Merhaba arkadaşlar.. 35 yaşındayım,18 yıllık evliyim 17,10 ve 8 yaşında 3 kızım var.. Severek küçük yaşta bir evlilik yaptım çok yanlış bir seçim yaptım.. Yıllar öyle böyle geçti ben küçüktüm, ne derse yapıyor alttan alıp idare ediyordum sevgiden gözüm birşey görmüyordu..
3. Çocuktan sonra bişeyler ters gitmeye başladı , kızımın topuk kanı aldırıp eve döndüğümde ben apartmana giderken , eşim apartmanın önünde çalıştığı yerin karşısında bir kadın ile konuşmaya ve kadına aramıyorum diye unuttum sanma falan diye konuşmaya başladı ben sorduğumda ise iş arkadaşı vs diye beni ikna etti yada ben ikna olmak istedim.
Lohusaydım kadın beni aradı konuştum ben onun ablası gibiyim falan filan derken o olay öyle kaldı..
Aradan 1 yıl geçti bir gün eşim çocuklar annem araçla gezmeden gelirken bir kadın beni aradı.. Ahmet yanında mı ben onun sevgilisiyim 1 yıldır benimle konuşuyor dedi.. Ben arabadan indim çocukları anneme bırakıp.. Eşime bu kadının yanına gidiyoruz dedim tabi götüremedi beni yolun kenarında bıraktı gitti..
ilk kez aldatılmak acısını tam anlamı ile o gün yaşadım.. Sudan çıkmış balık gibi neye uğradığımı şaşırdım.. Ağlamalar bunalımlar derken yine bi şekilde benden hoşlanıyordu bana iftira atıyor vs. diye beni ikna etti.. İkna olmadım aslında inanmış gibi yaptım çocuklar çok küçüktü cesaret edemedim..
Sonra aradan 2 yıl falan geçti pandemi zamanları her ne kadar kendimi kandırsam da artık şüphe ile yaşıyordum.. Eşimin bir ara gece dışarı çıkmaları yüzünden takip etmeye başladım.. Bir delil olursa bende ikna olurum bu kez yaparım dedim ses kayıt cihazı aldım eve koydum ve bir kadınla konuşmasını yakaladım yine çalıştığı yerden bir müşteri..
Sonra telefonda mesajlarını arama dökümlerini vs derken kadını aradım buldum.. Kadın ona eşimle aramız kötü dediğini belli bir suredir ilişkisi olduğunu söyledi ona da yalanlar söylemiş aramız kötü diye anlatmış..
Sonra ben evden ayrıldım ailemin yanına gittim.. Hayatımın en zor dönemleri idi çok üzüldüm ağladım ve malesef ki çocuklarla beni tehdit edince ben eve geri döndüm... O zamanlar bana çok demiştiniz yüz göz olma ayrılmayacaksan diye dinlemedim ve ne kadar doğru söylediğinizi anladım..
Yıllar geçtikçe arsızlık, yüzsüzlüğü daha ele aldı çünkü devam ederken ona inandığımı hissettirerek devam ettim içim acısa da.. Hiç bir zaman evet seni aldattım demedi hep inkar etti bende dik bir duruş sağlayarak boşanacak gücü kendimde bulamadım.. Bu dik duramayış kendime olan güvenimi de çok zedeledi. Bana kızacaksınız biliyorum ama inanın yıllarca manipüle edildiğimi ben daha bu yıl farkettim..
Yıllarca psikolojik baskı yaşadığımı, beni manipüle ederek karar verme yetimi bile benden nasıl aldığını ve tam bir narsist olduğunu.. Eşim kıskanç, güven sorunu olan bi adamdı hep zaten.. Dışarı çıkmak, gezmem , arkadaş ortamım olması onu hep rahatsız etti.. Hep kısıtladı, hep engel oldu.. Şuraya gideceğim deyince gerek yok demek, şunu giyme, buraya gitme.. Telefonla arayıp kontrol etmek herşeyi haber vererek yapmamı istemek markete bile gitsem..
Tabi zaman geçtikçe ben olgunlaştıkça onu dinlememeye başladım.. Dışardan üniversite okudum , kurslara gittim spora başladım.. Geçmişi kısaca özet geçmek istedim bilmeniz için.. Yakın zamana gelecek olursak eğer.. 3 ay önce gerçekten çok yorgun olduğum hastaneden geldiğim bir gün beni yanına çağırdığı (cinsellik için) ben başım çok ağrıyor çok yoruldum dediğim için 3 aydır küsüz.. Zaten ayda bir kez yapıyormuşuz gibi bir tavır takınırdı bir kez yok desem..
