Esiniz acik sozlu biri mi ben ona gore yorum yapacağım Ruhay? Yani gerçekten bakamayip cocugu sefil edeceğini falan mi dusunuyor acaba? Yoksa baska bisey bulamadigi icin bunu mu bahane ediyor?Merhaba herkese.2023 te 45 yaşındayken evlendim.Evlendiğimiz ilk günden beri hiç korunmadık ama bir kez bile hamile kalmadım.Hsg çekildi bütün tahliller yapıldı.Eşimde sorun yok ama benim yumurtalar sanırım artık işkevini yapamıyor.Bir iki kez de tüp bebek denemesi yaptık yumurtalarım büyümedi.İlk başlarda bebek isteği bu kadar değildi ama farkettim ki zaman ilerledikçe anne olma isteği içimde gittikçe büyümeye başladı ve bir yangına dönüştü ve ben o yangını söndüremiyorum.48 oldum ama benim yaşlarımda annelik duygusunu tatmaya başlayan insanlar ı görüp duydukça da kahroluyorum.Yumurta donasyonunu araştırdım eşime de bahsettim.Sıcak bakmadığını söyledi.Ama eşimin öyle bir huyu var.Bir şeyi ilk teklif ettiğimde kafasına yatmaz yok falan der ama iki gün sonra sen istiyorsan olsun der.Bunun da öyle olacağını düşündüm ikna olur dedim .Bir konuşmamızda sen benim anne olma hakkımı elimden alıyorsun dedim.Tamam iyice bir araştır bakalım dedi.Ben de o hevesle Kıbrısta en iyi hastabelerden biriyle iletişim e geçtim.Dün hemşire aradı beni.O kadar olumlu ve güzel konuştu ki içim gitti.Çok ilgili davrandı ve çok kapsamlı bilgiler verdi.Telefonu kapatıp eşime anlattım sevinçle.Sen çocuk bakamazsın ben o işte yokum dedi.Duvara toslamış gibi beynimden vurulmuşa döndüm.Benden çok da güzel anne olacağını çok iyi biliyor.Ki kendisi de bakar adım gibi eminim.Dünden beri canım çok sıkkın konuşmaya çalışıyor ama hiç konuşasım gelmiyor.Maddi ve manevi hiçbir sorunumuz yok.Bir çocuğa krallar gibi bakarız.6000 bin euro istiyorlar tedavi için ekstralar hariç.Benim için rahatlıkla ödeyebileceğim bir fiyat.Ailem de destek oluyor.Donasyon tedavisini tek başıma karşılayacak gücüm var.Çalışıyorum çok şükür gayet te güzel maaşım var.Maaşım yetmese annem ben karşılarım diyor tedavini.Annemlere yakın bir yerde dayalı döşeli evim de var.Tek başıma zorlansam bile gider orda kalırız ilk zamanlar annemler destek olabilsin diye.Ki eşimin de maddi durumu çok iyi.Esirgemez parasını bundan da çok eminim.En ufak hasta olsam hemen özel hastaneye götürür koşturur yapar.Gel gelelim çocuk konusunda neden böyle yapıyor anlamış değilim.Geçen günkü konuşmamızda ben de istiyorum bir kızım olmasını.Arkadaşlarımın kızlarını gördükçe içim gidiyor diyor.Sorun ne dedim o zaman.Sen bakamazsın tek dediği bu.Yeğenlerim benim elimde büyüdü.Yengem bir yere gidecek olsa bana emanet ederdi.Dünya alem bakabiliyor ben mi bakamayacağım bir çocuğa.Aklıma çok farklı şeyler geliyor.Ya beni sevmediği için istemiyor ya da ilk evliliğinden olan oğlu istemiyor çocuk olmasını.Çünkü bir keresinde öyle bir şeyden bahsetmişti.
