Ben anneme çocukluğumdan beri yaranamadım hayatımı mahvetti ona yaptığı yalnışları söylüyorum asla kabul etmiyor 23 yaşındayım istediğimi giyemiyorum pantolon ve tişört giysem bile saçma sapan iğneleyici şeyler söylüyor yada saçma bakışlar atıyor oje sürmem bile yasak wp profil resmime bile karışıyor herkese resmimi gösteriyorum sorun varmı diye herkes çok güzel çıktığımı sorun olmadığını söylüyor ama anneme göre sorun var ve resimde hiçbirşey yok saçımı bir kere sarıya boyattım kriz geçirip bana hakaret etti ağladı oysaki saç benim saçım kötü bir renkte yapmadım ombre yaptırmıştım üniversite kazandım kazandığım gün çok uzak diye beni ağlattı babam olmasaydı beni okutmazdı asla kyk dan kredi aldım 20 bin tl çok büyük bir para değil üniveriste 1. Sınıftan beri bunu söyleyip durdu 20 bin tl borcun var diye babam üniversite okurken bana para gönderdiğine annem bana sen kötü yola düşme diye gönderiyor derdi üniveraitedeyken hep bana eve gelme derdi eve gidince biz seni çağırmadık derdi sınava hazırlandığım sene pandemiydi hep evdeydim ve yaptığı yemeklerden bana vermezdi benim yaptığım yemeği yeme derdi o kadar korkunç birisi ki anlatsam heralde roman olur babam beni dershaneye yazdırdı abimi dolduruşa getirdi onu dershanye gönderdi seni göndermedi diye sanki abimle annem cephe yapmışta ben onlara karşı savaşıyor gibiydim arkadaşıma hediye aldım örgü kazak yani hiçbir dekoltesi yok asla hatta aldığım kazağı kapalı kızlar giyiyor ona bile karışıp bu açık dedi inanilmaz yobaz biri benden izinsiz odama girip kendince açık bulduğu beğenmediği kıyafetleri çöpe atmış normal anneler sürekli kızlarını babalarına karşı korur benim annem babamı bana karşı açık giyiniyor diye dolduruyordu çarşaf giysemde ama annem onada bir kusur bulurdu herkesin yanında o kadar iyi anneymiş gibi davranıyorki onu görseniz bana inanmazsınız yani ne zaman kavga etsek gelip bana herkes benide biliyor senide biliyor deyip duruyor sanki suçlu benmişim gibi kendimi o kadar kötü hissettiriyorki bütün sorunlar bendeymiş gibi lise 2 ye giderken ne zaman ağladığımda bana hep ne ektiysen onu biçiyorsun derdi 15 16 yaşında küçücük çocukken ne ekmişim asla anlamadım sürekli evde beni yük olarak görüyordu bana seni alan geri getirir bende seni almam diyordu annem için en önemli şey temizlik yapmak yemek yapmak insanlardaki merahamete eğitime iyi kalbe asla bakmaz güzel temizlik yemek yapıp ev işi yapıyorsa annemin gözünde en iyisi oydu hasta olduğunda sürekli beni suçlardı senin yüzünden diye dışarıya arkadaşlarımla çıksam saat öğlen 3 te bana mesaj atardı küfürlü şekilde eve gel artık diye dışarı çıkmadığım zamanlar a sosyal damgası yapardı bana dışarı çıktığımdada rahat vermezdi kıyafetimi makyajımı herşeyimi eleştirirdi bana annemle babam istediği küfürü edebilirdi istediği hakareti ama ben edemezdim bunlarla ilgili tepki gösterdiğmde bile bana çok iyi aile olduklarını söyleyip duruyorlar ve bana senin ergenliğin bitmedi deyip duruyorlar bir kere 7. Sınıfa gidiyordum ve arkadaşımla ödev yaptık o zaman defterlerim arkadaşımda kaldı okul çıkışı defterimi almak için onların evlerine gittim sadece site girişinden defterimi alıp eve gittim eve gittüğimde babam bana şiddet uyguladı yıllar sonra bunu anneme söyledim bana dediki o zaman baban seni dövmeseydi herkesin evine girer çıkardın


bir kerede ramazan ayında annem beni sahura kaldırmış duymadım sabah olunca aa beni niye kaldırmadın diye sordum kaldırdım duymadın dedi sonra ertesi sahur saçımdan çekerek beni sahura kaldırdı şaka manasında çekmedi tek sebep ben sahura kaldırmadın dedim diye istiyorlarki bana her türlü hakareti etsinler ben sesimi çıkarmayayım anneme rahatsız olduğum hareketini söyledim bir kez aradan biraz zaman geçtikten sonra gözümün içine baka baka inat olsun diye rahatsız olduğum hareketi yapıp gülüyordu deprem zamanı evimize kıyafet almaya gelmiştik ben boğazlı bir body giydim ve onun üstüne kalın kışlık bir kazak giydim o zaman kazağım göbek üstü diye ki asla değildi zaten altımda boğazlı body vardı babama söyleyip bana şiddet uygulattı kazak herkesin giydiği normal kalın kışlık bir kazaktı yani altına boğazlı body giymitim açık hiçbiryeri yoktu sonra babam bana küfür etti bende ona sen pisliksin dedim aradan zaman geçti annem babamın bana ettiği oç küfürünü sorun etmedi benim babama pislik dememi sorun etti nasıl babana böyle dersin diye babamın bana ettiği küfür konuşulmadı hiç

bu konuda bile suçlu ben oldum bir kere eve misafir geldi kolonya dökmeyi unuttum diye herkesin içibde baba tokat attı babam annemle aramı düzeltmeye çalıştım bir kere bana dediki böyle gelip ayağıma yalvarıyorsun ya çok hoşuma gidiyor diye babam bana aylık 200 tl gibi komik bir harçlık verse bile annemin gözüne geliyor o günü zehir ediyor 3 yıldır kendime tek kiyafet bile almadım ama annem gelip diyorki yediğin önünde yemediğin arkanda


ayda yılda bir kez dışarıya kahve içmeye çıkıyorum bana diyorki benim paramla kahvemi içiyorsun anneme karşı içimde hiç sevgi yok sadece ona üzülüyorum annemle bağımı tamamen koparmak istiyorum artık psikolojik olarak bana zarar veriyor çok denedim asla düzelmiyor ve annemle babama göre çok iyi anne babalar onlarda hiçbir sorun yok sorun hep bende beni okuttu diye ki zaten beni dünyaya getirdi ben kendi isteğimle gelmedim okula göndermek zorunda bunu bile lutuf gibi bana söylüyorlar beni sadece üniversite okuttukları için çol mükemmel bir aile olduklarını düşünüyorlar bana yaptıklarını şiddet uyguladıklatını söylediğimde herkesin ailesinin böyle olduğunu söylüyorlar

ve sorunlu ben oluyorum yani normal insan gibi yaşamak istemek aileme göre ergenlik çocukluğuma dair iyi hiçbirşey hatırlamıyorum hep şiddetle nefretle hakaretle büyütüldüm annem babam vefat etse hiçbirşey hissetmeyecğimi düşünüyorum sevgi olarak hiçbirşey hissetmiyorum sadece üzülüyorum onlar için ailemi hayatımdan silmek istiyorum ama vicdan azabida duyuyorum nasıl bir yol izlemeliyim bu vicdan azabından nasıl kurtulurum kızlar çok denedim gerçekten annemle babam asla düzelmiyor