Ben 3 çocuğun herşeyi ile ilgilenen, okul ders ev vs. derken insan olduğum için yorulabilirim dedim ama hiç anlamadı.. Evde ne yapıyorsunki, sen beni sevmiyorsun sen beni istemiyorsun demeye başladı yok öyle birşey desemde anlamadı... Gezmeye gittim evi temizle pissin dedi.. Çocuklar okula gitti yeni rahat etmiş kendime vakit ayırabilmişken o bundan hiç memnun olmadı..
Ehliyet aldım trafiğe aynı gün çıktım ondan bile çok mutlu olmadı belki de.. Neyse bu küs olduğu son 3 ayda gece eve gelmemeye başladı.. Bende ipler koptuğu için nereye giderse gitsin dedim ve bıraktım kendi haline.. Sabah geldi iş kıyafetlerini giydi ve çıktı işe gitti gunlerce bu böyle devam etti..
Çok ağladım üzüldüm düşündüm sonra dedim kim için ne için... Bu adamı affettin ona bu hakkı sen verdin diye kendime çok kızdım.. Bir gün yorgunum dedim diye konu büyüdü zaten herşeyi büyütüyordu.. Ona hayır denmeyecekti hiç ama kendisi telefonu eline alır mutfakta çay sigara film izlerdi bırak şu telefonu sohbet edelim derdim oralı olmazdı...
Beli ağrıyordu gitti çocukların yatağına yattı 2 yıldır o yatakta biz ayrı yatıyoruz bi sebep yok cinsel hayat var ama yataklar ayrı böyle bi saçmalık olurmu? Kaç kez uyardım ama çocuklarda o düzene alıştı eskiye dönmedi.. Ben hiç bi zaman mükemmel bir insan olduğumu iddaa etmedim bende insanım benimde kusurlarım olur dedim ama o hep kendini mükemmel gördü.. Ben yanlış olmasına rağmen hep çabaladım çocuklarım için.. Sonra eve gelmediği gecelerde taksiye gittiğini ek iş yaptığını söyledi inanmadım.. ama saldım ne halin varsa gör diye. Çünkü umrumda değilsin tavrı onu dahada delirtmişti ben çocuklarımla hayatıma devam ediyordum geziyordum o benim kahrolma mi istemişti çünkü..
Bu günlerden birinde sinirden gözü dönmüşken bana sevgilimin yanına gidiyorum dedi ben nereye diye sorunca.. sana nereye gideceğimi söylemek zorunda değilim ben dedi.. Sen beni ittin buna, senin yuzunden bu haldeyiz biz, kocamın gözü dışarda kalır demedin, ilgisizdin, beni sevmedin hep ailene değer verdin diye saçmaladı durdu.. Ailem zamanında ona çok değer verdiği için kötü oldular bir sebep yokken.. Bende ona ağzıma geleni saydım bunları söyleyince sevgilim var deyince.. Bundan sonra böyle çocuklar icin aynı evde boyle yaşayacağız dedi.. Kabul etmessen gider boşarsın dedi..
Ben hala bi insan nasıl bu kadar arzışlaşır diye düşünürken ortanca kızım 10 yaşındaki, babasını aradı bi akşam telefonu bi kadın açtı.. Anne telefonu bi kadın açtı deyince sonra hemen kapatmış.. Kim bu kadın diye sorunca kızım takside sarhoş bi kadındı demiş kizimada..( geceleri taksicilik yapıyor ya guya) Bunada inanmadım.. Ağzıma geleni saydım sana hıc bir zaman inanmadım dedim..Adam bana demekki yalancısın inanmadın ama rol yaptın bana dedi..Sen kadın değilsin kadın olsan bu halde olmazdık, sen salaksın, aptalsin her türlü hakareti etti..Ben kötü bir insan değildim ama evet aptaldım ona bunları yapmasına izin verdgiim için tam bir aptaldım.. Sevgilim var dedi ama sonrasında kivirdi.. Hiç aldatmamış ama aldatılmayi hakediyormuşum ben..
15 gun önce evde bana sarıldı ben direk uzaklaşıp gidince zoruna gitti.. Ben o yokmuş gibi hayatıma devam edince gezip tozup yiyip içince onun pesinde gezip koynuna girmeyince muhattap olmayınca hep delirdi ondan iyice zıvanadan cıktı. Bunuda yapmassin dediğim herşeyi yaptı.. Uzun suredir evde 2 yabancıyız..