Eşim çok iyi biri.Evet hayatımı çok kolaylaştırdı.Tabiri caizse kraliçeler gibi yaşatıyor.Ama anne olma hakkımı elimden alması her şeyi silip süpürdü.Evlat sahibi olma imkanım varken bunun elimden alınması çok zoruma gidiyor.Tamam dese gidip tedavi olsam ve olumsuz sonuçlansa denedim olmadı derim kaderime razı olurum ama bu şekilde çok ağır geliyor bana ve boşanma düşüncesi aklımdan çıkmıyor artık.Taraflardan birinin çocuk istememesi boşanma sebebi bunu kendisi de çok iyi biliyor.Çocuğum olmuyorsa bu sebeple boşanılmaz tabiki.Ama imkan varken bu hakkın elimden alınması hak yemek olmuyor mu?Ekeştirmek için değil gerçekten yapıcı yorum yapacak arkadaşlar dan fikir almak istiyorum
Annem de öyle diyor.Öyle konuşmasına bakma ikna olur diyor.Güzel dileklerin için çok teşekkür ederim canımAllahım inşallah tez zamanda kucağını doldurmayı nasip etsın okuyunca benim bile kalbim kırıldı çok haklısın Allah eşinin de kalbini yumuşatsın kabul edeceğini düşünüyorum eşinin kalbimden öyle geçiyor o inadı kırılacak :)
rica ederim balım üzülme Allah kolaylaştıracaktır kalbim seninleAnnem de öyle diyor.Öyle konuşmasına bakma ikna olur diyor.Güzel dileklerin için çok teşekkür ederim canım
Eşim 58 yaşında.Aslında o da çok istiyor kız çocuğu özellikle.Nerde bir video görse bana atıyor.Evlatlık fikriine daha yakın.9 ay niye uğraşacaksın diyor ama ben o duyguyu tatmak istiyorum ve hakkım olduğunu düşünüyorum.Evlatlık ta sorun çıkıyor sonradan ayrıca.Eşinizin yaşı kaç ? Yaşı 50lerde falan ise o yaşlarda bir çocuğun bakımı zor olur diye düşünüyor olabilir. Çünkü 50 yaşında yeniden bir çocuğu olsa çocuk 10 yaşındayken adam 60 olacak. Çocuk için endişeleniyor olabilir. O yaşlarda doğum yapmak biraz riskli olabilir bunu düşünüyor da olabilir ki gayet yerinde kaygılar. Öte yandan kendisinin zaten bir çocuğu olduğu için tekrar bir çocuğa gerek duymuyor çünkü zaten tatmış bu duyguyu. Evlenmeden önce bu konuları konuşmamış mıydınız? Eğer çocuğunuz olmaz ise evlatlık edinmek de bir seçenek olabilir sizin için. Anlattıklarınıza göre bir çocuğun hayatını değiştirebilirsiniz.
Başka bir şey bulamadığı için tamamen bahane çok net.Esiniz acik sozlu biri mi ben ona gore yorum yapacağım Ruhay? Yani gerçekten bakamayip cocugu sefil edeceğini falan mi dusunuyor acaba? Yoksa baska bisey bulamadigi icin bunu mu bahane ediyor?
Sizin isteğinize saygı duymakla beraber 58 yaşında bir adamın tekrar baba olmak istemeyebileceğini de anlıyor ve hatta mantıklı buluyorum. Koruyucu aileliği ve evlatlık almayı hiç düşünmüyor musunuz?Eşim 58 yaşında.Aslında o da çok istiyor kız çocuğu özellikle.Nerde bir video görse bana atıyor.Evlatlık fikriine daha yakın.9 ay niye uğraşacaksın diyor ama ben o duyguyu tatmak istiyorum ve hakkım olduğunu düşünüyorum.Evlatlık ta sorun çıkıyor sonradan ayrıca.
Belki kızacaksin ama o çocuk doğana kadar adam 60 yaşında olacak, okula başlasa 70. Anne olmak hakkın evet ama çocuğa da yazık değil mi? Haha deden mi geldi diyecekler çocuğa okulda. Adam çocukla ne kadar ilgilenebilecek? Yok ben kendim yaparım adam olmasa da olur diyorsan o da bencillik geliyor bana.Eşim 58 yaşında.Aslında o da çok istiyor kız çocuğu özellikle.Nerde bir video görse bana atıyor.Evlatlık fikriine daha yakın.9 ay niye uğraşacaksın diyor ama ben o duyguyu tatmak istiyorum ve hakkım olduğunu düşünüyorum.Evlatlık ta sorun çıkıyor sonradan ayrıca.
Konuşmuştuk evlenmeden önce.Hatta şunu da çok iyi hatırlıyorum .Evlenmeden önce cinsellik yaşamak istemişti ben de ya hamile kalırsam demiştim saf saf sanki hemen olacakmış gibi.Manyak mısın demişti hamile kalsan hemen nikah kıyarızRuhay, dikkat edin Kuzey Kıbrıs'ta çok skandal ve dava konusu olay oldu. Açıp haberleri okuyun. Yumurtalar spermler elden ele dolaştı. Taşıyıcı annelik sperm yumurta donörlüğü serbest ama denetim eksikliği var. Aynı kişiden alınan yumurta sperm birden çok kişide kullanıldığı için biyolojik olarak kardeş çok çocuk var. Ya da siz aradığınız özelliklerde donör seçiyorsunuz ama o kişinin yumurtasını kullanmıyorlar gibi.
Eşinize gelince bir klasik yaşanıyor, zaten halihazırda çocuğu olan eşin şimdiki eşinden çocuk istememesini ilk kez görmüyoruz. Çocuk konusunu evlenmeden önce konuşmadınız mı? Çocuk istemem yaşım geçti diyip sonradan fikir mi değiştirdiniz? Belki de yaşınız nedeniyle evlendi, zaten çocuk istemez istese de olmaz dedi. Bunu konuşup açık dürüst cevabı almanız lazım.
hep kendi açınızdan düşünüyorsunuz, bakalım çocuk okula başladığında 65 yaşında babası, 55 yaşında annesinin olmasını isteyecek mi?Eşim 58 yaşında.Aslında o da çok istiyor kız çocuğu özellikle.Nerde bir video görse bana atıyor.Evlatlık fikriine daha yakın.9 ay niye uğraşacaksın diyor ama ben o duyguyu tatmak istiyorum ve hakkım olduğunu düşünüyorum.Evlatlık ta sorun çıkıyor sonradan ayrıca.
