-
Merhaba, Kadınlar Kulübü'ne ÜCRETSİZ üye olarak yorumlar ile katkıda bulunabilir veya aklınıza takılan soruları sorabilirsiniz.
Amh düşüklüğü
- Konu Sahibi smyye2534
- Başlangıç Tarihi
-
- Etiketler
- @amh @aşılama @düşük amh
3 yıllık evliydim ve yaklaşık 1 yıldır korunmadan bebek istiyorduk. Bu süreçte Zeynep Kamil Kadın ve Çocuk Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi’ne gittim ve muayene oldum. Ultrasonda yumurta sayım az görününce AMH değerime bakıldı. İlk AMH değerim 0,26 çıktı. Diğer değerlerim (TSH, FSH) normaldi.
Doktorum, bu değerin çok düşük olduğunu söyleyerek daha fazla kendim denemememi ve direkt tüp bebek sürecine geçmem gerektiğini söyledi. Hatta bu kadar düşük bir değerle aşılama bile önerilmedi. Bu durum beni çok sarstı. Günlerce ağladım. Farklı doktorlara gittim, erken menopoza girebileceğimi söyleyenler oldu. Oysa evlendiğimden beri düzenli kontrollerimi yaptırıyordum ve bana hiçbir sorun olmadığı söylenmişti.
Bir süre bu durumu kabullenmekte zorlandım ama sonra bir karar verdim. Zaten ovülasyon takibi yapıyordum, bunu bir adım ileri taşıyıp ultrason eşliğinde takip etmeye başladım. Adetimden sonraki 13. gün genelde idrar testim pozitif oluyordu, ben de o günlerde gidip yumurtamın boyutunu ve durumunu kontrol ettiriyordum.
Aynı zamanda Instagram üzerinden bu alanda çalışan diyetisyen Handan Küçük Çakıroğlu ile görüşmeye başladım. Çok naif ve ilgili biriydi. Onunla birlikte laktozsuz ve glutensiz bir diyete başladık. Bu süreç 6 hafta sürdü, sonrasında normal beslenmeye döndük. Bu süreçte 5-6 kilo verdim ve takviyeler kullanmaya başladım.
Ağustos ayında klomen ve çatlatma iğnesi ile doğal yolla gebelik denedik ama olmadı. 3 ayın sonunda diyetisyenle yollarımızı ayırdık çünkü artık ne yapıp yapmam gerektiğini öğrenmiştim.
Ekim ayına geldiğimizde Marmara Üniversitesi Pendik Eğitim ve Araştırma Hastanesi’ne gittim. 3 aylık sürecimi anlattım ve tekrar değerlendirilmek istedim. Orada yapılan testte AMH değerim 1,38 çıktı. Ultrasonda görünen yumurta sayımda da ciddi bir artış vardı. Doktorum bu duruma çok şaşırdı ve ilk testin hatalı olabileceğini söyledi.
10 Kasım’da tekrar AMH istendi. Bu süreçte ultrasonda görünen yumurta sayım 2-3’lerden 7-8’lere çıkmıştı. Doktorum da bu değişime şaşkındı. Bu arada Marmara Üniversitesi’nde Suna Kabil Kucur hocamız sağ olsun, hem moral verdi hem çok samimi ve destekleyiciydi. Allah razı olsun.
Psikolojik olarak artık daha rahattım. Yeni AMH değerim bu sefer 1,0 çıktı. Yani değerlerim sabit değildi ama ultrasondaki görüntü umut vericiydi. Doktorum istersem direkt tüp bebeğe başlayabileceğimi söyledi çünkü bu değer sınırdaydı.
Ben ise önce aşılama denemek istediğimi söyledim ve tedaviye başladık. Bu süreçte eşimin değerlerinde hızlı sperm sayısının düşük olduğunu öğrendik. Üroloji doktoru da doğal yolla gebeliğin zor olabileceğini söyledi.
