Merhaba.
8 yıllık evliliğimin sonuna geldim.
Düğünümde konukların getirdiği takıların eşimin ailesi tarafından el konulmasıyla başlayan sürecim, eşimin pasif tutumları ile zaman içerisinde eşimle toksikleşen bir ilişkiye dönüşerek en sonunda da eşimin bana şiddet uygulaması ile son buldu.
Yaklaşık 2 senedir, eşimin kollarımı sıkıp morartması, kavgaları 2 3 saate kadar uzatması, hiç susmaması, beni ağlamaktan harap etmesi gibi şeylerle mücadele ettim.
Zaman zaman ağır konuştuğum için yaşadığım şiddeti hakettiğime inanıldırıldım eşim tarafından. Evet biliyorum şiddetin ne olursa olsun sebebi olmaz. Ama ben hep kendimi de suçladım eşimle beraber. Eşim kollarımdan tutup beni boynumu ağrıtacak kadar sarsarken, beni yerlerde sürüklerken, ondan kurtulmaya çalışırken ona vurduğum için kendisinin de benden şiddet gördüğünü söyledi. Manipülasyona maruz kaldım.
Bilmiyorum bi kadın bunları neden hak eder, hak eder mi?
Eşim ayrı bir ev tuttu artık. Gitti. Anlaşmalı boşanacağız.
Ancak içimdeki huzursuzluğu, mutsuzluğu atamıyorum.
Güzel günlerimiz de oldu. Beni el üstünde tuttuğu günler. Acaba ben mi o günlerin kıymetini bilemedim diye kahroluyorum.
Nasıl iyileşirim? Her insanın süreci ayrıdır tabi. İyileşmek için siz neler yaptınız?