- Katılım
- 28 Mart 2020
- Mesajlar
- 22.607
- En iyi cevaplar
- 1
- Emoji Skoru
- 70.177
- Puanlar
- 598
bence siz birbirinizi hiç sevmememişsiniz şiddet girmiş hakaretler eski sevgililer bu evlilik çok yara almış ha düzelirmi bunu oturup saatlerce konuşmanız öz eleştiri yapmanız gerekiyor her ikinizde. Böyle kinle geçmişte olanları ayyuka çıkarmakla sadece boşanmaya giderseniz evliliğin ilk yılı en tehlikeli zaman olduğunuda unutmayınMerhaba arkadaşlar, eşimle görücü usülü tanıştık 6 ay görüşüp resmi nikah yaptık. ben 28 yaşındayım eşim 32. yaklaşık 1 yıldır evliyiz. resmi nikahtan 3 ay sonra düğünümüz olacaktı. düğüne kadar da başka şehirde ev yerleştirme vs derken eşimle beraber yaşadık. bu süreçte maddi manevi çok bunaldık. eşimin ailesi benim ailem derken sorunlarımız çok büyüdü. düğünden 1 hafta önce ettiğimiz bi kavgayla eşim düğün yapmaktan vazgeçti bende boşanma davası açtım. davamız hala açık mayısta. eşimin bu süreçte aileme ciddi saygısızlıkları oldu. ama benim ailemde çok ilgisiz ve isteksiz davrandılar bu süreçte. bu arada eşim 1 yaşında babasını kaybetmiş ve maddi manevi arkasında duran kimse olmadı. aynı zamanda askeri personel çok uzun süre annesi ve ablasından ayrı yaşamış bu sebeple onlara aşırı bir bağlılığı yok ama anne ve abla aşırı sıkı fıkı aşırı düşkünler birbirlerine. annesi ablasının hatalarında bile ortayı bulmak yerine benim kızımın huyu bu sen yanlış anlamışsın deyip işin içinden çıkabiliyor. neyse düğün tarihi geçtikten eşim bir akşam benimle konuşmaya geldi seni götürmek istiyorum gel gidelim diye kabul etmedim. sabahta bunu kahvaltıda anneme anlatırken evde çok büyük bi kavga yaşandı ve ben başka şehirde arkadaşıma gittim ama gerçekten evdeki kavga aşırı büyüktü özellikle ablamla aramda geçenler fiziki boyutlara ulaştı. ben arkadaşımda kalırken eşim geldi yalvardı yakardı ve bu süreçte akrabalardan birileri sadece eşimin yanında olup olmadığımı öğrenmek için aradılar arkadaşımdayım dememe rağmen kimse inanmadı. eşim gelip beni ikna etmeye çalışınca bende eşimle evime döndüm. mahrumiyet bölgesinde yaşıyoruz hiç burda arkadaşım yok. eşim çok ilgili ama aynı zamanda çok inatçı. çok takıntılı. benim geçmiş uzun ilişkim, arkadaş çevrem asla dilinden düşmüyor ki ben hep düzgün kurumsal yerlerde çalıştım kültür olarak kaliteli insanlarla arkadaşlık yaptım. bir kavga etsek hiç susmaz söylenir söylenir benimde burda gerçekten yalnızlıktan kimseyle konuşamamaktan çok psikolojim bozuldu. annem barışmak istedi sadece arada annemle konuşabiliyorum ve babaannemle. arkadaşlarımın çoğuyla iletişimimi kestim çünkü kimşn yanımda olup olmadığını da görmüş oldum aslında. benimde çok hatalarım oldu her sinirlendiğimde eşime vurdum bağırdım çağırdım bazen gerçekten ortalığı yıktım. ama kendimi biliyorum yani gün içinde o kadar bişey yapmak gelmiyor ki içimden yataktan çıkmak istemiyorum. eşim gezip tozmanın iyi geleceğini sanıyor her fırsatta bi plan yapıyor ama yalnızlıktan yaşananları düşünmekten bi türlü çıkaramadım kendimi. bu süreçtede her kavgamız boyut atladı küfürler vs havada uçuşuyor artık açıkçası. 