Artık kendimi her ihtimale hazırlamıştım. İki olumsuz aşılama denemesinin ardından Aralık ayına geldik…
Doktorum, bu değerin çok düşük olduğunu söyleyerek daha fazla kendim denemememi ve direkt tüp bebek sürecine geçmem gerektiğini söyledi. Hatta bu kadar düşük bir değerle aşılama bile önerilmedi. Bu durum beni çok sarstı. Günlerce ağladım. Farklı doktorlara gittim, erken menopoza girebileceğimi söyleyenler oldu. Oysa evlendiğimden beri düzenli kontrollerimi yaptırıyordum ve bana hiçbir sorun olmadığı söylenmişti.
Bir süre bu durumu kabullenmekte zorlandım ama sonra bir karar verdim. Zaten ovülasyon takibi yapıyordum, bunu bir adım ileri taşıyıp ultrason eşliğinde takip etmeye başladım. Adetimden sonraki 13. gün genelde idrar testim pozitif oluyordu, ben de o günlerde gidip yumurtamın boyutunu ve durumunu kontrol ettiriyordum.
Aynı zamanda Instagram üzerinden bu alanda çalışan diyetisyen Handan Küçük Çakıroğlu ile görüşmeye başladım. Çok naif ve ilgili biriydi. Onunla birlikte laktozsuz ve glutensiz bir diyete başladık. Bu süreç 6 hafta sürdü, sonrasında normal beslenmeye döndük. Bu süreçte 5-6 kilo verdim ve takviyeler kullanmaya başladım.
Ağustos ayında klomen ve çatlatma iğnesi ile doğal yolla gebelik denedik ama olmadı. 3 ayın sonunda diyetisyenle yollarımızı ayırdık çünkü artık ne yapıp yapmam gerektiğini öğrenmiştim.
Ekim ayına geldiğimizde Marmara Üniversitesi Pendik Eğitim ve Araştırma Hastanesi’ne gittim. 3 aylık sürecimi anlattım ve tekrar değerlendirilmek istedim. Orada yapılan testte AMH değerim 1,38 çıktı. Ultrasonda görünen yumurta sayımda da ciddi bir artış vardı. Doktorum bu duruma çok şaşırdı ve ilk testin hatalı olabileceğini söyledi.
10 Kasım’da tekrar AMH istendi. Bu süreçte ultrasonda görünen yumurta sayım 2-3’lerden 7-8’lere çıkmıştı. Doktorum da bu değişime şaşkındı. Bu arada Marmara Üniversitesi’nde Suna Kabil Kucur hocamız sağ olsun, hem moral verdi hem çok samimi ve destekleyiciydi. Allah razı olsun.
Psikolojik olarak artık daha rahattım. Yeni AMH değerim bu sefer 1,0 çıktı. Yani değerlerim sabit değildi ama ultrasondaki görüntü umut vericiydi. Doktorum istersem direkt tüp bebeğe başlayabileceğimi söyledi çünkü bu değer sınırdaydı.
Ben ise önce aşılama denemek istediğimi söyledim ve tedaviye başladık. Bu süreçte eşimin değerlerinde hızlı sperm sayısının düşük olduğunu öğrendik. Üroloji doktoru da doğal yolla gebeliğin zor olabileceğini söyledi.
Artık kendimi her ihtimale hazırlamıştım. İki olumsuz aşılama denemesinin ardından Aralık ayına geldik…
Aralık ayında adetimin 3. günü tüp bebek süreci için doktora gidecek ve tedaviye başlayacaktık. Ama 31 Aralık’ta, adetimin başladığı gün babamı kaybettim…
İnanılmaz derin bir acı içindeydim. Sanki tutunacak hiçbir şeyim kalmamış gibi hissediyordum. O süreçte bir bebeğe daha çok ihtiyacım varmış gibi hissettim. Dualarımda çok yalvardım… Belki de hayatımda hiç bu kadar çaresiz, hiç bu kadar içten istememiştim.
