- Katılım
- 12 Ağustos 2023
- Mesajlar
- 2.010
- Emoji Skoru
- 1.827
- Puanlar
- 63
Kızlarım herkese iyi geceler.
Saat gecenin bir yarısı gözümde uyku yok. Uzun zaman olmuştu dertleşmeyeli. Boşanalı yaklaşık 1 yıl olacak yakında. Anlaşmalı bir şekilde boşandım. En aşağıya hatırlatma niteliğinde konularımı ekleyeceğim.
Boşanma sürecim bir çok kişiye göre oldukça hızlı ve sorunsuz oldu diyebilirim. Ancak boşanma sonrası tertemiz afalladım. Büyük oranda ablam ile yaşıyordum. Anne baba evinde da aralıklı kaldığım oluyordu. Ablamların eniştem ile şark görevine gitmesi ile birlikte temelli baba evine taşındım ve bir süredir bu düzende yaşıyorum.
Şükürler olsun ki ne ailemin ne de benim maddi bir problemi yok . Ama inanın o kadar çok manevi problem ile boğuşuyorum ki.
Babam ile asl anlaşamıyoruz . Babama olan sevgi ve saygımı sanırım yitirdim. Bazı sözleri ve kelimeleri gerçekten canımı acıtmak için resmen bilerek kullanıyor. Bir kaç örnek vereceğim.
Boşanma konum ile ile konuşurken büyük kusurlu taraf benmişim ve evlilik benim yüzümden bitmiş gibi davranıyor ve bu şekilde hissettiriyor.
Ben herkesi kendim gibi sandığım için bu evlilik bitmiş .
Eşimi olduğu gibi kabul etmediğim için boşanmışım.
Görümcem iyi bir insanmış hiç zararını görmemişler. ( evet iyi bir insandı ama şu aşamada böyle dile getirmesi çok manasız)
Saf sakin adamı idare edememişim vs benzerinde cümleler.
Bir gün yine tartışmamız esnasında evliliğin bitmesi ile alakalı bilmediği konular olduğunu beni suçlayıcı davranmaması gerektiğini söyledim . ( şiddet ve cinsel sorunlardan bahsetmemiştim hiç )
Böyle aksi lanet bi tavırla yine bağırdı çağırdı olaylar tabaklar çanaklar kırıldı.
Dedim o saf dediğin adam evin kapı penceresini indirip sonra benim boğazıma yapıştı. Bilmediğin konularda konuşma.
Bana ne dese beğenirsiniz ?
Bir erkeği o kadar sinirlendirirsem yapabilirmiş , ben haketmişimdir minvalinde bir şeyler söyledi ben gerisini dinlemedim zaten. Böyle baba olmaz olsun dedim içimden Allah beni senden kurtarsın dedim.
Yani şimdi düşünün kızınızın eşi boğazına imi eli yapışmış ve kızınızın babası bazen şiddet gerekir haketmiştir gibi cümleler kuruyor ?
Şiddetin hangi hali meşru olabilir ya ?
Yine aynı şekilde bunun eve kaçta geldin , nereye gittin, nerden geldin sorularının ardı arkası kesilmiyor.
Ayrı eve çıkmak istediğimi dile getirdim.
Bana cevabı
Eşşek gibi bu evde yaşayacaksın, dul kadın tek mi yaşarmış bizim geleneğimiz de göreneğimizde kadının tek yaşaması mı varmış.
Geçenlerde anneme bir konuda bağırdığı için eleştirdim ve tepki gösterdim. Annemde sağolsun sesini çıkarmaz bağırsa çağırsa susar . Hizmetini eksik etmez. Bu konuya zaten ayrı ayar oluyorum.
Anneme bağırmasını eleştirince biz 30 yıldır böyle anlaşıyoruz. Sen 2 yıl anlaşamadın dedi :)
Yok ben bu adama olan sevgi ve saygımı sanırım yitirdim.
