Boşanma hk.

seventynine

Üye
Pro Üye
2 Temmuz 2025
187
232
18
İstanbul
Merhabalar,

Aşağıya okumak isteyen olursa eski konumun linkini bırakacağım. Görünüşte sorunsuz ilerleyen ama eşimin beni uzun senelerdir ihmal ettiği bir evliliğim var. Cinsel birlikteliğimiz yok, en son konuyu açtıktan sonra onu baştan çıkardım ve seviştik yaklaşık bir ay olmuştur ama gerisi gelmedi. Yoğun çalışıyor (it sektöründe) bazen vardiyalı gibi oluyor mesela 22:00'da iş bilgisayarını bıraktı diyelim 22:01'de hemen oyun bilgisayarı açılıyor. Evden çalışıyor ve eğer ev işi vs yapmayacaksak (bu konuda çok paylaşımcı) hemen o bilgisayar açılıyor. İlk senelerimiz böyle değildi, haftasonu yemekleri birlikte yapardık güle oynaya. Sabahları arkamdan gelir sarılır öperdi, beraber duş alırdık. Nolduysa pandemide oldu.

Her neyse görünürde örnek çiftiz ama ben kendi içimde çok yalnızım. Üstelik depresyon ve anksiyete yaşıyorum. Durumumu asla sormadı, maddi olarak üzerine düşeni yaptı kenara çekildi. Ben üç senedir işsizim iş bulamıyorum. İstediklerim alınır, kuaför param vs verilir ama o saçlar bir koklanmaz bir güzel olmuş denmez.

Ben şartlarımı ayarlayıp boşanmak istiyorum. Şu an sadece bu düşünce kafama düşmüş durumda. Böyle bir şey onu şoka sokar çünkü ona göre bir sorunumuz yok. Ben ev arkasaşı değil koca istiyorum o 40 ben 45'iz bakımlı, güzel ve libidosu yüksek bir kadınım. Bu kadar ilgisizlik ayrıca sohbet etmek de yok ortak yapılan şeyler sadece ev işi kedi bakımı vs.

Eşimle bu noktaya gelirsek, boşanmayı kabul etmeme durumu olabilir mi? Avukat arkadaşlar varsa yardımcı olabilirler mi bana?Ortak bir mülk yok, onun kendi mülkleri var önceden alınan. Bir tek motor var. Ederi 400.000 civarında. Bana yoksulluk nafakası bağlanır mı? Ya da tazminat hakkım var mı? Kafam çok karışık, hadi cinselliği geçtim diyelim 45 yaşında azma diyelim ama bu adam ben kendimi öldürücem dediğimde napim diyen birisi.

Hatta geçenlerde bu imada bir post attım depresyonun beni çok yorduğuna dair. Arkadaşlarımızın hepsi meraklamıp sordu beni o da görmüş akşam eve gelip neyin var demedi. Gönderimi gördün mü dedim gördüm napim dedi geçti.

Karışık olduysa özür dilerim ama bunları mahkemede nasıl ispatlarım? Manevi tazminat alabilir miyim?

Konum:

 
Beni sevmiyor diyemem imkanı ölçüsünde istediklerimi yapar ama depresyondayken nasılsın oldun demez gel seni bugün temiz havaya çıkartayım demez. Kavgamız yok, pasif agresiftir ben alttan alırım. Ev arkadaşı gibiyiz daha ziyade. Ama konuşmaz nefret eder yapısı sakin çok az konuşur ama bu kadar değildi. Geçen izlediğim bir filmi anlatırken "niye şimdi anlatıyorsun bunu?" dedi mesela.
 
Örnek çift değilsiniz o nedir bilmiyorum zaten.Onun dışında ruhum kalbim ısınmıyor sa tüm dünyaya karşı ekip olamıyor ve keyifle gülmüyor sam ne yapayım ev arkadasini ne yapayım kağıt üzerindeki yan yana resimleri.Eşiniz niye şok olacak onuda anlamadım sevdiği yareni eşi değilde uzak akraba gibi tavırları var size
 