2 haftadır boşanmayı net konuşuyorduk. bugün tamamen karar verdik bir aile olamadığımıza ve olamayacağımıza. özellikle eşimin çok ağır lafları var nikahtan sonra her kavgada karım gibi hissetmiyorum seni diyor eski sevgiline koş diyor sen onun karısısın diyor. yanımda durmuyorsun sahip çıkmıyorsun vs. diyor. o bana böyle konuşunca bende ağzımı bozuyorum haliyle. annemle görüşmeme de çok takılıyor beni doldurduğunu sanıyor ama annem her seferinde size dua ediyorum sessiz ol alttan al o senin kocan artık diyerek kapatıyor telefonu. aile evine nasıl döneceğim babamla nasıl olacak bilmiyorum normalde stajer mali müşavirim ama çalışmıyorum. bu arada eşim benim için yaptığı takıların hiç birini bana vermedi barıştıktan sonra vermiyor da bu yüzden kenarda birikmiş bi param yok. bana kırmadan fikirlerinizi yazar mısınız bu süreçte eşimle ailemle ne yapmalıyım? dua ederseniz benim için çok sevinirim
Eşinizi sevmiyor musunuz? Yani bakıyorum, aşılmayacak bir durum yokken karşılıklı olarak, dağlar gibi büyütmüşsünüz olayları.Siz sertleştikçe eşiniz daha çok sertleşmiş.Sanki herşey ayrılmak için yapılmış gibi geldi bana.Allah hayırlısını versin.Merhaba arkadaşlar, eşimle görücü usülü tanıştık 6 ay görüşüp resmi nikah yaptık. ben 28 yaşındayım eşim 32. yaklaşık 1 yıldır evliyiz. resmi nikahtan 3 ay sonra düğünümüz olacaktı. düğüne kadar da başka şehirde ev yerleştirme vs derken eşimle beraber yaşadık. bu süreçte maddi manevi çok bunaldık. eşimin ailesi benim ailem derken sorunlarımız çok büyüdü. düğünden 1 hafta önce ettiğimiz bi kavgayla eşim düğün yapmaktan vazgeçti bende boşanma davası açtım. davamız hala açık mayısta. eşimin bu süreçte aileme ciddi saygısızlıkları oldu. ama benim ailemde çok ilgisiz ve isteksiz davrandılar bu süreçte. bu arada eşim 1 yaşında babasını kaybetmiş ve maddi manevi arkasında duran kimse olmadı. aynı zamanda askeri personel çok uzun süre annesi ve ablasından ayrı yaşamış bu sebeple onlara aşırı bir bağlılığı yok ama anne ve abla aşırı sıkı fıkı aşırı düşkünler birbirlerine. annesi ablasının hatalarında bile ortayı bulmak yerine benim kızımın huyu bu sen yanlış anlamışsın deyip işin içinden çıkabiliyor. neyse düğün tarihi geçtikten eşim bir akşam benimle konuşmaya geldi seni götürmek istiyorum gel gidelim diye kabul etmedim. sabahta bunu kahvaltıda anneme anlatırken evde çok büyük bi kavga yaşandı ve ben başka şehirde arkadaşıma gittim ama gerçekten evdeki kavga aşırı büyüktü özellikle ablamla aramda geçenler fiziki boyutlara ulaştı. ben arkadaşımda kalırken eşim geldi yalvardı yakardı ve bu süreçte akrabalardan birileri sadece eşimin yanında olup olmadığımı öğrenmek için aradılar arkadaşımdayım dememe rağmen kimse inanmadı. eşim gelip beni ikna etmeye çalışınca bende eşimle evime döndüm. mahrumiyet bölgesinde yaşıyoruz hiç burda arkadaşım yok. eşim çok ilgili ama aynı zamanda çok inatçı. çok takıntılı. benim geçmiş uzun ilişkim, arkadaş çevrem asla dilinden düşmüyor ki ben hep düzgün kurumsal yerlerde çalıştım kültür olarak kaliteli insanlarla arkadaşlık yaptım. bir kavga etsek hiç susmaz söylenir söylenir benimde burda gerçekten yalnızlıktan kimseyle konuşamamaktan çok psikolojim bozuldu. annem barışmak istedi sadece arada annemle konuşabiliyorum ve babaannemle. arkadaşlarımın çoğuyla iletişimimi kestim çünkü kimşn yanımda olup olmadığını da görmüş oldum aslında. benimde çok hatalarım oldu her sinirlendiğimde eşime vurdum bağırdım çağırdım bazen gerçekten ortalığı yıktım. ama kendimi biliyorum yani gün içinde o kadar bişey yapmak gelmiyor ki içimden yataktan çıkmak istemiyorum. eşim gezip tozmanın iyi geleceğini sanıyor her fırsatta bi plan yapıyor ama yalnızlıktan yaşananları düşünmekten bi türlü çıkaramadım kendimi. bu süreçtede her kavgamız boyut atladı küfürler vs havada uçuşuyor artık açıkçası. 