• Merhaba, Kadınlar Kulübü'ne ÜCRETSİZ üye olarak yorumlar ile katkıda bulunabilir veya aklınıza takılan soruları sorabilirsiniz.

Ailemin Kısıtlayıcı Davranışları

Aynen arkadaslariyla iki gun tatil yapabilmek icin gitsin evlensin cok mantikli.
Alti üstü izin almayacak haber verecek ve cikacak annesinin suratinin duşmesini bilmem nesini bu kadar incelemeyecek. Caresi bu, sacma sapan evlenmekten baska çare yok diyorsunuz sizin kafada biriyle evlense kocasi da izin vermez mesela sonraki muhteşem çareniz ne mesela? Boşanmak mi? Ya da baska çare yok diyip oturmak.
Yazıyı idrak edemiyorsan bu senin sorunun. Ben hayatında sürekli bu denli sorunlar yaşıyorsa diye söylemiştim.
 
Maalesef biİm ülkemizde bazı özgürlükleri tırmalayarak, zorlayarak kazanmak gerekiyor. Bırakın annenizin yüzü düşerse düşsün. Asla yalan söylemeyin, bahane üretmeyin. Aileniz bile olsa başkalarının doğruları için kendi hayatınızı yalanlar üzerine inşa etmeyin. Eninde sonunda alışacaklaaaar.
 
yani benim etrafımda baskıcı olmayan aile zaten az
ben sizden de büyüğüm biz okurken cep telefonu bile yoktu

okul için olunca fizana bile gitsen sorun yoktu (eğitim önemli bizde) ama gezmeye ya da bir arkadaş doğumgününe gidemezdim ben
biraz kavga dövüş
biraz laf anlatma
biraz zaman

ben büyük çocuğum sonrakilerin böyle dertleri azalarak bitti

siz çok alttan mı aldınız acaba?
aile baskıcı ise bunun kavgası ortaokul zamanından filan başlar yani, bizde öyleydi.
Size katılıyorum. Üniversiteyi ailemden uzak bir şehirde okudum. 4 yıl gidip geldim pek sorun etmediler. Yine o bildiğim şehre gidip birkaç gün kalıp döneceğim ama şuan bu bir sorun olarak görülüyor. Onları da anlamaya çalışıyorum, başıma bir şey gelir diye korkuyorlar insanlara güvenmiyorlar ama sürekli bu şekilde düşünerek bu hayatı yaşayamayız..
 
Annenizin duygusu sizi rahatsız etmesin niye pişman oluyorsunuz ki? Aileniz pişman olsun sizin bir isteğinizi reddettiği için. Benim ailem de lise zamanı çok katıydı bir arkadaşım kanka izin almayacaksın haber vereceksin lafını söylediğinden beri hep haber verip çıkarım. Siz de kaç yaşına gelmişsiniz işiniz gücünüz var haber vermeyi öğrenin artık izin almaya alıştırmışsınız hep istiyorlar ki kızları yanı başlarında olsun işe gitsin, eve gelsin bir şey yapmasın. Bunun yazı var plan yaparsın yaz tatiline gitmek istersin ailen yine surat yapar tınlama tatilini niye zehir edesin ki kendine? Haber vermişsin şu an planını yap ve git sorarlarsa da zaten eskiden yaşadığın bir şehir o kadar zaman başıma bir iş gelmedi de şimdi mi gelecek? Biz ablamla doğu turu yaptık biletleri falan aldıktan sonra babama söyledik izin vermek zorunda kaldı yani bir şey de diyemedi😜 Sende biletini al rezervasyonunu yaptır keyfine bak.
Bu yaz da tatil planlamıştık ama ona da gidemedim. Üniversitedeyken ara ara yalanlar söyleyip kendi çapımda aşırıya kaçmadan istediklerimi yapıyordum. Ama o zaman da yalan söylediğim için kötü hissediyordum. Ailemin haberi olmasa da bana o kötü duyguyu hissettiriyorlardı..
 
Neden izin istiyorsunuz ki? Diplomamı almak için cuma günü gideceğim bilginiz olsun diyin gidin. Kolunu bacağını mi bağlayacaklar? İki bağırır en fazla annen baban. Böyle böyle sınırların olduğunu öğrenirler. Bizim ülkedeki aile sisteminde biraz kaos olmadan özgürlük ele alınmaz.
Zaten kaoslu bir evimiz var babamın öfke problemi var. Bazen bana karşı söylediği bir kelime bile o kadar canımı yakıyor ki. Ondan duyacağım söz yerine konuyu hiç açmamayı tercih ederim heralde.
 
