Bugün 3 buçuk haftanın üzerine benimle konuştu. Ben alttan alan taraf oda üstünlük taslayan taraf oldu. Mesajlaştık sesli konuşmadık.
Anlatıyorum kii bi doz da ahmaklığıma ağlamak için.
Beni sevmiyormuş istemiyormuş. Zamanında ben onu kırmayacakmışım. Ben ve ailem onu evlilik için cok darlamışız.
Ailemin hiç birseyden haberi yok. Sadece Annem ve abimler öğrendi bizi tanıştır dediler bende önce kendisiyle konuşayım demiştim. Konuştum ailem öğrendi tanışmak istiyorlar diye o da bunu zorlama olarak adlandırıyor.
Buluşmalarımız bizimkiler öğrendikten sonra kısıtlandı biraz. Neymiş o benim ailemin isteğine göre mi yaşayacakmış buluşacak mış.
Babasına mesaj atmıştım. Neymiş ailesiyle konuşmuş şimdiden böyleyse sizden olmaz vs diye aralarında konuşmuşlar.
Evi vardi kirada kiracı çıkınca düğün flan işlerine girmeyi konuşmuştuk. Neymiş ben şakayla kiracıyı çabuk çıkartsakta çabucak evimize geçelim sevgilim dediğim için. Ben bunu psikolojik baskı uygulamaşım
Kafası şimdi çok rahatmış rahat uyku çekiyormuş. İnsanlar neleri unutuyor unuturuz diyo. Bide bana her kelimede kardeşim diyo. Son konuşmasıymış helallik veriyor alıyor.
Tek haklı yönü ailesiyle sosyal medyada ekli olup babasının benim numarami alması. Gerek yokmuş bunlara akılsız kafam. Ben babasını annesini samimi sanıp hal hatır soruyordum. Böyle tartışınca onlara yansıttım olayları ekle çıkart durumu oldu.
Ben daha birşeyler yazarken 10 kez engelledi beni daha da çok sinir etmeye.
Bu konuşmada da hiç boşanmış olmamı öne sürmedi. Benim ailemin haberi yok olanlardan onları öne sürdü. İstemiyorum sevmiyorum bittiler havada uçuştu.