2 haftadır boşanmayı net konuşuyorduk. bugün tamamen karar verdik bir aile olamadığımıza ve olamayacağımıza. özellikle eşimin çok ağır lafları var nikahtan sonra her kavgada karım gibi hissetmiyorum seni diyor eski sevgiline koş diyor sen onun karısısın diyor. yanımda durmuyorsun sahip çıkmıyorsun vs. diyor. o bana böyle konuşunca bende ağzımı bozuyorum haliyle. annemle görüşmeme de çok takılıyor beni doldurduğunu sanıyor ama annem her seferinde size dua ediyorum sessiz ol alttan al o senin kocan artık diyerek kapatıyor telefonu. aile evine nasıl döneceğim babamla nasıl olacak bilmiyorum normalde stajer mali müşavirim ama çalışmıyorum. bu arada eşim benim için yaptığı takıların hiç birini bana vermedi barıştıktan sonra vermiyor da bu yüzden kenarda birikmiş bi param yok. bana kırmadan fikirlerinizi yazar mısınız bu süreçte eşimle ailemle ne yapmalıyım? dua ederseniz benim için çok sevinirim
Yasadiginiz her sey cok sacma ve kotu de aradan bir ornek secip size gostereyim mesela; 28 yasinda, meslek sahibi, kendine göre kültürlu bir cevresi olan bir kadin neden gorucu usulu evlenir. Hem de 28 yasinda. Neden meslegini birakir? Asker es konusunda her gun burada konu aciliyor zaten, ona bir sey demeyecegim artik. Hadi bunlari yaptiniz, tanimadiginiz adamla mahrumiyet bolgesine gitmeye karar verdiniz (ki cok sacma, yoklukta miydiniz), gelinlik almakaya kaynana gorumce gelmedi diye uzulmek neden? Ne isiniz var kaynana gorumce ile? Veya ailenizin her seye karismasina neden izin versiniz? Yani her sey o kadar o kadar yanlis ki. Bu adamla evlilik olmaz, kendisi de ailesi de 5 para etmez. Altinlarini kacirmis senden daha yeni evlisiniz. Demek ki bosanmayi kafasina koydu o da. Bosanin gitsin.her detaya yer veremediğim için aslında burda. ailem nişan nikah döneminde eşime düğün olmadan nikahınız kağıt üzerinde gibi şeyler söylediler. eşim bizde uyuyakalsa evine gitsin dediler. gelinlik baktığımızda eve çok geç geliyorduk bunun sebebi bu. birde biz düğün istemedik ama düğün konusunda çok ısrar ettiler çok fikir değiştirdiler ben gönülleri kırılmasın diye sınırımı çizebildiğim kadar çizdim kendi ailemlede çok sorun yaşadım ama eşime yansıtmadım. eşime söyledikleri şeyler konusunda defalarca uyardım. aileme gücendiği sevmediği konular bunlar ama son kavgadan sonra ailece eşim bize konuşmaya geldiğinde eve girer girmez direkt babamın üzerine yürüdü. çünkü babam düğündeki kişi sayısı çok az böyle düğün mü olur gibi bi laf etmiş eşimin dayısına. asıl kopma sebebi bu oldu. vurma konusunda sonuna kadar haklısınız. kayınvalide görümce konusunda görümcem gerçekten çok kaos dolu bi kadın hiç bi saygısızlığım olmamasına rağmen gelinlik bakmaya gidileceği gün gelemem çocuk var dedi annesi zaten gelmeyecekti