Neden izin istiyorsunuz ki? Diplomamı almak için cuma günü gideceğim bilginiz olsun diyin gidin. Kolunu bacağını mi bağlayacaklar? İki bağırır en fazla annen baban. Böyle böyle sınırların olduğunu öğrenirler. Bizim ülkedeki aile sisteminde biraz kaos olmadan özgürlük ele alınmaz.
Zaten kaoslu bir evimiz var babamın öfke problemi var. Bazen bana karşı söylediği bir kelime bile o kadar canımı yakıyor ki. Ondan duyacağım söz yerine konuyu hiç açmamayı tercih ederim heralde
Ben çok iyi anlıyorum sizi 25 yaşında çalışan kocaman kadınken bir arkadaşıma kahvaltıya gideceğim dedim diye evde kıyamet kopmuştu. Bazı ailelerde kadınlar özgürlüğüne yalnızca evlenince kavuşuyor maalesef. Yıllarca memleketimde özelde çalıştım işten çıkıp bir kahve içmeye gitmem bile problemdi. Dedim böyle olmayacak çalıştım atandım başka şehre bu seferde bizde seninle geleceğiz planları kurulmaya başlandı. Evi barkı kapatıp benimle birlikte atandığım şehre geleceklermiş orda da rahat yoktu zaten evlilik düşündüğüm bir ilişkim vardı evlendim de rahatladım.
İlişkim var ama annem onu da onaylamıyor. Evlenmek istediğimde de bir sürü sorunla karşılaşacağım. Kısacası bu aileye bir şey beğendiremiyoruz. Ne kadar istemedikleri özellik varsa kızlarında mecvut. İstedikleri özellikler de mevcut ama onlar yeterli gelmiyor.
 
Belki de fazlaca korumacı bir aileye sahipsindir. O gün diploma almak için gitsen belki trafik kazası geçirebilirsin, ekstra durumlar gelişebilir. Her şey de bir hayır vardır diyerek konuyu çok üstelemeye gerek olmadığının var kanaatindeyim. Yine de gitmek istiyorsan annenle bu durumu paylaşabilirsin. Anneler daha anlayışlı🙏
E doğru , kaza geçirebilir diye , hatta ışıd tehdidi olan bir şehirdeyim okul da tam ortasında okula da göndermeyelim değil mi çocukları? Şu yaptığınız yorumu bi tekrar tekrar okuyun. Mantık lı mı?
 
bu aileler çok ilginç ya
18 yaşında evden çıktım
döndüğümde de aynı evde kalmadım
evlerimiz karşılıklıydı
babam ışık görmeyince ışığın yok nerdesin diye arardı
be adam yıllarca nerdeydim sanki görüyordun :KK70: :KK70:
napim merak ediyorum diyor
 
Zaten kaoslu bir evimiz var babamın öfke problemi var. Bazen bana karşı söylediği bir kelime bile o kadar canımı yakıyor ki. Ondan duyacağım söz yerine konuyu hiç açmamayı tercih ederim heralde.
O zaman bir karar vereceksin; ya özgürlüğün için etkilenmemeyi öğreneceksin ya da kısıtlı bir hayatla mutlu olmayi
 
Ailemle yaşıyorum. Ailem bazı konularda çok kısıtlayıcı davranıyor. Sanki daha liseli bir çocukmuşum gibi muamele yapıyorlar. Üniversiteden mezun olduğum şehre gidip diplomamı almak istiyorum. Diploma aslında bahane sayılır. Benimle birlikte mezun olan arkadaşlarım da gelecek. Gittiğimde oradaki arkadaşlarımla da birkaç günlük bir tatil planlıyoruz. Tatil dediğim apart ya da otel tutup birkaç gün gezip vakit geçireceğiz. Şuan ailemle yaşadığım yerde hiç arkadaşım yok dolayısıyla da işe gidip gelmek dışında bir sosyal hayatım da yok. Zaten her günüm depresif bir şekilde geçiyor. Birkaç günlük bir değişiklik olsun istiyorum. Ama ailem olayın sadece diploma kısmına odaklanıyor, diploman zaten e devlette gözüküyor bir acelesi yok gitmene gerek yok diyorlar. Benim açımdan hiç bakmıyorlar. Anlaşılmamaktan yoruldum. Arkadaşlarım da diğer yandan aileni ikna et gel diye baskı yapıyorlar. Kendimi gereksiz bir stres içinde hissediyorum...
Maalesef anne baba tayfası ne yaparsan yap değişmiyor.anca kavga çıkıyor.bir an önce iş bulup aile evinden ayrılacaksin. Başka bir yol yok.
 