Boşan valla.
İnan ne anksiyeten kalır ne depresyonun.
İnsanı en çok depresyona sokan evdeki huzursuz gergin ortam.
Huzursuz bi ortam olması için de illa kavga dövüş olmasına gerek yok.
Ruhun çürüyor bu evlilikte ruhun. Kadınlığın çürüyor. İçin çürüyor...
Varsın kedilerinle yalnız yaşa, ben öyle yapıyorum.
Her 3 ayda bir gelen depresyon ataklarım intihar düşüncelerim yok oldu gitti...
Bunun yanı sıra urtiker, ülser gibi fiziksel hastalıklarım da gitti...
Ben melek miydim, hayır, eski eşimin de migreni gitmiş, oh maşallah.
O da mutsuzdu çünkü ilişkimiz ölmüştü.
Sizinki de ölmüş, eşiniz de mutsuz belli.
Ne gereği var evde bi cesetle yaşamaya, gömün gitsin.
Boşanmak bazen nefes almaya eş değerdir.
Asla hayatın sonu değil aksine yeniden doğuştur.
Ama, şunu söylemeden geçemicem, çok da sancılı zor bi süreç, bu sürece psikolojik olarak sağlam bi şekilde girin. Birbirinizi yıpratmayın. Dostlarınızdan destek alın. Gerekirse terapi eşliğinde bu süreci yürütün.
 
Eşinize göre düğün bayram zaten ilgilenmiyor kendi dünyasında yaşıyor belkide sizin gitmenizi bekliyor belkide ondan bu pasif davranışları bunuda bir düşünün.Yoksa böyle davranması normal degilki.Ev arkadaşları bile yeri geldimi keyifli zaman paylaşır.Sizde baya kopmuş iş .Yani bu alışkanlık monotonluk yada kavga sonucu bir soğukluk değil .Yazdiklarinizdan tek algıladığım gidin yada kalın eşinizin umurunda değil belki umurunda gibi yapar bilemem de böyle davranilmaya tahammül edecek kadar sevmeseniz onu sizin için hayırlı olur bence
 
Ağır depresyonum var diyorsunuz. Çalışabilecek gibi hissediyor musunuz? Sizin aranızdaki arzu bitmiş belli ki. Bir şeyleri sürümeye çalışıyorsunuz. Görülmemek daha da dibe batırıyor.
Her halükarda en azından ayrı kalmanız şart bence ama sizin eşinizle ilişkinizden daha önemli mental sorunlarınız varmış. Çalışın düzeninizi kurun, düze çıkın, nafakada anlaşın öyle boşanın. Ev arkadaşı olarak bakın, beklentiye girmeyin bu sürede de.
 
Çok sık depresif takılıyorsanız artık bu konuda umursamaz olmaya başlamış olabilir. Eğer böyle bir yapınız varsa ilgisiz olarak düşünmeyin. Yani siz mutsuz ve depresifken aranızda cinsel bir durum nasıl olacak? Adam size yaklaşmak istemez.
Diğer konularınızı da bildiğim için diyorum tek taraflı bir sorun var gibi gelmiyor bana. Çift terapisi ve artı kendiniz psikolojik destek alarak da deneyebilirsiniz. Karşılıklı çabayla kurtulabilecek bir evlilik var ortada ve bence tek taraflı bir ilgisizlik yok. İki tarafın da sıkıntıları var ve ilişkiyi bu yıpratmış gibi geliyor bana
 
Boşanmayı da konuşmalar arasında teklif ettim kabul etmiyor.

Etmeyp ne yapacak merak ediyorum, kendisi vejetatif şekilde yuvarlanıp giderken sen de bir köşede sıkıntıdan patlıyorsun ... gidersen git en azından mutlu olursun yani kabul etmemesinde bir mantık bulamadım :KK51:
 
Çok sık depresif takılıyorsanız artık bu konuda umursamaz olmaya başlamış olabilir. Eğer böyle bir yapınız varsa ilgisiz olarak düşünmeyin. Yani siz mutsuz ve depresifken aranızda cinsel bir durum nasıl olacak? Adam size yaklaşmak istemez.
Diğer konularınızı da bildiğim için diyorum tek taraflı bir sorun var gibi gelmiyor bana. Çift terapisi ve artı kendiniz psikolojik destek alarak da deneyebilirsiniz. Karşılıklı çabayla kurtulabilecek bir evlilik var ortada ve bence tek taraflı bir ilgisizlik yok. İki tarafın da sıkıntıları var ve ilişkiyi bu yıpratmış gibi geliyor bana

Depresyonda değilken de yapmıyorduk. Ayrıca ben eve ve ona yansıtmıyorum inanın. O postu paylaştığımda bile kapıda güleryüzle karşıladım, soframı eksiksiz kurdum. Esas benim yaşam enerjimi emen o. Sürekli yorgun, bezgin. Vitaminlere baktıralım diyorum yok, iyiyim ben diyor. Bezgin Bekir modunda olan o. Sürekli tek başına plan yapıyor ben evde ağlanıp sızlansam neyse de.

