Çocuk sahibi olmayı hiç ama hiç düşünmeyen bir kadınım. Benim babam çok soruyordu bunu, telefonlarda ağlıyordu falan “neden çocuk yapmıyorsunuzzzz” diye, ondan yüz bulanlar da gördüklerinde soruyorlardı. Bir gün kalabalık bir ortamda “X amcan (bi iş arkadaşı) dedi ki eğer çocuk istemiyorlarsa bana bi uğrasınlar, ben onları ikna ederim” dedi. Çok stoik bir duruşla “teşekkür ederim ama seks hayatımın başkaları tarafından konuşulmasını doğru bulmuyorum” dedim. Bi afalladı, “yha ne alakası var kızım şimdi onunla, ayıp değil mi” falan diye bişeyler geveledi, ben de “çocuk sahibi olmak için seks yapılması gerektiğini buradaki herkes biliyordur diye düşünmüştüm” minvalinde bir cevap verdim. O andan itibaren kimse bana çocuk mocuk soramadı.

Ezilip büzülmek yok, ayıp olur diye düşünmek yok, “yatak odası”, “özel hayat”, hatta “cinsellik” demek bile yok, bam bam “seks hayatımı konuşmayalım” demek en etkili yönte.