Ben çok iyi anlıyorum sizi 25 yaşında çalışan kocaman kadınken bir arkadaşıma kahvaltıya gideceğim dedim diye evde kıyamet kopmuştu. Bazı ailelerde kadınlar özgürlüğüne yalnızca evlenince kavuşuyor maalesef. Yıllarca memleketimde özelde çalıştım işten çıkıp bir kahve içmeye gitmem bile problemdi. Dedim böyle olmayacak çalıştım atandım başka şehre bu seferde bizde seninle geleceğiz planları kurulmaya başlandı. Evi barkı kapatıp benimle birlikte atandığım şehre geleceklermiş orda da rahat yoktu zaten evlilik düşündüğüm bir ilişkim vardı evlendim de rahatladım.
Bir de evlenince yaparsın derler.sanki biz anaokulu çocuğuyuz da sorumluluk aileden kocaya geçecek.ayy bir bitmediler.ondan sonra bir sürü yanlış evlilik.biz de buralarda niye evlendin niye evlendin diye zorbalık yapıyoruz.
 
Maalesef anne baba tayfası ne yaparsan yap değişmiyor.anca kavga çıkıyor.bir an önce iş bulup aile evinden ayrılacaksin. Başka bir yol yok.
Şuan çalışıyorum ama asgari ücretle aile evinden çıkmam mümkün değil, 2026 yılında atamam yapılacak onu bekliyorum ama her geçen gün sabrım azalıyor.
 
Şuan çalışıyorum ama asgari ücretle aile evinden çıkmam mümkün değil, 2026 yılında atamam yapılacak onu bekliyorum ama her geçen gün sabrım azalıyor.
Evet kendimi düşünüyorum da çok zor zamanlar gerçekten.ama dediğim gibi gerçekten yapacak birşey yok.anca kavga gürültü çıkıyor.insanlar bir yaştan sonra değişmiyor.evladına saygı duyamıyor.neyse inşallah atanırsin da bugünleri uzak bir hatıra olarak hatırlarsın benim gibi.
 
Ailemle yaşıyorum. Ailem bazı konularda çok kısıtlayıcı davranıyor. Sanki daha liseli bir çocukmuşum gibi muamele yapıyorlar. Üniversiteden mezun olduğum şehre gidip diplomamı almak istiyorum. Diploma aslında bahane sayılır. Benimle birlikte mezun olan arkadaşlarım da gelecek. Gittiğimde oradaki arkadaşlarımla da birkaç günlük bir tatil planlıyoruz. Tatil dediğim apart ya da otel tutup birkaç gün gezip vakit geçireceğiz. Şuan ailemle yaşadığım yerde hiç arkadaşım yok dolayısıyla da işe gidip gelmek dışında bir sosyal hayatım da yok. Zaten her günüm depresif bir şekilde geçiyor. Birkaç günlük bir değişiklik olsun istiyorum. Ama ailem olayın sadece diploma kısmına odaklanıyor, diploman zaten e devlette gözüküyor bir acelesi yok gitmene gerek yok diyorlar. Benim açımdan hiç bakmıyorlar. Anlaşılmamaktan yoruldum. Arkadaşlarım da diğer yandan aileni ikna et gel diye baskı yapıyorlar. Kendimi gereksiz bir stres içinde hissediyorum...
Bence git sonra çok pişman olursun,ailene uyup yapmadığın her şey için,git kendi kendilerine kızsınlar he de geç, sonra yüzleştiğinde yoo baskı yapmadık yo isteseydin giderdi oluyor
 
Size katılıyorum. Üniversiteyi ailemden uzak bir şehirde okudum. 4 yıl gidip geldim pek sorun etmediler. Yine o bildiğim şehre gidip birkaç gün kalıp döneceğim ama şuan bu bir sorun olarak görülüyor. Onları da anlamaya çalışıyorum, başıma bir şey gelir diye korkuyorlar insanlara güvenmiyorlar ama sürekli bu şekilde düşünerek bu hayatı yaşayamayız..
Bu kadar kısıtlayıcı insanlar üniversiteyi başka bir şehirde okumanıza nasıl izin vermiş ona hayret ettim bu arada tek çocuk musunuz belki de ondan bu kadar üzerinize düşüyorlardır
 