Zaten en çok kıran da bir nasıl oldun dememesi. Beni bitiren mevzu o oldu.
 
Etmeyp ne yapacak merak ediyorum, kendisi vejetatif şekilde yuvarlanıp giderken sen de bir köşede sıkıntıdan patlıyorsun ... gidersen git en azından mutlu olursun yani kabul etmemesinde bir mantık bulamadım :KK51:

Alışkanlık heralde. Bizim ev sakindir huzurludur, kavga falan da etmem ben zaten heralde onun da normali bu oldu nolmuşkine napmışımkine diye düşünüyor.

Yani ben ona sana 2021 senesinde kötüyüm dedim bişey yapmadın desem napıcam ben dr muyum der mesela. İçi geçmiş içi ve bende de bir uyanış başladı kaldı kaç senem böyle geçsin istemiyorum ama iş bulamıyorum ailemle konuşmuyoruz boşanıcam diye ödleri kopuyor. Zaten babamla tamamen kopuğuz ben de sıkıştım kaldım.
 
Birbirinizi değil; birbirinize sağladığınız konfor alanını seviyorsunuz. Elbette ki boşanmaya karşı çıkacak çünkü ona sağladığınız konforlardan vazgeçmek istemiyor.
Boşanma sürecine dair anlamanız gereken şu ki, boşanmak için elinizi ikna etmek zorunda değilsiniz. Sizin için bu evlilik bitti ise çekişmeli de olsa boşanırsınız.
 
Sürek depresif bir ruhaline bürünüyor ve intihar ederim gibi sözler sarf ediyorsanız eşinizin sizden uzaklaşması normal. Bir süre sonra her insan eşiniz gibi tavırlar sergiler. Hem bu konumuzda hemde diğer konuda sürekli depresyondayım depresyondayım diyip sürüyorsunuz. Konuyu okurken ben depresyona girdim.
 
Beni sevmiyor diyemem imkanı ölçüsünde istediklerimi yapar ama depresyondayken nasılsın oldun demez gel seni bugün temiz havaya çıkartayım demez. Kavgamız yok, pasif agresiftir ben alttan alırım. Ev arkadaşı gibiyiz daha ziyade. Ama konuşmaz nefret eder yapısı sakin çok az konuşur ama bu kadar değildi. Geçen izlediğim bir filmi anlatırken "niye şimdi anlatıyorsun bunu?" dedi mesela.
Sevmiyor. Boşan kurtul. Kabul etmiyor diye bir şey olamaz gidersin davanı açarsın.
 
Sürek depresif bir ruhaline bürünüyor ve intihar ederim gibi sözler sarf ediyorsanız eşinizin sizden uzaklaşması normal. Bir süre sonra her insan eşiniz gibi tavırlar sergiler. Hem bu konumuzda hemde diğer konuda sürekli depresyondayım depresyondayım diyip sürüyorsunuz. Konuyu okurken ben depresyona girdim.

Hayatımın gerçeği bu şu an ve eşimin bu konudaki lakayıtlığı da bir tek sizi rahatsız etmedi koca forumda çok ilginç.
 
Nafakayı kabul etmesi lazım çekişmeli de uzun sürüyor o arada tedbir bağlanır mı bilmiyorum bağlansa bile ne kadar bağlanır bi arkadaşım boşandı çekişmeli epey sürdü 1 çocuk 7.5 bağlandı bu yüzden anlaşmaya bakın boşanmada
 
Hayatımın gerçeği bu şu an ve eşimin bu konudaki lakayıtlığı da bir tek sizi rahatsız etmedi koca forumda çok ilginç.

Bu koca forumda bir çok şey yanlışta yorumlanıyor.
Elbette ki eşinizde de mutluka sorunlar vardır, ama 45 yaşında bir kadının eşine blöf yapıp intihar ederim gibi şeyler söylemesi bana hiç normal gelmiyor. Ayrıca boşanmak içinde acele ediyor gibi geldiniz ama siz zararlı çıkacaksınız çünkü ortada hiç bir plan programınız yok. Adamı vereceği bir kaç kuruş nafakayada güvenmeyin çünkü davada hiç aklınıza gelmeyecek şeyle sunarak haklı çıkabilir.
 
Back
X