Eşimle birlikte süreci çok uzatmak istemedik ve Şubat ayında tedaviye devam etme kararı aldık. Ama öncesinde, her zaman erkenden test yapan ben, bu sefer hiçbir beklentiye girmeden bekledim. Ocak ayının sonunda adetim gecikince, yine umutsuzca bir test yaptım. Zaten vücudum da çok yorgundu, her şey üst üste gelmişti…
Testte o silik ikinci çizgiyi gördüğüm an şok oldum. Gerçekten inanamadım. Hemen gidip kan verdim. Beta değerim 166 çıktı. Bu benim ilk defa yaşadığım bir şeydi.
Tutacak mı, tutmayacak mı bilmiyordum… ama “olmuş” olmasına bile o kadar çok sevindim, o kadar şükrettim ki anlatamam.
Şimdi bebeğim 14 haftalık… İnşallah sağlıkla kucağıma almak nasip olur
Ben bu sitede, AMH değerimle ilgili çok umutsuz zamanlar geçirdim. O kadar çok hikâye okudum ki… ve içimden hep “Bir gün ben de burada kendi hikâyemi yazacağım” diyordum.
Belki birilerine yol olur, umut olur diye yazmak istedim.
Rabbim nasip etti ve oldu…
Ama ben de bu süreçte elimden gelen her şeyi yaptım, sonra tevekkül ettim.
Gerçekten anladım ki tevekkül her şeyden önemli.
Rabbim bana tutunacak, sevgimi aktaracağım bir bebek nasip etti…
Şimdi tek duam, sağlıkla dünyaya gelmesi.
İnşallah bu yazıyı okuyan birine umut olur, yol gösterir
İnanılmaz derin bir acı içindeydim. Sanki tutunacak hiçbir şeyim kalmamış gibi hissediyordum. O süreçte bir bebeğe daha çok ihtiyacım varmış gibi hissettim. Dualarımda çok yalvardım… Belki de hayatımda hiç bu kadar çaresiz, hiç bu kadar içten istememiştim.
Eşimle birlikte süreci çok uzatmak istemedik ve Şubat ayında tedaviye devam etme kararı aldık. Ama öncesinde, her zaman erkenden test yapan ben, bu sefer hiçbir beklentiye girmeden bekledim. Ocak ayının sonunda adetim gecikince, yine umutsuzca bir test yaptım. Zaten vücudum da çok yorgundu, her şey üst üste gelmişti…
Testte o silik ikinci çizgiyi gördüğüm an şok oldum. Gerçekten inanamadım. Hemen gidip kan verdim. Beta değerim 166 çıktı. Bu benim ilk defa yaşadığım bir şeydi.
Tutacak mı, tutmayacak mı bilmiyordum… ama “olmuş” olmasına bile o kadar çok sevindim, o kadar şükrettim ki anlatamam.
Şimdi bebeğim 14 haftalık… İnşallah sağlıkla kucağıma almak nasip olur
Ben bu sitede, AMH değerimle ilgili çok umutsuz zamanlar geçirdim. O kadar çok hikâye okudum ki… ve içimden hep “Bir gün ben de burada kendi hikâyemi yazacağım” diyordum.
Belki birilerine yol olur, umut olur diye yazmak istedim.
Rabbim nasip etti ve oldu…
Ama ben de bu süreçte elimden gelen her şeyi yaptım, sonra tevekkül ettim.
Gerçekten anladım ki tevekkül her şeyden önemli.
Rabbim bana tutunacak, sevgimi aktaracağım bir bebek nasip etti…
Şimdi tek duam, sağlıkla dünyaya gelmesi.
İnşallah bu yazıyı okuyan birine umut olur, yol gösterir
- Katılım
- 25 Ağustos 2023
- Mesajlar
- 381
- Emoji Skoru
- 163
- Puanlar
- 33
- Yaş
- 40
Amin insallah allahim hepmize nasip etsin inşallah cok sevindim senin adina gözlerim dolduAralık ayında adetimin 3. günü tüp bebek süreci için doktora gidecek ve tedaviye başlayacaktık. Ama 31 Aralık’ta, adetimin başladığı gün babamı kaybettim…
İnanılmaz derin bir acı içindeydim. Sanki tutunacak hiçbir şeyim kalmamış gibi hissediyordum. O süreçte bir bebeğe daha çok ihtiyacım varmış gibi hissettim. Dualarımda çok yalvardım… Belki de hayatımda hiç bu kadar çaresiz, hiç bu kadar içten istememiştim.
