• Merhaba, Kadınlar Kulübü'ne ÜCRETSİZ üye olarak yorumlar ile katkıda bulunabilir veya aklınıza takılan soruları sorabilirsiniz.

Bebekli boşanmak.

turunciremk

Aktif Üye
Kayıtlı Üye
Katılım
6 Nisan 2024
Mesajlar
115
Emoji Skoru
125
Puanlar
33
Yaş
29
Merhaba,
Bebeğim neredeyse bir yaşında, eşim o doğduğundan beri deccal gibi bir insana dönüştü.Doğurduğum günden beri hep bir kısas hep bir anam şu kadar baktı ,anam şunları yaptı modundan çıkmadı.
İlk günden süt sağma çabamızda ben uykusuzluktan dökmüştüm annemle uğraşıyorduk,bir bokuda becerebilsen diye bağırmıştı sonra sen çocukla ilgileniyorsun onun dolabı toplu benimki dağılmış tribine girmişti ikinci günündede.Böyle sürekli benden hep bir beklenti hep bi bişey.Sonra bişey soruyorum hep kendi kendine alakasız tavırlara giriyor,mesela biz benim ısrarımla hastaneden plasentayı almıştım onu fidanla gömmek için çıkmıştık sonrada markete girip döneceğiz 2 haftalıkken falan bebek,ablam aradı noldu iki defa niye aradı diyorum.Sen çocuğa bişey olsun istiyorsun kötülüğünü istiyorsun diye bağırıyor bana birsürü insanın içinde.
Bu hastaydı diye yaklaşma dedik benden sakınıyorsunuz çocuğu oldu.Çocuğada bulaştı acile gittik ben kıyamadığım için bakamıyordum ablam yanında bebegin,bir anda bagırmaya başladı sen beni suclar gibi bakıyorsun yok senin kenafir gözlü kuzeninden oldu diye kendi çalıştıgım hastanenin acilinde rezil etti beni.(kuzenlerimi resmen sağlık raporuyla soktum eve nerdeyse kucaklarına bile vermedim çocuğu küçük diye .bir tanesi cocugu olmadıgı için çekinerek çok az bakmıştı ona bunu diyor).
Çocuğum mastit oldu,çocuk dr una mesaj atıp ona göre götürdüm acile annesi masaj yap sıcak uygula gecer demiş diye götürmeme bir ton laf etti.Drda tam tersini söyledi tabi ki,dokunmayın hastaneye gelin direkt diye.Çocuk ybda enfeksiyon tedavisi alması gerekti.Eğer anasının dediklerini yapsaymısız daha uzun bir süreç yaşarmışız.(bide ben hemşireyim ama anası bilir kişi)..

