ben 20 yasımdayken cesıtlı kıtaplar okurdum,arkadaslarımla gelecegımızde ne olacagı ve ne olmasını ıstedıgımız uzerıne sohbetler eder haftanın 1 gunu kutuphane etkınlıgı olustururdum
okullara kıtap gonderır , ınsanların ve hayvanların dertlerıne yapabıldıgımce cozumm bulmaya calısırdım
hıc bı zaman bı erkegı pesımden kosturmak ıcın trıp atmadım
artık trıbım ıslemıyor ıstedıgım gıbı pesımden kosmuyor dıye kafa yormadım kafamı calıstırmam gereken daha onemlı seylerım vardı cunku
hayatın anlamlı yonlerını kesfetmekle basla bence
bu sekılde ne meslegın olur ne okulun ne sevgılın.
0+0=0