Eşimle birlikte süreci çok uzatmak istemedik ve Şubat ayında tedaviye devam etme kararı aldık. Ama öncesinde, her zaman erkenden test yapan ben, bu sefer hiçbir beklentiye girmeden bekledim. Ocak ayının sonunda adetim gecikince, yine umutsuzca bir test yaptım. Zaten vücudum da çok yorgundu, her şey üst üste gelmişti…
Testte o silik ikinci çizgiyi gördüğüm an şok oldum. Gerçekten inanamadım. Hemen gidip kan verdim. Beta değerim 166 çıktı. Bu benim ilk defa yaşadığım bir şeydi.
Tutacak mı, tutmayacak mı bilmiyordum… ama “olmuş” olmasına bile o kadar çok sevindim, o kadar şükrettim ki anlatamam.
Şimdi bebeğim 14 haftalık… İnşallah sağlıkla kucağıma almak nasip olur
Ben bu sitede, AMH değerimle ilgili çok umutsuz zamanlar geçirdim. O kadar çok hikâye okudum ki… ve içimden hep “Bir gün ben de burada kendi hikâyemi yazacağım” diyordum.
Belki birilerine yol olur, umut olur diye yazmak istedim.
Rabbim nasip etti ve oldu…
Ama ben de bu süreçte elimden gelen her şeyi yaptım, sonra tevekkül ettim.
Gerçekten anladım ki tevekkül her şeyden önemli.
Rabbim bana tutunacak, sevgimi aktaracağım bir bebek nasip etti…
Şimdi tek duam, sağlıkla dünyaya gelmesi.
İnşallah bu yazıyı okuyan birine umut olur, yol gösterir
Gözlerim doldu
zorlu bir süreç olmuş ama ne güzel nasip etmiş rabbim .. bizlere de dua eder misiniz 
gözlerim dolduuuu
zorlu bir süreç olmuş ama ne güzel nasip etmiş rabbim .. bizlere de dua eder misiniz 
Gözünüz aydın ve başınız sağ olsun... Umarım sağlıkla alırsınız bebeğinizi kucağınıza. Ne kadar güzel yazmışsınız hem süreci hem duygularınızı.Aralık ayında adetimin 3. günü tüp bebek süreci için doktora gidecek ve tedaviye başlayacaktık. Ama 31 Aralık’ta, adetimin başladığı gün babamı kaybettim…
İnanılmaz derin bir acı içindeydim. Sanki tutunacak hiçbir şeyim kalmamış gibi hissediyordum. O süreçte bir bebeğe daha çok ihtiyacım varmış gibi hissettim. Dualarımda çok yalvardım… Belki de hayatımda hiç bu kadar çaresiz, hiç bu kadar içten istememiştim.
Eşimle birlikte süreci çok uzatmak istemedik ve Şubat ayında tedaviye devam etme kararı aldık. Ama öncesinde, her zaman erkenden test yapan ben, bu sefer hiçbir beklentiye girmeden bekledim. Ocak ayının sonunda adetim gecikince, yine umutsuzca bir test yaptım. Zaten vücudum da çok yorgundu, her şey üst üste gelmişti…
Testte o silik ikinci çizgiyi gördüğüm an şok oldum. Gerçekten inanamadım. Hemen gidip kan verdim. Beta değerim 166 çıktı. Bu benim ilk defa yaşadığım bir şeydi.
Tutacak mı, tutmayacak mı bilmiyordum… ama “olmuş” olmasına bile o kadar çok sevindim, o kadar şükrettim ki anlatamam.
Şimdi bebeğim 14 haftalık… İnşallah sağlıkla kucağıma almak nasip olur
Ben bu sitede, AMH değerimle ilgili çok umutsuz zamanlar geçirdim. O kadar çok hikâye okudum ki… ve içimden hep “Bir gün ben de burada kendi hikâyemi yazacağım” diyordum.