Misafirliğe gidiyoruz,koltuk takımını beğenip evde on saatlik kavga çıkarıyor tamam beğendiğin gibi alalım satalım bizdekini tamam desemde devam ediyor.Sonra çocuk doğmadan bir iki ay önce babamın kiradaki evine geçtik,evle ilgili sürekli isyanda yok şurası şöyle burası böyle diye sürekli değiştiremeyeceğim şeyler için suçluyor beni.Çocuğa benim ailem bakacak ben işteyken diye taşındık oysa yoksa zorlada taşımadım onu ailemin yakınına.Bana bunları yapıp yapıp bişeyler istiyor şunu yapsana bunu yapsana diye yemek olarak.Ben yemek yemicem iştahım yok diyorum.Cunku ben kucagımda bebek sinirden ağlarken istiyor bunları.Bu defa bişey istiyorum diye böyle yapıyorsun demeye başlıyor,keşke gerçekten derdim bu olsaydı.
En son böyle sürekli küfürlü hakaretli konuşmaya başladı bir 6-7 ay resmen böyle yaptı ben ne saygı ne sevgi kaldı aramızda yeter ayrılalım dedim.Bunu dediğimdede sen tecrübelisin ya diyor..bundanda kastı şey düğün gününde terkedildim.memur oldugum icin tayin icin erken nikah yapmıstık o kişiyle.bunu bilerek evlendik bu arada herşeyi biliyordu ama canımı acıtmak için bunuda kullanmayı hiç ihmal etmedi sağolsun.Bir kerede rüya gördüm deyip boğazıma yapıştı sabahın 6sında. Sıkmadı ama yapıştı.Bebeğim korkudan hıçkıra hıçkıra iki saat ağladı.Annemlerin evine gittim bitecek bu ilişki yeter diyerek.arkamdan zorla geldi,yok özür dilerim bir daha küfürde etmicem başka bişeyde yapmıcam diye.Babannem ailem zoruyla tamam dedim tedavi olcaksın ama diyerek.Küfürü bıraktı o günden sonra ama tedavi falan olmadı ısrar etsemde.Evde bebek durursa bende yemek yapıyorum ama durmuyorsa yarım yamalak bir şeyler atıştırıyorum sadece bebeği doyurmayı öncelik görüyorum zaten iş güç yeterince yoruluyorum ve işe gittiğim için vicdan azabı çekiyorum bebeğim için.Herşeyi benden bekliyor faturaları ödemek istemiyor ,herşeyi ben alayım istiyor çocuğa bir çöp almamıştır kıyafet olarak,bezi bile ilk defa ta 8 aylıkken aldı,çocuk için bir gün uykusuz kalmamıştır onla beş dk ilgilenmek istemiyor.Bunun boş günleri benden fazla ve o günlerde kendini doyurmayı bile benden bekliyor galiba iki üç gün yemek yaptı bu hafta kendisi için kendimi kötü hissediyorum artık ben disisi gibiyim evin diyor(?) .sen ne zaman yemek yapacaksın ilerde yemek yapacak mısın diyerek uyandırdı bu pazar sabahı beni.Bana yetti ya boşanmak istiyorum.Şımarıklıkta olmadığını düşünüyorum bende bir insan evladıyım.Çamaşır bulaşık ev düzeni bebek 8-3 hastanede yetişemiyorum.Anlayış beklemek çok mu ekstrem? Ben günü kurtarma derdindeyim sabahın köründe sen ne zaman yemek yapacaksın diye darlanıyorum.Gece 4te yatıp sabah 6da kalkıo süt sağıp işe gidiyorum ben genelde,yolda kaza yapmıyim diye uykusuzluktan dua ede ede gidiyorum adamın benden beklentisi soruları o kadar ayrı evrendeki..kızımda sürekli bu tartışmalardan korkuyor ağlıyor.onun içinde en iyisi budur değil mi? Dün git dedim toplan.önce birikimimizin yarısını istedi.Sonra çocukla ilgili ağlandı.Gerçekten denediğimi düşünüyorum.Napmalıyım,boşanma kararım bana artık tek çare gibi geliyor.
 