aynı semtte kv görümcem kendilerine elbise bakmaya gitmişler ben buna bozulunca eşim annesine ve ablasına kızmış. ablasıda eşime karın bizden uzak dursun karına sahip çık gibi mesajlar atmış. ha bu arada bu olay yaşanınca elbise aldıkları yerden çıktılar gelinlikçiye geldiler. görümcem surat yaptı bişey demedim. gelinlikçiden çıkınca annemle beni azarladı 2 bin lira için pazarlık mı yapılır diye üstelik pazarlığı başlatan oydu. biz şaşırdık eşim bunun için annemden çok özür diledi. konuşmaya geldiğinde buluştum tabi ki ama onun istediği şey kimseyle görüşmeyelim evimize gidelimdi. bende düğün iptal edildi boşanma davası açıldı beni yarı yolda bıraktın sana nasıl güvenip geleyim gelemem dedim
yani bende düşünmüyordum etrafın çok ısrarıyla giriştim bu işe. hibrit çalışabileceğim için sorun etmedim. çünkü haftanın sadece 1-2 günü ofisten çalışılabilen yerlerle iş görüşmesi yapıyordum. yaşadığımız yer mahrumiyet bölgesi ama istanbula 2-3 saat mesafede çekilebilir diye düşündüm. doğu görevleri konusunda başta anlaşmıştık eş götürülemeyen yerlere gidip erken dönecekti ben mesleğime ara vermemek için gitmeyecektim. benim kendimce fedakarlıklarım bunlardı. ama bu süreçte iş bulamadım. ben gelinliğe gelmemelerine üzülmedim. beni arayıp sürekli bizi çağır beraber gidelim deyip görümcemin öyle davranmasına sinirlendim. ki bu süreçte görümcemi alttan aldığım çok konu oldu zaten biraz benim patlama durumum gibi oldu hep susmuştum görümcemi alttan alıp kimseye bişey anlatmamıştım. ailem mevzusuda şöyle oldu aslında üniversiteden beri hep başka şehirde yaşadım sadece son 1 yıldır ailemin yanındaydım. çok uzun süre uzak kaldığımız için kırmayım onlarında gönülleri olsun dedim çünkü üç kız kardeşiz ve ilk evlenen benim. aslında onların düğün isteklerine bu yüzden net sınır çekemedim. onun dışında bi istekleri olmadı ama ilgilide davranmadılar bana karşı ya da eşime karşı.Yasadiginiz her sey cok sacma ve kotu de aradan bir ornek secip size gostereyim mesela; 28 yasinda, meslek sahibi, kendine göre kültürlu bir cevresi olan bir kadin neden gorucu usulu evlenir. Hem de 28 yasinda. Neden meslegini birakir? Asker es konusunda her gun burada konu aciliyor zaten, ona bir sey demeyecegim artik. Hadi bunlari yaptiniz, tanimadiginiz adamla mahrumiyet bolgesine gitmeye karar verdiniz (ki cok sacma, yoklukta miydiniz), gelinlik almakaya kaynana gorumce gelmedi diye uzulmek neden? Ne isiniz var kaynana gorumce ile? Veya ailenizin her seye karismasina neden izin versiniz? Yani her sey o kadar o kadar yanlis ki. Bu adamla evlilik olmaz, kendisi de ailesi de 5 para etmez. Altinlarini kacirmis senden daha yeni evlisiniz. Demek ki bosanmayi kafasina koydu o da. Bosanin gitsin.
ailem düğün isteyince maddi olarak eşim lojmana çıkmak için nikahın erken olmasını istedi. çünkü bu süreçte kendi borçlarıda vardı. aslında maddi olarak evliliğe hiç hazır değildi ama erken olması içinde çok ısrar etti. ben istemedim yine bu konuda çok çatıştık. hatta bu hazirana ertelemek istedim nikah ve düğünü ama bir türlü anlaşamadık bu konuda. biz böyle uzaklaşınca aileler araya girdi o şekilde oldu.Niye önceden nikah pldu ki
