Bebeğim doğduktan sonra eşimle sürekli tartışıyoruz, bu durum ne zaman düzelir?

buldumbenben

Üye
Kayıtlı Üye
Katılım
14 Ocak 2026
Mesajlar
106
Emoji Skoru
48
Puanlar
13
Yaş
34
Çocuktan önce hiç öyle tartışmamız olmazdı. Belki çok nadir. Çocuk olduktan sonra sürekli fikir ayrılıklarına düşüyoruz, tartışma çıkıyor durduk yere. Bebeğim şu an 8 aylık. Örneğin bezini değiştirirken durmuyor diye ben dursana diye biraz sesimi yükseltsem eşim hemen bana tepki gösteriyor. Çocuğa çok öfkeli davranıyorsun vs. diye benimle tartışmaya başlıyor. Halbuki öfkeli falan değilim ama eşim sürekli her şeye muhalefet oluyor bebek bakımı konusunda. Keşke biraz da destek olsa. Bu hep böyle mi sürecek bilmiyorum çok yıprandım bu lüzumsuz gerginliklerden. Henüz yolun çok başındayız. Bunun daha ergenliği var, yetişkinliği var. Ne olcak bilmiyorum.
 
Annem de buna benzer birşey söyledi. Bebek olduktan sonra tartışma çok olur dedi. Muhtemelen ebeveynliğe uyum süreci ile ilgilidir. Çok kafanıza takmayın. Açık bir iletişim kurun eşinizle, korkularınızı paylaşın. Çocuktan önce tartışmanız neredeyse yokmuş, kolay anlaşırsınız yine. 🌻
 
Ses yükseltmek değil o. Dursana bi diyorum. Normal konuşma tonuyla. Sitem eder gibi düşünün. O sadece bir örnekti.
Öyleyse bence arada eşinize verin bu görevi. Her şeyi anneler yapacak değil ya babalar da sorumluluk alacak gerekirse altını da değiştirecek.
 
hayaller hayatlar iste
o sizin el kadar bebege bagiracak bir kadin oldugunuzu hayal etmemistir siz onun elini bir ise sürmeden mal mal direktifler veren bir baba olacagini hayal etmemissinizdir
ikiniz de karsinizda hayalinizdeki ebeveyni bulamayinca boyle gerilip kavgaya tutuşuyorsunuzdur
 
Bu durumu bende yaşadım araştırdım etrafımdakilere sordum ve kendım bir sonuca vardım daha ilk 3 aylık geçen dönemde herseye karışıyordu o öyle yapılmaz böyle yapacan mamasına karışır öyle tutma böyle tut vs her zaman tetıkteydı sanki biseyini gorımde karışım bagırım modunda bunlar devam edınce artık dayanamadığımı farkettim bunun önüne geçmezsem bu hep böyle devam edecek ayrıca bende çok şeyler yaşadım ve galada doğumumda olan bazı şeyleri yeni ogrenıyorum sinirliyim anneliğe alışmaya çalışıyorum falan en sonunda aldım karşıma dedımki bak ben yeni anne oldum bazı şeyleri yapamıyor gibi olabilirim yada çocuk durmuyordur artık bende ne yapacağımı sadırmısımdır gel bana yardım et ama bana bagıra çağıra yapamıyon edemıyon deme bana yardımcı ol sana ihtıyacım var sarılmana yanındayım demene sen beni çok üzdün dedım ben çok üzülüyorum dedım ve karı koca olarak birbirimizden uzaklaştık farkındayım eskısı gıbı senınle ılgılenemıyorum ıstedıgımızde ıstedıgımız seylerı yapamıyoruz ama bu alışma süreci alışacağız bu duzene ben dayanamıyorum artık nolur üzme beni dedım ve bu konuşmayı yaparken ağladım üzüldüğüm için beni anlaması ıcın tamam dedı ve ilk gün biraz başka odaya cekıldı biraz yalnız kaldı düşündü demekki dedıklerımı sonra yanımıza geldı bu arada benım esım altını degıstırmeyı üstünü gıydırmeyı mamasını yapmayı bılır o konuda destek bana sorun karışıp bagırıp çağırmasıydı sadece bu konuşmadan sonra kendine daha dıkkat etti bagırıp çağırmadı yani sonrasında kızım şuan 5 aylık şuan daha ıyyız cunki ise başladı dogumumda yanımdaydı vızesının çıkmasını beklıyordu bayadır evdeydı baba olunca sorumluluk artıyor daha çok çalışmam eve bakmam lazım dusuncesı oluyor o zamanda çalışmadığı için sürekli çatacak yer arıyordu yani sorumluluğu arttıgı ıcın depresyona gırıyo maddi kaygı ilgi degısımı benım sürekli kızımla olmam onunla ılgılenememem demek istedıgım bazı evlılıklerde bebek olunca çok kavga oluyor onemlı olan o dönemi atlatmak herseyı konuşmak ona nasıl hissettıgını anlatman gerek içini dökmen gerek umarım en yakın zamanda hersey duzelir ❤️
 
