Hep annenizin aramasını beklemeniz bence yanlış. Ben kendimi bildim bileli ben annemi ararım. Hem hergün konuşacaksınız diye bir kural da yok, şartlara göre davranılır (ben annemi hergün aramaya çalışırım ). Ayrıca yaşınız da çok küçük sayılmaz, saydığınız işleri siz de yapabilirsiniz. Annem beni 1997 de memlekette bırakıp istanbula geldiğinde( 2 buçuk ay kalmıştı, keyfi değil zorunluydu) ben daha 12 yaşındaydım. Hem kardeşime baktım hem de babama. Bence müsade edin anneniz de dinlensin. Kimbilir 4 çocuğu büyütürken ne kadar da çok yorulmuştur. Canınızı sıkmayın ve annenize kavuşacağınız günü düşünün. İş falan bunlar yapılır sıkıntı değil, Allah anneleri başımızdan eksik etmesin.