evet haklısınız aynı konuşmaları ailemle bende yaptım. ben bu konuda hatalı olduğumu biliyorum ama aşağıda yazdım çok uzun süre şehir dışında yaşayınca bi yuva kurarken aileminde gönlü kırılmasın istedim. ikimizde ailelerimizle görüşmedik 3 ay kadar ama benim ailem beni aradı özür dilediler yaptıkları için eşim görüşmek istemedi benimde görüşmemi istemediği için sadece annemle arada telefonda konuşuyorum. ama kendi ailesi hiç adım atmıyor. hatta kendi ailesiyle birileri konuşmak istemiş barıştırmak için annesi kesinlikle kabul etmiyormuş benim öyle oğlum yok oğlum olmadığı için gelinimde yok diyormuş. bu düğün iptal edilmeyebilirdi, olurdu ve sonra benimle konuşurdu herkese mesafe koyardık beni bu durumlara düşürmesi benim çok güvenimi kırmıştı zaten. ama çok ısrar etti hatalarını farkettiğini söyledi düzelteceğini söyledi. aynı eve girdik girdiğimizden beri dilinde boşanma lafı. bugün boşanalım diyor ertesi gün sarılıyor. insan olarak gelecek konusunda hep güvensiz hissettim kendimi. ileriye dair aylardır plan yapamıyorum çünkü ne istediğini bilmiyorum. defalarca sordum gerçekten istiyor musun diye. her kavgamızda sakinleşince hatam olduğunda özür diledim gönlünü aldım. ama ettiği hiç bi laf için ağzından özür dilerim kalbinş kırdım dediğini duymadım. söylenen şeylerden sonra sadece sarılmak öpmek olayları halı altına süpürmek oluyor. sorun burda aslında ama bi türlü anlatamadım. kendimde onunda dolup taşıp bi anda gemileri yakmasından korkuyorumSizi üzmek istemem ama çok hatalı davranışlarınız olmuş. Sınır koyma konusunda her iki ailede berbat. Bi kere düğün yapmak konusunda diretmek neden ben onu hiç anlamıyorum. Çocuk tek başına hayatta arkasında duran kimse yok.Neden 1 gün millet eğlensin diye dünya kadar borcun altına giriyor ki? Gelinlik bakmaya gittiğinizde kv gelmemiş. Ay gelmesin zaten ne işi var orda gelinliği o mu giyecek Allah için ya. Çocuk ikimizde ailelerle görüşmeyelim kendimize kalalım demiş ailesiyle bağını kopartmış siz yapmayınca ona da içerlemiş muhtemelen. Ayrıca ailenizin herşeye karışması da çok yanlış. Adam her iki taraftan da afaroz edilmiş sürekli tepki görmüş ama geriye kalan herkes birbiriyle çok iyi. Bu kadar da bi insan yalnız bırakılmaz ama. Siz de üstüne üstüne gidince sevilmediğini düşünmüş olmalı. He ben demiyorum ki adam her konuda haklı. Ama siz tartışmalar dışında pek kendinizde hata görmüyorsunuz. Evleniyor musunuz eğlenmeye mi gidiyorsunuz? Aile evinden gidince gidecek yerim yoktu e bende napim adamla kuş uçmaz kervan geçmez bi yere yerleştim. Al sana bi yanlış daha. Bence psikolojik destek almalısınız her ikinizde. Adamın (eşiniz bile demiyorum farkettiyseniz) hatalarını herkes zaten söylemiş onlara o yüzden hiç girmiyorum. Aile terapisti, psikolog, pskiyatrist falan kimi bulduysanız gidin. Aile evine dönünce de mutlu olacağınızı hiç sanmıyorum çünkü.
Mesleğin var mıailem düğün isteyince maddi olarak eşim lojmana çıkmak için nikahın erken olmasını istedi. çünkü bu süreçte kendi borçlarıda vardı. aslında maddi olarak evliliğe hiç hazır değildi ama erken olması içinde çok ısrar etti. ben istemedim yine bu konuda çok çatıştık. hatta bu hazirana ertelemek istedim nikah ve düğünü ama bir türlü anlaşamadık bu konuda. biz böyle uzaklaşınca aileler araya girdi o şekilde oldu.