Son düzenleme:
Merhaba,
Bebeğim neredeyse bir yaşında, eşim o doğduğundan beri deccal gibi bir insana dönüştü.Doğurduğum günden beri hep bir kısas hep bir anam şu kadar baktı ,anam şunları yaptı modundan çıkmadı.İlk günden süt sağma çabamızda ben uykusuzluktan dökmüştüm annemle uğraşıyorduk,bir bokuda becerebilsen diye bağırılmıştı sonra sen çocukla ilgileniyorsun onun dolabı toplu benimki dağılmış tribine girmişti ikinci günündede.Böyle sürekli benden hep bir beklenti hep bi bişey.Sonra bişey soruyorum hep kendi kendine alakasız tavırlara giriyor,atıyorum biz benim ısrarımla hastaneden plasentayı almıştım onu fidanla gömmek için çıkmıştık sonrada markete girip döneceğiz 2 haftalıkken falan bebek,ablam aradı noldu iki defa niye aradı diyorum.Sen çocuğa bişey olsun istiyorsun kötülüğünü istiyorsun diye bağırıyor bana birsürü insanın içinde.Bu hastaydı diye yaklaşma dedik benden sakınıyorsunuz çocuğu oldu,çocuğada bulaştı acile gittik ben kıyamadıgım için bakamıyordum ablam yanında bebegin,bir anda bagırmaya başladı sen beni suclar gibi bakıyorsun yok senin kenafir gözlü kuzeninden oldu diye kendi çalıştıgım hastanenin acilinde rezil etti beni.(kuzenlerimi resmen sağlık raporuyla soktum eve nerdeyse kucaklarına bile vermedim çocuğu küçük diye .bir tanesi cocugu olmadıgı için çekinerek çok az bakmıştı ona bunu diyor) .Çocuğum mastit oldu,çocuk dr una mesaj atıp ona göre götürdüm acile annesi masaj yap sıcak uygula gecer demiş diye götürmeme bir ton laf etti.Drda tam tersini söyledi tabi ki,dokunmayın hastaneye gelin direkt diye.Çocuk ybda enfeksiyon tedavisi alması gerekti.Eğer anasının dediklerini yapsaymısız daha uzun bir süreç yaşarmışız.(bide ben hemşireyim ama anası bilir kişi)..
Misafirliğe gidiyoruz,koltuk takımını beğenip evde on saatlik kavga çıkarıyor tamam beğendiğin gibi alalım satalım bizdekini tamam desemde devam ediyor.Sonra çocuk doğmadan bir iki ay önce babamın kiradaki evine geçtik,evle ilgili sürekli isyanda yok şurası şöyle burası böyle diye sürekli değiştiremeyeceğim şeyler için suçluyor beni.Çocuğa benim ailem bakacak ben işteyken diye taşındık oysa yoksa zorlada taşımadım onu ailemin yakınına.Bana bunları yapıp yapıp bişeyler istiyor şunu yapsana bunu yapsana diye yemek olarak.Ben yemek yemicem iştahım yok diyorum.Cunku ben kucagımda bebek sinirden ağlarken istiyor bunları.Bu defa bişey istiyorum diye böyle yapıyorsun demeye başlıyor,keşke gerçekten derdim bu olsaydı.En son böyle sürekli küfürlü hakaretli konuşmaya başladı bir 6-7 ay resmen böyle yaptı ben ne saygı ne sevgi kaldı aramızda yeter ayrılalım dedim.Bunu dediğimdede sen tecrübelisin ya diyor..bundanda kastı şey düğün gününde terkedildim.memur oldugum icin tayin icin erken nikah yapmıstık o kişiyle.bunu bilerek evlendik bu arada herşeyi biliyordu ama canımı acıtmak için bunuda kullanmayı hiç ihmal etmedi sağolsun.Bir kerede rüya gördüm deyip boğazıma yapıştı sabahın 6sında. Sıkmadı ama yapıştı.Bebeğim korkudan hıçkıra hıçkıra iki saat ağladı.Annemlerin evine gittim bitecek bu ilişki yeter diyerek.arkamdan zorla geldi,yok özür dilerim bir daha küfürde etmicem başka bişeyde yapmıcam diye.Babannem ailem zoruyla tamam dedim tedavi olcaksın ama diyerek.Küfürü bıraktı o günden sonra ama tedavi falan olmadı ısrar etsemde.Evde bebek durursa bende yemek yapıyorum ama durmuyorsa yarım yamalak bir şeyler atıştırıyorum sadece bebeği doyurmayı öncelik görüyorum zaten iş güç yeterince yoruluyorum ve işe gittiğim için vicdan azabı çekiyorum bebeğim için.Herşeyi benden bekliyor faturaları ödemek istemiyor ,herşeyi ben alayım istiyor çocuğa bir çöp almamıştır kıyafet olarak,bezi bile ilk defa ta 8 aylıkken aldı,çocuk için bir gün uykusuz kalmamıştır onla beş dk ilgilenmek istemiyor.Bunun boş günleri benden fazla ve o günlerde kendini doyurmayı bile benden bekliyor galiba iki üç gün yemek yaptı bu hafta kendisi için kendimi kötü hissediyorum artık ben disisi gibiyim evin diyor(?) .sen ne zaman yemek yapacaksın ilerde yemek yapacak mısın diyerek uyandırdı bu pazar sabahı beni.Bana yetti ya boşanmak istiyorum.Şımarıklıkta olmadığını düşünüyorum bende bir insan evladıyım.Çamaşır bulaşık ev düzeni bebek 8-3 hastanede yetişemiyorum.Anlayış beklemek çok mu ekstrem? Ben günü kurtarma derdindeyim sabahın köründe sen ne zaman yemek yapacaksın diye darlanıyorum.Gece 4te yatıp sabah 6da kalkıo süt sağıp işe gidiyorum ben genelde,yolda kaza yapmıyim diye uykusuzluktan dua ede ede gidiyorum adamın benden beklentisi soruları o kadar ayrı evrendeki..kızımda sürekli bu tartışmalardan korkuyor ağlıyor.onun içinde en iyisi budur değil mi? Dün git dedim toplan.önce birikimimizin yarısını istedi.Sonra çocukla ilgili ağlandı.Gerçekten denediğimi düşünüyorum.Napmalıyım,boşanma kararım bana artık tek çare gibi geliyor.
adam Kendini o kadar çok seviyor ki, başka hiçbir şey umrunda değil. Ama ben çocuğa ayrı size ayrı üzüldüğüm için diyorum ki polis zoru ile evden atın ve dava açın.
 
