çok değil 5 sene sonra en kıymetli evlatları olacaksın tatlım,o günü düşünüp rahatlat içini, bende olsan yerınde aynısını yapardım ki yaptımda hemde ünversiteye yeni başladığımda......
5 sene sonra karşılaştığımda en kıymetli evlatlarıydım......halada öyleyim....
Peki sizin için her şeyin değişmiş olmasının bi önemi var mı şu an?
Benim içim soğumaz gibi geliyor.
Anne ve babalar sırf anne ve baba oldukları için kutsal ya da mükemmel değillerdir.
Siz kimseye muhtaç da değilsiniz, anne-babanıza sırf içini dolduramadıkları bir ünvana sahipler diye ömür boyu biat etmek zorunda da değilsiniz.
Bu hayatın düşmesi de var kalkması da unutmayın, siz kalkacaksınız emin olun buna.
Size tek tavsiyem avukatsız adım bile atmayın, öyle gurur yapıp hiçbir hakkınızdan da vazgeçmeyin, değmez, madalya da takmazlar.
Kardeşinizi de asla ve asla o insanlara geri vermeyin.
Kardeşimi geri vermeyeceğim, istemiyorlar zaten.
Dediğiniz gibi daha mantıklı düşünüyorum artık, haklarımı bırakmayacağım, o aile şirketimiz ve tüm kuzenlerimin olduğu gibi benim de hakkım var.
Ufff çok üzüldüm ben de sıkıntım var sanıyorum borçların altından nasıl kalkıcaz aldığım kiloları nasıl vericem diye... önemli olan huzur mutluluk ki geçiyorum bunları sen şefkat bile görmemişsin ailenden Rabbim senin de kardeşinin de yolunu açık etsin inşallah seni suçlayan üyeye yazdıklarını okuduğumda gözlerim doldu
Amin Allah razı olsun.
Üzülmeyin nolur. Ben atlattım çok şükür, kardeşimin aynı şeyleri yaşamaması tek çabam.
Yaşadıklarınıza çok üzüldüm ama sızlanmak yerine çözüm arayışında olduğunuz için sizi takdir ettim. Kendinizle ilgili zaten aslında çözümsüz bir durum yok, okulunuz bitiyor, mesleğinizi elinize alacaksınız, o zaman kimseye eyvallahınız olmayacak. Ancak eğer okurken işi iyice çıkmaza sokarlarsa, dava seçeneğinizi düşünebilirsiniz, zira aileniz okurken sizi desteklemek zorunda. Desteklemediği takdirde nafaka bağlatma hakkınız var. Yaşadıklarınız çok zor olsa dahi geçmişte bırakın, önünüze bakın, daha 21 yaşındasınız önünüzde upuzun bir gelecek var, kötü geçen bir çocukluğa harcatmayın bu geleceği, eğitiminize bakın. Kardeşinize gelince, dava açtığınız takdirde yanınıza almanızı zor görüyorum zaten şu an çalışmıyorsunuz anladığım kadarıyla, evlendikten sonra da bence yanınıza almak iyi bir fikir olmayabilir. Sonuçta evde eniştesi var, yabancı bir erkek var, lütfen yanlış anlamayın ama ne öz babalar görüyoruz, sizin onu tehlikeye atabilecek her türlü girişimden özenle kaçınmanız gerekir. Kardeşiniz daha çok küçük ama hiç belli olmaz, kendinizden başka kimseye güvenmeyin %100. Eve almak yerine ona başka şekilde destek olabilirsiniz. Onu anlayan bir ablasının olması bile psikolojisini sağlam tutacaktır. Hem daha çok küçük aileniz onun eğitimini karşılamak zorunda, rest çekerken keşke kendi adınıza rest çekseydiniz, onu işe karıştırmasaydınız. Aile yanında kaldığınız sürece kardeşinizle yakından ilgilenin, evlendiğiniz veya evden ayrıldığınız zaman da ilginizi çekmeyin, anne-baba onlar ve siz yalnız başınıza yaşamayacaksınız, hakimin size vermesi için bir yasal dayanak, neden yok. Hakim de benim endişelerimi göz önünde bulunduracaktır enişte konusunda özellikle... Sözün özü, her türlü ona verebileceğiniz en büyük desteği verdiğinizde onun sağlıklı büyüyebileceğini düşünüyorum.
Çok teşekkürler.
Ancak annem ve babam kardeşimi yanıma almamdan şikayetçi değiller.
Aksine babam amcamla konuşurken, 'Violetto da xxx' i yanına aldı. Rahatladım kafam kaldırmıyordu' demiş. Amcam da aradı beni koca adam ağladı telefonda. Bize düşkündür çünkü.
anne - baba konusunda katı mı düşünüyorum bilmiyorum ama, sizin dünyaya gelmenize sebep oldukları için onlara katlanmak zorunda değilsiniz diye düşünmüşümdür hep. kardeşinizi de yanınıza alarak en doğrusunu yapmışsınız. insan evladına değer verse onu dövmez bu bu kadar nettir. onlar sizi düşünmüyorsa siz de onları düşünmeyin. dayak yiyip de sonra verilen paranın zaten bir değeri olmamalı benim düşünceme göre.
şimdi paranızı kesmiş mi, keserse kessin, yaşam standartınızı düşürürsünüz olur biter. part time bir işiniz varmış işte. okuldan da bursunuz olduguna göre, pekala geçinebilirsiniz o parayla kardeşiniz ve siz. varsın anne babanız olmasın hayatınızda.
bilmiyorum düşüncelerim belki çok katı gelecek bazılarınıza ama anne baba insanın huzur sebebidir, karşılıksız sevginin tek örnegidir. bunu vermeyen insanlar benim gözümde sadece sperm ve yumurta sahibi canlılar.