evet mali müşavirimMesleğin var mı
Evliliğinizi bitirmek istemiyorsanız kesinlikle bir çift terapisine gidin. Normalde karşılıklı konuşamadığınız ne varsa orda konuşabiliyorsunuz. Dinlemek zorunda kalıyor yani karşı taraf. Düğün konusunda benim fikrim çok sabit. Bence gereksiz bi harcama hiç o topun altına girmemesi gerekirdi. Hem düğün hem ev eşyaları hem geçim asker de olsa kolay değil ki şuan siz de çalışmıyorsunuz. Parasız kalacağını düşünüyor olması da çok muhtemel. Birbirinizi dinleyip anlamak istiyorsanız hiç vakit kaybetmeden randevu alın. He sonunda birbirinize uygun olmadığınıza karar verirseniz yine ayrılın. Bu şekilde küfürleşmek falan çok kötü durumlara götürüyor işi ki adamın cidden lafları çok çirkin.evet haklısınız aynı konuşmaları ailemle bende yaptım. ben bu konuda hatalı olduğumu biliyorum ama aşağıda yazdım çok uzun süre şehir dışında yaşayınca bi yuva kurarken aileminde gönlü kırılmasın istedim. ikimizde ailelerimizle görüşmedik 3 ay kadar ama benim ailem beni aradı özür dilediler yaptıkları için eşim görüşmek istemedi benimde görüşmemi istemediği için sadece annemle arada telefonda konuşuyorum. ama kendi ailesi hiç adım atmıyor. hatta kendi ailesiyle birileri konuşmak istemiş barıştırmak için annesi kesinlikle kabul etmiyormuş benim öyle oğlum yok oğlum olmadığı için gelinimde yok diyormuş. bu düğün iptal edilmeyebilirdi, olurdu ve sonra benimle konuşurdu herkese mesafe koyardık beni bu durumlara düşürmesi benim çok güvenimi kırmıştı zaten. ama çok ısrar etti hatalarını farkettiğini söyledi düzelteceğini söyledi. aynı eve girdik girdiğimizden beri dilinde boşanma lafı. bugün boşanalım diyor ertesi gün sarılıyor. insan olarak gelecek konusunda hep güvensiz hissettim kendimi. ileriye dair aylardır plan yapamıyorum çünkü ne istediğini bilmiyorum. defalarca sordum gerçekten istiyor musun diye. her kavgamızda sakinleşince hatam olduğunda özür diledim gönlünü aldım. ama ettiği hiç bi laf için ağzından özür dilerim kalbinş kırdım dediğini duymadım. söylenen şeylerden sonra sadece sarılmak öpmek olayları halı altına süpürmek oluyor. sorun burda aslında ama bi türlü anlatamadım. kendimde onunda dolup taşıp bi anda gemileri yakmasından korkuyorum
Sana bu sözleri söyleyen adamla asla evli kalma , kurtulmaya bak en acilinden...Merhaba arkadaşlar, eşimle görücü usülü tanıştık 6 ay görüşüp resmi nikah yaptık. ben 28 yaşındayım eşim 32. yaklaşık 1 yıldır evliyiz. resmi nikahtan 3 ay sonra düğünümüz olacaktı. düğüne kadar da başka şehirde ev yerleştirme vs derken eşimle beraber yaşadık. bu süreçte maddi manevi çok bunaldık. eşimin ailesi benim ailem derken sorunlarımız çok büyüdü. düğünden 1 hafta önce ettiğimiz bi kavgayla eşim düğün yapmaktan vazgeçti bende boşanma davası açtım. davamız hala açık mayısta. eşimin bu süreçte aileme ciddi saygısızlıkları oldu. ama benim ailemde çok ilgisiz ve isteksiz davrandılar bu süreçte. bu arada eşim 1 yaşında babasını kaybetmiş ve maddi manevi arkasında duran kimse olmadı. aynı zamanda askeri personel çok uzun süre annesi ve ablasından ayrı yaşamış bu sebeple onlara aşırı bir bağlılığı yok ama anne ve abla aşırı sıkı fıkı aşırı düşkünler birbirlerine. annesi ablasının hatalarında bile ortayı bulmak yerine benim kızımın huyu bu sen yanlış anlamışsın deyip işin içinden çıkabiliyor. neyse düğün tarihi geçtikten eşim bir akşam benimle konuşmaya geldi seni götürmek istiyorum gel gidelim diye kabul etmedim. sabahta bunu kahvaltıda anneme anlatırken evde çok büyük bi kavga yaşandı ve ben başka şehirde arkadaşıma gittim ama gerçekten evdeki kavga aşırı büyüktü özellikle ablamla aramda geçenler fiziki boyutlara ulaştı. ben arkadaşımda kalırken