- Katılım
- 15 Eylül 2025
- Mesajlar
- 19
- Emoji Skoru
- 2
- Puanlar
- 1
- Konu Sahibi Melda_mila
-
- #1
Merhabalar,
burda yeniyim ve burayı keşfettim burda insanlar dertlerini sıkıntilarini açabiliyor birbirine fikir alışverişinde bulunuyor, bende son çare size geldim çünkü kimseyle açık açık konuşamıyorum ben aklımı yitirmek üzereyim kötü bı karar vermek istemiyorum, mücadeleden çok yoruldum doldum tastim zihnim okadar dolu ki kararlar vermem gerekiyor yapamıyorum, çaresizim kimsesizim burda içimi dökmek istiyorum bı nevi itiraf bı nevi hayatımı anlatmak istiyorum, içimde birikenleri burda dökmek istiyorum lütfen beni yargılamayın bana bı yol gösterin lütfen, ennn basından anlatmak istiyorum herşeyi çünkü ne aileme ne yani basimdakilyle dertlesebiliyorum hissizlestim artık cümlelerim karışık gelirse kusura bakmayın şimdiden.
Hikaye uzun kesitler halinde yazicam muhtemelen.ben küçükken annem babam boşandılar babam felç hastası çok sinirli ve ağzından beddua eksik olmayan biri, annem babam bodanmadan önce annem babamı aldatıyordu hatta beni o adamın evine götürdü kaçıyordu annem ben küçüğüm diye benide yanına aldı sonra neden hatırlamıyorum beni tekrar eve bırakıp gitti eve geldiğimde artık ablalarima mi anlattim bilmiyorum babam benden nefret etmeye başladı sanki sucluymusum gibi çocuğum ben nerden bilebilirim bana gezmeye gidicez diye alıp götürüyor babam küçük olduğum halde küfür edip beddua ediyordu bana beni o adamın yanına götürdü diye sinirini benden çıkarıyordu neyse hep böyle nefret etti benden .bana ablsmdan başka bakan kimse yoktu o zamanlar annelik yaptı bana onun dışında Allah'a emanettim benim dışında üç ablam bı abim vardı hep sokaklarda oynardım bı adam vardı abimle babqmin arkadaşı komsumuzdu aynı zamanda varliklilardi o zamana göre hep o abinin yanına giderdim beni sevip para verirdi ilgilenirdi sevildiğini hissederdim sonra simardim verdikçe artık ben gidip istiyordum.
Ahmet abi 1lira verirmisin diye veriyordu sonra bı gun gene istemeye gittim dedi gel benim biraz Bodrum katında isim var sende yanımda dur sana veririm gittim o gün de diz üstümde bı etek gitmiştim bacaklarım görünüyordu para beklerken beni bı yere oturttu bı cuvaldi yüksekti sonra bacaklarıma falan dokunuyordu ben küçüğüm diye öyle seviyor sanıyordum bilmiyorum sonra gittim eve bana gene 10krş verdi bana sahip çıkan da yok niye beni boş bırakmışlar o kadar o adama guvenipde sorun olduğunu görmemişler bı gün beni merdiven altına götürdü benim ayıp yerlerime dokunuyordu ben ağlıyordum sessiz ol korkma bişey olmaz diyordu ayıp yerine dokunmami istedi bende ağlıyordum sonra tam orasını hatırlamıyorum gitti bende gittim eve kimseye bişey anlatamadim korktum o adam hiç bir şey yokmuş gibi babamlarla gene konuşuyordu gene gelip gidiyordu bişey yokmuş gibi yanağımdan makas alıyordu falan yiillar geçti orta okulda piskolojim bozuktu.
Bir gün İngilizce ogremenimle konuşurken anlattım herşeyi ona o da hemen şikayette bulundu ben korktuğum için yurtta kaldım bı hafta zaten ailem beni sevmiyordu ablalarim filan babam hep küfür ederdi bı yandan Kurtuluş olarak düşünüp bı yandan korktuğum için yurtta kaldım herkes öğrendi babam abim bunca yıl niye söylemedin dediler bana eve gel kimse sana bişe yapmaz korkması gereken sen değilsin sen küçüktün dediler eve döndüm adamı şikayet ettiler o adam evimizin önüne geldi şikayetten vaz geçmemiz için özür diledi zaten aradan yıllar geçti için kimse bişey yapamaz hapse giremez dediler bu konu da burda kapandı yıllar önce de öğrendim ki hafız biriyle evlenmiş çok şaşırmıştım onun gibi namussuz çocuk tacizcisi biri nasıl iffetli biriyle evlenebilir diye benim hayat hikayem burda başladı işte.
