- Katılım
- 20 Ekim 2018
- Mesajlar
- 3.290
- Emoji Skoru
- 5.013
- Puanlar
- 158
- Konu Sahibi leylimley11223344
-
- #121
5.cocugu olmuş gule güle büyütsün
5.cocugu olmuş gule güle büyütsünKadının bu konudaki çocuğu 10 yaşına gelmıs üstüne aynı adama bi çocuk daha doğurmuş
İkizlerimi kaybettim yazmıştı ama sonradan olduysa bilmiyorum5.cocugu olmuş gule güle büyütsün
insan gerçekten düşünüp de ne salakmışım diyorKızımın 10 yaşı gelirken bu anıları tekrar hatırladım ne salakmışım
sen kendi canina aciyor musun da elalem sana acisin?kimse bana acımıyo
Eşinizi savunmayın hanımefendi, ne demek otoriterler siz onlarla mı evlendiniz. Eşiniz gayet ben karımı almaya geldim deyip alacak bitti bu kadar. Yok bana kızarlar yok eşime kızarlar bırakın ne derlerse desinler bu ne eziyettir çekiyorsunuz ben de yeni lohusayım okudukça cinnet geçiresim geldi. Yani siz nasıl yapıyorsunuz bilmiyorum ben bebekten kafamı kaldıramıyorum ne yemeği ne bulaşığı niye sizi ezmelerine izin veriyorsunuz. Eşinize söyleyin onlara ya sesini çıkarsın ya da siz alın bebeğinizi geçin kendi annenizin evine orada dinlenin.Kaynanam kayınpederim cok asabi ve oteriter insanlar eşimede kızamıyorum gelse onuda benide azarlae çünkü hatta bana daha cok kızar sen mi çağırdın diye....
neler okuyorum ya ne insanlar var gerçekten aklım kalbim kabul etmiyor. Sizin yerinizde olsam eşyalarımı toplar eşime söylerim ya evime gideceğim ya anneme gel götür derim. Annemde kal derse kapatır telefonu direk anneme giderim. Bir bardak su vermeyip bide hizmet ettiriyorlar ya sabır.Merhaba arkadaşlar...bu yazıyı yazarken bile şu anda 1.5 yaşındaki kızımı ayağımda sallıyorum ve 9 gün önce doğum yaptım...bizim tavuk çiftliğimiz var normalde kaynanamların alt katında evimiz olmasına rahmen evimize yarım saat uzaklıktaki çiftlikte kalıyordum...sırf eşim hergün gel git uğraşmasın yorulmasın diye...doğum sonrası ben yine çiftlikte kalmayı planlıyordum ama kaynanam onlarda kalmam için çok ısrar etti ...el alem ne der işte orda yalnız başına olmaz bana gülerler illakide bizde kalacaksın dedi..bende bari kendi evimde kalayım dedim ama olmaz senin evinde soba yok boşuna soba almayalim bizde kal dedi...kaynanamlarin evi dogal gazli....aslında benim annemde cok ısrar etti ama eşim annesine ayıp olur diye annemlerde kalmama izin vermedi...bende gönlü olsun diye kabul ettim...neyse normal doğum yaptım cok şükür 2. Doğumum daha kolay oldu ama ne kadarda kolay olsa dogum sonuçta ....yırtıklarım oldu ve tabiki dikişlerim...afedersiniz ama totomun üstüne zor oturuyordum ....bi gün hastahanede kaldım eve geldigimde kızımın hali perisandı onu öyle görünce ilk şoku yaşadım zaten altıda pişik olmuş ...bas bas bağırıyodu..hemen onu temizledim uyuttum...kaynanamın yanina yatirdim ..bu arada biz geldikten 5 dakka sonra kaynanam başım agırıyo dedi yattı ....bütün gece bebek uyumadı onunla uğraştım kaynanam duydu ama hiç bakmaya gelmedi...neyseki sabaha karşı bebek tam uyuduki kapı açıldı saat 6.30 kaynanam kızın seni istiyo dedi kızımı odaya attı gitti .....