nasil dogumda icinden deccal cikti anlamadim.
melek gibi adamdi da bebegi dogunca mi bir anda "bir b.ku beceremiyorsun" diyecek birine donustu?
bosanmaktan baska caren yok
zaten baba evindesin
zaten cocuga bakmiyor
zaten evin herhangi birseyine yardimci degil
zaten ekonomik olarak bir katkisi yok faturaya bile useniyor.
siesin gitsin en azindan hem kendi hayatindan cikar hem sülalesi, kafan rahatlar
hic de ozlemezsin. neyini ozleyeceksin sana katkisi olmayan asalagin?
 
Nisan 2024 3 aylık evlisiniz. Ocak 2026 1 yaşında bebeğiniz var. Eşim çok iyiydi bebekten sonra değişti diyorsunuz da evlenir evlenmez çocuk olmuş zaten tanıma fırsatınız olmamış ki? Hepsini okuyamadım ama belli ki adam çöpün teki. Anneniz bakabilirse dönün çalışın beraber yaşayıp gidersiniz kafanız rahat olur en azından.
 
Boşanın. İnanın ben okurken bunaldım. İşiniz gücünüz var ne çekiyorsunuz bunu. Ömür sadece bir kere veriliyor bize. Sınırlı ömrümüzü bu tip insanımsılar için harcamamayız
Sadece kızım için bir acaba mı diye düşünüyordum.Yoksa zaten o kadar katlanılası değil ki çocuktan önce böyle değildi şimdi kendini vazgeçilmez sanmaya başladığı için deccalleştiğini düşünüyorum
 
Metnini noktalama işaretleri düzeltilmiş, paragraflara ayrılmış ve emoji eklenmiş şekilde sundum.
Ardından uzman değerlendirmesi, temel tespit, dikkat edilmesi gerekenler ve net yol haritası yer alıyor.
En sonda da anlamanı kontrol etmek için kısa bir özet bulacaksın.


---

✍️ Düzenlenmiş Metnin

🌸 Merhaba,

Bebeğim neredeyse bir yaşında. Eşim, o doğduğundan beri bambaşka bir insana dönüştü.
Doğurduğum günden beri hep bir kıyas, hep “anam şu kadar baktı”, “anam şunları yaptı” modundan hiç çıkmadı.

🍼 İlk günlerden itibaren…
İlk gün süt sağmaya çalışırken uykusuzluktan sütü döktüm. Annemle uğraşıyorduk.
Bana, “Bir bok da becerebilseydin” diye bağırdı.
İkinci günde ise “Sen çocukla ilgileniyorsun, onun dolabı toplu benimki dağınık” diye tartışma çıkardı.

📌 Sürekli benden beklenti…
Sürekli benden bir şey bekliyor. Bir şey soruyorum, alakasız tavırlara giriyor.

🌱 Plasenta olayı…
Hastaneden plasentayı almıştık, fidanla gömmek için çıkmıştık. Bebek iki haftalıktı.
Ablam aradı, iki defa aradı diye sordum.
Bana, insanların içinde “Sen çocuğa bir şey olsun istiyorsun” diye bağırdı.

🏥 Hastalık süreçleri…
“Bu hastaydı, yaklaşma” dedik.
“Benden sakınıyorsunuz çocuğu” dedi. Sonra çocuk hastalandı, acile gittik.
Ablam bebeğin yanındaydı, ben kıyamadığım için bakamıyordum.
Bir anda bağırmaya başladı, beni kendi çalıştığım hastanenin acilinde rezil etti.