Ailem bana karşı çok kotuyduler niye bilmiyorum annem hep döverdi o küçük yaşta beni asagilardi nefret kusardı, neymiş beni doğururken bı böbreğini kaybetmiş beni başka komşu kızıyla kiyaslamisti birgün sen zaten beceriksiszsin bak o nasıl akıllı gibisinden, babam dediğin ağzından beddua eksik olmayan küfür eksik olmayan biri küçük yaşta orospu derdi Allah kahretsin seni bu bedduaları küfürleri ede ede benim sonunu o getirdi bı keresinde orta okula gittigim zaman yatağımı toplamayip anlamin toplanmis yatağına uzandım diye babam sinir krizi geçirdi bıçağı aldı sakat olmasına rağmen topallaya topallaya peşime verdi bıçakla korktum dosekleri dizdigimiz bı yer vardı hemen dibinde dolap oraya çıkıp saklandım okadar korkuyorum ki bu gün bile unutmuyorum babam yattigim yatağa saldırdı oturdu yatağı kesiyor kufrede ede parçalıyor yatağı durmadan yarım saat sürdü böyle beni görmesin saldirmasin diye nefes bile almadım dizlerim zangir zangir titriyor bı kere de Demir sopayla vurmuştu bana wnlsma da vurmuştu o gün evdekacmak istedik ablamla dayanamiyorduk ama bir günlüğüne oda evimizin çatısına kacmistik
Ben hep acı çekiyordum o evde babamın kufurlerinden beddularindan bikmistim ben ne yaptım bana böyle diyorsun diyodum hep yüzüme tukuruyordu ufak sebepler yüzünden bı kere tabak istedi benden gittin getirdim elime sertçe vurdu tabak fırladı neymiş kase istiyormuş bu tarz şeyler yüzünden bana hep kötü davranıyor resmen zil.ediyordu orda kalmak istemiyordum esirgeme yurduna gitmek istiyordum ve gittimde zaten bu olaylar diğer yazmış olduğum konu esnasında olanlar yani yurttan çıktıktan sonra bı sene iki sene sonra annem olacak kadın bizi özlemiş gormeye gelmiş ama elinde bı bebekle İstanbul'da çalışıyor biriyle İmam nikahlı evleniyor bilmiyormuş adamın evli olduğunu adam ondan hep saklamış babam o bebeğe soyadını verdi annem hep gelip gitti yazları çocuğu bıraktı senelerce biz baktık o gitti çalışmaya en son geldiğinde beni yanına almasını istedim artık dayanamıyordum babam yaşlandıkça daha çok huysuzlasiyordu artık o Bebek yüzünden bile bana kötü davranıyorlardı.
İstanbul'a gidip calisicaktim kendime birikim yapicaktim annemde beni kendisine yardım etmem için götürdü hayalim kendime güzel elbiseler almaktı çünkü babam herşeyi benden sakindi bir kuruş harcaması benim için bir kuruş harçlık vermedi bende İstanbul'da TV gördüğüm güzel yerleri gezmek istiyordum belki sanatçıları ünlüleri de görürdüm okul konusu da 8.sinif bitmişti okulu düz geçiyordum zaten hep İstanbul'da okula götürdü beni kontenjanlar dolmuş açık öğretime geçtim onuda beceremedim okul hayatım bitti şuan çok pişmanım okumadığım için sonra ben hem annemin çocuğuna bakıp hem çalışıyordum 16lıyaslarimda gündüzlü tekstil işine girdim para kazandım isimde de çok iyiydim beni herkes severdi sanırım bu ailem beni sevmemisti oradaki kızlar teyzeler çok güzelsin çok çalışkan son masallah derlerdi overlerdi beni patronlarda çok memnun sürekli beni ise cagirirlardi artık işi ilerlettim gece isindede çalıştım akşam çalışıp sabah eve gidiyordum çocuk okula başladığı için annemin çocuğu devamına sonra devam etmek istiyorum artık çok uzun yazdım kb
burda yeniyim ve burayı keşfettim burda insanlar dertlerini sıkıntilarini açabiliyor birbirine fikir alışverişinde bulunuyor, bende son çare size geldim çünkü kimseyle açık açık konuşamıyorum ben aklımı yitirmek üzereyim kötü bı karar vermek istemiyorum, mücadeleden çok yoruldum doldum tastim zihnim okadar dolu ki kararlar vermem gerekiyor yapamıyorum, çaresizim kimsesizim burda içimi dökmek istiyorum bı nevi itiraf bı nevi hayatımı anlatmak istiyorum, içimde birikenleri burda dökmek istiyorum lütfen beni yargılamayın bana bı yol gösterin lütfen, ennn basından anlatmak istiyorum herşeyi çünkü ne aileme ne yani basimdakilyle dertlesebiliyorum hissizlestim artık cümlelerim karışık gelirse kusura bakmayın şimdiden.