Psikologa gittiğimde yâda arkadaşlarımla konuştuğumsa buluştuğumda hep onu anlatıp kötülediğimi felan düşünüyor.
Sürekli bir emir kipi ile konuşmalar , aşağılayı davranışlar.
Dedim ki dünya senin etrafında dönmüyor ve benim hayatımda her an konuşulacak bir öneme son üslubundan sonra sahip değisin.
Evde yürümesi , yemek yemesi , konuşması hatta sadece var olması bile beni rahatsız eder halde.
Evlenmeden öncede pek anlaşamazdık. Evlenme sebeplerimden biri bu adamla aynı evde olan yaşantımı bitirmek istemekti.
Şimdi bir çok kişi yazacak yok takma yok ayrı eve çık dinleme vs.
Bunları yazarken +50 muhafazakar ataerkil bir kişi düşünerek yazın rica ediyorum.
Boşanmanın ardındaki o güçlü ayağa kalkışı kendimi buluşumu adeta kaybettim.
boşandığıma pişman felan da hissediyorum artık.
Ve boşanmadaki kusurlu taraf benmişim gibide hissetmeye başladım.
Gerçekten galiba akıl sağlığımı kaybetmek üzereyim:)
Zaten geçmişim yükü ve geleceğin kaygısı arasında sıkışıp kalmış halde idim.
Bu hayattaki imtihanım babam sanırım.
Anne babaya saygının önemini bilen biri olarak. Babama olan içten gelen tavrım ve hislerim saygı ve sevgiden o kadar yoksun ki.
Birde babamın bu tavırları ayrı eve çıkma konusunda dul kadınsın demedi bende yeni ve hatalı bir bakış penceresi açtı.
Boşanan kadın kusurlu , hatalı yada eksik sanki.
Nedir yahu nedir ?
Nikahlı olarak bir adamla kocan iken seviştiğin için mi kusurluyuz ?
Gerçekten, toplumun şu bakış acısının Allah bie kere cezasını versin diyorum.
Genel bir dertleşme ve danışma konusu olarak karşınızdayım.
Sorumsuz Eş
Saat gecenin bir yarısı gözümde uyku yok. Uzun zaman olmuştu dertleşmeyeli. Boşanalı yaklaşık 1 yıl olacak yakında. Anlaşmalı bir şekilde boşandım. En aşağıya hatırlatma niteliğinde konularımı ekleyeceğim.
Boşanma sürecim bir çok kişiye göre oldukça hızlı ve sorunsuz oldu diyebilirim. Ancak boşanma sonrası tertemiz afalladım. Büyük oranda ablam ile yaşıyordum. Anne baba evinde da aralıklı kaldığım oluyordu. Ablamların eniştem ile şark görevine gitmesi ile birlikte temelli baba evine taşındım ve bir süredir bu düzende yaşıyorum.
Şükürler olsun ki ne ailemin ne de benim maddi bir problemi yok . Ama inanın o kadar çok manevi problem ile boğuşuyorum ki.
Babam ile asl anlaşamıyoruz . Babama olan sevgi ve saygımı sanırım yitirdim. Bazı sözleri ve kelimeleri gerçekten canımı acıtmak için resmen bilerek kullanıyor. Bir kaç örnek vereceğim.
Boşanma konum ile ile konuşurken büyük kusurlu taraf benmişim ve evlilik benim yüzümden bitmiş gibi davranıyor ve bu şekilde hissettiriyor.
Ben herkesi kendim gibi sandığım için bu evlilik bitmiş .
Eşimi olduğu gibi kabul etmediğim için boşanmışım.
Görümcem iyi bir insanmış hiç zararını görmemişler. ( evet iyi bir insandı ama şu aşamada böyle dile getirmesi çok manasız)
Saf sakin adamı idare edememişim vs benzerinde cümleler.
