• Merhaba, Kadınlar Kulübü'ne ÜCRETSİZ üye olarak yorumlar ile katkıda bulunabilir veya aklınıza takılan soruları sorabilirsiniz.

boşanma aşamasına geldim!!

Cam fanusta yaşıyorsunuz herhalde. Yoksa her her eylemi kötülük olarak değerlendirmezdiniz
Benim anne olup olmadığımı bilmeden beni bile kötü anne ilan ettiniz. Hey Allahım ya! Bir de daha ne yapsın diyor! Hanım efendi sakin olun. Kadın çocuğun bir zarar vermiş sadece biraz bunalmış o kadar. Çocuk belki şuan annesinin kucağında mutludur.
Birazcık kitap okuyun çocuk gelişimine bakın bir şeyler yapın böyle olmaz nenem gibi bakılmaz olaylara. Annesinin kucağında tabii mutludur bebekler çocuklar dayak yese bile anne diye ağlar yahu güvenli liman çünkü. O güvenli liman böyle yaparsa o çocuk büyüyünce nasıl olur acaba
 
Benim annede bağırıp çağırırdı hatta bazen çıldırırdı bunlar benim annemi kötü bir anne yapmadı. 4 tane çocuğunu babasız büyütmüş bizim için canın seve seve verebilecek bir kadın.
İlk yorumumda yazdım tavırları doğru değil ama bunlar onu kötü bir anne yapmaz. Bazı çocuklar gerçekten zor oluyor.
İnsan kendi içinde olduğu durumun yanlış olduğunu kabullenmektense durumu meşrulaştırmayı seçiyor: benim annem babam da bize canonı verir belki ama iyi anne baba değillerdi. Çocuk yetiştirmeyi bilmiyorlardı. Çoğumuzun çocukluğu ihmal edilmiş vaziyette. Konu sahibi de çocuğunu ihmal eden bir anne, çünkü muhtemelen beden algı bozukluğuna sahip bir kadın olarak pedofili sapık bir kart horozla da evlenmiş. O yüzden de hayattaki tek derdi bedeni olmuş. Umarım çocuğu kız değildir.
 
İnsan kendi içinde olduğu durumun yanlış olduğunu kabullenmektense durumu meşrulaştırmayı seçiyor: benim annem babam da bize canonı verir belki ama iyi anne baba değillerdi. Çocuk yetiştirmeyi bilmiyorlardı. Çoğumuzun çocukluğu ihmal edilmiş vaziyette. Konu sahibi de çocuğunu ihmal eden bir anne, çünkü muhtemelen beden algı bozukluğuna sahip bir kadın olarak pedofili sapık bir kart horozla da evlenmiş. O yüzden de hayattaki tek derdi bedeni olmuş. Umarım çocuğu kız değildir.

Öff ya! Gerçekten kendini mükemmel anne zanneden şimdiki kadınlardan fenalık geldi.
Şimdide ihmal edilmiş bir çocuklu yaşadığım için durumu normalestirğim hikâyeleri uydurmaya başlandı pes vallahi. Bacım, ben çok mutlu bir çocukluk geçirdim. Ve benim annem dünyanın en iyi annesi bana göre. Yakında 30 yaşına gireceğim annem hala sesimi duymadan uyumaz. Lütfen zırva pedagojik bilgilerinizi kendinizi saklayın
Ha konu sahibinin kötü bir anne olduğunu düşünüyorsanız da yetkilileri arayın. Eminim onlar size gerekli cevapları vereceklerdir.
 
Öff ya! Gerçekten kendini mükemmel anne zanneden şimdiki kadınlardan fenalık geldi.
Şimdide ihmal edilmiş bir çocuklu yaşadığım için durumu normalestirğim hikâyeleri uydurmaya başlandı pes vallahi. Bacım, ben çok mutlu bir çocukluk geçirdim. Ve benim annem dünyanın en iyi annesi bana göre. Yakında 30 yaşına gireceğim annem hala sesimi duymadan uyumaz. Lütfen zırva pedagojik bilgilerinizi kendinizi saklayın
Ha konu sahibinin kötü bir anne olduğunu düşünüyorsanız da yetkilileri arayın. Eminim onlar size gerekli cevapları vereceklerdir.