Hikaye uzun kesitler halinde yazicam muhtemelen.ben küçükken annem babam boşandılar babam felç hastası çok sinirli ve ağzından beddua eksik olmayan biri, annem babam bodanmadan önce annem babamı aldatıyordu hatta beni o adamın evine götürdü kaçıyordu annem ben küçüğüm diye benide yanına aldı sonra neden hatırlamıyorum beni tekrar eve bırakıp gitti eve geldiğimde artık ablalarima mi anlattim bilmiyorum babam benden nefret etmeye başladı sanki sucluymusum gibi çocuğum ben nerden bilebilirim bana gezmeye gidicez diye alıp götürüyor babam küçük olduğum halde küfür edip beddua ediyordu bana beni o adamın yanına götürdü diye sinirini benden çıkarıyordu neyse hep böyle nefret etti benden .bana ablsmdan başka bakan kimse yoktu o zamanlar annelik yaptı bana onun dışında Allah'a emanettim benim dışında üç ablam bı abim vardı hep sokaklarda oynardım bı adam vardı abimle babqmin arkadaşı komsumuzdu aynı zamanda varliklilardi o zamana göre hep o abinin yanına giderdim beni sevip para verirdi ilgilenirdi sevildiğini hissederdim sonra simardim verdikçe artık ben gidip istiyordum.
Ahmet abi 1lira verirmisin diye veriyordu sonra bı gun gene istemeye gittim dedi gel benim biraz Bodrum katında isim var sende yanımda dur sana veririm gittim o gün de diz üstümde bı etek gitmiştim bacaklarım görünüyordu para beklerken beni bı yere oturttu bı cuvaldi yüksekti sonra bacaklarıma falan dokunuyordu ben küçüğüm diye öyle seviyor sanıyordum bilmiyorum sonra gittim eve bana gene 10krş verdi bana sahip çıkan da yok niye beni boş bırakmışlar o kadar o adama guvenipde sorun olduğunu görmemişler bı gün beni merdiven altına götürdü benim ayıp yerlerime dokunuyordu ben ağlıyordum sessiz ol korkma bişey olmaz diyordu ayıp yerine dokunmami istedi bende ağlıyordum sonra tam orasını hatırlamıyorum gitti bende gittim eve kimseye bişey anlatamadim korktum o adam hiç bir şey yokmuş gibi babamlarla gene konuşuyordu gene gelip gidiyordu bişey yokmuş gibi yanağımdan makas alıyordu falan yiillar geçti orta okulda piskolojim bozuktu.
Bir gün İngilizce ogremenimle konuşurken anlattım herşeyi ona o da hemen şikayette bulundu ben korktuğum için yurtta kaldım bı hafta zaten ailem beni sevmiyordu ablalarim filan babam hep küfür ederdi bı yandan Kurtuluş olarak düşünüp bı yandan korktuğum için yurtta kaldım herkes öğrendi babam abim bunca yıl niye söylemedin dediler bana eve gel kimse sana bişe yapmaz korkması gereken sen değilsin sen küçüktün dediler eve döndüm adamı şikayet ettiler o adam evimizin önüne geldi şikayetten vaz geçmemiz için özür diledi zaten aradan yıllar geçti için kimse bişey yapamaz hapse giremez dediler bu konu da burda kapandı yıllar önce de öğrendim ki hafız biriyle evlenmiş çok şaşırmıştım onun gibi namussuz çocuk tacizcisi biri nasıl iffetli biriyle evlenebilir diye benim hayat hikayem burda başladı işte.