En son konuşmamızda konuşuğ konuşup aynı yere geliyoruz artık bir sonuca varalım sen ne istiyorsun boşanmayı istiyorsan söyle gider atarız imzamızı dedim, bunu sen istiyorsun git aç davanı ben gelir imza atarım dedi.. Gidelim anlaşmalı boşanalım vs. yok neden boşanma işini bana atıyor kendi yapmıyor anlamıyorum.. Ben de boşanmayı düşünüyorum artık asla eskisi gibi idare ederek yürümez onu istemiyorum varlığını bile..
Ama neden neden boşanmak istediğimi söyleyemiyorum ben ne olur söyleyin.. Yıllarca manipüle edilişimden mi, kendisi tam bir narsist bu kadar mı etkisi altına aldı beni neden karar vermem bu kadar zor, neden kararımı bile söylemeye korkuyorum ben
şu anlattığımı başa biri bana anlatsa delirdin mi ayrıl boşan katlanma derdim..
Biliyorum hatalı benim bir çok kişi söyleyecek bunu sizden istediğim içinden çıkamadığım çıkmazda bana sözlerinizle de olsa destek olmanız.. Ben güçlü şekilde karar verip bunu uygulamak, hayatıma huzur içinde devam etmek istiyorum.. Boşanmak istediğimi söylemeye bile çekiniyorum.. Korkularım var o öfke kontrolü olmayan , dengesiz bir insan.. Sanki hep bir sorun çıkarak, kötü şeyler olacak gibi hissediyorum bu hislerime engel olamıyorum..
Belki tek başına sorumluluk almaktan da korkuyorum.. Ortanca kızım tam ergenlik çağında hiç söz dinlemiyor asi bir çocuk, halbuki herşeyi ben tek yapıyorum zaten ama düşünmeden duramıyorum.. Ya çocuklarıma yetemezsem, düzgün yetiştiremezsem diye.. O kadar vuruldum ki anneliğimden , kadınlığından hiç birini beceremediğim o kadar söyledi ki bana beni kendimle şüpheye düşürdü.. Olmayan şeye bile acaba dedim bende de bir sıkıntı varmı diye sordum kendime
Büyük kızım uzun süredir boşanmamı istiyor bunun onu mutlu edeceğini söylüyor, 10 yaşında olan kızım ilk boşanma sözünü duyunca ağlamıştı ama artık o bile herşeyin farkındaki babamdan boşan zaten birbirinizi sevmiyorsunuz siz diyor.. Babasına öyle düşkün bir çocuktu ki, son zamanlarda uzaklaştı.. Söylemesekte duydu, gördü, şahit oldu
Ben çocuklarıma sevginin böyle birşey olduğunu, birinin her saygısızlığına katlanılması gerektiğini öğretmek istemiyorum çok üzülüyorum bunu düşündükçe.. Çalışmıyorum, iş bulsam asgari ücret ile anca, ailemin yanına gitmek istemiyorum (aynı mahalledeyiz evleri küçük) çocukların düzenini bozmak istemiyorum.. Eski kiracıyım 15 bin kiram. Nafaka ile birlikte yapabilirmiyim geçinebilirmiyim. Ailem boşanma konusunda bana destek olur..
Eşim yıllarca her konuda benim hatalı suçlu olduğumu söyleyerek herşeyin yükünü bana yükledi.. Kendinde hiç hata görmedi.. Her şey hep benim yüzümden oldu halbuki ben kimseyle olumsuzluk yaşamayan uyumlu bir insan oldum, kin tutmadım.. Yıllarca evden çalışarak para kazandım biriktirdim malesef birikimi biliyordu onunla dükkan açtı dükkanı batırdı bir kez sağol senin sayende demedi.. Onun kazandığı para 3 çocukla ancak geçinmemize yetti.. Onun bu yaptıklarından sonra yaklaşık 5 yıldır gizlice altın yapıp kenara atıyordum kuruş kuruş biriktirerek.. Araba almak istiyordum kendime sadece o birikimim var yaklaşık 700 bin civarında.. Son kavgamızda kolumdaki 3 adet bileziği bile almak istedi haketmiyormusum onda kalacakmış.. Bende 2 tanesini verdim olay çıkmasın diye 1 tanesini aldim koltuk takimi alacağım dedim evdeki cok eskidi o yiyecegine ben yiyeyim diyerek gittim koltuk takımı siparis ettim..
Ne olur bana boşanmaya adım atmak için bir şeyler söyleyin neden benim bu korkularım , neden aşamıyorum, neden karar veremiyorum
