su akar yolunu bulur
bugun keyfinde, aleminde - kendi icin yasayan birisin. yorgunsan uzanirsin - ev pisse pis kalir haftasonu esinle temizlersiniz, yemek yoksa atistirir ya da siparis edersiniz, canın bakım yapilacak uzun bir duş cekse tüm gece mumlari yakar banyoda ayin yapar gibi bakim yaparsin, film izler gec yatarsin, uyku tatli gelir ikiye kadae yatarsin...
esi ayi olmayan ortalama cocuksuz kadin evliligi boyledir yani, kendimden biliyorum.
e bu halde insan atesli olur tabii ki, guzel bir bos zaman gecirme aktivitesi.
ama bebek gelince (en azindan ilk seneler diyeyim) ne gönlünce uyuyabileceksin ne uyanacaksin
mikmikmik tüm gece uyudu uyandi ugras, emzir yorul terle, sabah 6da enerjisi yuksek uyanan bebekle ilgilen, mutfakta - camasir sepetinde bitmeyen bir dongu. hersey yolunda bile gitse akli melekeleri yerinde olmayan bir canlidan 7/24 sorumlu olmak, onu devamli takipte kalmanin ve onunla ilgili endiselerin mental yogunlugu, artı omrun boyu salgilanmayan hormonlarin vucudunda dolastigi bir donemden gecmis olmak, ısiklar acik gururla sergiledigin vucudunda harita gibi catlaklar, belki koca sezaryen izi, belki hamilelikte rengi degisen kararan bir karın, daha once orada olmayan ve disaridan zayif da gorunsen ciplakken ortaya cikan yumusak gobek, devamli süt vermekten ve ulu orta acilmaktan seksilikten cok baska anlamlara gelmeye baslayan süt dolu (ve bazen bebegin yara yaptigi) memelerle
sen zannediyor musun ki atesi basina vurmus kocayi cekebileceksin zirt pirt?