip bu hayatı onunla yaşamalımiyim yoksa ağrısız başıma dert açmadan benden geçti artık deyip, oturup geri kalan ömrümü böyle gecirmelimiyim? Ha kızlar ?
Genişletmek için tıkla...
Valla onu bilmem de 40 yaşında değil de 60 yaşında gibi konuşmuşsunuz.
 
Salon Kadini .!.:
Yani cocuk cok kucuk degil ama kirilgan bir yasta, ben boyle durumlarda yetiskinlerin degil cocuklarin ruh halinin onemsenmesi gerektigini dusunuyorum.

Cocuk kimle yasiyor, evlenme durumunda kimle yasayacak, sorunlari var mi yoksa gayet sevimli normal bir ergen mi, bu gibi sorularin cevaplari su durumda benim icin cok onemli olurdu.
Genişletmek için tıkla...
Kendimi yerine koyarak düşünüyorum inanın bana.ben kötü biri değilim kendimce sorunlu olduğum taraflarım tabiki var ve insaniz neticede.benimde hayatım hiç kolay değildi.bir babam vardı evet ama yaşarken olmayan bir babaydi.varligini hissettiğimiz zamanlarda ise olmasaydi dediğimiz günler geçirdik.zor gerçekten zor.o çocuğun durumuda mükemmel değil. kimse anne babasının boşanmasini istemez.baska bir kadın olsun istemez.ama olmuyor bazen ayri olmak tek çözüm olabiliyor.ailemde yaşadım bunu.8 sene olmuş boşanali.cocuk anne baba ayriyken büyümüş.annede kalıyor.ama eminim istemez böyle birşey
CiRiLLA .!.:
Evlenecekseniz de en azindan kendinizi, paranizi malinizi kullandirtmayin yedirmeyin. Adamin cocugu var sonucta ona harcayacak vs. Cocuk yükünü, ev yükünü ustunuze almayin.
Kendi malinizla adami rahat ettirmeyin. Yeter ki mutlu olalim diyip maddi konulari gormezden gelmeyin cunku konu sadece maddiyat degil bir erkek size maddi manevi emek vermiyorsa, sizden bekliyorsa değer de vermez.

Bu demek degil ki adamin maddi gucunu aşan seyler isteyin zora sokun ama alma verme ölçüsünü sakın bozmayin. Tek tavsiyem.

Kendi maasini eski karisina cocuguna anasina harcayip kadinin evinde kadinin maasindan gecinen tipler de cok. Işin sonu mutlululuk olmuyor.
Genişletmek için tıkla...
Haklısınız.oda resmi bir kurumda çalışiyor.bir birikime sahip arabası evi var.sadece çocuğuna iştirak nafakası veriyor.anne çalışıyor.ama anne, babayla çekişme durumunda .çocuk için masraflari için alınacaklar için baskı yapıyor anladığım kadarıyla.sonucta kadında hakli çocuk iki kişinin sorumlulugunda herşeyi ortak yapmaları gerek anlıyorum.ben bu olay örgüsünun neresindeyim düşüncesi var kafamda. işte bütün bunlara dahil olmak korkutuyor beni.adam iyi düşüncesi iyi konuşması iyi .ama iyi gemisiyle bu denizde yok alinirmi orası muamma
 
zirilti34 .!.:
İşin sonunda boşanmış çocuklu biriyle evleneceğine nasıl emin oldunuz? 38 çocuk istemeyen biri olarak benzer yaşlarda çokça evlenmemiş bekar adamla tanıştırılmak istendim. 40 lı yaşlarda bütün erkekler evlenmiş ya da evlilik geçirmiş çocuklu mu?
Genişletmek için tıkla...

Butun 38-40 yas bekarlar ustune alip yazarsa sıkıntı. 😄 O sizin hayatiniz beni ilgilendirmiyor talipleriniz filan size yorum yapan da yok. Ben bir genelleme yapip "40 yasinda evlenmeyenler hepiniz cocukluya kalirsiniz" demedim.