Kesinlikle katılıyorum.
O yüzden tüm sevgimi verebileceğim bi evladım olsun çok istiyorum. Anne babalığı cidden yaşayabilmek için..
Farkettim yazdıklarından onun için söyledim. Alamazlar merak etme evet bir avukatla görüş, anne ve babanın sizlere iyi bir ebeveyn olmadığına dair bi şekilde bir çıkış yolu bulun, sizi tanıyanlar sana şahitlik edebilecek insanlar vs.. Sen reşitsin mahkeme buna rağmen kardeşine bakamaz demez zannetmiyorum. Hayırlısı olsun canım benimi üzme kendini, geçer her şey.. Dediğim gibi mantıksız davranma ama, hiç beklemedikleri bişey diye düşünüyorum annenle babanın karşısına haklı ve haklarını bilen biri olarak çıkarsan şaşırırlar. Belik geri adım atarlar, ama o zaman ona da gelme ne yapacağını iyi bir ölç tart ondan sonra da vazgeçme yolundan. Anladığım kadarıyla bişeylerin farkına varıp kabul edebilecek insanlar değiller.
Daha sakinim şu an.
Pazartesi ilk işim avukatla görüşmek olacak. Aile avukatımızın tarafını kestiremiyorum, ona başvuramam.
Arkadaşım vasıtasıyla ayarlayacağım sanırım.
Cok üzüldüm size ve kardesinize.Umarim bütün bu olanlar sizde iyilesmiyecek izler birakmamistir.Bence de iyi bir avukat bulun ve haklarinizdan kesinlikle vazgecmeyin.Sizi dünyaya getirdikleri ve bu kadar aci cektirdikleri icin ebevyenleriniz sorumlu.
Tüm yasadiklarinizin gec de olsa bir sekilde tazmin edilmesi gerektigine inaniyorum.Bazilarimizin dedigi gibi anne baba kutsalligina inanmiyorum.Sonucta bizi doguruken kimse bize sormuyor dünyaya gelmek istiyor muyuz diye.Insanlar icgüdüleri ve doganin gerektirdigi sekilde cogaliyorlar.Her ne yaparsa yapsinlar onlar anne baba haklarini ödeyemeyiz düsüncesi bana itici geliyor.
Teşekkürler.
Ben atlattım iyiyim şükürler olsun senelerdir psikolojik tedavi görüyorum ama ayaklarım yere sağlam basıyor.
Rabbim hepimize layığıyla anne baba olmayı nasip etsin.
Gecim derdim yok demissiniz yazinin sonunda. Problem hangi noktada o zaman?
Bu kadar şey yaşamamın manevi zorluğu bir yana, tek problemim kardeşimin çok iyi bi eğitim alabilmesi, istediği kurslara gidebilmesi.
Ayakları yere sağlam basınca hiçbir zorluk yıldıramaz onu.
Ailenizin size bu sekilde davranmasinin bir sebepi olmali.. bir turlu anliyamiorum neden babaniz boyle bisey yapior hic sebepsiz yereki sebepi bile olsa asla yapilmasi gereken bir durum degil ve onu gectim anneniz nasil destekliyor babanizin bu tavirlarini.. anne dedigin butun iskenceleri cekip yeterki evladima dokunma diyen degilmidir tum dunyaya karsi.. para konusunda birikimim var diyorsunuz guzel ve zaten calisiyorsunuzda. E o zaman eski parali gunlerinizden kopup biraz kendinizi normal standartlarda yasayan insanlar yerine koyup hayata guzel bir sekilde devam edebilirsiniz en azindan sokakdaki ac ve kisin bu sogunda uzerinde bisey olmadan titreyen cocuklarindan daha iyi bir durumda olucaginiz kesin. Sizide aileniz okuttu sonucta degilmi bu zamana aileniz sayesinde geldiniz ailenizin kardesinizin egitimi ve yasami icin yardim etmicegini veya egtimini karsilamicagini dusunmuyorum.size cok.uzuldum acikcasi ama.cok ilginc ve celiskili. :44:
Çok tuhaf geliyor sizi de anlıyorum ama üzgünüm ki ister inanın ister inanmayın böyle aileler ve böyle hayatlar var.
Böyle bi yaşamım olmasını ben seçmedim sonuçta.
Beni ailem 4. sınıfa kadar okuttu (sırf başkalarına hava atabilmek için. Babam yıllar sonra bana teyzemin çocuğu da benimle aynı okula başlamış olmasaydı asla göndermeyeceğine, o okuttuğu paranın da haram zıkkım olmasını söylemişti.) sonra ben Türkiye' nin en iyi okullarından birinde hep başarı burslu okudum.
Şu anda üniversitedeyim ve yine üstün başarı burslu okuyorum. Yani ailem değil, üniversitem okumam için fon sağlıyor bana.
Kardeşimin eğitiminin umurlarında olduğunu düşünmüyorum. Kardeşim tekne kazıntısı olarak tabir edebileceğimiz bir bebek ve asla istemedi babam onu. Ayrıca her fırsatta benim 'böyle' olmamın (yani ayaklarım sağlam basıyor. Ona minnet etmiyorum diye) okuduğum okulun etkisi olduğunu ve kardeşimi okutacak tek kuruş para vermeyeceğini söyler. Bendeki 'hatayı' onda yapmayacakmış.