Bu kadar kısıtlayıcı insanlar üniversiteyi başka bir şehirde okumanıza nasıl izin vermiş ona hayret ettim bu arada tek çocuk musunuz belki de ondan bu kadar üzerinize düşüyorlardır
Üniversiteyi yakın bir şehirde okumamı çok istediler ama ben aldığım puanlar boşa mı gidecek en yüksek nere gelirse oraya gideceğim dedim. Onlarsan habersizce se yakın olan tüm şehirleri en sona yazdım. Bir tek bu konuda söz geçirebildim sayılır . Tek çocuk değilim ama ailedeki tek kız çocuğuyum. Abimmde var ama o da ailemin bu davranışlarından bıkmış olduğu için bana hiçbir şekilde karışmaz. Hatta benim özel hayatım hakkında annemden daha çok şey bilir.
 
Sanki hikayede eksik bir şeyler var. Bir kaç günlük seyahate izin vermeyen aile nasıl oldu da senelerce başka şehirde yaşamanıza izin verdi. Onlar da sizinle gittilerse bu düzeni güzellikle bozamazsınız. Yok yalnız gittiyseniz güvenmedikleri bir şey vardır.
 
Ailemle yaşıyorum. Ailem bazı konularda çok kısıtlayıcı davranıyor. Sanki daha liseli bir çocukmuşum gibi muamele yapıyorlar. Üniversiteden mezun olduğum şehre gidip diplomamı almak istiyorum. Diploma aslında bahane sayılır. Benimle birlikte mezun olan arkadaşlarım da gelecek. Gittiğimde oradaki arkadaşlarımla da birkaç günlük bir tatil planlıyoruz. Tatil dediğim apart ya da otel tutup birkaç gün gezip vakit geçireceğiz. Şuan ailemle yaşadığım yerde hiç arkadaşım yok dolayısıyla da işe gidip gelmek dışında bir sosyal hayatım da yok. Zaten her günüm depresif bir şekilde geçiyor. Birkaç günlük bir değişiklik olsun istiyorum. Ama ailem olayın sadece diploma kısmına odaklanıyor, diploman zaten e devlette gözüküyor bir acelesi yok gitmene gerek yok diyorlar. Benim açımdan hiç bakmıyorlar. Anlaşılmamaktan yoruldum. Arkadaşlarım da diğer yandan aileni ikna et gel diye baskı yapıyorlar. Kendimi gereksiz bir stres içinde hissediyorum...

Bunu detaylıca konuşman lazım, ben belli yaşa kadar böyle büyüdüm sonra fark ettim ki ailem arkadaş çevremi sevmiyor belli zaman sonra okadar haklı çıktılar ki kısıtlamalardan dolayı korkmalarına ve başıma bişey gelmesinden dolayı istememelerine sonradan hak verdim. Ama aşırısı iyi değil tabi insan hayata karışmak sosyalleşmek istiyor. Üni. Bitirmiş biri olarak artık yetişkin bir kadınsın güvenmiyolarsa ozaman güvenlerini kazanmalısın ben öyle yaptım annem babam çok kısıtlamalarına rağmen başardım evlenmeden önce defalarca eşimle sevgiliyken 2 -3hafta zaman Geçirebiliyordum.

Rapor verme gibi değil de haberleşerek ne yapacağımı ne düşündüğümü söyleyerek, ortam çözümlerle bazen bilerek daha ılımlı davranma açısından onlara danışmak ve fikir alarak hep yoluma devam etmiştim. Bu şekilde çok daha özgürdüm evlenmeden önce. Bilmiyorum herkesin aile dinamikleri farklı ya her anne baba iyiliğini ister korkuyolardır kesin kötü haberler gördükce insanın içi sıkılıyor. Yoksa niye kısıtlasınlar ki.. yada daha önce kızdırcak bişeyler mi oldu..
 
Üniversiteyi yakın bir şehirde okumamı çok istediler ama ben aldığım puanlar boşa mı gidecek en yüksek nere gelirse oraya gideceğim dedim. Onlarsan habersizce se yakın olan tüm şehirleri en sona yazdım. Bir tek bu konuda söz geçirebildim sayılır . Tek çocuk değilim ama ailedeki tek kız çocuğuyum. Abimmde var ama o da ailemin bu davranışlarından bıkmış olduğu için bana hiçbir şekilde karışmaz. Hatta benim özel hayatım hakkında annemden daha çok şey bilir.
Abinizle iletişiminiz iyiyse onunla konuşmayı da deneyin
 
Back
X