eşim geldi yalvardı yakardı ve bu süreçte akrabalardan birileri sadece eşimin yanında olup olmadığımı öğrenmek için aradılar arkadaşımdayım dememe rağmen kimse inanmadı. eşim gelip beni ikna etmeye çalışınca bende eşimle evime döndüm. mahrumiyet bölgesinde yaşıyoruz hiç burda arkadaşım yok. eşim çok ilgili ama aynı zamanda çok inatçı. çok takıntılı. benim geçmiş uzun ilişkim, arkadaş çevrem asla dilinden düşmüyor ki ben hep düzgün kurumsal yerlerde çalıştım kültür olarak kaliteli insanlarla arkadaşlık yaptım. bir kavga etsek hiç susmaz söylenir söylenir benimde burda gerçekten yalnızlıktan kimseyle konuşamamaktan çok psikolojim bozuldu. annem barışmak istedi sadece arada annemle konuşabiliyorum ve babaannemle. arkadaşlarımın çoğuyla iletişimimi kestim çünkü kimşn yanımda olup olmadığını da görmüş oldum aslında. benimde çok hatalarım oldu her sinirlendiğimde eşime vurdum bağırdım çağırdım bazen gerçekten ortalığı yıktım. ama kendimi biliyorum yani gün içinde o kadar bişey yapmak gelmiyor ki içimden yataktan çıkmak istemiyorum. eşim gezip tozmanın iyi geleceğini sanıyor her fırsatta bi plan yapıyor ama yalnızlıktan yaşananları düşünmekten bi türlü çıkaramadım kendimi. bu süreçtede her kavgamız boyut atladı küfürler vs havada uçuşuyor artık açıkçası. 2 haftadır boşanmayı net konuşuyorduk. bugün tamamen karar verdik bir aile olamadığımıza ve olamayacağımıza. özellikle eşimin çok ağır lafları var nikahtan sonra her kavgada karım gibi hissetmiyorum seni diyor eski sevgiline koş diyor sen onun karısısın diyor. yanımda durmuyorsun sahip çıkmıyorsun vs. diyor. o bana böyle konuşunca bende ağzımı bozuyorum haliyle. annemle görüşmeme de çok takılıyor beni doldurduğunu sanıyor ama annem her seferinde size dua ediyorum sessiz ol alttan al o senin kocan artık diyerek kapatıyor telefonu. aile evine nasıl döneceğim babamla nasıl olacak bilmiyorum normalde stajer mali müşavirim ama çalışmıyorum. bu arada eşim benim için yaptığı takıların hiç birini bana vermedi barıştıktan sonra vermiyor da bu yüzden kenarda birikmiş bi param yok. bana kırmadan fikirlerinizi yazar mısınız bu süreçte eşimle ailemle ne yapmalıyım? dua ederseniz benim için çok sevinirim
biribirinize saygınız yokMerhaba arkadaşlar, eşimle görücü usülü tanıştık 6 ay görüşüp resmi nikah yaptık. ben 28 yaşındayım eşim 32. yaklaşık 1 yıldır evliyiz. resmi nikahtan 3 ay sonra düğünümüz olacaktı. düğüne kadar da başka şehirde ev yerleştirme vs derken eşimle beraber yaşadık. bu süreçte maddi manevi çok bunaldık. eşimin ailesi benim ailem derken sorunlarımız çok büyüdü. düğünden 1 hafta önce ettiğimiz bi kavgayla eşim düğün yapmaktan vazgeçti bende boşanma davası açtım. davamız hala açık mayısta. eşimin bu süreçte aileme ciddi saygısızlıkları oldu. ama benim ailemde çok ilgisiz ve isteksiz davrandılar bu süreçte. bu arada eşim 1 yaşında babasını kaybetmiş ve maddi manevi arkasında duran kimse olmadı. aynı zamanda askeri personel çok uzun süre annesi ve ablasından ayrı yaşamış bu sebeple onlara aşırı bir bağlılığı yok ama anne ve abla aşırı sıkı fıkı aşırı düşkünler birbirlerine. annesi ablasının hatalarında bile ortayı bulmak yerine benim kızımın huyu bu sen yanlış anlamışsın deyip işin içinden çıkabiliyor. neyse düğün tarihi geçtikten eşim bir akşam benimle konuşmaya geldi seni götürmek istiyorum gel gidelim diye kabul etmedim. sabahta bunu kahvaltıda anneme anlatırken evde çok büyük bi kavga yaşandı ve ben başka şehirde arkadaşıma gittim ama gerçekten evdeki kavga aşırı büyüktü özellikle ablamla aramda geçenler fiziki boyutlara ulaştı. ben arkadaşımda kalırken eşim geldi yalvardı yakardı ve bu süreçte akrabalardan birileri sadece