Merhaba herkese.2023 te 45 yaşındayken evlendim.Evlendiğimiz ilk günden beri hiç korunmadık ama bir kez bile hamile kalmadım.Hsg çekildi bütün tahliller yapıldı.Eşimde sorun yok ama benim yumurtalar sanırım artık işkevini yapamıyor.Bir iki kez de tüp bebek denemesi yaptık yumurtalarım büyümedi.İlk başlarda bebek isteği bu kadar değildi ama farkettim ki zaman ilerledikçe anne olma isteği içimde gittikçe büyümeye başladı ve bir yangına dönüştü ve ben o yangını söndüremiyorum.48 oldum ama benim yaşlarımda annelik duygusunu tatmaya başlayan insanlar ı görüp duydukça da kahroluyorum.Yumurta donasyonunu araştırdım eşime de bahsettim.Sıcak bakmadığını söyledi.Ama eşimin öyle bir huyu var.Bir şeyi ilk teklif ettiğimde kafasına yatmaz yok falan der ama iki gün sonra sen istiyorsan olsun der.Bunun da öyle olacağını düşündüm ikna olur dedim .Bir konuşmamızda sen benim anne olma hakkımı elimden alıyorsun dedim.Tamam iyice bir araştır bakalım dedi.Ben de o hevesle Kıbrısta en iyi hastabelerden biriyle iletişim e geçtim.Dün hemşire aradı beni.O kadar olumlu ve güzel konuştu ki içim gitti.Çok ilgili davrandı ve çok kapsamlı bilgiler verdi.Telefonu kapatıp eşime anlattım sevinçle.Sen çocuk bakamazsın ben o işte yokum dedi.Duvara toslamış gibi beynimden vurulmuşa döndüm.Benden çok da güzel anne olacağını çok iyi biliyor.Ki kendisi de bakar adım gibi eminim.Dünden beri canım çok sıkkın konuşmaya çalışıyor ama hiç konuşasım gelmiyor.Maddi ve manevi hiçbir sorunumuz yok.Bir çocuğa krallar gibi bakarız.6000 bin euro istiyorlar tedavi için ekstralar hariç.Benim için rahatlıkla ödeyebileceğim bir fiyat.Ailem de destek oluyor.Donasyon tedavisini tek başıma karşılayacak gücüm var.Çalışıyorum çok şükür gayet te güzel maaşım var.Maaşım yetmese annem ben karşılarım diyor tedavini.Annemlere yakın bir yerde dayalı döşeli evim de var.Tek başıma zorlansam bile gider orda kalırız ilk zamanlar annemler destek olabilsin diye.Ki eşimin de maddi durumu çok iyi.Esirgemez parasını bundan da çok eminim.En ufak hasta olsam hemen özel hastaneye götürür koşturur yapar.Gel gelelim çocuk konusunda neden böyle yapıyor anlamış değilim.Geçen günkü konuşmamızda ben de istiyorum bir kızım olmasını.Arkadaşlarımın kızlarını gördükçe içim gidiyor diyor.Sorun ne dedim o zaman.Sen bakamazsın tek dediği bu.Yeğenlerim benim elimde büyüdü.Yengem bir yere gidecek olsa bana emanet ederdi.Dünya alem bakabiliyor ben mi bakamayacağım bir çocuğa.Aklıma çok farklı şeyler geliyor.Ya beni sevmediği için istemiyor ya da ilk evliliğinden olan oğlu istemiyor çocuk olmasını.Çünkü bir keresinde öyle bir şeyden bahsetmişti.
Eşim çok iyi biri.Evet hayatımı çok kolaylaştırdı.Tabiri caizse kraliçeler gibi yaşatıyor.Ama anne olma hakkımı elimden alması her şeyi silip süpürdü.Evlat sahibi olma imkanım varken bunun elimden alınması çok zoruma gidiyor.Tamam dese gidip tedavi olsam ve olumsuz sonuçlansa denedim olmadı derim kaderime razı olurum ama bu şekilde çok ağır geliyor bana ve boşanma düşüncesi aklımdan çıkmıyor artık.Taraflardan birinin çocuk istememesi boşanma sebebi bunu kendisi de çok iyi biliyor.Çocuğum olmuyorsa bu sebeple boşanılmaz tabiki.Ama imkan varken bu hakkın elimden alınması hak yemek olmuyor mu?Ekeştirmek için değil gerçekten yapıcı yorum yapacak arkadaşlar dan fikir almak istiyorum
Konuşmuştuk evlenmeden önce.Hatta şunu da çok iyi hatırlıyorum .Evlenmeden önce cinsellik yaşamak istemişti ben de ya hamile kalırsam demiştim saf saf sanki hemen olacakmış gibi.Manyak mısın demişti hamile kalsan hemen nikah kıyarız