⚠️ Mastit ve ihmaller…
Çocuğum mastit oldu. Çocuk doktoruna mesaj atıp acile gittim.
Annesi “Masaj yap, sıcak uygula” demiş diye beni suçladı.
Doktor tam tersini söyledi: “Dokunmayın, direkt hastaneye gelin.”
Çocuğum YBÜ’de enfeksiyon tedavisi aldı.
(Ben hemşireyim ama yine de “anası bilir” oldu.)

🛋️ Ev ve eşya kavgaları…
Misafirliğe gidiyoruz, koltuk takımını beğeniyor.
Evde 10 saat kavga çıkarıyor.
“Tamam, satalım, senin istediğini alalım” desem bile bitmiyor.

🏠 Taşınma meselesi…
Babamın kiradaki evine taşındık.
Evle ilgili değiştiremeyeceğim şeyler yüzünden sürekli beni suçladı.
Oysa zorla taşımadım. Çocuğa ailem bakacaktı.

🍽️ Yemek ve baskı…
Kucağımda ağlayan bebek varken yemek istiyor.
“İştahım yok” diyorum.
“Bir şey istiyorum diye böyle yapıyorsun” diyor.

💔 Hakaret, küfür, geçmişin silah yapılması…
6–7 ay küfürlü, hakaretli konuştu.
“Ayrılalım” dedim.
Bana, geçmişte yaşadığım terk edilme olayını yüzüme vurdu.

🚨 Fiziksel şiddet sınırı…
Bir sabah “Rüya gördüm” deyip boğazıma yapıştı.
Sıkmadı ama yapıştı.
Bebeğim korkudan iki saat hıçkıra hıçkıra ağladı.

🏃‍♀️ Geri dönüş ve sözler…
Aile zoruyla özür diledi.
“Küfür etmeyeceğim” dedi. Küfürü bıraktı ama tedavi olmadı.

💸 Sorumluluk almıyor…
Faturaları ödemek istemiyor.
Çocuğa kıyafet almamış, bez bile 8 aylıkken aldı.
Bir gün bile uykusuz kalmadı.
Boş günleri benden fazla ama kendine yemek bile bekliyor.

😞 Tükenmişlik…
Pazar sabahı beni “Ne zaman yemek yapacaksın?” diye uyandırdı.
Ben 04.00’te yatıp 06.00’da kalkıyorum.
Süt sağıp işe gidiyorum.
Yolda kaza yapmamak için dua ediyorum.

👶 Çocuğum korkuyor…
Tartışmalardan korkuyor, ağlıyor.
“Onun için en iyisi bu mu?” diye düşünüyorum.

❓ Son nokta…
Git dedim.
Önce birikimin yarısını istedi.
Sonra çocuk için ağladı.

Gerçekten denediğimi düşünüyorum.
Ne yapmalıyım?
Boşanma artık tek çare gibi geliyor.


---

👩‍⚕️ Uzman Değerlendirmesi (Net ve Açık)

🔴 Bu bir evlilik krizi değil.
🔴 Bu; psikolojik, ekonomik ve sınır ihlali içeren bir istismar döngüsü.

🚨 Tespit Edilenler:

🧠 Psikolojik şiddet (hakaret, bağırma, suçlama)

💸 Ekonomik şiddet (sorumluluk almama)

🧍‍♀️ Fiziksel şiddet eşiği (boğaza yapışma)

👶 Çocuğa duygusal zarar

❌ Ebeveynlik sorumluluğunun reddi



---

⚠️ Dikkat Edilmesi Gerekenler

❗ “Bir kere oldu” önemsiz değildir
❗ Çocuk bu ortamda güvende değildir
❗ Değişim sözle değil, eylemle olur
❗ Tedavi olmadan umut yoktur


---

🧭 Yol Haritası (Sorun → Metot → Süreklilik)

1️⃣ Sorunu Tespit

Bu ilişki senin ve çocuğun ruhsal sağlığını bozuyor


2️⃣ Metot Üret

Hukuki danışmanlık

Maddi kayıtların belgelenmesi

Güvenli barınma planı


3️⃣ Süreklilik

Kararı ertelememek

Çocuğun rutinini korumak

Psikolojik destek almak



---

✅ Kontrol Sorusu (Lütfen Kendine Sor)

👉 “Kızım 20 yıl sonra aynı hayatı yaşasa, ona ne derdim?”