Belki birilerine yol olur, umut olur diye yazmak istedim.
Rabbim nasip etti ve oldu…
Ama ben de bu süreçte elimden gelen her şeyi yaptım, sonra tevekkül ettim.
Gerçekten anladım ki tevekkül her şeyden önemli.
Rabbim bana tutunacak, sevgimi aktaracağım bir bebek nasip etti…
Şimdi tek duam, sağlıkla dünyaya gelmesi.
İnşallah bu yazıyı okuyan birine umut olur, yol gösterir
Bu süreçte eşiniz için herhangi bir tedavi uygulandı mı ya da takviye kullandınız mı?
Bu arada 3 ay diyetisyenle çalışırken ve sonrasında nasıl beslendiniz?Aralık ayında adetimin 3. günü tüp bebek süreci için doktora gidecek ve tedaviye başlayacaktık. Ama 31 Aralık’ta, adetimin başladığı gün babamı kaybettim…
İnanılmaz derin bir acı içindeydim. Sanki tutunacak hiçbir şeyim kalmamış gibi hissediyordum. O süreçte bir bebeğe daha çok ihtiyacım varmış gibi hissettim. Dualarımda çok yalvardım… Belki de hayatımda hiç bu kadar çaresiz, hiç bu kadar içten istememiştim.
Eşimle birlikte süreci çok uzatmak istemedik ve Şubat ayında tedaviye devam etme kararı aldık. Ama öncesinde, her zaman erkenden test yapan ben, bu sefer hiçbir beklentiye girmeden bekledim. Ocak ayının sonunda adetim gecikince, yine umutsuzca bir test yaptım. Zaten vücudum da çok yorgundu, her şey üst üste gelmişti…
Testte o silik ikinci çizgiyi gördüğüm an şok oldum. Gerçekten inanamadım. Hemen gidip kan verdim. Beta değerim 166 çıktı. Bu benim ilk defa yaşadığım bir şeydi.
Tutacak mı, tutmayacak mı bilmiyordum… ama “olmuş” olmasına bile o kadar çok sevindim, o kadar şükrettim ki anlatamam.
Şimdi bebeğim 14 haftalık… İnşallah sağlıkla kucağıma almak nasip olur
Ben bu sitede, AMH değerimle ilgili çok umutsuz zamanlar geçirdim. O kadar çok hikâye okudum ki… ve içimden hep “Bir gün ben de burada kendi hikâyemi yazacağım” diyordum.
Belki birilerine yol olur, umut olur diye yazmak istedim.
Rabbim nasip etti ve oldu…
Ama ben de bu süreçte elimden gelen her şeyi yaptım, sonra tevekkül ettim.
Gerçekten anladım ki tevekkül her şeyden önemli.
Rabbim bana tutunacak, sevgimi aktaracağım bir bebek nasip etti…
Şimdi tek duam, sağlıkla dünyaya gelmesi.
İnşallah bu yazıyı okuyan birine umut olur, yol gösterir
Sonrasında da paketli gıdadan uzak durmaya çalıştım . Şekeri azalttım . Ancak aşılama sürecinde ilaçlardan dolayı yine kilo aldım .
Çok sevindim cinsiyeti belli mi :)
Rabbim sizin de bebeğinizin de yolunu izini açık etsinÇok duygulandım. Babanınızın da mekanı cennet olsun
Gözlerim doldu
gözlerim dolduuuu
Tabiki Rabbim isteyen herkese kolaylıkla nasip etsin inşallahRabbim sizin de bebeğinizin de yolunu izini açık etsin
- Katılım
- 4 Eylül 2025
- Mesajlar
- 1.321
- Emoji Skoru
- 1.568
- Puanlar
- 48
- Yaş
- 39
Tam da bugün tahlil sonucumla sarsılmışken bu yazıyı görmem … sağlıkla kucağınıza alın inşallahAralık ayında adetimin 3. günü tüp bebek süreci için doktora gidecek ve tedaviye başlayacaktık. Ama 31 Aralık’ta, adetimin başladığı gün babamı kaybettim…
İnanılmaz derin bir acı içindeydim. Sanki tutunacak hiçbir şeyim kalmamış gibi hissediyordum. O süreçte bir bebeğe daha çok ihtiyacım varmış gibi hissettim. Dualarımda çok yalvardım… Belki de hayatımda hiç bu kadar çaresiz, hiç bu kadar içten istememiştim.