Bence bu durum cok normal ve gozlemledigim kadariyla cok yaygin. Oncelikle kadinlarin hayati bebek ve annelik kavramlariyla tepe taklak oluyor ve bir donusum sureci icine giriyoruz. Etraftan insanlarin yaptigi elestiriler, cok bilmislikler, apir sapir yorumlar da insanin zaten yorgun ve sabri kalmamis halini daha da beter hale getiriyor. Bu da ister istemez basit seylere bile daha az tolerans gosterebildigimiz bir noktaya evriliyor. Bence esinizle hislerinizi, onun size hissettirdiklerini, yasadiginiz surecin sizdeki karsiligini anlatin. Onlar bizim gibi yogun duygu ve hormon bombardimani altinda kalmiyorlar ve ayni hassasiyete sahip olamayabiliyorlar. Buna ek olarak bazi sorumluluklarda esinize de gorev verin bezini degistirsin, gazini cikarsin, ya da mamasini hazirlasin gibi seyler o da olaya dahil olsun. Belki o zaman sizi daha iyi anlar.
 
8. ayın içindeyiz ikizlerim var
aşırı hareketlıler bez değiştirirken şarkı söylüyorum yada ağzımla dikkatlerini çekecek hayvan sesleri falan çıkarıyorum bana kitleniyorlar o arada şipşak hallediyorum fikir olsun .

Eşinize gelince 8 ay olmuş 8 gun değil sonuçta . bu bundan sonra böyle gider çünkü 8 aydır alıştırmışsınız ağzını anca kenarda akıl hocalığı yapıyo ama ,,, ⬇️
Çocuğa çok öfkeli davranıyorsun
Şu cümle öyle bez değiştirirken yükseltilmiş sese kurulmus gibi değil sanki, emin misiniz eşinize kızıp bebeciğe yüklenmiyorsunuz dimi ?
 
Yeni düzeniniz bu olabilir artık.
 
Bizde öyleydik sonra ben bildiğiniz erkek gibi bir küfür ettim ama öyle böyle değil o günden sonra sustu anlayacağı dil nasılsa ona göre konuşun yoksa susmuyorlar
 
8 aylık bebek sizin dursana demenizden ve sitem etmenizden anlar mı?
Her şeyi mantık çerçevesinde yapamayız. Anlamayacağını ben de biliyorum. Bir anlık öfkelenip sitem ediyorum işte. Makine değiliz, her şey olması gerektiği gibi olmuyor. ”-meli, -malı" teorikte öyle de, pratik hayatta pek çalışmıyor😊
 
bu tür konularda en baştan sınır çizmek gerekiyor. benim de en korktuğum şey kocamın herşeye karışması.
şimdiden sınır çizmeye çalış. o ilgileniyorsa onun kuralları, sen ilgileniyorsan senin kuralların geçerli olmalı. öyle hem elini bişeye sürmeyecek hem de herşeye karışacak öyle bir dünya yok.
 
bu tür konularda en baştan sınır çizmek gerekiyor. benim de en korktuğum şey kocamın herşeye karışması.
şimdiden sınır çizmeye çalış. o ilgileniyorsa onun kuralları, sen ilgileniyorsan senin kuralların geçerli olmalı. öyle hem elini bişeye sürmeyecek hem de herşeye karışacak öyle bir dünya yok.
Maalesef öyle gerçekten. Geçen akşam ben bebeğimin bezini değiştirirken, koltukta elinde çay ve çekirdek. Şöyle yapma böyle yapma. Artık patladım. Konuşana kadar gel yardım et de ben de sakin kalayım dedim. Bu sefer de yardımlık ne var ki, tek doğuran sen misin vs vs. Öyle sinir oluyorum ki bazen. Ne erkekler var karısına her anlamda destek olan. Çok imreniyorum valla. Eşim de iyidir ama bebek bakımında sınıfta kaldı maalesef. Benim bebeğim bir de aşırı hareketli, zor bir bebek. Sakin olsa neyse. Doğduğundan beri çektiğimi ben bilirim. Uykusuzluğu hiç saymıyorum bile. Bazı erkekler baba olmayı hak etmiyor bunu anladım.
 
karşınıza alıp sakin sakin konuşmayı deneyin önce. zor ihtimal ama belki düzeltir kendini. eğer yardım etmeyeceksen bana karışma de. ya da iş bölümü yapın. birkaç gün hasta numarası yapıp işleri onun yapmasını isteyin. ne kadar zor olduğunu kendi de anlasın.
 
çocuk, çocuklar olduktan sonra ilişki çok başka bi şeye evriliyor. bu bir gerçek. bi kere aynı dili konuşmayı öğrenmeniz lazım. eğer böyle giderseniz ileride daha büyük sorunlar yaşarsınız. eğer eşinizi uyaraksanız yada o sizi uyaracaksa kesinlikle çocuğun yanında yapmamalısınız
eşinizle aile terapistini bi düşünün bence
bide mümkünse çocuk olmadan da başbaşa vaktiniz olsun.
 
Back
X