Eğer istersen:

1️⃣ Boşanma sürecini adım adım anlatırım

2️⃣ Çocuğun psikolojik etkilenmesini nasıl azaltacağını açıklarım

3️⃣ Kararından sonra suçlulukla baş etmene yardımcı olurum


Anladıysan bana 1 / 2 / 3 diye cevap ver.
 
Merhaba,
Bebeğim neredeyse bir yaşında, eşim o doğduğundan beri deccal gibi bir insana dönüştü.Doğurduğum günden beri hep bir kısas hep bir anam şu kadar baktı ,anam şunları yaptı modundan çıkmadı.
İlk günden süt sağma çabamızda ben uykusuzluktan dökmüştüm annemle uğraşıyorduk,bir bokuda becerebilsen diye bağırmıştı sonra sen çocukla ilgileniyorsun onun dolabı toplu benimki dağılmış tribine girmişti ikinci günündede.Böyle sürekli benden hep bir beklenti hep bi bişey.Sonra bişey soruyorum hep kendi kendine alakasız tavırlara giriyor,mesela biz benim ısrarımla hastaneden plasentayı almıştım onu fidanla gömmek için çıkmıştık sonrada markete girip döneceğiz 2 haftalıkken falan bebek,ablam aradı noldu iki defa niye aradı diyorum.Sen çocuğa bişey olsun istiyorsun kötülüğünü istiyorsun diye bağırıyor bana birsürü insanın içinde.
Bu hastaydı diye yaklaşma dedik benden sakınıyorsunuz çocuğu oldu.Çocuğada bulaştı acile gittik ben kıyamadığım için bakamıyordum ablam yanında bebegin,bir anda bagırmaya başladı sen beni suclar gibi bakıyorsun yok senin kenafir gözlü kuzeninden oldu diye kendi çalıştıgım hastanenin acilinde rezil etti beni.(kuzenlerimi resmen sağlık raporuyla soktum eve nerdeyse kucaklarına bile vermedim çocuğu küçük diye .bir tanesi cocugu olmadıgı için çekinerek çok az bakmıştı ona bunu diyor).
Çocuğum mastit oldu,çocuk dr una mesaj atıp ona göre götürdüm acile annesi masaj yap sıcak uygula gecer demiş diye götürmeme bir ton laf etti.Drda tam tersini söyledi tabi ki,dokunmayın hastaneye gelin direkt diye.Çocuk ybda enfeksiyon tedavisi alması gerekti.Eğer anasının dediklerini yapsaymısız daha uzun bir süreç yaşarmışız.(bide ben hemşireyim ama anası bilir kişi)..