Eşimle birlikte süreci çok uzatmak istemedik ve Şubat ayında tedaviye devam etme kararı aldık. Ama öncesinde, her zaman erkenden test yapan ben, bu sefer hiçbir beklentiye girmeden bekledim. Ocak ayının sonunda adetim gecikince, yine umutsuzca bir test yaptım. Zaten vücudum da çok yorgundu, her şey üst üste gelmişti…
Testte o silik ikinci çizgiyi gördüğüm an şok oldum. Gerçekten inanamadım. Hemen gidip kan verdim. Beta değerim 166 çıktı. Bu benim ilk defa yaşadığım bir şeydi.
Tutacak mı, tutmayacak mı bilmiyordum… ama “olmuş” olmasına bile o kadar çok sevindim, o kadar şükrettim ki anlatamam.
Şimdi bebeğim 14 haftalık… İnşallah sağlıkla kucağıma almak nasip olur
Ben bu sitede, AMH değerimle ilgili çok umutsuz zamanlar geçirdim. O kadar çok hikâye okudum ki… ve içimden hep “Bir gün ben de burada kendi hikâyemi yazacağım” diyordum.
Belki birilerine yol olur, umut olur diye yazmak istedim.
Rabbim nasip etti ve oldu…
Ama ben de bu süreçte elimden gelen her şeyi yaptım, sonra tevekkül ettim.
Gerçekten anladım ki tevekkül her şeyden önemli.
Rabbim bana tutunacak, sevgimi aktaracağım bir bebek nasip etti…
Şimdi tek duam, sağlıkla dünyaya gelmesi.
İnşallah bu yazıyı okuyan birine umut olur, yol gösterir
Amin saolun, ben bu sayfada bir umut için günlerimi harcamıştım. İnsan benzer hikayeler ile rahatlıyor
- Katılım
- 4 Eylül 2025
- Mesajlar
- 1.321
- Emoji Skoru
- 1.568
- Puanlar
- 48
- Yaş
- 39
Aynen öyle. İnsan yalnız olmadığını bilmek istiyor
Ben de 2 yıl önce Amh değerimin 0.49 olduğunu öğrendim. O zamanlar çocuk planımız yoktu. Ardından geçen yaz 0.38’e indiğini öğrendim. Aynı doktora gitmiştim, aynı karamsarlıkla yaklaşınca doktorumu değiştirdim. Bu arada iş temposundan hayatım çok düzensizdi. Yediklerime, uyku düzenime dikkat etmeye ve takviyelere başladım. Bu ay 0.77’ye çıktığını öğrendim.
Benim eşimde de sayı fazla ama ileri hız sorunu var o da aynı takviyeden kullanıyor. Biz de aşılama planlıyoruz bu ay. Yazdıklarınız gerçekten umut oldu. Teşekkür ederim
- Katılım
- 4 Kasım 2017
- Mesajlar
- 2.271
- Emoji Skoru
- 658
- Puanlar
- 123
- Yaş
- 35
Merhaba eşinizin hızı kaçtı acaba ? Benim Amh sizden de düşük artık ilaçla adet olmaya başladım hala da çabalıyorum bu arada bende sizin diyetisyenle geçen sene 3 ay çalıştım çok tatlı bi bayan memnunda kaldım o dönem çok net yumurtlama oldu ama gebelik olmadı artık kendim beslenmeye devam ediyorum sizin ultrasonda kaç yumurta görünüyordu
- Katılım
- 4 Kasım 2017
- Mesajlar
- 2.271
- Emoji Skoru
- 658
- Puanlar
- 123
- Yaş
- 35
Hiç mi şekerli gıda yemediniz acaba ? Mesela haftada 1 filan bozdunuz mu diyeti
