Çalışmayan ve çocuksuz kadın olmak

Merhaba hanımlar,
çalışmayan (iş bulamayan), çocuksuz evli bir kadınım. Son zamanlarda çok sıkıldığımı ve hayatımın bomboş geçiyormuş gibi hissettirdiğini fark ediyorum.Haftada iki gün spor yapıyorum, ara ara arkadaşlarımla görüşüyorum ama buna rağmen içimde bir tatminsizlik var. Günler doluyor ama sanki bir şey üretmiyor, ilerlemiyor ya da kendime ait bir şey yapmıyormuşum gibi geliyor.
Çevremde benim durumumda olan kadınlara bunu anlattığımda çoğu şaşırıyor, böyle hissetmediklerini söylüyorlar. Bu da ister istemez “acaba sorun bende mi?” diye düşündürüyor.Bu yüzden merak ediyorum;
Siz boş vakitlerinizi nasıl değerlendiriyorsunuz? Günlerinizi size gerçekten iyi gelen, zihninizi besleyen şekilde nasıl dolduruyorsunuz?
Kurslara gitmek, hobi edinmek gibi öneriler zaten yaptığım şeyler; daha çok bakış açımı değiştirecek, farklı bir yerden düşünmeme yardımcı olacak deneyimleri ve görüşleri duymak isterim

Öncelikle bende şuan evliyim çocuğum yok ve bu süreçte çalışmayı tercih etmedim mesleğim olmasına rağmen. Evimde uyanıp sabah eşimi işe yolladıktan sonra bi türk kahvesi içmek bile mutlu ediyor beni. Evimi güzelleştirmek temiz olduğunu görmek iyi hissettiriyor. Mesela bi gün farklı odada kahvaltı yapıyorum kendime güzel sunumlar yapıyorum. Kitap okuyorum bol bol not tutarım yazı yazarım. Bazen etamin işliyorum hediye ediyorum onları insanlara. Ama önemli olan şu mutlu uyanmak. Off bugün yine aynı şeyler olacak diye kalkma yatağından. Kahve içeceğin için bile mutlu ol. Evin temiz güzel bi yuvan var sağlığın var herşeye iyi yönünden bakmayı öğrenmemiz lazım arkadaşım. Rutin nimettir. Allah rutinlerimizi aratmasın

huma5678 .!.:

Öncelikle bende şuan evliyim çocuğum yok ve bu süreçte çalışmayı tercih etmedim mesleğim olmasına rağmen. Evimde uyanıp sabah eşimi işe yolladıktan sonra bi türk kahvesi içmek bile mutlu ediyor beni. Evimi güzelleştirmek temiz olduğunu görmek iyi hissettiriyor. Mesela bi gün farklı odada kahvaltı yapıyorum kendime güzel sunumlar yapıyorum. Kitap okuyorum bol bol not tutarım yazı yazarım. Bazen etamin işliyorum hediye ediyorum onları insanlara. Ama önemli olan şu mutlu uyanmak. Off bugün yine aynı şeyler olacak diye kalkma yatağından. Kahve içeceğin için bile mutlu ol. Evin temiz güzel bi yuvan var sağlığın var herşeye iyi yönünden bakmayı öğrenmemiz lazım arkadaşım. Rutin nimettir. Allah rutinlerimizi aratmasın

Genişletmek için tıkla...

Amin. Ne kadar süredir evlisiniz? Ben de 1.5 yıl öyleydim çünkü gsyet mutluydum ama şu an tatmin Olamıyorum

2.5 sene oldu. Bende çok nadir çıkarım evden ilk zamanlar sıkılırdım çok. Şimdi eşimle çıkarsam çıkıyorum haftasonu. 2 haftada bir arkadaşlarıma gidiyorum. 1 2 komşum var ara sıra oturuyoruz. Onun dışında çoğu zaman gündüz evde tekim. Bu tatminsizliğin başlamasına bi şey mi vesile oldu nasıl bu duruma geldiniz

huma5678 .!.:

2.5 sene oldu. Bende çok nadir çıkarım evden ilk zamanlar sıkılırdım çok. Şimdi eşimle çıkarsam çıkıyorum haftasonu. 2 haftada bir arkadaşlarıma gidiyorum. 1 2 komşum var ara sıra oturuyoruz. Onun dışında çoğu zaman gündüz evde tekim. Bu tatminsizliğin başlamasına bi şey mi vesile oldu nasıl bu duruma geldiniz

Genişletmek için tıkla...

