Çocuk sahibi olmak bir insanın hayatında verebileceği en önemli kararken, çoğu insan hiç düşünmeden, “evet evlendik şimdi çocuk yapalım, minicik elleri, minicik ayakları olsun bıcıbıcı” diyerek başlıyorlar doğurmaya, o yüzden böyle uzun uzun düşünen irdeleyen arkadaşlara çok saygı duyuyorum, anneliğin ciddiyetinin farkında olanlar, asıl sizler anne olmalısınız. ne yaptığının, çocuk yaptıktan sonra neler yaşayacağının bilincinde olanlar dünyaya çocuk getirmeli sadece...
Çocuğa maddi-manevi yetecek misiniz? (Beslenmesini, giyimini, eğitimini en iyi şekilde karşılayabilecek, bunu yaparken sıkıntıya düşmeyecek gücünüz var mı?)
Hayatınızı onun varlığına göre düzenleyebilecek, ona ve bitmeyen soru/sorunlarına yeterli sabrı gösterebilecek karaktare sahip misiniz?
Yaşam alanınız, bir çocuk büyütmeye uygun mu? (Rutubetsiz ev, güvenli çevre, oyun alanları v.s.)
Ve en ama en önemlisi, siz gerçekten anne olmak istiyor musunuz? Hayatınızda bir çocuğun varlığını istiyor/eksikliğini hissediyor musunuz? Ona iyi bir anne-baba olabileceğinize emin misiniz? Yarın size “beni neden dünyaya getirdin” dediğinde verecek cevabınız var mı?
Hepsi evetse şimdiden hayırlı olsun, soru işaretleriniz varsa bu işe hiç girişmeyin, herkes çocuk sahibi olmalı diye bir kural yok, çocuksuz da gayet mutlu ve rahat bir hayat sürebilirsiniz, ya da geç anne olmak o kadar da korkunç bir şey değil, aksine daha bilinçli olup çocuklarınıza daha çok şey verebilirsiniz, zaten artık günümüzde insanlar 30 unda evlenip 35 den sonra çocuk sahibi oluyor, aceleniz de yok. Günü yaşayın, her şeyi yaşadım doydum dediğinizde sıra çocuğa da gelir, o zaman daha detaylı düşünür, en mantıklı kararı verirsiniz.
Böyle ahkam kestiğimi düşünenler için dipnot: ergen psikolojisinde uzmanım, rehber öğretmenlik yaptığım dönemde görüştüğüm velilerin çok büyük çoğunluğunun çocuklarına yetemediğini, sorunlu ve mutsuz ebeveynlerle, aynı şekilde sorunlu ve mutsuz çocukların, hep hazırlıksız, plansız, üzerinde fazla düşünülmemiş doğumların sonucu olduğunu gözlemledim. Allah rızkını verir diye her yıl birer tane doğurup, birine bile sağlam bir gelecek sunamamaktansa, hiç çocuk sahibi olmamak daha iyidir.