Ailem bana karşı çok kotuyduler niye bilmiyorum annem hep döverdi o küçük yaşta beni asagilardi nefret kusardı, neymiş beni doğururken bı böbreğini kaybetmiş beni başka komşu kızıyla kiyaslamisti birgün sen zaten beceriksiszsin bak o nasıl akıllı gibisinden, babam dediğin ağzından beddua eksik olmayan küfür eksik olmayan biri küçük yaşta orospu derdi Allah kahretsin seni bu bedduaları küfürleri ede ede benim sonunu o getirdi bı keresinde orta okula gittigim zaman yatağımı toplamayip anlamin toplanmis yatağına uzandım diye babam sinir krizi geçirdi bıçağı aldı sakat olmasına rağmen topallaya topallaya peşime verdi bıçakla korktum dosekleri dizdigimiz bı yer vardı hemen dibinde dolap oraya çıkıp saklandım okadar korkuyorum ki bu gün bile unutmuyorum babam yattigim yatağa saldırdı oturdu yatağı kesiyor kufrede ede parçalıyor yatağı durmadan yarım saat sürdü böyle beni görmesin saldirmasin diye nefes bile almadım dizlerim zangir zangir titriyor bı kere de Demir sopayla vurmuştu bana wnlsma da vurmuştu o gün evdekacmak istedik ablamla dayanamiyorduk ama bir günlüğüne oda evimizin çatısına kacmistik
Ben hep acı çekiyordum o evde babamın kufurlerinden beddularindan bikmistim ben ne yaptım bana böyle diyorsun diyodum hep yüzüme tukuruyordu ufak sebepler yüzünden bı kere tabak istedi benden gittin getirdim elime sertçe vurdu tabak fırladı neymiş kase istiyormuş bu tarz şeyler yüzünden bana hep kötü davranıyor resmen zil.ediyordu orda kalmak istemiyordum esirgeme yurduna gitmek istiyordum ve gittimde zaten bu olaylar diğer yazmış olduğum konu esnasında olanlar yani yurttan çıktıktan sonra bı sene iki sene sonra annem olacak kadın bizi özlemiş gormeye gelmiş ama elinde bı bebekle İstanbul'da çalışıyor biriyle İmam nikahlı evleniyor bilmiyormuş adamın evli olduğunu adam ondan hep saklamış babam o bebeğe soyadını verdi annem hep gelip gitti yazları çocuğu bıraktı senelerce biz baktık o gitti çalışmaya en son geldiğinde beni yanına almasını istedim artık dayanamıyordum babam yaşlandıkça daha çok huysuzlasiyordu artık o Bebek yüzünden bile bana kötü davranıyorlardı.
İstanbul'a gidip calisicaktim kendime birikim yapicaktim annemde beni kendisine yardım etmem için götürdü hayalim kendime güzel elbiseler almaktı çünkü babam herşeyi benden sakindi bir kuruş harcaması benim için bir kuruş harçlık vermedi bende İstanbul'da TV gördüğüm güzel yerleri gezmek istiyordum belki sanatçıları ünlüleri de görürdüm okul konusu da 8.sinif bitmişti okulu düz geçiyordum zaten hep İstanbul'da okula götürdü beni kontenjanlar dolmuş açık öğretime geçtim onuda beceremedim okul hayatım bitti şuan çok pişmanım okumadığım için sonra ben hem annemin çocuğuna bakıp hem çalışıyordum 16lıyaslarimda gündüzlü tekstil işine girdim para kazandım isimde de çok iyiydim beni herkes severdi sanırım bu ailem beni sevmemisti oradaki kızlar teyzeler çok güzelsin çok çalışkan son masallah derlerdi overlerdi beni patronlarda çok memnun sürekli beni ise cagirirlardi artık işi ilerlettim gece isindede çalıştım akşam çalışıp sabah eve gidiyordum çocuk okula başladığı için annemin çocuğu devamına sonra devam etmek istiyorum artık çok uzun yazdım kb
Son düzenleyen: Moderatör: