50 nin ustune 24 yas da koyma yuregime inecektiben 50 olunca, o 64 olacak 74 degil:)
dusunuyorum ben de ilerisini, hem de 3 senedir... dusundugum icin belki dedim vazgecebilirim.. ama kiyamadim yasadigimiz guzellige.. herkesle boyle bi uyum yakalanamz heralde.. baska birine bakamiyorum bile.. dusunemiyorum kendimi bi baskasiyla.. bundan once kendi yas grubumdan da sevgililerim oldu ama kendimi hic bu kadar guvende hic bu kadar huzurlu hissedemedim.. en onemlisi bu kadar karsilikli fedakarlik olmadi. ona karsi cok sabirliyim.. o da bana karsi.. yandim ben.. benim de kaderim boyleymis demek ki diyorum..
mutluluk denen şey bazen insanların karşısına bir kez çıkar aşk konusunda... Eğer şansını iyi değerlendıremezse bir ömür bunun pişmanlığını yaşar , olmak istemediği bir tablonun içinde bulur kendini insan...O insana gözün kapalı güvenecek kadar cok seviyorsan bunun için elinden geleni yapmalısın bence..Benim de sevgilimle aramda 10 yaş var çok da mutluyuz Allah bozmasın.. Çok yakın bi zamanda evlenicez Allah kısmet ederse..Ve aşkın kaldıramayacağı engelin olmadığına inananlardanım..Kim ne der ne söyler ne düşünür boşver bunları! Sen ne hissediyosun önemli olan bu... Yaşıtın biriyle evlenipte seni belki de onun gibi asla anlamayacak biriyle birlikte olsan daha mı ıyı olacak yani! Umarım senin için en doğru kararı verirsin ablacım..
zorluluk hep daha cazip , çekici gelir ... ama sonuçlarını iyi ölçüp tartmak lazım ki çoğu zaman yapamaz insan ... ama çok çok iyi düşün herkesin yerini ...
Merhaba herkese.. Annemle cok yakinizdir. Ben ona hayatimdaki herseyi anlatirim.. Ama 3 senedir erkek arkadasimdan ona bahsedemiyorum. Bundan oncekileri de soylerdim, hep anlatirdim. Hatta erkek arkadasim oldugunu ogrendiginde kendisini iyi hissediyordu. Cunku ben ailemden ayri baska bir sehirde yasiyorum neredeyse 10 yildir. (ogrencilik sonra is hayati vs. nedeniyle. )En azindan basina bir sey geldiginde kosturacak biri var aklim sende o kadar cok kalmiyor derdi. simdikini anlatamama sebeplerime gelince.. en onemlisi uzaktan akrabayiz ama 4 sene once tanistik. aramizda 14 yas fark var.. ben 27 o 41 yasinda.. annem daha once aramizda birseyler oldugunu hissetti bana sordu. ben de yok dedim. o da buna onay vermeyecegini soyledi. ama ben artik bunu ondan saklamak istemiyorum.. ne yapacagimi da bilmiyorum.. bu zamana kadar ben de bunlari dusundum.. annemin onay vermemesini de o yuzden anliyorum. ben de onay vermiyordum ben de istemiyordum. ama asik olduk. Ondan baskasina bakamiyorum, dusunemiyorum. bir de hersey yolunda... anlasiyoruz mutluyuz.. napiyim biraz daha bekliyeyim mi? yoksa simdi yanindayken anlatayim mi?
Merhaba herkese.. Annemle cok yakinizdir. Ben ona hayatimdaki herseyi anlatirim.. Ama 3 senedir erkek arkadasimdan ona bahsedemiyorum. Bundan oncekileri de soylerdim, hep anlatirdim. Hatta erkek arkadasim oldugunu ogrendiginde kendisini iyi hissediyordu. Cunku ben ailemden ayri baska bir sehirde yasiyorum neredeyse 10 yildir. (ogrencilik sonra is hayati vs. nedeniyle. )En azindan basina bir sey geldiginde kosturacak biri var aklim sende o kadar cok kalmiyor derdi. simdikini anlatamama sebeplerime gelince.. en onemlisi uzaktan akrabayiz ama 4 sene once tanistik. aramizda 14 yas fark var.. ben 27 o 41 yasinda.. annem daha once aramizda birseyler oldugunu hissetti bana sordu. ben de yok dedim. o da buna onay vermeyecegini soyledi. ama ben artik bunu ondan saklamak istemiyorum.. ne yapacagimi da bilmiyorum.. bu zamana kadar ben de bunlari dusundum.. annemin onay vermemesini de o yuzden anliyorum. ben de onay vermiyordum ben de istemiyordum. ama asik olduk. Ondan baskasina bakamiyorum, dusunemiyorum. bir de hersey yolunda... anlasiyoruz mutluyuz.. napiyim biraz daha bekliyeyim mi? yoksa simdi yanindayken anlatayim mi?