Bir gün yine tartışmamız esnasında evliliğin bitmesi ile alakalı bilmediği konular olduğunu beni suçlayıcı davranmaması gerektiğini söyledim . ( şiddet ve cinsel sorunlardan bahsetmemiştim hiç )
Böyle aksi lanet bi tavırla yine bağırdı çağırdı olaylar tabaklar çanaklar kırıldı.
Dedim o saf dediğin adam evin kapı penceresini indirip sonra benim boğazıma yapıştı. Bilmediğin konularda konuşma.
Bana ne dese beğenirsiniz ?
Bir erkeği o kadar sinirlendirirsem yapabilirmiş , ben haketmişimdir minvalinde bir şeyler söyledi ben gerisini dinlemedim zaten. Böyle baba olmaz olsun dedim içimden Allah beni senden kurtarsın dedim.
Yani şimdi düşünün kızınızın eşi boğazına imi eli yapışmış ve kızınızın babası bazen şiddet gerekir haketmiştir gibi cümleler kuruyor ?
Şiddetin hangi hali meşru olabilir ya ?
Yine aynı şekilde bunun eve kaçta geldin , nereye gittin, nerden geldin sorularının ardı arkası kesilmiyor.
Ayrı eve çıkmak istediğimi dile getirdim.
Bana cevabı
Eşşek gibi bu evde yaşayacaksın, dul kadın tek mi yaşarmış bizim geleneğimiz de göreneğimizde kadının tek yaşaması mı varmış.
Geçenlerde anneme bir konuda bağırdığı için eleştirdim ve tepki gösterdim. Annemde sağolsun sesini çıkarmaz bağırsa çağırsa susar . Hizmetini eksik etmez. Bu konuya zaten ayrı ayar oluyorum.
Anneme bağırmasını eleştirince biz 30 yıldır böyle anlaşıyoruz. Sen 2 yıl anlaşamadın dedi :)
Yok ben bu adama olan sevgi ve saygımı sanırım yitirdim.
Psikologa gittiğimde yâda arkadaşlarımla konuştuğumsa buluştuğumda hep onu anlatıp kötülediğimi felan düşünüyor.
Sürekli bir emir kipi ile konuşmalar , aşağılayı davranışlar.
Dedim ki dünya senin etrafında dönmüyor ve benim hayatımda her an konuşulacak bir öneme son üslubundan sonra sahip değisin.
Evde yürümesi , yemek yemesi , konuşması hatta sadece var olması bile beni rahatsız eder halde.
Evlenmeden öncede pek anlaşamazdık. Evlenme sebeplerimden biri bu adamla aynı evde olan yaşantımı bitirmek istemekti.
Şimdi bir çok kişi yazacak yok takma yok ayrı eve çık dinleme vs.
Bunları yazarken +50 muhafazakar ataerkil bir kişi düşünerek yazın rica ediyorum.
Boşanmanın ardındaki o güçlü ayağa kalkışı kendimi buluşumu adeta kaybettim.
boşandığıma pişman felan da hissediyorum artık.
Ve boşanmadaki kusurlu taraf benmişim gibide hissetmeye başladım.
Gerçekten galiba akıl sağlığımı kaybetmek üzereyim:)
Zaten geçmişim yükü ve geleceğin kaygısı arasında sıkışıp kalmış halde idim.
Bu hayattaki imtihanım babam sanırım.
Anne babaya saygının önemini bilen biri olarak. Babama olan içten gelen tavrım ve hislerim saygı ve sevgiden o kadar yoksun ki.
Birde babamın bu tavırları ayrı eve çıkma konusunda dul kadınsın demedi bende yeni ve hatalı bir bakış penceresi açtı.
Boşanan kadın kusurlu , hatalı yada eksik sanki.
Nedir yahu nedir ?
Nikahlı olarak bir adamla kocan iken seviştiğin için mi kusurluyuz ?
Gerçekten, toplumun şu bakış acısının Allah bie kere cezasını versin diyorum.
Genel bir dertleşme ve danışma konusu olarak karşınızdayım.
Sorumsuz Eş
Son düzenleme:
