- Katılım
- 28 Mart 2013
- Mesajlar
- 12.929
- Emoji Skoru
- 17.794
- Puanlar
- 498
- Konu Sahibi Ceylinimdeceylinim
- #61
Aslinda cok sevdigim bir arkadasim kendisi beraber sohbet etmek cok keyif verir bana genel olarak bakildiginda herkese karsi elim acik biriyim bir de sevdigim bir arkadasim olunca hic uzerinde durmadim acikcasi. Oturup dusunmedim bile bu beni hic cagirmiyor bu benim yaptiklarima karsilikBaya sizden besleniyormuş, neden bu kadarına müsade ettiniz hiç düşündünüz mü? Ben özellikle bu başlık yorumunu okumak istedim çünkü çok yakınım olan kardeşim diye gördüğüm biri böyleydi. Eşinin kumar borcu için borç istemesine kdr diyeyim. Ben zamanda kestim ayağını sonra ben kestikçe de bilendi en son patladı zaten aramızdaki bağ ve çok şükür kurtuldum diyorum. Yaptıklarım da başımın gözümün sadakası olsun inşallah. Ama çok düşündüm yani niye böyle birine hep verici oldum diye. Kendimi kurtarıcı olarak mı görüyordum acaba diye. Bunun da bir kibir olduğuna karar verdim. Kendimle ilgili çok şey öğrendiğim bir ilişki oldu yanı çok ders aldım. Artık kurduğum bağlarda alma verme dengesini çok gözetiyorum
Vermiyor diye, bi kahveden bi yemekten ne olacak diye düşündugum icin hic uzerinde bile durmamistim taa ki o telefon konusmasini duyana kadar kendim hic oyle dusunmedigim icin birinin evine gelen birine ben aşevi miyim demesi hayrete dusurdu beni. Ondan sonra olcup bicmeye karar verdim.
Birde baska bir kirilmasi noktasi sey oldu benim icin onlarin bu borç meselesini herkes duydu calistigimiz birimde , bu yuzden is yerindeki hali vakti yerinde bi abiden borc istedi arkadasim bir miktar abi de dogal olarak reddetti ve bana gelip arkadasim sanki adam bunlara oara vermek zorundaymis gibi anlatinca sok oldum. Adamin parasi var diye sana bir milyon parayi neden vermek zorunda olsun. Muhtemelen bana da konuyi tam acsa benim icinde boyle dusunecekti ama ben acmadan konuyi savusturdum birkac kere