eşimin yanında olup olmadığımı öğrenmek için aradılar arkadaşımdayım dememe rağmen kimse inanmadı. eşim gelip beni ikna etmeye çalışınca bende eşimle evime döndüm. mahrumiyet bölgesinde yaşıyoruz hiç burda arkadaşım yok. eşim çok ilgili ama aynı zamanda çok inatçı. çok takıntılı. benim geçmiş uzun ilişkim, arkadaş çevrem asla dilinden düşmüyor ki ben hep düzgün kurumsal yerlerde çalıştım kültür olarak kaliteli insanlarla arkadaşlık yaptım. bir kavga etsek hiç susmaz söylenir söylenir benimde burda gerçekten yalnızlıktan kimseyle konuşamamaktan çok psikolojim bozuldu. annem barışmak istedi sadece arada annemle konuşabiliyorum ve babaannemle. arkadaşlarımın çoğuyla iletişimimi kestim çünkü kimşn yanımda olup olmadığını da görmüş oldum aslında. benimde çok hatalarım oldu her sinirlendiğimde eşime vurdum bağırdım çağırdım bazen gerçekten ortalığı yıktım. ama kendimi biliyorum yani gün içinde o kadar bişey yapmak gelmiyor ki içimden yataktan çıkmak istemiyorum. eşim gezip tozmanın iyi geleceğini sanıyor her fırsatta bi plan yapıyor ama yalnızlıktan yaşananları düşünmekten bi türlü çıkaramadım kendimi. bu süreçtede her kavgamız boyut atladı küfürler vs havada uçuşuyor artık açıkçası. 2 haftadır boşanmayı net konuşuyorduk. bugün tamamen karar verdik bir aile olamadığımıza ve olamayacağımıza. özellikle eşimin çok ağır lafları var nikahtan sonra her kavgada karım gibi hissetmiyorum seni diyor eski sevgiline koş diyor sen onun karısısın diyor. yanımda durmuyorsun sahip çıkmıyorsun vs. diyor. o bana böyle konuşunca bende ağzımı bozuyorum haliyle. annemle görüşmeme de çok takılıyor beni doldurduğunu sanıyor ama annem her seferinde size dua ediyorum sessiz ol alttan al o senin kocan artık diyerek kapatıyor telefonu. aile evine nasıl döneceğim babamla nasıl olacak bilmiyorum normalde stajer mali müşavirim ama çalışmıyorum. bu arada eşim benim için yaptığı takıların hiç birini bana vermedi barıştıktan sonra vermiyor da bu yüzden kenarda birikmiş bi param yok. bana kırmadan fikirlerinizi yazar mısınız bu süreçte eşimle ailemle ne yapmalıyım? dua ederseniz benim için çok sevinirim
Sizi üzmek istemem ama çok hatalı davranışlarınız olmuş. Sınır koyma konusunda her iki ailede berbat. Bi kere düğün yapmak konusunda diretmek neden ben onu hiç anlamıyorum. Çocuk tek başına hayatta arkasında duran kimse yok.Neden 1 gün millet eğlensin diye dünya kadar borcun altına giriyor ki?
yoldan geçen kadına kesin yolludur şunun giyimine bak gibi şeyler diyor diye anladım.evet derdim görümcem kayınvalidem değil ikisi bir olup genel olarak eşimi dışladıkları için eşimin annesine ablasına bir bağlılığı yok onun için onları dışarda bırakmak çok kolay oldu. annesine göz açtığında annesi korkup susacak derecedeydi. ayrıca eşim huylarını bildiklerin en başında annesi ve ablasına bu iş bozulursa sizden bilirim demiş. ben bana yapılan haksızlıklardan detaylı bahsetmiyorum çünkü önemsemiyorum. benim eşim kadınların eski hayatları konusunda takıntılı. hiç biri bi anda konuşulmadı. yavaş yavaş takıldıkça laf arasında sürekli sordu. yeter konusunu açma dediğimde beni başkasını sevmekle suçladı. bunlar hep nikahtan sonra ortaya çıktı. alışma süreci ya da merak diye diye geçiştirdim ben kendi içimde. ayrıca eşimin katlanamadığım fikirleri var kadınlar hakkında benim aşırı feminist olduğumu düşünüyor bu yüzden. kadınlar kendi ayakları üzerinde durunca boşanıyor, eski kadınlar yok, şimdikiler şöyle böyle, ki bu anlattıklarımın çok daha fazla argo ya da küfürlü söyleniyor. şimdi ben hiç tanımadığımız yoldan geçen birine yakıştırma yapan bi insan eşimde olsa susmam mı gerekir sizce? sonra iş savunduysan sende mi yaptın a dönüyor.