Sana ne anlatsak boş umarım anne olmazsın
 
5 dk ağlamayla bir şey mi oluyor? Sen hiç ağlamadın mı büyürken
Evet hiç ağlamadan büyüdüm. Ve çocuğumu da ne olursa olsun ağlatarak uyutmadım. Şimdi 8 yaşında bazen ödev konusunda delirtiyor beni bağırıyorum ama yatırmadan önce mutlaka konuşmamı yaparım sarılırım gönlünü alır uyuturum. Hoş bağırdım dediğim de muhtemelen sizin için hafif kalır. Zira bir kere bile git bana gelme diye güvenli liman annesinden de kovmadım. 8 senedir bir gece bile ağlatmadım. Bir gece bile uyuyamadı diye yapayalnız bırakmadan da uyuttum.
Benim de yorgun olduğum erken uyusun istediğim oluyor ama bu benim kendimle ilgili bir sorun. Çocuğumun suçu yok. Onu dünyaya getiren ve yetişkin olan benim ve sorumluluğumu biliyorum. Uykusu da yoksa karanlıkta yanında sabırla beklemek benim görevim.
Siz de sorumluluklarınızı bilin, hatanızı fark edin. Bundan sonrasında en azından çocuğunuza hakkıyla davranın.
 
Evet hiç ağlamadan büyüdüm. Ve çocuğumu da ne olursa olsun ağlatarak uyutmadım. Şimdi 8 yaşında bazen ödev konusunda delirtiyor beni bağırıyorum ama yatırmadan önce mutlaka konuşmamı yaparım sarılırım gönlünü alır uyuturum. Hoş bağırdım dediğim de muhtemelen sizin için hafif kalır. Zira bir kere bile git bana gelme diye güvenli liman annesinden de kovmadım. 8 senedir bir gece bile ağlatmadım. Bir gece bile uyuyamadı diye yapayalnız bırakmadan da uyuttum.
Benim de yorgun olduğum erken uyusun istediğim oluyor ama bu benim kendimle ilgili bir sorun. Çocuğumun suçu yok. Onu dünyaya getiren ve yetişkin olan benim ve sorumluluğumu biliyorum. Uykusu da yoksa karanlıkta yanında sabırla beklemek benim görevim.
Siz de sorumluluklarınızı bilin, hatanızı fark edin. Bundan sonrasında en azından çocuğunuza hakkıyla davranın.
Tamam en iyi sensin böyle devam et
 
Tamam en iyi sensin böyle devam et
En azından içim rahat. Herkes böyle yapıyor gibi bomboş argümanlarla çocuk büyütmüyorum. Okuyorum araştırıyorum çocuğun psikolojisine göre hareket ediyorum. Yanlış yapsam da telafi etmeyi biliyorum. Herkes yapar diye normalleştirmek yerine evet hata ettim ama kendimi düzelteceğim diyorum. Çabalıyorum
 
Herkese tekrar merhaba. Bu akşam eşimle fiziksel bir kavga ettik. Kavga çocukla alakalı çıktı güya ama ne olursa olsun fiziksel bir kavga olmamalıydı. Bebeğim normalde 7-8 gibi uyuyor ama birkaç gündür uyku uyutmuyor bize daha doğrusu bana. Sonuçta ben kalkıp uğraşıyorum. Neyse bugün de aynı şekilde oldu. Ben de kızdım bebeğime. Ama bu onla rutin haline geldi. Gözlerini kapat çabuk falan diyorum o da kapatıp uyuyor. Her neyse akşam da 00.00 olacak saat hala uyumadı , birkaç kez yatırmaya çalıştım. Bir saat ninni söyledim 3 kez uyusun diye. Artık sinirlerim gerildi. Bebeği odada bıraktım içeri geçtim. Bunu da normalde yapıyorum. Biraz ağlayınca sinirini atıyor rahatlıyor. 5 dk sonra gidip uyutuyorum normalde böyle durumlarda. Bu akşam da en son bıraktım. Eşim gitti aldı odadan. Sonra ben de bebeğime kızdım dedim sakın gelme yanıma diye. O da ağladı zaten ağlıyordu ama yani. Sonra kocam bi anda bana bağırmaya başladı üstümü çekiştirdi yumruk yaptı delirdi resmen beni sıkıştırdı koltukta. Ben de tuttum onu tişörtünü tuttum yırttım komple ikiye ayrıldı. Bana kimse vurmadı vuramaz Ben de cinnet geçirdim resmen. O sıra bebek odada bunları görmedi tabi. Bana seni öldürücem bak sus falan diyo kendi de susmuyo hala laf ediyor yok şöylesin senden anne olmaz bi b.k olmaz gibi. Ben de tekrar üzerine yürüdüm Bu sefer çocuğun odasında yatağa itti beni boğazımdan tuttu bağırdı çağırdı kafama vurdu sanırım tam hatırlamıyorum. Olay bu Önceki olayları da az çok biliyorsunuz. Boşanmaya karar verdim artık. Sorum şu ki böyle küçük bebekle boşananlar nasıl hayatına devam ettiniz? Ailem yok tek başımayım. Bebeğimi bırakacağım biri de yok. Şu an kendi işimi de yapamam bu yüzden. Nafaka falan alırım bu konuda madur etmez diye düşünüyorum ama ortada bir bebek var ben kendime bakarım da ona nasıl yeteceğim? Birileri beni aydınlatsın lütfen
Ok
 