ŞOK oldum..oysaki uyanınca yat kızım dese geri uyuyacaktı...neyse ertesi gün oldu kahvaltıya oturduk ...çayı biten bardağı önüme koyuyo mecbur kalkıp dolduruyorum...zaten zor oturup kalkıyorum bide kızım mızmız yapıyo ....kucağımda onla dolaşıyorum...sonra bebek ağladı ben emzirmeye gittim geldigimde sofrayı kaldırmış bulaşıklar tezgahta duruyodu,kendiside gitmiş yatmış ...napayım mecbur bulaşıkları yıkadım...kızımın karnını doyurdum..bu arada evde kaynanam....kayınpederim...eşimin dedesi ...iki tanede kaynım var yani bırakın pijama giymeyi tülbentimi geriye bile bağlayamıyordum....her tuvalete çıkışım zaten işkence ...kızım kapıda ağlıyo kaynanam duymamazlıktan geliyo....yani kısaca ne kızımla ne bebekle nede benle ilgilenmedi...hep hasta hep başı ağırıyo diye yatıyo ...evin işini yemeği temizligi ben yapıyorum bide 2 çocukla uğraşıyorum sütüm daha tam gelmedi ....dogum yaptığıma bile sevinemiyorum....hep ağlayasım var...eşimin eve gelesine kaynanam izin vermiyo...boşuna mazot yakmasinmış ....3 gündür onuda görmedim...bi odanın içinde hapis gibiyim...evin hizmetcisi gibi hissediyorum kendimi..kimse bana acımıyo...annemler üzülmesin diye hiçbirsey diyemiyorum...desem biliyorum cok kızacak ama annem tansiyon hastası onu üzmek istemiyorum...ciftlige gitmek istedigimi söyledim kaç kere.... her defasında orası soguk hasta edersin cocukları diyo...ama geçen kış kızım hic hasta olmadı...ben iki yavrumada bakarım kendimede bakarım en azından eşim yanımda olur....evin içinde rahat olurum..bebegimi istedigim gibi emziririm istedigim saatte uyurum...ama burda onların yanında hep oturmak zorundayım sabahta erkenden kalkıp kahvaltı hazırlıyorum...cok yorgunum...bunalımdayim....eşimde sesini çıkaramıyo ...annesinin gönlü olsunmuş...ama nereye kadar böyle devam edecek ...ne yapayım bilmiyorum....
Tarihe bakmadan okudum sinire kaldım boşu boşuna ah ahKızımın 10 yaşı gelirken bu anıları tekrar hatırladım ne salakmışım
Benim güzel arkadaşım ya eline söyle gelip seni alsın ya da sen de hasta numarası yap at kendini yatağa. Tamam aile büyüklerine hizmet edilir ama bu halde değil. Şu an hem hastasın hem çocukların çok küçük hizmet edecek zaman değil. Eşini ara böyle böyle anneni kırmak istemiyorum aramızın bozulmasını da istemiyorum ama dayanamıyorum ölümü almak istemiyorsan gel beni al burdan de. Çok soğuksa kendi annende kal çok kanamam var utanıyorum kayınlarımda annemde daha rahat olurum de. Sen sesini çıkarmazsan bunlar seni yer bitirirMerhaba arkadaşlar...bu yazıyı yazarken bile şu anda 1.5 yaşındaki kızımı ayağımda sallıyorum ve 9 gün önce doğum yaptım...bizim tavuk çiftliğimiz var normalde kaynanamların alt katında evimiz olmasına rahmen evimize yarım saat uzaklıktaki çiftlikte kalıyordum...sırf eşim hergün gel git uğraşmasın yorulmasın diye...doğum sonrası ben yine çiftlikte kalmayı planlıyordum ama kaynanam onlarda kalmam için çok ısrar etti ...el alem