Babam 7 yıl önce vefat etti. Annem, abim ve kardeşim bir arada yaşıyorlar ben ise evliyim. Kardeşim bipolar ve çalışmıyor yıllardır evde. Annem çalışıyor artık zorlanıyor farkındayım. Abim ise 2 aydır işsiz. Öncesinde güvenlikti fakat evde olmasına rağmen güvenlik yapmayacakmış başka bi iş bakıyor bulamıyor da. Bu durumda sıkıntıya düşen düşünen yine ben oluyorum maalesef ki. Kiraları çok fazla diye eşimin akrabasının evine taşınmalarını sağladım ve insanlara mahcup olacağım kiraları ödenmezse.
Anneme şimdiden bi şeyler düşünelim bak böyle olmuyor abimin iki tane kredisi var arabayla iki kere kaza yaptı ve suçlu olduğu için. Arabayı satmamız gerektiğini zaten arabanın muaynesinin olmadığını söyledim ne evlatlığım kaldı ne bi şeyliğim. Ben kötü bi evlatmışım annemi ele güne karşı muhtaç ediyormuşum falan konuştu konuştu kapattı telefonu suratıma.
Bu arada sürekli yardım ediyorum aile böyle bi tavrı asla hak etmiyorum ama abim sırf tartıştı diye işten çıkıp iki aydır evde yatarken birde iş beğenmezken ben saat 6da kalkıp işe gidiyorum. Buna rağmen bu tavrı bu hakaretleri duyuyorum. Arabanın sigortasını geçen sene ben yaptırdım 20 bin ödedim yine kaza yaptığı için en az 30 çıkar sigortası diyorlar ve benim sürekli bunlara para harcayacak durumum yok. Kendimce planlarım var birikim yapmaya çalışıyorum çünkü çocuk istiyorum. Ama bu stresle olacağını da sanmıyorum zaten çok yoruyor ailem beni.
Konuşmasam ilgilenmesem diyorum bu sefer zaten babam yok kendimi suçlu hissediyorum ama eminim onlar kadar suçlu hissetmiyor. Benden çok fazla şey beklenmesinden yoruldum o kadar yüksek maaşta almıyorum ama sürekli yardım etmeye çalışıyorum. Fark ettim ki ne kadar yaparsam yapayım hep daha fazlası bekleniyor hep benim onları düşünmem gerekiyor. Nasıl uzaklaşabilirim kendi ailemden? İnsanlara ailesi destek olur ben aileme destek olsam da yaranamamaktan artık stres oldum.