Misafirliğe gidiyoruz,koltuk takımını beğenip evde on saatlik kavga çıkarıyor tamam beğendiğin gibi alalım satalım bizdekini tamam desemde devam ediyor.Sonra çocuk doğmadan bir iki ay önce babamın kiradaki evine geçtik,evle ilgili sürekli isyanda yok şurası şöyle burası böyle diye sürekli değiştiremeyeceğim şeyler için suçluyor beni.Çocuğa benim ailem bakacak ben işteyken diye taşındık oysa yoksa zorlada taşımadım onu ailemin yakınına.Bana bunları yapıp yapıp bişeyler istiyor şunu yapsana bunu yapsana diye yemek olarak.Ben yemek yemicem iştahım yok diyorum.Cunku ben kucagımda bebek sinirden ağlarken istiyor bunları.Bu defa bişey istiyorum diye böyle yapıyorsun demeye başlıyor,keşke gerçekten derdim bu olsaydı.
En son böyle sürekli küfürlü hakaretli konuşmaya başladı bir 6-7 ay resmen böyle yaptı ben ne saygı ne sevgi kaldı aramızda yeter ayrılalım dedim.Bunu dediğimdede sen tecrübelisin ya diyor..bundanda kastı şey düğün gününde terkedildim.memur oldugum icin tayin icin erken nikah yapmıstık o kişiyle.bunu bilerek evlendik bu arada herşeyi biliyordu ama canımı acıtmak için bunuda kullanmayı hiç ihmal etmedi sağolsun.Bir kerede rüya gördüm deyip boğazıma yapıştı sabahın 6sında. Sıkmadı ama yapıştı.Bebeğim korkudan hıçkıra hıçkıra iki saat ağladı.Annemlerin evine gittim bitecek bu ilişki yeter diyerek.arkamdan zorla geldi,yok özür dilerim bir daha küfürde etmicem başka bişeyde yapmıcam diye.Babannem ailem zoruyla tamam dedim tedavi olcaksın ama diyerek.Küfürü bıraktı o günden sonra ama tedavi falan olmadı ısrar etsemde.Evde bebek durursa bende yemek yapıyorum ama durmuyorsa yarım yamalak bir şeyler atıştırıyorum sadece bebeği doyurmayı öncelik görüyorum zaten iş güç yeterince yoruluyorum ve işe gittiğim için vicdan azabı çekiyorum bebeğim için.Herşeyi benden bekliyor faturaları ödemek istemiyor ,herşeyi ben alayım istiyor çocuğa bir çöp almamıştır kıyafet olarak,bezi bile ilk defa ta 8 aylıkken aldı,çocuk için bir gün uykusuz kalmamıştır onla beş dk ilgilenmek istemiyor.Bunun boş günleri benden fazla ve o günlerde kendini doyurmayı bile benden bekliyor galiba iki üç gün yemek yaptı bu hafta kendisi için kendimi kötü hissediyorum artık ben disisi gibiyim evin diyor(?) .sen ne zaman yemek yapacaksın ilerde yemek yapacak mısın diyerek uyandırdı bu pazar sabahı beni.Bana yetti ya boşanmak istiyorum.Şımarıklıkta olmadığını düşünüyorum bende bir insan evladıyım.Çamaşır bulaşık ev düzeni bebek 8-3 hastanede yetişemiyorum.Anlayış beklemek çok mu ekstrem? Ben günü kurtarma derdindeyim sabahın köründe sen ne zaman yemek yapacaksın diye darlanıyorum.Gece 4te yatıp sabah 6da kalkıo süt sağıp işe gidiyorum ben genelde,yolda kaza yapmıyim diye uykusuzluktan dua ede ede gidiyorum adamın benden beklentisi soruları o kadar ayrı evrendeki..kızımda sürekli bu tartışmalardan korkuyor ağlıyor.onun içinde en iyisi budur değil mi? Dün git dedim toplan.önce birikimimizin yarısını istedi.Sonra çocukla ilgili ağlandı.Gerçekten denediğimi düşünüyorum.Napmalıyım,boşanma kararım bana artık tek çare gibi geliyor.
ne yapmalıyım mı okurken cinnet geçirdim ev zaten babanın yolla bu gereksizi.
 
Sadece kızım için bir acaba mı diye düşünüyordum.Yoksa zaten o kadar katlanılası değil ki çocuktan önce böyle değildi şimdi kendini vazgeçilmez sanmaya başladığı için deccalleştiğini düşünüyorum
kızına babalık yapmıyor ki ?
 
adam Kendini o kadar çok seviyor ki, başka hiçbir şey umrunda değil. Ama ben çocuğa ayrı size ayrı üzüldüğüm için diyorum ki polis zoru ile evden atın ve dava açın.
Kendiside polis ilk siz gidin yaptı,babamın evinde çıkarmak istedi beni😬😬 uzaklaştırma alırım dedikten sonra tamam ev bakacagım gidicem diyor.Altınlarımızı vs herşeyin yarısınıda verdim bile yeter ki gitsin diye
 
Misafirliğe gidiyoruz,koltuk takımını beğenip evde on saatlik kavga çıkarıyor tamam beğendiğin gibi alalım satalım bizdekini tamam desemde devam ediyor.
Hayatımda ilk defa bir erkeğin misafirlikte gördüğü koltuk takımını kıskandığı için eve gelip karısıyla kavga ettiğini duyuyorum. O kadar geyimsi bir hareket ki. Ya tamam adam kavga çıkarmaya bahane arıyor da misafirlikteki koltuk takımını kıskandığı için kavga çıkarmak başka seviye olmuş artık.