Ben direkt konu sahibini muhatap aldim. Kendisi kendine "yaşliyim" diyor ve o nedenle bu adami degerlendirmeye aldigini belirtiyor ben de onun icin diyorum ki bu yaşa kadar iyisi olsun diye beklemisken "yaslandim" diyip standartlari dusureceksiniz ne anlami kaldi bu bekleyislerin? Bunu sordum kendisine sizlik bir durum yok. Kendisi de cevabini verdi anladim ve yorumumu yaptim.

Ustune alinan baskalari varsa hu yorum hepinize gecerli. Ugrasamicam tek tek
 
zirilti34 .!.:
İşin sonunda boşanmış çocuklu biriyle evleneceğine nasıl emin oldunuz? 38 çocuk istemeyen biri olarak benzer yaşlarda çokça evlenmemiş bekar adamla tanıştırılmak istendim. 40 lı yaşlarda bütün erkekler evlenmiş ya da evlilik geçirmiş çocuklu mu?
Genişletmek için tıkla...
benim çevremde iyi eğitimli iyi seviyede erkekler 40 yaşında bekarsa yaşıtına bakmıyor daha yeni 30 yaşındaki arkadaşım 40 yaşında adamla evlendi mutlular. Malesef yaş ilerleyince seçenek azalıyor bizde. Yaşıtımla evleneyim diyen düzgün erkek 100 tanede 4 5 o da sana denk gelecek. Boşanmış adam en azından tecrübe sahibi oluyor. Konu sahibi evlenmek istiyorsa swçrneği kısıtlı demek ki
 
almila03 .!.:
Öncelikle merhabalar.isin içinden çıkamadığım bir derdim var ve sizinle paylaşmak ve akıl almak istedim.ben 40 yaşındayım ve hiç evlenmedim.bu güne kadar mantıklı iyi diyebileceğim biri girmedi hayatıma.oyle adam akıllı bir iliskimde olmadı açıkçası.son görüştüğüm kişi hayatımın hatasıydı. Aşırı sinirli, inat, anlayışsız ve en önemlisi yalancı biri çıktı.evlenmis boşanmış ve bir oğlu olduğunu öğrendim.bana kendisi söylemedi ben birinden öğrendim.ogrenince ayrilmak istedim.tehtitler hakaretler, çok yıprandım.erkeklere olan güvenimi sarstı benim.kotu günlerdi bitti.üzerinden 4 yıl geçti.simdi kader mi bilemiyorum biri çıktı karşıma 40 yaşında, oda evlenmiş boşanmış ve 14 yaşında bir oğlu var..direk söyledi bana başında.anlatti herşeyi.bir yıl kadar benimle görüşmek için uğraştı.ama ben önceki yaşadıklarımdan dolayı red ettim sürekli. ama o hiç pes etmedi kendini anlatmaya çabaladı durdu.sonra konuşmaya başladık ama bir ilişki içinde değil konuşmamız öyle sohbet gibi.onunla konuşmanın çok iyi geldiğini hissettim beraber ortak nokta bulmak beraber gülebilmek aynı hastalıklarla sınanmak aynı hayali kurabilmek güzel geldi.oda evlenmek istediğini söyledi tekrar, seninle anlasabiliyorum bunu anladım dedi.ne kadar iyi gelsede ben kabul edemiyorum. bir yanim çok istiyor bir yanımda çok korkuyor.yas itibari ile küçük degilim yaşlı bile sayılırım artık farkındayım.ama ruhum genç orasi ayrı :) işin özü herşeyi göze alıp evlenip bu hayatı onunla yaşamalımiyim yoksa ağrısız başıma dert açmadan benden geçti artık deyip, oturup geri kalan ömrümü böyle gecirmelimiyim? Ha kızlar ?
Genişletmek için tıkla...
40 yaşında, iki ergen annesi olarak söylüyorum, ben asla cesaret edemezdim. Ergenle uğraşması gerçekten çok zor ve yorucu. Siz uğraşmasanız tüm sorumluluk babada olsa bile mutlaka ilişkinize yansıyacak.
Ben şahsen şu sıralar kendi çocuklarımı bile çekemiyorum cami avlusuna bırakıp kaçasım geliyor;)
İyice düşünün derim,bir süre birlikte yaşayarak deneyimlenebilirsiniz.
 
Cevap yazabilmek için giriş yapmalı veya kayıt olmalısınız.
Back
X