Aktif çalışma hayatı olan biriydim. 1 yıldır iş bulamıyorum. İlk zamanlar evde olmak çok güzel geldi gelmedi değil ama sonra sonra sıkıldım bir şey üretmeyen vaktini boşa harcayan biri gibi hissediyorum kendimi çalışmayı özellikle para kazanmayı çok özledim tatmin olamıyorum

Bende farklı bi yere evlendim işten ayrılıp sosyal hayatım ilk başta olmadı burda. Ama buna adapte oldum. Şuanda da boş değilsin aslında bi evi çekip çevirmek gerçekten zor bi mesele. Farklı bakış açısıyla bak. Belki de bu bir süreç iş bulacaksın veya çocuğun olacak bi maraton başlayacak. Sakinliğin tadını çıkar.

Biraz uzun bir yazı olacak ama ben de sizle benzer durumumu paylaşmak istiyorum.

25 yaşındayım, neredeyse 2 yıllık evliyim ve mezun olalı 2 buçuk yıl oldu. İlk yıl sürekli iş aradım, birkaç tane kitap çevirim yayınlandı (mesleğim çevirmenlik) ama yapay zekanın ilk yok ettiği alanlardan biri maalesef bizimkisi olduğu için koşulları güzel olan sabit bir iş bulamadım. Yabancı firmalara freelance çalışayım desem ülkede paypal yok bir şey yok. En son artık alanım dışı bir işe girdim üniversitede idari personel olarak çalıştım ama hiç mutlu değildim. Her hafta 2, bazen 3 gün nöbete kalıp haftada toplam 50 saat yoğun tempoda çalışıyordum ve asla buna değecek bir maaş almıyordum. Bu yüzden birkaç ay sonra işten ayrıldım. İşin kendisini de sevmemiştim açıkçası, yaratıcı bir insan olduğum için sürekli excel dosyalarıyla uğraşılan ruhsuz bir işle duygusal olarak tatmin olmadım. Zamanımı aşırı yemesi yüzünden ev işleri de aksıyordu. Mesela çalışmıyorken her hafta evde yoğurt mayalardım, işe girince ister istemez bıraktım çünkü yemek yapacak vakti bile zor buluyordum artık. Ciddi ciddi market yoğurduna kaldık yani ilk defa. Bir de ben eşimin işten gelince rahat etmesini kafa dinlemesini istiyorum, ona bunu sağlamayı seviyorum ama ben çalışıyorken mecbur o da ev işi yapıyordu, bu durum da hoşuma gitmiyordu açıkçası. İkimiz de eski düzeni özlüyorduk.

Velhasıl çalışmayı denedim, kariyer odaklı biri olmadığım halde elimden geleni yaptım ve kötü sonuçlandı. Artık uzaktan ya da part time bir iş fırsatı çıkmadığı sürece çalışmak istemiyorum. (Zaten yakın zaman için çocuk da düşünüyoruz, çocuk varken tam zamanlı çalışıp da çocuğu bakıcıya baktırmak bana ters.) Eşimin çok memnun olduğu, Allah'a şükür çok da iyi kazandığı bir işi var. Benim kuş kadar maaşım olmadan da eve kendisi rahatça bakıyor, yapacağım o azıcık katkı için kendimi yıpratmama gerek yok aslında yani. Evin hiçbir ihtiyacını eksik etmiyor, benim de kendime seçtiğim her şeyi alıyor en ufak bir şikayeti olmaksızın. Bana özel sağlık sigortası bile yaptırdı. Halimizden memnunuz yani bu açılardan sıkıntı yok. Evde boş oturuyor gibi de hissetmiyorum çünkü bir sürü hobim var (çalıştığım dönem bu hobilerin de hepsini salmıştım, onlara geri dönmüş olmaktan çok mutluyum) mesela kitap çevirmiş olmamdan anlayacağınız üzere edebiyata ilgiliyim, okumayı yazmayı seviyorum. Konsol oyunları oynamaya bayılıyorum, eşimle en büyük ortak zevkimiz bu. Haftada iki gün okçuluk kursuna gidiyorum (lisanslı okçuyum) evde egzersiz de yapıyorum. Bazen kendimce suluboya yapıyorum youtubedan tutorial bakarak. Ev işi dışında da zamanım çok verimli geçiyor yani.

Benim memnun olmadığım tek kısım yalnızlık. İçe kapanık biri de olsanız günün çoğunu tamamen yalnız başınıza geçirmek bir yerden sonra bayıyor. Sizin arkadaşlarınız varmış mesela, benim düzenli görüşme imkanım olan kimsem yok. Okçuluk kursuna gidiyorum dediğim gibi ama sosyallik açısından pek fayda etmiyor. Kafa dengi insan bulmakta zorlanıyorum çünkü biraz değişik bir karakterim var (bunu övünülecek bir şey olarak söylemiyorum yanlış anlaşılmasın) zaten bana bu kadar uyumlu olan eşimle denk gelmemiz de mucize gibi bir şeydi.

Bu sitede üyeliğimi açma sebebim yüz yüze olamasa da gün içinde birileriyle konuşuyor gibi hissetmek aslında. Bunları yazmak da biraz olsun iyi geldi, okuyanlara teşekkür ederim.