Eğer boşanmaktan vazgeçerseniz evi istediği gibi yaptırın, zaten evde başka bir sürü şeyden de şikayet ediyomuş. Sonra gitsin gelin evi programına katılsın, onun dengi kişiler orda.
 
Bu arada yapay zekanın bilmediği bir nokta var. 3/10 kadın bu aşamalarda yani boşanırken öldürülüyor.

Ben ağlamasını riskli buldum. İz kaybettirme yani başka şehir olmadan kurtulabileceğinizi düşünüyor musunuz?

Bu kişinin mafya dizilerine hayranlığı, bıcak/ silah tutkunluğu, katı cinsiyetçilik rol inancı, göç geçmişi var mı?
 
Bebekten sonra değil, eşiniz siz hamileyken de aynıymış. Zaten öncesi yok çünkü hemen hamile kalmışsınız.
Dün de yazdım, evlenir evlenmez hamile kalmaktan kadınlar ne zaman vazgeçecek?
Biraz durup bu adam nasıl bir koca diye bakmaya, analiz etmeye zamanınız olsaydı belki farklı düşünürsünüz.

Şimdi ise çocuğun bahane edileceği hiçbir şey yok orada. Çünkü bir baba yok, eşiniz sıfır sorumlulukla sizin omzuna yük olarak binmiş. Ailenizin evindesiniz ne güzel, defolup gitsin nereye gidiyorsa, uzadıkça size zarar her türlü.
 
Paragraflara ayırarak daha düzgün yazarsanız daha kolay okunabilir.
Hepsini okuyamadım ama Okuduğum kadarıyla yetti de arttı bile. Bir dakika düşünmemen lazım boşanmak için. Para falan da kaptırma manyağa.
Yeter ki gitsin diye verdim bile.Arabanın bende kalmasını kabul etti anlaşalım deyip,zaten onunda %60ını en az ben ödemiştim,kalanıda bana takılan bileziklerdendi.Onu bırakacak kalan yaptıgımız tüm birikimin yarısını verdim.Gitsin istiyorum artık sadece öfke kontrolü yok bişey yok
 
Nisan 2024 3 aylık evlisiniz. Ocak 2026 1 yaşında bebeğiniz var. Eşim çok iyiydi bebekten sonra değişti diyorsunuz da evlenir evlenmez çocuk olmuş zaten tanıma fırsatınız olmamış ki? Hepsini okuyamadım ama belli ki adam çöpün teki. Anneniz bakabilirse dönün çalışın beraber yaşayıp gidersiniz kafanız rahat olur en azından.
Flört dönemimizde herşeyi yapan biriydi evliliğimizin ilk ayları ve hamileliğimde en azından..ya da ben salaktım doğurduktan sonra fark ediyorum gerçek yüzünü ya
 
Sadece kızım için bir acaba mı diye düşünüyordum.Yoksa zaten o kadar katlanılası değil ki çocuktan önce böyle değildi şimdi kendini vazgeçilmez sanmaya başladığı için deccalleştiğini düşünüyorum
Nasıl değildi?
Daha 3 aylık evli ve riskli hamileyken ailesi kalabalık şekilde sürekli evinize gelip kalıyor, misafir ağırlıyormuş evinizde. Siz bir şey söyleyince de eşiniz tepki gösteriyormuş. Şuradan bu adamın bir halt olmadığı, olmayacağı çok açıkmış aslında.
 
Bu arada yapay zekanın bilmediği bir nokta var. 3/10 kadın bu aşamalarda yani boşanırken öldürülüyor.

Ben ağlamasını riskli buldum. İz kaybettirme yani başka şehir olmadan kurtulabileceğinizi düşünüyor musunuz?

Bu kişinin mafya dizilerine hayranlığı, bıcak/ silah tutkunluğu, katı cinsiyetçilik rol inancı, göç geçmişi var mı?
Silah tutkunluğu var ama köylü kurnazlıgıda var mesleğinden men edilse yapabilicek hiçbir işi becerisi yok.Uzaklaştırma almam lafından bile gerildi.ben gidemem galiba başka şehire malesef kızım daha 1 yaşında kreşe gidebilecek yaşına gelene kadar ablama anneme mahkumum ,emanet edemem sanırım başkasına 🥹
 
Back
X