Merhaba. Konu abim. Evli ve 2 çocuklu (biri 7 yaşında otizmli,eğitim alıyor). Kendimi bildim bileli borcu var. Hiç parası yok ve hep sıkıntıda… Zamanında eşim kredi çekip,tüm borcunu kapattı. Bi kısmını ödedi,bi kısmını o ödemeyince biz ödedik. Bi süre sonra eski tas eski hamam. Kaç kere borç aldı ve ödemedi, annemlere kredi çektirdi sayısını unuttum. Sürekli aşırı gereksiz harcamaları oldu karı koca. Örneğin toplu taşıma kullanmazlar. Beli ağrıyormuş eşinin, her yere taksiyle gider gelirler. Ki İstanbul gibi bi yerden bahsediyorum. Örneğin 1 kg etle bir süre idare edebilecekken, 1 kg nın tamamını tek seferde tüketmek gibi. Geçim artık zor,alım gücü kalmadı. Buna göre bütçe yönetimi yapabilirlerdi,yapmadılar. Geçen yıl 70 yaşındaki annemin evini zorla sattırıp,2,5 milyonunu alıp,borçlarını kapattılar. Bitmeyen borçlarını… Annem bu yaşında onların yüzünden kiracı oldu. Kendi içimde asla affetmeyeceğim onları. Az önce hayırlı ramazanlar diledik birbirimize. Normalde konuşmuyordum anneme ettiklerinden dolayı ama annem çok üzülüyor diye mecbur kaldım konuşmaya. Neyse yine başladı. Dolabım bomboş,yetişemiyorum,kiram eksik kaldı ödeyemedim mahkemeliğim filan. Bir yanım bi miktar gönder Allah için ramazan günü dolabını doldursun diyor diğer yanım göndereceğim paranın gerçekten dolaba harcanacağı konusunda şüpheli… Çünkü bu adam büyük abimi yolda kaldım otobüs param yok diye arayıp, abimin fazla para göndermesi ile idare edeceği yerde, taksiyle evine dönmüş bir adam. Bi yandan da üzülüyorum. Vicdanıma oynuyor biliyorum.
Umarım kısa sürede ferahlığa çıksınlar öbürüne diyecek her şeyi demiş arkadaşlar. Allah çocukları korusun 