ne der işte orda yalnız başına olmaz bana gülerler illakide bizde kalacaksın dedi..bende bari kendi evimde kalayım dedim ama olmaz senin evinde soba yok boşuna soba almayalim bizde kal dedi...kaynanamlarin evi dogal gazli....aslında benim annemde cok ısrar etti ama eşim annesine ayıp olur diye annemlerde kalmama izin vermedi...bende gönlü olsun diye kabul ettim...neyse normal doğum yaptım cok şükür 2. Doğumum daha kolay oldu ama ne kadarda kolay olsa dogum sonuçta ....yırtıklarım oldu ve tabiki dikişlerim...afedersiniz ama totomun üstüne zor oturuyordum ....bi gün hastahanede kaldım eve geldigimde kızımın hali perisandı onu öyle görünce ilk şoku yaşadım zaten altıda pişik olmuş ...bas bas bağırıyodu..hemen onu temizledim uyuttum...kaynanamın yanina yatirdim ..bu arada biz geldikten 5 dakka sonra kaynanam başım agırıyo dedi yattı ....bütün gece bebek uyumadı onunla uğraştım kaynanam duydu ama hiç bakmaya gelmedi...neyseki sabaha karşı bebek tam uyuduki kapı açıldı saat 6.30 kaynanam kızın seni istiyo dedi kızımı odaya attı gitti .....ŞOK oldum..oysaki uyanınca yat kızım dese geri uyuyacaktı...neyse ertesi gün oldu kahvaltıya oturduk ...çayı biten bardağı önüme koyuyo mecbur kalkıp dolduruyorum...zaten zor oturup kalkıyorum bide kızım mızmız yapıyo ....kucağımda onla dolaşıyorum...sonra bebek ağladı ben emzirmeye gittim geldigimde sofrayı kaldırmış bulaşıklar tezgahta duruyodu,kendiside gitmiş yatmış ...napayım mecbur bulaşıkları yıkadım...kızımın karnını doyurdum..bu arada evde kaynanam....kayınpederim...eşimin dedesi ...iki tanede kaynım var yani bırakın pijama giymeyi tülbentimi geriye bile bağlayamıyordum....her tuvalete çıkışım zaten işkence ...kızım kapıda ağlıyo kaynanam duymamazlıktan geliyo....yani kısaca ne kızımla ne bebekle nede benle ilgilenmedi...hep hasta hep başı ağırıyo diye yatıyo ...evin işini yemeği temizligi ben yapıyorum bide 2 çocukla uğraşıyorum sütüm daha tam gelmedi ....dogum yaptığıma bile sevinemiyorum....hep ağlayasım var...eşimin eve gelesine kaynanam izin vermiyo...boşuna mazot yakmasinmış ....3 gündür onuda görmedim...bi odanın içinde hapis gibiyim...evin hizmetcisi gibi hissediyorum kendimi..kimse bana acımıyo...annemler üzülmesin diye hiçbirsey diyemiyorum...desem biliyorum cok kızacak ama annem tansiyon hastası onu üzmek istemiyorum...ciftlige gitmek istedigimi söyledim kaç kere.... her defasında orası soguk hasta edersin cocukları diyo...ama geçen kış kızım hic hasta olmadı...ben iki yavrumada bakarım kendimede bakarım en azından eşim yanımda olur....evin içinde rahat olurum..bebegimi istedigim gibi emziririm istedigim saatte uyurum...ama burda onların yanında hep oturmak zorundayım sabahta erkenden kalkıp kahvaltı hazırlıyorum...cok yorgunum...bunalımdayim....eşimde sesini çıkaramıyo ...annesinin gönlü olsunmuş...ama nereye kadar böyle devam edecek ...ne yapayım bilmiyorum....
Kız ben de bakmadım tariheKızımın 10 yaşı gelirken bu anıları tekrar hatırladım ne salakmışım