Öff ya! Gerçekten kendini mükemmel anne zanneden şimdiki kadınlardan fenalık geldi.
Şimdide ihmal edilmiş bir çocuklu yaşadığım için durumu normalestirğim hikâyeleri uydurmaya başlandı pes vallahi. Bacım, ben çok mutlu bir çocukluk geçirdim. Ve benim annem dünyanın en iyi annesi bana göre. Yakında 30 yaşına gireceğim annem hala sesimi duymadan uyumaz. Lütfen zırva pedagojik bilgilerinizi kendinizi saklayın
Ha konu sahibinin kötü bir anne olduğunu düşünüyorsanız da yetkilileri arayın. Eminim onlar size gerekli cevapları vereceklerdir.
Bacım, bir de seni bir bebeğin olduğunda sahalarda görelim..

Empatiyi o zaman da bebeği düşünerek yapacaksın. Bana yazmışlardı diyeceksin..
 
Bacım, bir de seni bir bebeğin olduğunda sahalarda görelim..

Empatiyi o zaman da bebeği düşünerek yapacaksın. Bana yazmışlardı diyeceksin..

Belki söylediğiniz gibi öyle olurum bilemem.
Annelik kadınları fazla empatik yapıyor. Sanırım çocuğu iyiliği için gerekli.
 
Belki söylediğiniz gibi öyle olurum bilemem.
Annelik kadınları fazla empatik yapıyor. Sanırım çocuğu iyiliği için gerekli.
Bunu yazmak istemem ama bir evladın olduğunda geçmişte annenin sana yaptıklarına çok kızacaksın..

Önemli olan, zor olan merhameti gençken, toyken gösterebilmek minik bir bebeğe hakkıyla bakabilmektir.
 
Bunu yazmak istemem ama bir evladın olduğunda geçmişte annenin sana yaptıklarına çok kızacaksın..

Önemli olan, zor olan merhameti gençken, toyken gösterebilmek minik bir bebeğe hakkıyla bakabilmektir.

Annem konusunda yanlış anlaşıldığımı düşünüyorum. Annem çok iyi bir anne. Ben çok zor, agresif ve baş edilmesi zor çocuktum. Bu yüzden ona kızacağım asla kızamam. Bütün hayatını bize adadı. Halada öyle. O benim bebeğim.
 
Belki söylediğiniz gibi öyle olurum bilemem.
Annelik kadınları fazla empatik yapıyor. Sanırım çocuğu iyiliği için gerekli.
Bunu yazmak istemem ama bir evladın olduğunda geçmişte annenin sana yaptıklarına çok kızacaksın..

Önemli olan, zor olan merhameti gençken, toyken gösterebilmek minik bir bebeğe hakkıyla bakabilmektir
Annem konusunda yanlış anlaşıldığımı düşünüyorum. Annem çok iyi bir anne. Ben çok zor, agresif ve baş edilmesi zor çocuktum. Bu yüzden ona kızacağım asla kızamam. Bütün hayatını bize adadı. Halada öyle. O benim bebeğim.
Anladım.. O zaman sizin adınıza sevindim🍀
 
Back
X