BU HİS Mİ TESADÜF MÜ?

mahh

Aktif Üye
Kayıtlı Üye
Katılım
11 Nisan 2022
Mesajlar
1.369
Emoji Skoru
1.079
Puanlar
83
Yaş
27
Birkaç gün önce sabaha kadar korkunç rüyalar gördüm. Rüyamda eski evimdeydim ve bir anda büyük bir deprem olmaya başladı. Balkona çıkıp baktığımda sokağımda ve şehrin bazı yerlerinde yangınlar da çıkmış olduğunu gördüm. Sarsıntı devam ederken çantamı topladım, tek başıma kaçtım. Sokakta ki o kaosu, can pazarını, yalnızlık ve çaresizliğimi bile öyle net hatırlıyorum ki anlatamam sanki rüya değildi gibi. Zar zor uyandım bir süre kendime gelemedim. Hatta kaçarken bir yer bulup uyuyakaldığımı falan sandım bir süre. O kadar rüya ile gerçeği ayırt etmede sorun yaşadım yani. İşte az çok kendime geldim, sahur için alarm çaldı. 6 Şubat depreminden zar zor sağ kurtulmuş biri olarak o travmalarım kendini hatırlattı diye düşündüm kendimi sakinleştirdim. Sahur yaptım sonra biraz oturdum. Tam o an deprem olmaya başladı ama gerçekten kötü salladı. Ben korku panik ne yapacağımı bilemedim Allah'tan kısa sürdü. O zamandan beri de kendime gelemedim.
Normalde çok sık rüya gören biri bile değildim. Ama bu aralar sürekli kabuslar görüyorum. Ağlayarak uyanıyorum, nefes alamayarak uyanıyorum ve her seferinde bak rüyaydı öyle bir şey yok diye kendi kendimi teselli ediyorum ama böyle denk gelmesi beni çok korkuttu bu defa. Bu neden oluyor ben zihnimi güzel şeylere nasıl odaklayabilirim?
 
Ne kadar kaçsak da o deprem bizde travmalar bıraktı. Eşim yatakta dönerken bile bazen deprem oluyor sanıyorum gözüm avizeye kayıyor. Sizin kötü bir üst üste gelme olmuş. Kafanıza takmayın
 
Ne kadar kaçsak da o deprem bizde travmalar bıraktı. Eşim yatakta dönerken bile bazen deprem oluyor sanıyorum gözüm avizeye kayıyor. Sizin kötü bir üst üste gelme olmuş. Kafanıza takmayın
Ben de sürekli sallanıyormuşuz gibi hissediyorum
 
Birkaç gün önce sabaha kadar korkunç rüyalar gördüm. Rüyamda eski evimdeydim ve bir anda büyük bir deprem olmaya başladı. Balkona çıkıp baktığımda sokağımda ve şehrin bazı yerlerinde yangınlar da çıkmış olduğunu gördüm. Sarsıntı devam ederken çantamı topladım, tek başıma kaçtım. Sokakta ki o kaosu, can pazarını, yalnızlık ve çaresizliğimi bile öyle net hatırlıyorum ki anlatamam sanki rüya değildi gibi. Zar zor uyandım bir süre kendime gelemedim. Hatta kaçarken bir yer bulup uyuyakaldığımı falan sandım bir süre. O kadar rüya ile gerçeği ayırt etmede sorun yaşadım yani. İşte az çok kendime geldim, sahur için alarm çaldı. 6 Şubat depreminden zar zor sağ kurtulmuş biri olarak o travmalarım kendini hatırlattı diye düşündüm kendimi sakinleştirdim. Sahur yaptım sonra biraz oturdum. Tam o an deprem olmaya başladı ama gerçekten kötü salladı. Ben korku panik ne yapacağımı bilemedim Allah'tan kısa sürdü. O zamandan beri de kendime gelemedim.
Normalde çok sık rüya gören biri bile değildim. Ama bu aralar sürekli kabuslar görüyorum. Ağlayarak uyanıyorum, nefes alamayarak uyanıyorum ve her seferinde bak rüyaydı öyle bir şey yok diye kendi kendimi teselli ediyorum ama böyle denk gelmesi beni çok korkuttu bu defa. Bu neden oluyor ben zihnimi güzel şeylere nasıl odaklayabilirim?
Siz uyurken muhtemelen hafif bir sarsıntı oldu,uykuyla uyanıklık arasında bunu hissettiniz ve rüya gördünüz beynimiz zannettiğimiz gibi dış olaylara tamamen kapatmıyor kendini tıpkı uyurken başınızda biri dikilse size baksa nasılki bunu hissedip uyanıyorsunuz bu da öyle birşey,siz uyandıktan sonrada artçı sarsıntı olmuş muhtemelen önceki ufak bir öncü sarsıntıydı,bu haberci rüya değil bilinçaltı,ben çok denk geldim bu duruma,mesela geçen aylarda oldu baya tam ne zamandı hatırlamıyorum deprem oldu dedim ama titreşim gibi böyle gel git sallamadı,yok sana öyle gelmiş dediler aradan yarım saat geçti hafif bi salladı,bu çok sık olan birşey.
 
6 şubat depremini Hatay'da yaşamış birisi olarak bir ara bayağı akıl sağlığım gitmişti ki bir çoğumuzun gitti. Tedavi ve terapi ile normale dönsem bile bir kaç ay önce arka taraftaki binanın yıkımı esnasında 1 hafta 10 gün kadar her sarsıntıda sebebini bildiğim halde kalbim çarpıp midem bulanıyordu.

Yaşadıklarınızı hepimiz yaşıyoruz emin olun. Ne kadar iyi olmaya çalışsak bile zihinimizden silinmeyecek kadar kötü bir olaydı. Allah kimseye yaşatmasın bir daha 🙏
 
O his bendede var Allah'ım yaşatmasın ama ege de bekleniyormus, kendimi geçtim çocuklarımı nasıl kurtarabilirm hep o düşünce var Allah korktuğumuza uğratmasjn
 
6 şubat depremini Hatay'da yaşamış birisi olarak bir ara bayağı akıl sağlığım gitmişti ki bir çoğumuzun gitti. Tedavi ve terapi ile normale dönsem bile bir kaç ay önce arka taraftaki binanın yıkımı esnasında 1 hafta 10 gün kadar her sarsıntıda sebebini bildiğim halde kalbim çarpıp midem bulanıyordu.

Yaşadıklarınızı hepimiz yaşıyoruz emin olun. Ne kadar iyi olmaya çalışsak bile zihinimizden silinmeyecek kadar kötü bir olaydı. Allah kimseye yaşatmasın bir daha 🙏
Amin, inşallah. Gerçekten çok kötü günlerdi.
 
Back
X